Categorie archief: GPS

Weisze Weg

Het stond al lang op mijn verlanglijstje maar het kwam er maar niet van. Vandaag heb ik super genoten van een wandeling vlakbij in mijn eigen omgeving. De “Weisze Weg” van Kerkrade naar Aken zonder wegbeschrijving met enkel een folder die ik via de genoemde link heb kunnen downloaden. Zelf de route ingetekend op kaart en ingeladen in mijn GPS. De route is heel erg goed gemarkeerd met …. hoe kan het anders…… allerlei witte markeringen. Op de grond witte voetstappen, hoefafdrukken of witte strepen. Lantaarnpalen met witte markeringen, witte bloemen, palen, bomen en hekwerken ja zelfs witte huizen en uiteraard er zijn zelfs witte paarden of schimmels.

Internet had ik al afgeplozen en kon geen weg- of routebeschrijving vinden en zelfs geen GPS-track. Via de mail kreeg ik te horen dat er ook geen beschrijving bestaat maar gewoon de markering volgen. Afgesproken met wandel collega Piet Hodiamont en ons met de auto laten afzetten bij het station in Kerkrade. We ontdekten al snel dat we dit verkeerd gedaan hebben, we hadden beter in Aken kunnen beginnen want de route is vanaf die kant bewegwijzerd en toch hebben we maar slechts 2 keer een klein beetje anders gelopen dan dat de bedoeling was. De route heb ik omgedraaid en is hier te zien en te downloaden:

Powered by Wikiloc

Er is een makkelijke mogelijkheid om een kortere route te doen. Bij Soers wordt nl. een lus van bijna 4 km gemaakt die natuurlijk niet persé genomen hoeft te worden.

Wat hebben wij genoten en alles zat ook mee. Het weer was fantastisch en het was overal erg rustig. Ik heb mijn best moeten doen om mensen op de foto’s te krijgen. Nu gaan we bekijken of we meer bekendheid kunnen geven aan deze prachtige wandeling.

Salzburg

We hoorden van nog al wat Oostenrijkers maar ook van vakantiegangers onderweg, en thuis kregen we ook al deze berichten, dat we naar Salzburg moesten gaan omdat dit een mooie stad is. Wij hebben toch nooit echte plannen en bekeken de kaart en besloten nu deze stad te gaan bezichtigen. We vonden een camping dichtbij het centrum en arriveerden op een doorgangscamping. Toen wij aankwamen waren er niet veel vakantiegangers en wij genoten van de stilte, de mooie natuur, het uitzicht en de paragliders die voor ons in het veld daalden. Het is precies zoals wij graag een camping hebben, schoon, vriendelijk beheer en vrijheid is blijheid. Zoek maar een plek en ga daar maar staan waar je wilt. Het terras van het bijbehorend restaurant was wel vol en dit bleef nog wel menig uurtje en maakte het ook weer gezellig.

We bleven de 1e dag op de camping onze E-readers raadplegen midden in de zon en de wederhelft  in de schaduw. De barbecue en het nodige vocht zorgden voor de bijhorende entourage.

Het bleef mooi weer, weliswaar drukkend warm, en we zijn de volgende dag de stad gaan verkennen. Een pracht stad met heel veel bezienswaardigheden. De burcht bovenop de berg gelegen trekt veel bekijks en dus toeristen. Met een gondel werden we naar boven getrokken en dan is het een enorm complex met een eeuwenoude geschiedenis. Zeer de moeite waard om te bezoeken en dan de terrasjes op verschillende niveaus en uitkijkend over de wijde omgeving en over de stad zelf. Je raakt er niet uitgekeken. Ook de stad heeft zo veel moois en is erg aantrekkelijk. Wij geven deze stad de voorkeur boven Wenen. Hier is veel te zien en wel toerisme maar toch rustig en de Altstad is zo goed als vrij van verkeer. Erg fietsvriendelijk en voor ons dus echt een genot.

De volgende ochtend heb ik mijn ochtendwandeling gemaakt vanaf de camping. Ik had al zitten zeuren dat we nog geen mooi wandelgebied hadden gekozen maar hier kon ik mijn hart ophalen. Nou direct vanaf de camping kon ik mijn kuiten smeren want ik moest al behoorlijk klimmen en dat ging maar door tot 753 m hoog. Maar ik moet niet zeuren en heb het zelf opgezocht en deze route de vorige avond op mijn GPS geladen. Het was ook best mooi en stil, behalve de vogels hoorde ik niets. Dat deed me uiteraard weer eens denken aan mijn pelgrimstocht naar Santiago in 2008. (Dat is al weer 9 jaar geleden, bijna niet te geloven, want ik denk er nog elke dag aan, ook door het zilveren Jacobsschelpje om mijn nek, dat ik ter herinnering van mijn dochter gekregen heb). Eenmaal op het hoogste punt heb ik ook de tijd genomen om wat foto’s te maken van het schitterende panorama, kijkend over de stad Salzburg en kijkend naar de sneeuwtoppen van de verder afgelegen bergen. Eerlijk is eerlijk, ik moest ook weer hoognodig wat zuurstof innemen want de klim had me de adem ontnomen.

Nu wees de GPS mij een wandelpad omlaag en kwam bij een boerderij waar eerst de hond me wegjoeg maar zo gemakkelijk gaat dat bij mij niet. Vervolgens liep de weg door bij de boerderij en zag ik de boer een schuur in gaan zonder mij iets te zeggen. Ik riep hem en liep versneld naar hem toe om te vragen waar dat pad gebleven was. Hij gebaarde van verre dat ik achterom zijn woning moest lopen en belande echt letterlijk in de mesthoop! Dat kon toch niet waar zijn. Jawel hoor, gewoon door de mest heen lopen en daar begon het pad en ik aan de afdaling. Nu merkte ik wel dat mijn knie, waar ik voor we op vakantie gingen een injectie in had laten zetten, dit niet prettig vond en ik moest langzaam over dit kiezel, stenen pad de weg naar beneden afleggen. Het kwam uit precies op de camping zoals ik gepland had. Een mooie route en heerlijk om weer te doen.

Tegen de middag gingen we de rest van de stad verder bekijken en de Mozart brug is zeker een juweeltje en leidde uiteraard, naar het Mozarthuis, het geboortehuis, daar waar hij gewoond heeft en naar het Mozartmuseum. Eigenlijk is het wel een beetje een Mozartstad want het heeft ook nog een Mozartplein en -ongetwijfeld- een Mozartstraat en vele winkels, terrasjes, cafés en noem maar op met zijn naam. De steegjes met de winkeltjes lopen toch vol met toeristen maar zijn toch goed te doen. Totdat….. de lucht begint te betrekken en als we goed en wel op de fiets zitten worden we er alweer bijna vanaf geblazen. Een enorme windhoos met regen overvalt ons en de sirenes beginnen te loeien, takken vliegen door de lucht en nog veel meer. We kunnen met moeite de schitterende Mozartbrug over en proberen zo snel als mogelijk terug te fietsen naar de camper want ons luifel is niet goed met spanbanden verstevigd en zijn bang dat het aan flarden zal gaan. Door de wind heeft de politie al sommige straten afgezet maar we proberen toch ondanks alles er doorheen te gaan met maar één doel, redden wat te redden valt. Op de camping blijkt gelukkig geen schade omdat de buren alles verstevigd hebben. De camping is wel onherkenbaar, niet door het weer maar omdat velen op doortocht naar Kroatië hier een tussenstop maken. Ze willen zelfs een caravan pal, 50 cm, voor de camper zetten omdat we morgen waarschijnlijk toch wel zullen vertrekken en zij graag (ons) plekje willen om zo bij bekenden van hun te staan. Je vraagt je toch af!

Het weer is wel weer opgeklaard en wij hebben inmiddels besloten morgen de tocht verder t vervolgen naar…… richting Bodensee.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Van oost naar west Oostenrijk

Na de dagen met cultuur in Wenen nu naar de natuur. Ooit in ons verre verleden zijn we aan de Attersee beland en daar was het mooi. Weliswaar zijn we daar weg geregend en door getrokken naar Italië maar we wagen het nog eens. We vertrekken met al weer eens een stralende zon en hoge temperatuur maar…. Ja maar… we zijn gewaarschuwd en wij verwachten regen daarom hebben we ook deze dag als reisdag gekozen. Niet te warm en mooi om te rijden. Wij naderen Gmunden aan de Traunsee en zoeken hier een camping op. De zware wolken hangen hier boven de bergen en de camper is net op zijn plekje neergepoot als er een hevige regenwolk boven ons héél veel water neerstort. Morgen zal het in de middag opklaren en dan zien we wel wat we verder gaan doen. Voor vanavond is het alle internetcontacten berichten en het eerste deel op de blog plaatsen. We hebben in ieder geval een prachtig uitzicht (tussen de buien door) op het meer.

De volgende ochtend is het wel goed afgekoeld en staat er een windje en is het even schrikken als we op de bergtoppen sneeuw zien liggen. Dát hadden we niet verwacht. Plots voelt het een stuk kouder aan (hi,hi).

We bezichtigen de “Altstadt Gemunden” en doordat er zo nu en dan druppels neerstrijken ondernemen we geen fietstocht en blijven we vandaag verder op de camping. De avondschemering missen we niet en genieten van de kleurenpracht op de rotsen en het meer.

Gemunden kunnen we niet links laten liggen dus we blijven een aantal dagen aan dit mooie meer en maken een fietstochtje naar de stad. Het keramiek valt hier wel mee, geen winkels vol met ‘kunst’ voor de toeristen, gelukkig. De Altstadt is een bezichtiging meer dan waard en bijna, bijna….. hebben we een ‘lederhose’ en bijbehorende klederdracht schoenen gekocht. Wat zouden ze thuis gelachen hebben, maar dat gunnen we hun nog niet. Wel wat leuks voor de kleinkids want die zitten in ons hart ingesloten. We gaan lekker uit eten in een plaatselijk restaurant dat de campingbeheerder ons adviseerde. Het is immers precies 44 jaar geleden dat we dat ook deden na elkaar in de middag de eeuwige trouw gezworen te hebben. (Wisten wij veel.). Een geweldig goed restaurant en geheel naar onze wens hebben we gegeten en beloofden de volgende dag terug te komen want dat was het verjaardagsmenu voor May.

Een fietstocht langs het meer met prachtig weer, de zon schijnt niet te fel en er waait een zacht windje. We gaan naar het begin van de Traunsee naar het dorpje Ebensee. Het is een plaatsje van niks waar veel gesurfd (of hoe heet deze sport?) en wij genieten bij een strandtentje van alles. De route van en naar Ebensee is met de fiets goed te doen en is echt mooi, grotendeels langs het water fietsend en genieten van de natuur. Onderweg komen we een super de chique gelegenheid tegen waar we wat drinken en een versnapering nemen. Wat is het hier erg mooi en wat een schitterende lokatie. Bij het naar huis rijden merk ik een geluid op aan mijn fiets en nu blijkt een spaak geknapt. Morgen zien of we deze kunnen laten herstellen in het dorp.

Verschillende berichtjes en telefoontjes hebben deze verjaardag dag erg gezellig gemaakt. Heerlijk om zo toch te merken dat er velen aan ons denken.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Wenen

Van een bevriende (mede camperaar) collega had May het adres van een mooie camping in Wenen gekregen. Eventueel zouden wij elkaar hier zelfs treffen. Wij waren er al vroeg in de ochtend maar, helaas, er was geen plaatsje meer vrij. We kregen daar wel het adres van een andere camping waar nog plenty plek was. Even het sanitair en terrein verkend en dit beviel ons. We hebben een mooie plaats, met schaduw, uitgezocht en via de verkregen info, nog dezelfde dag de route naar Wenen verkent. Een 8 km om tot in het centrum van deze stad te komen waar veel fietspaden en fietsroutes zijn. Wij komen via de Prater (4 km lang) Wenen binnen en nemen een plaatsje op een mooi terras in een rustige straat met een tevreden gevoel. Wenen gaat het helemaal worden!

De volgende dag besluiten we om de imposante gebouwen te gaan bezichtigen maar eerst naar het Hundertwasser gebouw en museum. Het museum ligt apart en ook hier weer een gezellig terras met heel vriendelijke bediening. Het fleurig kleurrijk museum laat ons het werk van deze excentrieke kunstenaar zien. Wij zijn er van gecharmeerd (niet van alles) maar er is ook een foto expositie van de heer Wasser die geweldig mooie natuurfoto’s heeft gemaakt. Hier waren we zeker van onder de indruk!

Van het ene terras naar het andere lijkt het wel maar op ons laatste werden we net bij het afrekenen overvallen door een regen cq onweersbui. De moed zakt je dan in de schoenen want de dakraampjes van de camper staan open om niet direct in een bakoven te belanden. Dat zal nu wel een ‘binnen’ overstroming zijn ging er door onze gedachten. Echter gelukkig zo’n kilometer verwijderd van de camping bleek de grond droog te zijn en hoopten we op haast het onmogelijke. Jawel wat een geluk de camping was bespaard gebleven van deze regenbui en wij boften.

Pinksteren in Wenen begint met weer prachtig weer. Schloss Schönbrunn staat op het programma. De route erheen is op de GPS geladen en het beloofd een lekker fietstochtje te worden van een kleine 13 km. Het gaat echter al vrij snel mis omdat we een pad ingeleid worden dat niet meer met de fiets toegankelijk is. Dan wordt het even zoeken want de GPS hanteert heet principe: maak een U-bocht oftewel je wordt steeds terug verwezen naar het punt waar je vd route afgeweken bent. Uiteindelijk komen we er wel maar ja ontspannen de route vervolgen is er niet meer bij. Daarnaast zijn we door een wijk geloodst die niet echt de schoonheidsprijs verdient. Een kopje leut doet dan weer wonderen en staan we al snel voor de poort van het complex. De fietsen mogen er niet in, dat is niet al te best voor de knietjes en pijnlijke voet. Met een wandelstok gaat het wel maar ook dit is niet echt plezant. Het weer begint iets te betrekken en de wind steekt ietsje op. De tuinen en het complex hebben we bekeken en er was weer een moment van herkenning, zelfs na meer dan 40 jaren. Het blijft imposant maar mooi vinden wij het niet.

Retour naar het centrum van de stad waar we de rest van de middag nog wat rond bazuinen maar nu wel met langdurigere regenbuien. Schuil zoeken in een kerk is niet iets voor lange tijd dus dan is het tijd voor een restaurant en genieten we van de maaltijd.  Dit keer is het kerkbezoek wel erg aantrekkelijk want we hoefden minder entreegeld te betalen (door mijn blauwe ogen???) maar kunnen ook tot in de nok van de koepel komen omdat men aan het renoveren is en hier een lift tijdelijk heeft aangelegd en een bouwstellage die men kan beklimmen. Het resultaat was echt uniek.

Het regenen is overgegaan in druilerigheid en we besluiten de camperplaats weer op te zoeken. We hebben buren gekregen die met hun camperbusje precies in het stralingsgebied van internet zijn gaan staan, dus jullie moeten wachten met het lezen van dit alle tot…… zij of wij naar elders gaan. De ontbrekende foto’s worden dus binnenkort alsnog geplaatst. Zijn inmiddels geplaatst en scroll naar eind van deze pagina

iframe frameBorder=”0″ scrolling=”no” src=”https://nl.wikiloc.com/wikiloc/spatialArtifacts.do?event=view&id=18097666&measures=off&title=off&near=off&images=off&maptype=S” width=”500″ height=”400″>

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Route controleren

Het wandelseizoen staat voor de deur of eigenlijk is het al begonnen. De beschrijvingen van de routes moeten kloppen en de informatie dient actueel te zijn. De 11 Eurode routes die ik in beheer heb worden minimaal jaarlijks nagelopen. Een van mijn wandelmaten wilde graag op deze prachtige zonnige dag met mij mee. De keuze was gevallen op de Broichbachtal route genaamd naar het minder bekende maar zeker prachtige dal waarin de gekanaliseerde Broichbach stroomt.

Dit natuurgebied is bekend om zijn flora en fauna en is immens rijk aan waterplanten en -dieren. Wij hadden goed en wel de auto geparkeerd en hoorden een immens gesnater waar we snel naar toe liepen om te kijken wat er aan de hand was. Het geluid werd steeds luider en 2 koppels eenden vlogen achter elkaar boven en half in het water. Alle andere vogels snaterden mee maar wij konden niet ontdekken wat nu de rede was van dit onstuimige onthaal. Onze auto was trouwens iets beter onderhouden dan de auto’s die we even later op onze route tegenkwamen. In dit vochtige moerasgebied vergt het een wat betere stalling dan hier.

 

Het voorjaar is begonnen en zeker op zo’n zomerse zonnige dag zal dit wellicht de rede zijn geweest om elkaar het hof te maken. Wie weet het? Je zou haast vergeten dat we de routebeschrijving moesten controleren. De route volgend langs het ene en het andere meer zien we allerlei verwijzingen naar (water)molens die hier talrijk waren in vroegere tijden. Helaas zijn ze verdwenen maar hier en daar ligt nog een molensteen of staat een informatiebordje met gegevens. Ook een aantal kruisbeelden, kapelletje of andere gedenktekens zoals een enorme grote fiets of modern kunstwerk dat herinnert aan een noodweer of blikseminslag in een oude markante boom.

Bomen met een geschiedenis of gewoon prachtig van vorm staan er genoeg aan deze route. Werkelijk een lust voor het oog. Zij vertellen ons een heel verhaal en de zichtbare steenkolenbergen die inmiddels ook een rijke geschiedenis verhalen markeren dit landschap. Onderweg belanden we nog in het dierenpark en daarna bereiken we slot Ottenfeld, hetgeen moerassig veld betekent. Daarna zijn sommige B-wegen afgezet maar toegankelijk voor voetgangers in verband met de paddentrek in deze tijd van het jaar. Aan het eind van de route staat een imposante plataan, geplant in 1750 en de oudste in Europa is met een stamomtrek van 6 meter en 33 meter hoog.

Powered by Wikiloc

Stokkem-Dilsen natuurwandeling

De zon staat al aan de hemel in de vroege ochtend als ik vertrek naar het Limburgsch Landschap (de evenknie van de Nederlandse stichting). Bij Stokkem – Dilsen in het natuurgebied de Wissen ga ik vandaag een wandeling voorlopen. Ik ken het gebied niet en heb de route uitgestippeld na wat rondneusen op Wikiloc. Ik zet mijn auto bij het eetcafé a.d Rijksweg en loop een nabijgelegen pad in. Ben dus nauwelijks op weg of daar schiet een hert en een ree zo maar voor mij uit de bosschage en laten me nog net hun achterwerk met staart zien. Jammer want mijn camera had ik nog niet in de aanslag. Dat beloofd dus wel een mooie wandeling te worden.

Even later sta ik al aan een prachtige vijver met veel watervogels en een zitbank maar ik kan nu nog de verleiding weerstaan. Met grote stappen nader ik al een heuse berg van stenen en grind. De vrachtwagens rijden af en aan om hun lading te droppen. Hier is werkelijk een groots project aan het ontstaan. Men is het hele gebied aan het herordenen. Nu al een prachtig gezicht en benieuwd hoe het er uit gaat zien.Ik loop langs het meer en ontmoet verschillende wandelaars. Het is nu prachtig en de vogels laten luid van zich horen. Verder is het stil en ideaal om tot rust te komen. Een uitkijktoren staat midden in het gebied en bovenop is goed te zien hoe weids het gebied is. Hier is het nu prachtig en hoe zal het zijn als het helemaal klaar is? De koningspaarden lopen vrij rond, de ganzen en zwanen zijn in overvloed aanwezig en de eenden en vogels kwetteren naar harte lust.Ik geniet van het vele werk van de bever(s), vele bomen zijn aangeknaagd of zijn geveld,  de wilgen staan in bloei en de machtige grote schaduwen vormen een beeld apart. De wandeling bevalt mij en we zullen die binnenkort met ons wandelgroepje gaan lopen. Ik ben benieuwd want dan is de natuur weer 14 dagen verder en of de zon dan ook zo rijkelijk schijnt? 

Powered by Wikiloc

Doenrade maandag wandeling

Vanaf kasteel Doenrade is een rondwandeling uitgezet van een kleine 15 km. Het aantal wandelaars vandaag is 14. Ondanks de voorspelde regen zijn er maar weinigen die zich hebben afgemeld en dan niet eens vanwege het weer.

Het is een gevarieerde groep met een hoge sociale betrokkenheid en wordt er uiteraard veel met elkaar over allerlei onderwerpen gesproken. Tijdens het wandelen begon het af en toe wel te regenen maar gelukkig geen flinke buien.

Angelo waar is je camera? Tja eigenlijk weet ik het ook niet waarom ik die dit keer niet heb meegenomen. Het vochtige weer zal zeker meegespeeld hebben, toch weet ik niet echt de reden. Het zal wel gewoon vergeten zijn. Jammer daarom blijft het nu bij een verhaal. Het idee om wat oude foto’s uit de omgeving te plaatsen kan ik wel doen maar vind ik toch geen echt goed idee.

Powered by Wikiloc

Dan gebeurt er dit…

Een mooie zondagochtend kan ik niet binnen blijven zitten en een goed boek lezen. Nee de wandelschoenen moesten aan en ik wilde buiten zijn. In Schinveld werd de Grensdorpentocht georganiseerd en ik weet dat deze streek altijd een mooi wandelgebied is. De organisatie is in goede handen en meestal tref ik dan wel  oude bekenden.

Bij de inschrijftafel ging het al mis. Een vroegere collega van het werk probeerde mij al over te halen om lid te worden. Overal is een tekort aan jonge leden. Ja, vooral jonge leden, zei hij nog. Dus ik hoefde verder geen argumenten meer aan te dragen ik voldeed toch niet aan zijn wens. Na het vertrek liep ik een wandelaar voorbij die mij aansprak of ik “soms toevallig Angelo was?”. Mijn reactie: niet soms en zeker niet toevallig maar dat ben ik wel. Nu bleken we exact( op de maand af) 9 jaar geleden, samen onderweg bij een wandeling in de omgeving van Vijlen, op de Vaalserberg een schokkende ervaring beleefd te hebben. Hij vertelde dat naast hem een wandelaar viel en toen hij naast hem knielde begon ik al met hartmassage en een ander clublid van wsvNOAD, Jos Geurts, met beademing. Deze man heeft onze reanimatie niet overleefd.  De wandelaar vertelde dat het een enorme impact op hem gehad heeft en dat hij nog versteld was hoe snel ik handelde en reageerde. Hij wist niet dat ik toen op de hartafdeling werkte als verpleegkundig manager. Het voorval vergeet je uiteraard nooit en zeker niet omdat het een maand voor mijn pelgrimstocht naar Santiago de Compostella was. Net op dat moment liepen we langs dit prachtig monumentaal Clemens kerkje.

Lees verder Dan gebeurt er dit…

Vlodrop

Ummer ongerwaeg naar Vlodrop. De belangstelling was groot, erg groot en té groot voor 3 auto’s. Wie had dat nou verwacht? Vanmorgen deed ik de gordijnen open en lag er een laagje sneeuw. Bij dit weer komen er meestal niet veel wandelaars opdagen. Vandaag dus wel en een aantal had gehoopt met iemand anders te kunnen carpoolen. De auto’s waren dus snel vol en toen pas werd er gerealiseerd dat er nog een groepje geen vervoer had. Ik trok mijn plan en draaide rechtsomkeer maar werd nog terug geroepen omdat iemand, een schat uiteraard, wel snel haar auto wilde halen.

In Vlodrop aangekomen moest eerst even door de organisator de onvrede kenbaar gemaakt worden. Daarna werd in groep van 19 personen de natuur in getrokken. Dit gebied kent iedereen, van naam, maar gewandeld had er bijna niemand. Nou dat is vreemd, want een mooi gebied met veel drassige grond en slingerende waterstroompjes en een beekje.Onderweg werd van alles gezien, onder het vertellen door. De sfeer zat er in en er werd wat ervaringen en verhalen uitgewisseld. We werden gewezen op een ‘haast verdwenen’ parkeermeter aan de rand van het bos bij een woning in de voortuin. De bever die ergens flink zijn sporen achter had gelaten werd echter over het hoofd gezien. Druk, druk doende om tegen elkaar van alles te verhalen.

Een erg gezellige wandeling en mooie natuur en we hebben weer genoten. Sjef je bent bedankt dat je ons hebt laten genieten.

Powered by Wikiloc

Rondje Ubachsberg en Vrouwenheide

Er was beloofd dat we een mooie wandeling gingen doen. Niet al te zwaar en met mooie uitzichten. Dus het fototoestel mee en geheel voorbereid op veel schoons.

Er was een grote opkomst van 14 wandelaars bij het vertrekpunt de Bernardushoeve. Potverdorie, nu is er mist en moet ik met mijn zware camera sjouwen en kan ik nog geen mooie panoramafoto’s maken. Aangezien het een wandelclubje is en geen fotoclub moest ik mij inhouden en kon ik geen vervelende opmerkingen (hierover) maken. Het weerhield me niet om toch maar wat ‘kiekjes’ te maken en gelukkig kwam later de zon toch nog door. Achteraf moet ik zelf constateren dat de foto’s met mist het beste zijn geworden dus alsnog bedankt Alice (want zij had vandaag de leiding).

Onder het verhalen vertellen over Kenia en mijn tocht naar Santiago (zie hiervoor Pelgrimage) moest ik regelmatig stoppen om de prachtige beelden vast te leggen. Ik had het er maar wat druk mee en werd terecht “gekapitteld” dat ik wel mijn wandelmaatje moest vergezellen, want die liep nu achteraan. Niet dat hij dat erg vindt maar het is tekenend voor de sociale sfeer van deze wandelgroep. Een hechte en fijne groep die elkaar respecteert en rekening houd met het kunnen van de individuele wandelaar.

Een prachtig glooiend landschap, mooie vergezichten, oude vakwerkhuisjes, grote boerderijen, kalkovens, vroegere collega ontmoeten, camping, molen en een heerlijk tuinterras met goede koffie aan het eind. Zo is deze wandeling kort samengevat. By the way: Bij de “Vrouwenheide” molen mogen ook mannen komen.

Powered by Wikiloc