Categoriearchief: Wandelen

Wandelmaten op visite

Het is een beetje traditie. Voor mijn verjaardag mocht ik voor het woensdag wandelgroepje zelf een route maken. Die had ik snel uitgedokterd. Immers de eigen omgeving ken ik als mijn broekzak. Het was enkel nog effe rekenen om precies op de helft en om 10 uur bij de koffieplek aan te komen. Deze rustplaats was bij mij thuis en ligt midden tussen de prachtige natuurgebieden Imstenraderbos, Caumerbeekdal met het bekende Hellegat en de gebieden Strijthagen en de Cranenweyer met het stuwmeer.

De koffiepauze was speciaal en stond in het teken van mijn verjaardag. Vorige week waren we bij Frans en Gerda in verband met hun verjaardagsfeest en nu bij mij aan de vla. Het was een super gezellige bijeenkomst en de 2 groepsleden die door medische probleempjes niet mee konden lopen waren wel gekomen en dat toont hoe hecht de groep is.

Powered by Wikiloc

Tijdens deze wandeling werd vaker opgemerkt dat we toch in een prachtige omgeving wonen en dat er zelfs plekjes zijn waar ook geroutineerde wandelaars nog niet geweest zijn. We hebben geluk gehad en enkel aan het begin van deze tocht viel even wat druppels maar daarna kwam zelfs de zon en dat was echt super. Hier en daar was wel wat modder maar echte modder kennen wij niet in Limburg en zelfs niet in het Belgische deel. Wij mopperen daar wel over maar kijk eens hoe het in Kenia kan zijn. Wij hebben het daar meegemaakt met een auto die niet op de ‘weg’ kon blijven. Bekijk het filmpje in deze link black cotton

Verjaardagscadeau

Wat is het mooi om jarig te zijn in een prachtig land maar vooral met het gezin van je dochter die al meer dan 10 jaar in dit bijzonder land wonen. Het is lang geleden dat we samen deze speciale dag hebben mogen vieren. Nou een feest was het zeker.Er was een geheim maar helaas was ook dit in het water gevallen. Een game-drive met een speciale overnachting in een lodge met z’n allen in een safaripark. Het park was echter door de overstromingen niet meer te bereiken en moest er een alternatief gezocht worden.

Eerst op een speciale plek aan de rand van het meer werd er uitgebreid geluncht. Daarna werd ik naar een bijzondere plek, een vroeger kasteeltje gebouwd in Zwitserse stijl door, gelegen op de top van een berg en uitkijkend over een enorme vlakte en het kratermeer. Hier kregen we weliswaar ook een aangepast programma in verband met het weer en werden we naar het hoger gelegen gedeelte gereden waar we enkele roofvogels, vosjes, jonge Gnoe’s, zeepaarden, buffels en ja nog veel meer dieren gespot hebben. Het was bijzonder. De dag sloten we af met heerlijke hapjes en een bijzonder glaasje wijn. De volgende dag zijn we terug naar Nairobi gereden voor de terugreis. Mia Keziah heeft ons uitgezwaaid.

Het verblijf in Naivasha

Het verblijf was niet zo lang maar zo als onze dochter Lieke het mooi zegt: Dit keer geen kwantiteit maar kwaliteit. Inderdaad erg mooie dagen samen gehad en zo fijn om bij elkaar te zijn en over allerlei zaken een gesprek te hebben. Tenminste als het mocht van onze kleindochter Mia. Zij eiste haar eigen tijd op en vertelde honderd uit. Wat een bijdehandje. Ze heeft ons door de kwekerij, farm, geloodst en wist te vertellen waar onder andere de sepia stond maar ook te vertellen dat ze een eigen viskwekerij hebben (in het afvalwater) die voor de eigen werknemers zijn. Ook erg interessant is het ‘wetland’ de biologisch zuiverende vijvers voor het afvalwater van de kwekerij en het dorp. Mia, 4 jaar, heeft mij hier een hele uitleg over gegeven.Zoals gezegd was het tijdens ons verblijf het regenseizoen. Er was toch een programma gemaakt o ons toch wat sfeer te laten proeven van Kenia. Door het seizoen viel dit echt in het water. De ochtenden waren meestal wel droog en de dagen begonnen met  bewolking dat later overging in zon. Maar rond 2 uur viel er eerst een bui waarna de hel losbarstte. Net in de middag als je meestal ergens heen wilde gaan. Het ondernemen zit hun echter in het bloed en ze hadden steeds weer een alternatief.

Uiteraard wil je ook eens naar de stad of naar de winkels. Dat functioneert in Kenia heel anders. Er zijn veel markten waar van alles te koop is en een drukte van jewelste heerst. Maar door de jaren heen verrijzen er steeds meer hypermoderne winkelcentra. In deze gigantisch grote centra kom je niet binnen voordat je eerst uitgebreid gescand bent door detectiepoortjes en je auto van onderen en binnen bekeken is. Hier komen veel blanken maar ook steeds meer eigen bevolking. De levensstandaard wordt steeds beter.De ochtenden vulde ik op mijn eigen wijze in. Er gaat geen dag voorbij zonder wandelen. De prachtige grote tuin zit vol met vogels maar achter het hek zijn de wanden van de krater waar veel wild loopt. Hier heb ik super genoten van mijn dagelijkse activiteit. En tegenwoordig is daar uiteraard mijn camera bij. Dubbel genieten dus. Wat een rust en wat een prachtige natuur. May heb ik ook een dag weten over te halen om met mij mee te gaan en dit was een extra momentje voor ons tweetjes.

Geniet maar even mee van de fotomomenten. Op dit gebied, genaamd de vlakte, zitten giraffen, dik dik’s, waterbucks, zebra’s, buffels en enorm veel watervogels, zwanen, reigers, eenden en erg veel kieviten,  en andere bijzondere vogels die ik niet met naam ken.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Familie bezoek Kenia

Op internet zoekend naar een voorjaarsvakantie komt plots een mailbericht binnen van onze schoonzoon en van onze dochter dat er een speciale aanbieding voor een vlucht naar Nairobi is. Wij hebben dergelijke aanbieding nog nooit, in de meer dan 10 jaar dat zij in Kenia wonen, aangetroffen. Het zoeken wordt direct gestaakt en de bestemming is bepaald. Nog even overlegd over de periode en over de duur van deze vakantie en alles wordt snel geregeld.

De nieuwe woningen waar ze sinds begin dit jaar verblijven wilden wij erg graag zien. Via de chat hebben we wel een indruk opgedaan maar je moet dit uiteraard echt zien. De woning in de hoofdstad staat in de chique wijk genaamd Karen van de legendarische persoon Karen Blixten die we kennen van de film of het boek: Out of Africa. Beiden hadden we als voorbereiding de film en het boek nog eens tot ons genomen. Deze oud koloniale Engelse stijl woning ligt mooi en heeft een mooie tuin.

Het andere verblijf ligt in de stad Nevasha, ongeveer 100 km ten noordoosten van de hoofdstad. Hier is ook het bedrijf gevestigd waarvan Eddy de manager is. Het bedrijf in plantenstekjes en ook in tuinkruiden ligt direct aan het kratermeer en heeft een fantastische ligging. Vanuit de prachtige tuin die direct aan het meer grenst hebben we kunnen genieten van de dieren die dagelijks een kijkje komen nemen en hun voer opzoeken.

Het belangrijkste doel van dit bezoek was uiteraard het samenzijn met dit gezinnetje. Wij hebben samen eens heerlijk kunnen bijpraten en van elkaar genieten. De jongste spruit, Mia hebben we nu extra vaak en lekker lang kunnen knuffelen en vooral spelen, voorlezen en plagen. Iedere grootouder zegt uiteraard dat ze een lief kleinkind hebben maar dat is niet altijd waar. Wij hebben het wel getroffen met deze wijsneus en echt van haar en met haar genoten. Op hun stuk grond hebben we samen zaadjes verspreid om hier mooie bomen en struiken te laten wassen. Het is geweldig mooi gelegen en heeft prachtig uitzicht op de berg Longonotte en Lake Naivasha.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

De rust voorbij

Het is enige tijd stil geweest aan het front. Het winterseizoen is haast ten einde en de lente staat voor de deur. De seizoenen zijn echter niet de oorzaak van de luwte op mijn blog. Een gedwongen reactiveringsperiode na een uitglijder over een stuk plastic op bevroren ondergrond is de boosdoener.

Weer volledig in de ban van het wandelvirus ging ik voor de eerste keer sinds lange tijd met de wandelvrienden bij de buren in België wandelen in Kelmis of eigenlijk La Calamine. Een goede 50 meter van de start maakte ik de fatale stap op een stuk plastic dat wegschoof en zorgde dat ik in een spagaat terecht kwam. Op mijn leeftijd moet je dit soort kunstjes niet uithalen en ik wist direct dat het een spierscheuring betrof. Later bleek dit een “hamster string” blessure te zijn met een verrekte bilspier. De Hamstring moest met flink oefenen verholpen worden en ik heb zo’n 4 a 5 weken niet kunnen zitten. Het zittend toiletbezoek was het ergste!

Nu is weer alles voorbij en is de sleur weer opgepakt. Dagelijks gaan we mijn rondje van een dikke 10 km wandelen en het fotograferen wordt ook weer een vast onderdeel van mijn “werk” als gepensioneerde. Gisteren heb ik een wandeling naar Schuttershof gemaakt  om daar een groepje bewoners bij hun activiteiten te fotograferen. Het schildersgroepje maakt mooie en leuke werkstukken en ik heb hun tijdens deze activiteit gefotografeerd. Binnenkort zal er een expositie gehouden worden waarbij de kunstwerken maar ook de kunstenaars centraal staan in Schuttershof.  De aankondiging hiervan volgt te zijner tijd.

©Wandelengel

Eys reën

De traditionele Nieuwjaarswandeling van de maandag wandelgroep wordt steeds goed bezocht. Ook vandaag waren er weer 17 wandelaars present. Komt dit omdat we het nieuwe jaar goed willen beginnen? Of weet iedereen wel dat er altijd voor een ‘opwarmertje’ gezorgd wordt door de organisatoren. 

Iedereen was goed voorbereid en vooraf ingeseind dat het wel eens modderig kon zijn en wellicht handig om een extra beentje mee te nemen zoals een stok. De wind voelde koud aan en ook daar hadden we rekening mee gehouden. Veel mutsen, handschoenen en sjaals sierden de deelnemers.

De wandeling die uitgekozen was voor deze maandag was een rondje om Eys. Behoorlijk wat pittige hoogtemeters maar vooral schitterende natuur. Het was genieten als je daar tenminste tijd voor had tussen het ‘bijkletsen’. Het sociale gebeuren staat ook hoog genoteerd bij deze groep en het is vaak genieten en niet alleen van de omgeving. 

Een bewolkte dag met koude wind en dan sta je plots oog in oog met 3 reeën die verbaasd naar ons kijken. De verbazing was echter wederzijds en sommigen wisten niet goed waar ze moesten kijken. Maar ja die witte konten vallen op en daar mag je wel ongegeneerd naar kijken.

Powered by Wikiloc
©Wandelengel

Abri Däölkesbergroute

Rare werklui hebben ze in de gemeente Valkenburg.  Tijdens de wandeling vanuit Ransdaal zie je op zondag uiteraard geen arbeiders werken. Toch als je dan een stuk langs de Geul loopt zie je dat er flink gewerkt is. Maar waarom hakken ze die bomen zo spits af?

Het is echt niet 1, 2 of 3. Nee een hele reeks maar wel alleen zo vlak langs het water. Soms hebben ze het mooi opgeruimd maar een enkele keer ligt de boom in het water of zijn ze tijdens het hakken plots gestopt. Wellicht koffiepauze waardoor de boom nog geluk heeft.

Men vertelt dat deze werkers ‘bevers’ zijn. Nou gewoon harde werkers waar we trots op mogen zijn.

Het gebied van Natuurmonumenten waar wij tijdens deze wandeling doorkruist hebben is een uniek stuk in Nederland waar zelfs een Limburger trots op is. Het heeft zo veel mooie unieke facetten waar vele toeristen en zeker wandelaars naar toekomen. Er waren veel Belgen die genoten van dit gebied.

Een mooi begin van het wandelseizoen. De wandelorganisatie had wel iets beter de splitsingsborden en de routemarkeringen kunnen aanbrengen want het was duidelijk dat men gedeelten niet te voet afgelegd had want dan was de markering beslist anders aangebracht. Maar wel mooie rustlocatie en echt goede koffie.

Powered by Wikiloc

©Wandelengel

Hijgend hert

Het nieuwe (wandel) jaar is gestart en dan kun je niet thuis binnen blijven (zitten).  De winterwandeling in Vijlen is zowel op zaterdag als op zondag. Mijn voorkeur gaat uit naar de zaterdag omdat er dan nog niet zo veel wandelaars door de modder gelopen hebben. 

Traditioneel komen hier altijd veel Belgen wandelen omdat deze club lid is van de Belgische organisatie. Ook nu weer toch veel wandelaars. Het heeft afgelopen nacht nog geregend en dat is te merken. De Geul is ook op sommige plaatsen buiten de oevers getreden. De route is om deze reden wat aangepast. Maar ook de Vijlenaren hebben een eer hoog te houden om hun wandelingen door bospaden en kleine smalle veldweggetjes te leiden. Deze lijken soms echter meer op beekjes dan op begaanbare paden.

Het is een bijzonder mooie wandeling en ik ontmoet bij de start toevallig een groepje NOAD-leden waarmee ik de eerste 7 km optrek. Zij zijn vanuit Bocholtz te voet vertrokken en lopen hier de 10 km lus zodat ze in totaal toch 20 km wandelen. Ik splits me af na de eerste rust waar we erg dunne koffie en ook nog eens lauw krijgen. De verzorging staat echter niet open voor de kritiek van meerdere wandelaars en hij zegt dat hij al 20 jaar hier de koffie zet. Wat mij betreft wordt het tijd voor een wisseling van de wacht.

Ik loop verder met een groepje wandelaars waarmee ik in betere tijden vaker samen liep. Weer eens gezellig bij gekletst en veel sterke verhalen werden uitgewisseld. Onderweg sta je dan even stil bij toch iets waar velen zo maar langs lopen of niet weten wat het eigenlijk is. Op onderstaande foto is niets merkwaardigs aan de hand en is dit grasland niet geverticuleerd, als je dit mocht denken. Hier is een natuurlijk proces aan de hand en we treffen dit steeds vaker aan in ons mooie Heuvelland. De wilde zwijnen hebben hier gewroet.

Bij de 2e rustpost ben ik echter eerder vertrokken en trof een bekende wandelaar waarmee ik nog wat gezelligheid gedeeld heb. Eveneens uit vroegere tijden. Na wat schuine moppen werd het tijd dat ik mijn eigen tempo weer ging lopen en wat foto’s gemaakt heb van de Maretak, vogellijm of Mistletou. Wat een mooie weilanden en stukjes natuur die in beheer zijn van het Limburgs Landschap. Ja alweer deze Stichting die zorgt voor onze provinciale cultuur en landerijen.

Powered by Wikiloc

©Wandelengel

Route van Wiel

Zo vlak voor de Kerstdagen is het een goed idee om in ieder geval nog flink wat aan beweging te doen. Het woensdaggroepje van wsvNOAD had het plan opgevat om nu niet in de eigen omgeving van Bocholtz te gaan lopen. Een uitstapje naar de Cranenweijer verzorgde Wiel, de voorloper van vandaag, Een leuke wandeling door een omgeving die onlangs flink van structuur en aanzien gewijzigd is. De aanleg van een nieuwe Buitenring om de Parkstad gemeenten. Uiteraard leverde dit tijdens de wandeling ook voldoende gespreksstof op . Wat de een een overbodig iets vond werd door de ander als aanwinst gezien. Vaker waren de verschillende visies het toch eens over de vele extra aanleg van nieuwe aanplant, wandelwegen en vele bruggen en rotondes in een relatief klein gebied.

Powered by Wikiloc
Over de renovatie van de boerderij Nieuw Ehrenstein door het Limburgs Landschap werd erg gewaardeerd en dit complex zal straks bij de afronding van dit project een verrijking zijn.
De route ging door een mooi gebied en wij waren vast en zeker de eerste wandelaars die de nieuwe houten voetgangers- en fietsersbrug konden oversteken aan de Baamstraat over de Buitenring. Dit wierp de vraag op waar deze naam vandaan komt. In het dialect is er wel een woord “boam” wat voor bips staat. Maar ik had het al eens opgezocht en zie hier de betekenis:
“De naam is ontleend aan de veldnaam ‘in den Baem’ of ‘in den Boem’, welke aanduiding reeds voorkomt in het kadasterboek van 1771. Het is een terrein in de laagte van de Crombacherbeek, waar deze in de Anstel stroomt. Langs de beek liggen nu nog de Baambeemden. Baam is een samentrekking van het woord ‘bodem’, waarmee in het Rijnland een laag gelegen terrein wordt aangeduid.”
©Wandelengel

Stappentellers

Na een koude week met sneeuw waarin ik nauwelijks iets aan beweging gedaan heb.

Er is een gezegde: Dat gaat niet in je koude kleren zitten. Nou dan begint bij mij intern van alles te borrelen en word ik onrustig en voor een enkeling vervelend. Mijn voornemen was om het nieuwe jaar te beginnen met iedere woensdag te gaan wandelen met de “VRIENDEN VAN wsvNOAD”. Nadat ik maandag met de mede websitebeheerder van deze wandelvereniging had samengewerkt wenste hij mij fijne feestdagen omdat we elkaar niet meer voor die tijd zouden zien. Thuis aangekomen voelde ik dat mijn lijf protesteerde en ik moest beweging hebben. Toen de stoute schoenen (nog niet de wandelklofjes) aangetrokken en de afspraak gemaakt dat ik woensdag, vandaag, mee zou gaan.

Deze groep trekt er niet op uit voor minder dan 20 km. Even voorzichtig geïnformeerd of dat nog steeds zo is. Ja hoor maar ze zouden wel rekening met mij houden. Als ik had geweten dat het zó koud zou zijn en zó veel wind zou ik zeker niet met de fiets naar Bocholtz zijn gegaan en dat al om effe na 7 uur ‘smorgens. Bah, wat vroeg. We hebben onze longen uit het lijf getrapt om op tijd op de afgesproken plek, bij de dikke boom!!!, te zijn. Ben je niet op tijd…. jammer dan want er wordt stipt vertrokken.

We liepen naar Vijlen over verharde wegen want overal modder en slipgevaar. Helaas vandaag ook op de verharde weg want het had gevroren en om de clou niet te vergeten na de koffiepauze lag ik al vrij snel op mijn snufferd. Gelukkig geen letsel. Het gebeurde net na veel complimenten dat ik zo goed liep. Niet dus. Het tempo kon ik goed bijhouden en het was weer als vanouds. Veel over voetbal, (dorps)politiek en andere sterke verhalen. Soms zei ook nog iemand iets serieus maar of dat altijd ook zo opgevat word, weet ik niet.

Ik voelde me weer helemaal rustig en voldaan dat het goed gegaan was. De inwendige stappenteller, my mind, én de Garmin wezen uit dat we iets meer dan 20 km gelopen hebben. Oftewel iets meer dan 2100 stappen. Blij en voldaan. De thuisreis op de fiets ging ook gemakkelijk (wind in de rug) en thuis snel in bad liggen ontspannen met een mok warme koffie. En toen ging het mis. Ik kwam bijna niet meer uit bad. Voelde me duizelig en had loodzware benen. Nadat ik beneden nog een kop warme soep gedronken had kwam de man met de zware hamer. Ik ben even een paar uurtjes kwijt en voel nu alleen nog mijn beenspieren. Alle voornemens aan de kant gezet. In mijn luie relaxstoel de beensteun omhoog en de laptop op mijn schoot en hierna zoek ik snel mijn warme bed op. Poeh, poeh. Ouder worden gaat vanzelf maar het accepteren hiervan niet.

Powered by Wikiloc