Categorie archief: Wandelen

Broedende kievitten en andere ongemakken

Onze kinderen hadden zich samen met hun beide gezinnetjes ingeschreven voor een mudrun (modder rennen). Dit keer was het een heel bijzonder iets want het was een ‘hindernisbaan voor gezinnen met jonge kinderen’. Onze zoon Joost is helemaal gefascineerd van dit soort activiteiten en heeft zijn dochtertje Lotte van 6 jaar ook warm gemaakt en dan doet moeder Wendy ook mee. Het zal niet lang meer duren en dan zal hij zelf vanuit zijn bedrijfje Atemisport dit soort evenementen gaan opzetten, als je het mij vraagt.

Nu was zijn zus Lieke met haar gezinnetje, Eddy en dochtertje Mia Keziah (3,5 jaar), vanuit Kenia hier en zou het leuk zijn dat zij met z’n allen aan deze run in Amersfoort zouden deelnemen. Al geruime tijd werd er door hun naar toe geleefd en afspraken gemaakt en uiteraard getraind! Dát konden opa en oma natuurlijk niet missen en zij hadden zichzelf uitgenodigd en aangeboden hier foto’s van te komen maken. De organisatie moet toch wel erg geschrokken zijn dat er een gezin uit Kenia mee komt doen en ook nog een echtpaar uit Landgraaf speciaal naar Amersfoort komen voor dit evenement.

Oma en opa uit Landgraaf waren zaterdag al vertrokken en in Ommeren, bij Tiel, op een SVR boeren camping gaan staan en wilden de Betuwe in bloei zien. Oma moest zich al met medicatie op de been houden, maar wilde dit samenzijn van kids en kleinkids, niet missen. Paaszondag was echter een kille koude regenachtige dag en wij hebben wel even op de fiets gezeten maar 2 maal moeten schuilen en toen toch maar terug naar de camper gegaan. De meeste bloesem was al weg, dat was jammer. We ontvingen allerlei berichtjes van de kinderen en het was echt spannend.

Powered by Wikiloc

De volgende ochtend zagen we gelukkig al vroeg dat de organisatie het evenement had afgelast in verband met het broeden van kievitten op het terrein! Nou ja, zeg……kievitten. Wij hebben wel eens de aanleg van een heel industrieterrein uitgesteld vanwege een hamstertje, de Korenwolf. Dit is toch iets heel anders maar had voor ons toch dezelfde impact. Wat een teleurstelling. Opa en oma konden weer naar huis en de (klein)kids hebben een heel andere invulling moeten geven aan hun eenmalige ontmoeting.

Powered by Wikiloc

Mijn oude opa in Europa

Het gezinnetje van onze dochter Lieke is in Nederland en wij hebben samen een kleine week genoten en bijgepraat. Wat is het toch heerlijk om dan elkaar weer eens in de ogen te kunnen kijken, bij te kletsen over allerlei ontwikkelingen en gewone zaken die je interesseren. We hadden besloten om de eerste dag van de lange vliegreis bij ons thuis bij te komen. Daarna zijn we voor een paar dagen naar een huisje in de Belgische stad Namen gegaan zodat we iets samen konden doen en toch het gevoel van een ‘vakantie’ hadden. De eerste dag stond echter wél op het programma om naar de grote zaterdagmarkt in Eygelshoven te gaan. De ouders van May woonden in dit dorp en de kleinkinderen kregen altijd centjes om op de markt nootjes te gaan kopen. Deze traditie wilde Lieke aan Mia Keziah meegeven, maar helaas de markt is er wel nog maar de kraam met nootjes is niet meer. Markten kent Mia wel vanuit Kenia maar sommige kooplieden prijzen hun waar toch wel erg luidkeels aan, hetgeen natuurlijk wel weer typisch Europees is. Het toeval wilde dat we langs het vernieuwde Gemeentehuis in Landgraaf, het Burgershoes, kwamen. Hier stond omwille van de opening een kermis en waren er wat kinderattracties, zoals een springkussen hetgeen een bezoekje rechtvaardigde.

Uiteraard verheugden we ons erg op ons kleinkind Mia Keziah. Deze wijsneus en rappe prater hield ons alle dagen de hele dag in de ban. Wat hebben we van haar genoten. Veel spelletjes gedaan, veel activiteiten, veel gezongen en de kraker van deze vakantie is wel het lied van Leen Jongewaard met de sprekende titel: M’n opa
Het gezichtje van haar en de bewegingen kan ik helaas niet tonen maar geloof het of niet dat spreekt boekdelen!

Die oude opa is echter ook een pestkop en kleindochter Lotte van 6 jaar weet daar over mee te praten. Lotte heeft geleerd, en past het naar eigen believen toe, om te zeggen: STOP,  HOU OP, niet pesten!! Maar deze schavuit zegt het ietsje liever maar met dezelfde impact: “Plagen mag, pesten niet, opa”.  En geloof maar dat we dat ook herhaaldelijk gehoord hebben deze dagen. Maar dat ze dol op ons is blijkt wel uit de vele knuffelpartijtjes die ze met ons beiden hield. Platknuffelen, noemt ze het. Het iedere ochtend tafereel van bij ons in bed kruipen en dan tegen oma zeggen: schuif eens een beetje en opa snurkt! (ha,ha). De uitgebreide badpartijen met oma waar ze samen alle Lego-poppetjes allerlei ‘gevechten’ en waterspellen uitvoeren. De vele kwartetspelletjes en gewoon het lekker bij elkaar zijn en met elkaar hele verhaaltjes vertellen is gewoon fantastisch.

Namen viel wat tegen maar Dinant ligt niet zo ver weg en daar hebben we ons kostelijk geamuseerd. De eerste dag een fietstocht op het spoorlijntje was werkelijk een groot succes. De Koningin Fabiola speeltuin bij het enorme fortcomplex en de indrukwekkende ondergrondse grotten met daarna de boottocht over de Maas hebben toch  indruk gemaakt. De vele saxofoons in deze stad van de uitvinder van dit instrument geven een bijzonder tintje aan deze stad.

Alles gaat veel te snel voorbij en nu is het weer afgelopen, alhoewel…..

Route controleren

Het wandelseizoen staat voor de deur of eigenlijk is het al begonnen. De beschrijvingen van de routes moeten kloppen en de informatie dient actueel te zijn. De 11 Eurode routes die ik in beheer heb worden minimaal jaarlijks nagelopen. Een van mijn wandelmaten wilde graag op deze prachtige zonnige dag met mij mee. De keuze was gevallen op de Broichbachtal route genaamd naar het minder bekende maar zeker prachtige dal waarin de gekanaliseerde Broichbach stroomt.

Dit natuurgebied is bekend om zijn flora en fauna en is immens rijk aan waterplanten en -dieren. Wij hadden goed en wel de auto geparkeerd en hoorden een immens gesnater waar we snel naar toe liepen om te kijken wat er aan de hand was. Het geluid werd steeds luider en 2 koppels eenden vlogen achter elkaar boven en half in het water. Alle andere vogels snaterden mee maar wij konden niet ontdekken wat nu de rede was van dit onstuimige onthaal. Onze auto was trouwens iets beter onderhouden dan de auto’s die we even later op onze route tegenkwamen. In dit vochtige moerasgebied vergt het een wat betere stalling dan hier.

 

Het voorjaar is begonnen en zeker op zo’n zomerse zonnige dag zal dit wellicht de rede zijn geweest om elkaar het hof te maken. Wie weet het? Je zou haast vergeten dat we de routebeschrijving moesten controleren. De route volgend langs het ene en het andere meer zien we allerlei verwijzingen naar (water)molens die hier talrijk waren in vroegere tijden. Helaas zijn ze verdwenen maar hier en daar ligt nog een molensteen of staat een informatiebordje met gegevens. Ook een aantal kruisbeelden, kapelletje of andere gedenktekens zoals een enorme grote fiets of modern kunstwerk dat herinnert aan een noodweer of blikseminslag in een oude markante boom.

Bomen met een geschiedenis of gewoon prachtig van vorm staan er genoeg aan deze route. Werkelijk een lust voor het oog. Zij vertellen ons een heel verhaal en de zichtbare steenkolenbergen die inmiddels ook een rijke geschiedenis verhalen markeren dit landschap. Onderweg belanden we nog in het dierenpark en daarna bereiken we slot Ottenfeld, hetgeen moerassig veld betekent. Daarna zijn sommige B-wegen afgezet maar toegankelijk voor voetgangers in verband met de paddentrek in deze tijd van het jaar. Aan het eind van de route staat een imposante plataan, geplant in 1750 en de oudste in Europa is met een stamomtrek van 6 meter en 33 meter hoog.

Powered by Wikiloc

Stokkem-Dilsen natuurwandeling

De zon staat al aan de hemel in de vroege ochtend als ik vertrek naar het Limburgsch Landschap (de evenknie van de Nederlandse stichting). Bij Stokkem – Dilsen in het natuurgebied de Wissen ga ik vandaag een wandeling voorlopen. Ik ken het gebied niet en heb de route uitgestippeld na wat rondneusen op Wikiloc. Ik zet mijn auto bij het eetcafé a.d Rijksweg en loop een nabijgelegen pad in. Ben dus nauwelijks op weg of daar schiet een hert en een ree zo maar voor mij uit de bosschage en laten me nog net hun achterwerk met staart zien. Jammer want mijn camera had ik nog niet in de aanslag. Dat beloofd dus wel een mooie wandeling te worden.

Even later sta ik al aan een prachtige vijver met veel watervogels en een zitbank maar ik kan nu nog de verleiding weerstaan. Met grote stappen nader ik al een heuse berg van stenen en grind. De vrachtwagens rijden af en aan om hun lading te droppen. Hier is werkelijk een groots project aan het ontstaan. Men is het hele gebied aan het herordenen. Nu al een prachtig gezicht en benieuwd hoe het er uit gaat zien.Ik loop langs het meer en ontmoet verschillende wandelaars. Het is nu prachtig en de vogels laten luid van zich horen. Verder is het stil en ideaal om tot rust te komen. Een uitkijktoren staat midden in het gebied en bovenop is goed te zien hoe weids het gebied is. Hier is het nu prachtig en hoe zal het zijn als het helemaal klaar is? De koningspaarden lopen vrij rond, de ganzen en zwanen zijn in overvloed aanwezig en de eenden en vogels kwetteren naar harte lust.Ik geniet van het vele werk van de bever(s), vele bomen zijn aangeknaagd of zijn geveld,  de wilgen staan in bloei en de machtige grote schaduwen vormen een beeld apart. De wandeling bevalt mij en we zullen die binnenkort met ons wandelgroepje gaan lopen. Ik ben benieuwd want dan is de natuur weer 14 dagen verder en of de zon dan ook zo rijkelijk schijnt? 

Powered by Wikiloc

Doenrade maandag wandeling

Vanaf kasteel Doenrade is een rondwandeling uitgezet van een kleine 15 km. Het aantal wandelaars vandaag is 14. Ondanks de voorspelde regen zijn er maar weinigen die zich hebben afgemeld en dan niet eens vanwege het weer.

Het is een gevarieerde groep met een hoge sociale betrokkenheid en wordt er uiteraard veel met elkaar over allerlei onderwerpen gesproken. Tijdens het wandelen begon het af en toe wel te regenen maar gelukkig geen flinke buien.

Angelo waar is je camera? Tja eigenlijk weet ik het ook niet waarom ik die dit keer niet heb meegenomen. Het vochtige weer zal zeker meegespeeld hebben, toch weet ik niet echt de reden. Het zal wel gewoon vergeten zijn. Jammer daarom blijft het nu bij een verhaal. Het idee om wat oude foto’s uit de omgeving te plaatsen kan ik wel doen maar vind ik toch geen echt goed idee.

Powered by Wikiloc

Dan gebeurt er dit…

Een mooie zondagochtend kan ik niet binnen blijven zitten en een goed boek lezen. Nee de wandelschoenen moesten aan en ik wilde buiten zijn. In Schinveld werd de Grensdorpentocht georganiseerd en ik weet dat deze streek altijd een mooi wandelgebied is. De organisatie is in goede handen en meestal tref ik dan wel  oude bekenden.

Bij de inschrijftafel ging het al mis. Een vroegere collega van het werk probeerde mij al over te halen om lid te worden. Overal is een tekort aan jonge leden. Ja, vooral jonge leden, zei hij nog. Dus ik hoefde verder geen argumenten meer aan te dragen ik voldeed toch niet aan zijn wens. Na het vertrek liep ik een wandelaar voorbij die mij aansprak of ik “soms toevallig Angelo was?”. Mijn reactie: niet soms en zeker niet toevallig maar dat ben ik wel. Nu bleken we exact( op de maand af) 9 jaar geleden, samen onderweg bij een wandeling in de omgeving van Vijlen, op de Vaalserberg een schokkende ervaring beleefd te hebben. Hij vertelde dat naast hem een wandelaar viel en toen hij naast hem knielde begon ik al met hartmassage en een ander clublid van wsvNOAD, Jos Geurts, met beademing. Deze man heeft onze reanimatie niet overleefd.  De wandelaar vertelde dat het een enorme impact op hem gehad heeft en dat hij nog versteld was hoe snel ik handelde en reageerde. Hij wist niet dat ik toen op de hartafdeling werkte als verpleegkundig manager. Het voorval vergeet je uiteraard nooit en zeker niet omdat het een maand voor mijn pelgrimstocht naar Santiago de Compostella was. Net op dat moment liepen we langs dit prachtig monumentaal Clemens kerkje.

Lees verder Dan gebeurt er dit…

Valentijn in Amsterdam

Wij waren op zoek naar een locatie om een paar dagen buitenshuis te vertoeven. De winter duurt ons te lang en wij wilden even uit de dagelijkse sleur. Dat kan vrij eenvoudig maar waarheen. Ik zocht het in het buitenland en naar een warm klimaat. May wilde dicht bij huis zonder paar uur te hoeven reizen. De ANWB bood uitkomst met een arrangement in eigen land. 2 Nachten verblijf in luxe NH hotel inclusief een grachten rondvaart en naar A’dam LookOut. Snel opgezocht wat LookOut was en het totaal leek ons wel wat. De agenda’s naast elkaar gelegd en geboekt. Dan kom je (in ieder geval wij) er later pas achter dat dit precies met Valentijn is. Zo kunnen wij heel stoer vertellen dat wij dit aan elkaar geschonken hebben en het echt een hele verrassing bleek.

‘s-Morgens vroeg voor de deur ingestapt in de bus en met openbaar vervoer zo hopla op de plek van de bestemming. Zo konden we in de middag nog naar de foto tentoonstelling van Ed van der Elsken in het Stedelijk museum gaan. Daarna ook nog naar een plaats gaan die onze dochter Lieke via een WhatsUppje stuurde toen we al in de trein zaten. De Hallen in Amsterdam. De Hallen in Rotterdam is een begrip maar in Amsterdam ook? Een plek waar minder bezoekers zijn, op maandag, maar waar heerlijke smaakvolle hapjes te verkrijgen zijn en het erg gezellig vertoeven is. Daarnaast prachtige filmruimtes, dansgelegenheden en andere winkeltjes te zien zijn. Een goede tip.

De bedden en het ontbijt waren super en het NH hotel is prima, behalve dat we in Zuid zaten, Centrum was vol, en we toch met trammetje of bus naar het centrum moesten. Het weer werd steeds beter, wel lag er nog sneeuw, en de temperatuur werd echt aangenaam.

Deze dag starten we in LookOut na met het veerpontje over het Ij gezet te zijn. Een aparte belevenis om zo hoog over de stad te kunnen kijken en ingenieuze digitale aanduidingen van de gebouwen en plaatsen in de stad. Het was door de kou nog wat nevelig hetgeen een speciaal beeld gaf. De, hydraulisch aangedreven, schommels zijn wel speciaal maar of dit nu een attractie is die je gedaan moet hebben? Ik betwijfel het. Zeker met mijn hoogtevrees. Het naastgelegen Eye museum is een lust voor het oog aan de buitenkant maar zoals de vriendelijke jongeman aan de receptie ons verzekerde, ook de binnenkant. Een aanrader om het gebouw te bezichtigen en dan tevens iets te gebruiken in het restaurant en ‘s-zomers op het terras.

De rondvaart door de grachten is eveneens heel speciaal. Nu in de winter met een aangename temperatuur en op dinsdag, Valentijnsdag, was het aangenaam rustig en konden we heerlijk genieten. Wat heeft Amsterdam toch veel te bieden. Van het een nauwelijks bekomen val je weer in het andere. Zo gingen we na de boottocht te voet naar de diamantslijperij waar wij 2 een persoonlijke gids toegewezen kregen die ons door het slijpproces van diamanten loodste. Een bijzondere ervaring toen we in een kamer werden geplaatst en er uit de buizenpost verschillende diamanten ploften die wij mochten bewonderen. Op verzoek werd er ook kettingen en zettingen gestuurd en even waan je je in een vreemde wereld. Het high society gevoel bekruipt je en je moet niet gaan wankelen want je geeft zo een paar duizend Euro uit aan een loepzuivere speciaal geslepen diamantje. Als belegging, ha, ha.

Dan is het al rap avond en duik je een restaurantje in en bestel je een heerlijke maaltijd voor net iets meer dan je normaal doet. Je hebt immers toch gespaard om geen diamant te kopen.

De volgende dag zit het er weer op maar niet nadat je eerst de koffer in een bagagekluis gedropt hebt, een voucher verzilvert hebt in een piepklein café waar men poft met een brief van Bill Clinton die hier ook zijn koffie met appeltaart genuttigd heeft. Daarna wat door de stad geslenterd  en op een terrasje aan de Dam neergestreken zijn voor een kop koffie. De Bijenkorf wordt nog verkent maar dan is het toch echt tijd om voor het spitsuur in de trein te zitten op weg naar huis om daar met de voeten hoog achter de buis neer te ploffen.

Vlodrop

Ummer ongerwaeg naar Vlodrop. De belangstelling was groot, erg groot en té groot voor 3 auto’s. Wie had dat nou verwacht? Vanmorgen deed ik de gordijnen open en lag er een laagje sneeuw. Bij dit weer komen er meestal niet veel wandelaars opdagen. Vandaag dus wel en een aantal had gehoopt met iemand anders te kunnen carpoolen. De auto’s waren dus snel vol en toen pas werd er gerealiseerd dat er nog een groepje geen vervoer had. Ik trok mijn plan en draaide rechtsomkeer maar werd nog terug geroepen omdat iemand, een schat uiteraard, wel snel haar auto wilde halen.

In Vlodrop aangekomen moest eerst even door de organisator de onvrede kenbaar gemaakt worden. Daarna werd in groep van 19 personen de natuur in getrokken. Dit gebied kent iedereen, van naam, maar gewandeld had er bijna niemand. Nou dat is vreemd, want een mooi gebied met veel drassige grond en slingerende waterstroompjes en een beekje.Onderweg werd van alles gezien, onder het vertellen door. De sfeer zat er in en er werd wat ervaringen en verhalen uitgewisseld. We werden gewezen op een ‘haast verdwenen’ parkeermeter aan de rand van het bos bij een woning in de voortuin. De bever die ergens flink zijn sporen achter had gelaten werd echter over het hoofd gezien. Druk, druk doende om tegen elkaar van alles te verhalen.

Een erg gezellige wandeling en mooie natuur en we hebben weer genoten. Sjef je bent bedankt dat je ons hebt laten genieten.

Powered by Wikiloc

Rondje Ubachsberg en Vrouwenheide

Er was beloofd dat we een mooie wandeling gingen doen. Niet al te zwaar en met mooie uitzichten. Dus het fototoestel mee en geheel voorbereid op veel schoons.

Er was een grote opkomst van 14 wandelaars bij het vertrekpunt de Bernardushoeve. Potverdorie, nu is er mist en moet ik met mijn zware camera sjouwen en kan ik nog geen mooie panoramafoto’s maken. Aangezien het een wandelclubje is en geen fotoclub moest ik mij inhouden en kon ik geen vervelende opmerkingen (hierover) maken. Het weerhield me niet om toch maar wat ‘kiekjes’ te maken en gelukkig kwam later de zon toch nog door. Achteraf moet ik zelf constateren dat de foto’s met mist het beste zijn geworden dus alsnog bedankt Alice (want zij had vandaag de leiding).

Onder het verhalen vertellen over Kenia en mijn tocht naar Santiago (zie hiervoor Pelgrimage) moest ik regelmatig stoppen om de prachtige beelden vast te leggen. Ik had het er maar wat druk mee en werd terecht “gekapitteld” dat ik wel mijn wandelmaatje moest vergezellen, want die liep nu achteraan. Niet dat hij dat erg vindt maar het is tekenend voor de sociale sfeer van deze wandelgroep. Een hechte en fijne groep die elkaar respecteert en rekening houd met het kunnen van de individuele wandelaar.

Een prachtig glooiend landschap, mooie vergezichten, oude vakwerkhuisjes, grote boerderijen, kalkovens, vroegere collega ontmoeten, camping, molen en een heerlijk tuinterras met goede koffie aan het eind. Zo is deze wandeling kort samengevat. By the way: Bij de “Vrouwenheide” molen mogen ook mannen komen.

Powered by Wikiloc

Africa avond

Een virtuoos  op de Kamele N’goni, een snaarinstrument dat zijn ontstaan dankt aan de Mandingo jagers uit de Wassoulou regio. Abou Diarra trad op in Theater Landgraaf.

Aan de muziek ging een Afrikaans diner vooraf om in de sfeer te komen. De zaal was goed gevuld met liefhebbers, en aanhangers van deze muziek.