Categoriearchief: Vakantie

Cruise door de fjorden

 

Iedere dag is het weer een feest dat we nog samen zijn. Al is niet ieder feest even geslaagd als je zou wensen. Meer dan 45 jaar zijn we samen en daar wilden we ook samen iets bijzonders mee.

Een cruise door de Noorse fjorden was al langer een wens. Na 3 keer in Noorwegen rond gezworven te hebben met de camper of met een busje wilden wij nu graag over het water. De eerste reis naar Noorwegen was met de kajakvereniging Naviculare en hebben we voor het eerst echt wilde rivieren met heftige stromingen bedwongen. May heeft hier nog een trauma van bijna doodervaring overgehouden. De laatste keer was ook niet onfortuinlijk en is  een zeer gecompliceerde polsbreuk de herinnering. Dit schitterend land met de prachtige natuur kennen we voornamelijk van de maand juli waar we nu 3 van de 4 keer schitterend weer en zelfs een hittegolf hebben meegemaakt.

De enorme hoeveelheid indrukwekkende watervallen, al of niet met regenboog, het lichtschijnsel op de wateren, de schaduw en zon in de bergen en fjorden en de vele mooie bloemen spreken boekdelen en hebben ons verliefd doen worden op dit land. Wat is er nog mooier dan verliefdheid op elkaar en voor de natuur?

Powered by Wikiloc

Deze cruise was maar kort, een week, en zeer goed verzorgd. We wisten van de vorige cruise op de Middellandse zee dat we meer dan goed voor ons is zouden eten. Geweldig vriendelijke en behulpzame crew en mooi schip met idem hut. Nou zijn wij niet zo’n figuren die de hele dag in de zon kunnen liggen of niets doen. Wij zijn meer van die actievelingen. 2 dagen op zee is dan ook te lang en de dagtochten met de bus is ook te massaal en is wel tegengevallen. Op de mooie plekken wordt je ‘even losgelaten’ om vervolgens snel weer dóór te moeten. De reisleidster had me al op de  1e dag in het vizier toen ik te laat terug in de bus stapte omdat ik nog snel wat foto’s wilde maken.

De Geiranger en het oude gedeelte van de stad Bergen  waren absoluut het hoogtepunt. Molde en Eidfjord zijn ook mooi. Het meest hebben we genoten van een weekje met elkaar, zoals het ooit begonnen is, naar en in ons favoriete land te genieten van alles. Het was weer prachtig en we hebben gefilosofeerd over onze toekomst en onze vakantie’s. Nu bereiden we ons voor op voor het eerst een paar daagjes met onze kleinkinderen naar Friesland. Voor het eerst zijn we dan met hun beiden alleen en we verheugen ons hier erg op. We hebben ze al een kaartje vanuit Bergen gestuurd.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Verjaardagscadeau

Wat is het mooi om jarig te zijn in een prachtig land maar vooral met het gezin van je dochter die al meer dan 10 jaar in dit bijzonder land wonen. Het is lang geleden dat we samen deze speciale dag hebben mogen vieren. Nou een feest was het zeker.Er was een geheim maar helaas was ook dit in het water gevallen. Een game-drive met een speciale overnachting in een lodge met z’n allen in een safaripark. Het park was echter door de overstromingen niet meer te bereiken en moest er een alternatief gezocht worden.

Eerst op een speciale plek aan de rand van het meer werd er uitgebreid geluncht. Daarna werd ik naar een bijzondere plek, een vroeger kasteeltje gebouwd in Zwitserse stijl door, gelegen op de top van een berg en uitkijkend over een enorme vlakte en het kratermeer. Hier kregen we weliswaar ook een aangepast programma in verband met het weer en werden we naar het hoger gelegen gedeelte gereden waar we enkele roofvogels, vosjes, jonge Gnoe’s, zeepaarden, buffels en ja nog veel meer dieren gespot hebben. Het was bijzonder. De dag sloten we af met heerlijke hapjes en een bijzonder glaasje wijn. De volgende dag zijn we terug naar Nairobi gereden voor de terugreis. Mia Keziah heeft ons uitgezwaaid.

Het verblijf in Naivasha

Het verblijf was niet zo lang maar zo als onze dochter Lieke het mooi zegt: Dit keer geen kwantiteit maar kwaliteit. Inderdaad erg mooie dagen samen gehad en zo fijn om bij elkaar te zijn en over allerlei zaken een gesprek te hebben. Tenminste als het mocht van onze kleindochter Mia. Zij eiste haar eigen tijd op en vertelde honderd uit. Wat een bijdehandje. Ze heeft ons door de kwekerij, farm, geloodst en wist te vertellen waar onder andere de sepia stond maar ook te vertellen dat ze een eigen viskwekerij hebben (in het afvalwater) die voor de eigen werknemers zijn. Ook erg interessant is het ‘wetland’ de biologisch zuiverende vijvers voor het afvalwater van de kwekerij en het dorp. Mia, 4 jaar, heeft mij hier een hele uitleg over gegeven.Zoals gezegd was het tijdens ons verblijf het regenseizoen. Er was toch een programma gemaakt o ons toch wat sfeer te laten proeven van Kenia. Door het seizoen viel dit echt in het water. De ochtenden waren meestal wel droog en de dagen begonnen met  bewolking dat later overging in zon. Maar rond 2 uur viel er eerst een bui waarna de hel losbarstte. Net in de middag als je meestal ergens heen wilde gaan. Het ondernemen zit hun echter in het bloed en ze hadden steeds weer een alternatief.

Uiteraard wil je ook eens naar de stad of naar de winkels. Dat functioneert in Kenia heel anders. Er zijn veel markten waar van alles te koop is en een drukte van jewelste heerst. Maar door de jaren heen verrijzen er steeds meer hypermoderne winkelcentra. In deze gigantisch grote centra kom je niet binnen voordat je eerst uitgebreid gescand bent door detectiepoortjes en je auto van onderen en binnen bekeken is. Hier komen veel blanken maar ook steeds meer eigen bevolking. De levensstandaard wordt steeds beter.De ochtenden vulde ik op mijn eigen wijze in. Er gaat geen dag voorbij zonder wandelen. De prachtige grote tuin zit vol met vogels maar achter het hek zijn de wanden van de krater waar veel wild loopt. Hier heb ik super genoten van mijn dagelijkse activiteit. En tegenwoordig is daar uiteraard mijn camera bij. Dubbel genieten dus. Wat een rust en wat een prachtige natuur. May heb ik ook een dag weten over te halen om met mij mee te gaan en dit was een extra momentje voor ons tweetjes.

Geniet maar even mee van de fotomomenten. Op dit gebied, genaamd de vlakte, zitten giraffen, dik dik’s, waterbucks, zebra’s, buffels en enorm veel watervogels, zwanen, reigers, eenden en erg veel kieviten,  en andere bijzondere vogels die ik niet met naam ken.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Nairobi

De hoofdstad is bijzonder en het verbaast me iedere keer dat een miljoenen stad zo functioneert. Er zijn geen trottoirs en het verkeer zoekt zich een weg door de stad waar zo weinig aan de verkeersregels wordt gehouden. Veel voetgangers die tussen de rijdende auto’s springend de overkant van de weg proberen te bereiken. De meeste wegen zijn een gatenkaas en dan liggen er nog overal verkeersdrempels zo hoog en veel dat een Europeaan al snel de wegbeheerder een proces zal aanspannen omdat zijn auto schade heeft opgelopen. Gelukkig zijn de meeste wegen nog onverhard en in het regenseizoen, dat zojuist hier begonnen is, staan de wegen dan ook blank. Hele wegverzakkingen en ondergelopen delen van wijken zijn het gevolg.

In deze stad hebben we een fabriek bezocht die kralen vervaardigd. Een project waar mensen aan werk geholpen zijn en gelukkig de automatisering nog niet heeft toegeslagen. Nederland is een van de hoofdafnemers van hun producten. Uiteraard hebben we ook het Karen Blixten museum bezocht om zo met eigen ogen haar verblijf en haar grond te zien. Een replica van de koffiedrogerij die nu op deze vroegere plantage staat en waardoor zoveel Kenianen aan een inkomen kwamen wordt met veel trots getoond.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Familie bezoek Kenia

Op internet zoekend naar een voorjaarsvakantie komt plots een mailbericht binnen van onze schoonzoon en van onze dochter dat er een speciale aanbieding voor een vlucht naar Nairobi is. Wij hebben dergelijke aanbieding nog nooit, in de meer dan 10 jaar dat zij in Kenia wonen, aangetroffen. Het zoeken wordt direct gestaakt en de bestemming is bepaald. Nog even overlegd over de periode en over de duur van deze vakantie en alles wordt snel geregeld.

De nieuwe woningen waar ze sinds begin dit jaar verblijven wilden wij erg graag zien. Via de chat hebben we wel een indruk opgedaan maar je moet dit uiteraard echt zien. De woning in de hoofdstad staat in de chique wijk genaamd Karen van de legendarische persoon Karen Blixten die we kennen van de film of het boek: Out of Africa. Beiden hadden we als voorbereiding de film en het boek nog eens tot ons genomen. Deze oud koloniale Engelse stijl woning ligt mooi en heeft een mooie tuin.

Het andere verblijf ligt in de stad Nevasha, ongeveer 100 km ten noordoosten van de hoofdstad. Hier is ook het bedrijf gevestigd waarvan Eddy de manager is. Het bedrijf in plantenstekjes en ook in tuinkruiden ligt direct aan het kratermeer en heeft een fantastische ligging. Vanuit de prachtige tuin die direct aan het meer grenst hebben we kunnen genieten van de dieren die dagelijks een kijkje komen nemen en hun voer opzoeken.

Het belangrijkste doel van dit bezoek was uiteraard het samenzijn met dit gezinnetje. Wij hebben samen eens heerlijk kunnen bijpraten en van elkaar genieten. De jongste spruit, Mia hebben we nu extra vaak en lekker lang kunnen knuffelen en vooral spelen, voorlezen en plagen. Iedere grootouder zegt uiteraard dat ze een lief kleinkind hebben maar dat is niet altijd waar. Wij hebben het wel getroffen met deze wijsneus en echt van haar en met haar genoten. Op hun stuk grond hebben we samen zaadjes verspreid om hier mooie bomen en struiken te laten wassen. Het is geweldig mooi gelegen en heeft prachtig uitzicht op de berg Longonotte en Lake Naivasha.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Ontvoering

Gezocht door de ouders van Lotte. Wij, grootouders, hebben haar ook dit jaar weer één week kunnen ontvoeren. Ze gaat nu al een paar jaartjes iedere zomer met oma en opa mee op vakantie in de camper. Ze verheugt zich op haar ‘eigen’ kamertje, het opklapbed in de alkoof. Ze vraagt zelf altijd of ze weer met ons mee mag en het liefst naar het strand!

Wij hadden Molecaten camping in Katwijk aan zee uitgezocht omdat deze dicht aan het strand ligt, een animatie programma voor kids heeft, een (binnen)zwembadje en veel speeltoestellen. Meer heb je niet nodig. Daarbij ligt er een manege achter de camping en ze is dol op paarden en van ons mocht ze een paardrijles nemen.

Dát was spannend en slapeloze nachten voordat het zover was. Maar ja, dán is het wel leuk tot…..tot er even in draf gegaan werd! Opa liep (rende) er wel naast en hoorde haar zeggen dat ze het wel eng vond en ook een beetje bang was. Maar Felix, haar paard, was lief en hield haar in het zadel. Een beetje eigenwijs is ze wel want bij alle aanwijzingen zei ze: ja, weet ik wel (met klemtoon en stemverheffing). Na de draf heb ik het niet meer gehoord, ha,ha.
 Een dagje op het strand de windvogel oplaten is ook super. Gelukkig hadden we een dag uitgezocht dat er behoorlijk wat wind stond zodat ze (ik kan het ZELF!) de vlieger in de lucht kon houden. Eerst flink alle kanten uit rennen en de vlieger steeds maar neerstorten. Toen opa de vlieger in de lucht kreeg (zonder rennen) wilde ze het zo toch maar ook proberen. En toen was het uiteraard geweldig. Opa’s pet op ‘snelheid’, tong uit de mond en maar touw laten vieren.

Het avondeten kon niet snel genoeg naar binnen gewerkt worden of … ik heb geen honger, of ik heb genoeg….. want de PARADE van het animatieteam trok steeds om 18.30 uur over de camping en Lotte moest daar natuurlijk bij zijn. Vervolgens werd er muziek gemaakt, geknutseld en ja wat nog meer allemaal?

Soms was er ook tijd voor oma om samen wat spelletjes te doen. Gefietst hebben we, dat kan ze al bijzonder goed, ijsjes gegeten, pizza’s (haar lekkerste gerecht mét salami) naar de wekelijkse toeristenmarkt en och zó veel meer. Een week is dan toch te kort maar ook weer lang genoeg want wát was ze ‘s-avonds moe, té moe om te gaan slapen maar na 3 minuten hoorde je haar niet meer en was ze in dromenland.

Zonnebloemuitstapje naar Berg Ambacht

Na onze vakantie mocht ik weer mee op reis. Dit jaar weer voor de 5e keer mee met de gasten uit Brunssum (3 afdelingen van de Zonnebloem uit de regio Carboonland). De reis ging naar het zorghotel in Berg Ambacht in de omgeving van Gouda. Door allerlei bezuinigingen bij de Zonnebloem, landelijk, zal dit hoogstwaarschijnlijk ook de laatste reis zijn. Een 5 daags verblijf in een hotel en dit keer 2 uitstapjes met een bus.

Het hotel was dicht bij het dorp gelegen en naast een oude molen met een pannenkoekenhuis. De voorzieningen voor ouderen waren toch erg minimaal en eenvoudige zaken zoals beugels op het toilet of in de douche ontbraken. Het personeel was ook niet vriendelijk en het heeft 4 dagen geduurd voordat men een goede morgen zei bij het binnenkomen in het restaurant.

Het uitstapje naar het Avifauna was  geweldig. Een mooi en goed verzorgde dag waar de gasten echt genoten hebben zowel van de dieren, de vogelshow maar zeker ook van de koffietafel en de lunch.

Het uitstapje naar Scheveningen was wat kort temeer er even door het centrum van Den Haag gereden werd om “het Torentje” en het gebouw van de 2e kamer te zien. De promenade en de pier konden we even aflopen en sommigen wilden uiteraard een haringkje of een kibbeling proeven.

Helaas had ik wat pech omdat mijn pc vastliep tijdens het overzetten van de foto’s waardoor mijn camera het begaf en gereset moest worden dat ik echter niet tijdens dit verblijf kon doen.

Onderstaande film geeft echter een goede indruk. Hierop is te zien dat de gezellige avond, entertainment, geslaagd was en de vrijwilligers hebben zich de laatste dag van hun beste kant laten zien. Helaas liet ook hier de apparatuur ons in de steek waardoor het ‘live’-optreden van Willem geen doorgang kon vinden en de Beppie Kraft immitatie hebben de bewoners moeten missen.

Salzburg

We hoorden van nog al wat Oostenrijkers maar ook van vakantiegangers onderweg, en thuis kregen we ook al deze berichten, dat we naar Salzburg moesten gaan omdat dit een mooie stad is. Wij hebben toch nooit echte plannen en bekeken de kaart en besloten nu deze stad te gaan bezichtigen. We vonden een camping dichtbij het centrum en arriveerden op een doorgangscamping. Toen wij aankwamen waren er niet veel vakantiegangers en wij genoten van de stilte, de mooie natuur, het uitzicht en de paragliders die voor ons in het veld daalden. Het is precies zoals wij graag een camping hebben, schoon, vriendelijk beheer en vrijheid is blijheid. Zoek maar een plek en ga daar maar staan waar je wilt. Het terras van het bijbehorend restaurant was wel vol en dit bleef nog wel menig uurtje en maakte het ook weer gezellig.

We bleven de 1e dag op de camping onze E-readers raadplegen midden in de zon en de wederhelft  in de schaduw. De barbecue en het nodige vocht zorgden voor de bijhorende entourage.

Het bleef mooi weer, weliswaar drukkend warm, en we zijn de volgende dag de stad gaan verkennen. Een pracht stad met heel veel bezienswaardigheden. De burcht bovenop de berg gelegen trekt veel bekijks en dus toeristen. Met een gondel werden we naar boven getrokken en dan is het een enorm complex met een eeuwenoude geschiedenis. Zeer de moeite waard om te bezoeken en dan de terrasjes op verschillende niveaus en uitkijkend over de wijde omgeving en over de stad zelf. Je raakt er niet uitgekeken. Ook de stad heeft zo veel moois en is erg aantrekkelijk. Wij geven deze stad de voorkeur boven Wenen. Hier is veel te zien en wel toerisme maar toch rustig en de Altstad is zo goed als vrij van verkeer. Erg fietsvriendelijk en voor ons dus echt een genot.

De volgende ochtend heb ik mijn ochtendwandeling gemaakt vanaf de camping. Ik had al zitten zeuren dat we nog geen mooi wandelgebied hadden gekozen maar hier kon ik mijn hart ophalen. Nou direct vanaf de camping kon ik mijn kuiten smeren want ik moest al behoorlijk klimmen en dat ging maar door tot 753 m hoog. Maar ik moet niet zeuren en heb het zelf opgezocht en deze route de vorige avond op mijn GPS geladen. Het was ook best mooi en stil, behalve de vogels hoorde ik niets. Dat deed me uiteraard weer eens denken aan mijn pelgrimstocht naar Santiago in 2008. (Dat is al weer 9 jaar geleden, bijna niet te geloven, want ik denk er nog elke dag aan, ook door het zilveren Jacobsschelpje om mijn nek, dat ik ter herinnering van mijn dochter gekregen heb). Eenmaal op het hoogste punt heb ik ook de tijd genomen om wat foto’s te maken van het schitterende panorama, kijkend over de stad Salzburg en kijkend naar de sneeuwtoppen van de verder afgelegen bergen. Eerlijk is eerlijk, ik moest ook weer hoognodig wat zuurstof innemen want de klim had me de adem ontnomen.

Nu wees de GPS mij een wandelpad omlaag en kwam bij een boerderij waar eerst de hond me wegjoeg maar zo gemakkelijk gaat dat bij mij niet. Vervolgens liep de weg door bij de boerderij en zag ik de boer een schuur in gaan zonder mij iets te zeggen. Ik riep hem en liep versneld naar hem toe om te vragen waar dat pad gebleven was. Hij gebaarde van verre dat ik achterom zijn woning moest lopen en belande echt letterlijk in de mesthoop! Dat kon toch niet waar zijn. Jawel hoor, gewoon door de mest heen lopen en daar begon het pad en ik aan de afdaling. Nu merkte ik wel dat mijn knie, waar ik voor we op vakantie gingen een injectie in had laten zetten, dit niet prettig vond en ik moest langzaam over dit kiezel, stenen pad de weg naar beneden afleggen. Het kwam uit precies op de camping zoals ik gepland had. Een mooie route en heerlijk om weer te doen.

Tegen de middag gingen we de rest van de stad verder bekijken en de Mozart brug is zeker een juweeltje en leidde uiteraard, naar het Mozarthuis, het geboortehuis, daar waar hij gewoond heeft en naar het Mozartmuseum. Eigenlijk is het wel een beetje een Mozartstad want het heeft ook nog een Mozartplein en -ongetwijfeld- een Mozartstraat en vele winkels, terrasjes, cafés en noem maar op met zijn naam. De steegjes met de winkeltjes lopen toch vol met toeristen maar zijn toch goed te doen. Totdat….. de lucht begint te betrekken en als we goed en wel op de fiets zitten worden we er alweer bijna vanaf geblazen. Een enorme windhoos met regen overvalt ons en de sirenes beginnen te loeien, takken vliegen door de lucht en nog veel meer. We kunnen met moeite de schitterende Mozartbrug over en proberen zo snel als mogelijk terug te fietsen naar de camper want ons luifel is niet goed met spanbanden verstevigd en zijn bang dat het aan flarden zal gaan. Door de wind heeft de politie al sommige straten afgezet maar we proberen toch ondanks alles er doorheen te gaan met maar één doel, redden wat te redden valt. Op de camping blijkt gelukkig geen schade omdat de buren alles verstevigd hebben. De camping is wel onherkenbaar, niet door het weer maar omdat velen op doortocht naar Kroatië hier een tussenstop maken. Ze willen zelfs een caravan pal, 50 cm, voor de camper zetten omdat we morgen waarschijnlijk toch wel zullen vertrekken en zij graag (ons) plekje willen om zo bij bekenden van hun te staan. Je vraagt je toch af!

Het weer is wel weer opgeklaard en wij hebben inmiddels besloten morgen de tocht verder t vervolgen naar…… richting Bodensee.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Van oost naar west Oostenrijk

Na de dagen met cultuur in Wenen nu naar de natuur. Ooit in ons verre verleden zijn we aan de Attersee beland en daar was het mooi. Weliswaar zijn we daar weg geregend en door getrokken naar Italië maar we wagen het nog eens. We vertrekken met al weer eens een stralende zon en hoge temperatuur maar…. Ja maar… we zijn gewaarschuwd en wij verwachten regen daarom hebben we ook deze dag als reisdag gekozen. Niet te warm en mooi om te rijden. Wij naderen Gmunden aan de Traunsee en zoeken hier een camping op. De zware wolken hangen hier boven de bergen en de camper is net op zijn plekje neergepoot als er een hevige regenwolk boven ons héél veel water neerstort. Morgen zal het in de middag opklaren en dan zien we wel wat we verder gaan doen. Voor vanavond is het alle internetcontacten berichten en het eerste deel op de blog plaatsen. We hebben in ieder geval een prachtig uitzicht (tussen de buien door) op het meer.

De volgende ochtend is het wel goed afgekoeld en staat er een windje en is het even schrikken als we op de bergtoppen sneeuw zien liggen. Dát hadden we niet verwacht. Plots voelt het een stuk kouder aan (hi,hi).

We bezichtigen de “Altstadt Gemunden” en doordat er zo nu en dan druppels neerstrijken ondernemen we geen fietstocht en blijven we vandaag verder op de camping. De avondschemering missen we niet en genieten van de kleurenpracht op de rotsen en het meer.

Gemunden kunnen we niet links laten liggen dus we blijven een aantal dagen aan dit mooie meer en maken een fietstochtje naar de stad. Het keramiek valt hier wel mee, geen winkels vol met ‘kunst’ voor de toeristen, gelukkig. De Altstadt is een bezichtiging meer dan waard en bijna, bijna….. hebben we een ‘lederhose’ en bijbehorende klederdracht schoenen gekocht. Wat zouden ze thuis gelachen hebben, maar dat gunnen we hun nog niet. Wel wat leuks voor de kleinkids want die zitten in ons hart ingesloten. We gaan lekker uit eten in een plaatselijk restaurant dat de campingbeheerder ons adviseerde. Het is immers precies 44 jaar geleden dat we dat ook deden na elkaar in de middag de eeuwige trouw gezworen te hebben. (Wisten wij veel.). Een geweldig goed restaurant en geheel naar onze wens hebben we gegeten en beloofden de volgende dag terug te komen want dat was het verjaardagsmenu voor May.

Een fietstocht langs het meer met prachtig weer, de zon schijnt niet te fel en er waait een zacht windje. We gaan naar het begin van de Traunsee naar het dorpje Ebensee. Het is een plaatsje van niks waar veel gesurfd (of hoe heet deze sport?) en wij genieten bij een strandtentje van alles. De route van en naar Ebensee is met de fiets goed te doen en is echt mooi, grotendeels langs het water fietsend en genieten van de natuur. Onderweg komen we een super de chique gelegenheid tegen waar we wat drinken en een versnapering nemen. Wat is het hier erg mooi en wat een schitterende lokatie. Bij het naar huis rijden merk ik een geluid op aan mijn fiets en nu blijkt een spaak geknapt. Morgen zien of we deze kunnen laten herstellen in het dorp.

Verschillende berichtjes en telefoontjes hebben deze verjaardag dag erg gezellig gemaakt. Heerlijk om zo toch te merken dat er velen aan ons denken.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Wenen

Van een bevriende (mede camperaar) collega had May het adres van een mooie camping in Wenen gekregen. Eventueel zouden wij elkaar hier zelfs treffen. Wij waren er al vroeg in de ochtend maar, helaas, er was geen plaatsje meer vrij. We kregen daar wel het adres van een andere camping waar nog plenty plek was. Even het sanitair en terrein verkend en dit beviel ons. We hebben een mooie plaats, met schaduw, uitgezocht en via de verkregen info, nog dezelfde dag de route naar Wenen verkent. Een 8 km om tot in het centrum van deze stad te komen waar veel fietspaden en fietsroutes zijn. Wij komen via de Prater (4 km lang) Wenen binnen en nemen een plaatsje op een mooi terras in een rustige straat met een tevreden gevoel. Wenen gaat het helemaal worden!

De volgende dag besluiten we om de imposante gebouwen te gaan bezichtigen maar eerst naar het Hundertwasser gebouw en museum. Het museum ligt apart en ook hier weer een gezellig terras met heel vriendelijke bediening. Het fleurig kleurrijk museum laat ons het werk van deze excentrieke kunstenaar zien. Wij zijn er van gecharmeerd (niet van alles) maar er is ook een foto expositie van de heer Wasser die geweldig mooie natuurfoto’s heeft gemaakt. Hier waren we zeker van onder de indruk!

Van het ene terras naar het andere lijkt het wel maar op ons laatste werden we net bij het afrekenen overvallen door een regen cq onweersbui. De moed zakt je dan in de schoenen want de dakraampjes van de camper staan open om niet direct in een bakoven te belanden. Dat zal nu wel een ‘binnen’ overstroming zijn ging er door onze gedachten. Echter gelukkig zo’n kilometer verwijderd van de camping bleek de grond droog te zijn en hoopten we op haast het onmogelijke. Jawel wat een geluk de camping was bespaard gebleven van deze regenbui en wij boften.

Pinksteren in Wenen begint met weer prachtig weer. Schloss Schönbrunn staat op het programma. De route erheen is op de GPS geladen en het beloofd een lekker fietstochtje te worden van een kleine 13 km. Het gaat echter al vrij snel mis omdat we een pad ingeleid worden dat niet meer met de fiets toegankelijk is. Dan wordt het even zoeken want de GPS hanteert heet principe: maak een U-bocht oftewel je wordt steeds terug verwezen naar het punt waar je vd route afgeweken bent. Uiteindelijk komen we er wel maar ja ontspannen de route vervolgen is er niet meer bij. Daarnaast zijn we door een wijk geloodst die niet echt de schoonheidsprijs verdient. Een kopje leut doet dan weer wonderen en staan we al snel voor de poort van het complex. De fietsen mogen er niet in, dat is niet al te best voor de knietjes en pijnlijke voet. Met een wandelstok gaat het wel maar ook dit is niet echt plezant. Het weer begint iets te betrekken en de wind steekt ietsje op. De tuinen en het complex hebben we bekeken en er was weer een moment van herkenning, zelfs na meer dan 40 jaren. Het blijft imposant maar mooi vinden wij het niet.

Retour naar het centrum van de stad waar we de rest van de middag nog wat rond bazuinen maar nu wel met langdurigere regenbuien. Schuil zoeken in een kerk is niet iets voor lange tijd dus dan is het tijd voor een restaurant en genieten we van de maaltijd.  Dit keer is het kerkbezoek wel erg aantrekkelijk want we hoefden minder entreegeld te betalen (door mijn blauwe ogen???) maar kunnen ook tot in de nok van de koepel komen omdat men aan het renoveren is en hier een lift tijdelijk heeft aangelegd en een bouwstellage die men kan beklimmen. Het resultaat was echt uniek.

Het regenen is overgegaan in druilerigheid en we besluiten de camperplaats weer op te zoeken. We hebben buren gekregen die met hun camperbusje precies in het stralingsgebied van internet zijn gaan staan, dus jullie moeten wachten met het lezen van dit alle tot…… zij of wij naar elders gaan. De ontbrekende foto’s worden dus binnenkort alsnog geplaatst. Zijn inmiddels geplaatst en scroll naar eind van deze pagina

 

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc