Categorie archief: Fotografie

Zomerse temperaturen in de herfst

Half oktober met zomerse temperaturen. Dan moet ik naar buiten en genieten van de natuur. Wandelen doe ik het liefst maar fietsen is ook heerlijk. Uiteraard hoort daar voor de rust een terras bij.

Powered by Wikiloc

Waar ga ik dan heen? In de eigen omgeving is genoeg te genieten en het liefst zoek ik nieuwe paden, wegen en plekken op die ik nog niet ken. Dit hoeft niet altijd want ieder seizoen en zelfs iedere dag is anders. Als je fotografeert, zoals ik doe, weet je dat de lichtinval, het zonlicht of de wolken steeds weer voor voldoende afwisseling zorgen en dat een geheel andere kijk geeft op de omgeving.

Zaterdag ben ik begonnen met een fietstochtje waarbij ik de kunst opzocht en daarna door bosjes en over heuvels naar het hartje van Heerlen. De zondag werd een schitterende tocht over de hoogvlakte van Schimmert. De fruitboomgaarden die hier massaal zijn zorgden nog voor een fruitig hapje (de restanten aan de bomen) en verder had men voor een sterk wisselend terrein gekozen. De heuvels op en af lopend  stelden mijn knieën wel erg op de proef. Hier heb ik weer nieuwe wandelpaden ontdekt, dacht dat ik heel Limburg wel op mijn duimpje kende. Je bent nooit te oud en wandel nog niet genoeg om steeds weer te leren. Heb trouwens maandag geleerd op een lezing over dementie dat wandelen het gezondste is wat er mogelijk is om dementie te voorkomen of in ieder geval zo lang mogelijk uit te stellen. In groepsverband wandelen is het beste blijkbaar al weerhoud het me niet om tochten in mijn eentje te doen.

Powered by Wikiloc

De Brunssummerheide is ook een geliefde plek om te vertoeven en maandag trof ik daar veel wandelaars, gezinnen, fietsers en fotografen aan die er aan het vertoeven waren. Op mijn lijstje staat nog het Wormdal, een van de mooie Eurodewandelingen, en een midweekwandeling in Gulpen.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Wandeling omgeving Epen

Toen we vertrokken moesten we de regenjas aantrekken. De lucht was grijs en er vielen enkele super kleine regen druppeltjes. Je weet het dan niet wat er onderweg gebeurd. Wie had kunnen denken dat de zon nog ging schijnen en de temperatuur tegen de 20 graden Celsius zou zijn op de eerste maandag in oktober?

Een route in een bekend gebied maar toch wel verrassend mooi. Een pittige route met veel ups en downs, in het gebied waar we liepen wel te verstaan. Veel wandelaars hadden we niet verwacht en de heren waren dit keer in de meerderheid. Super gezellig dus..  (of ik de volgende keer mee mag is afwachten na deze opmerking)

We hebben met z’n allen genoten van de omgeving, de natuur, de verhalen en wat duurt het lang voordat we elkaar weer treffen.

Powered by Wikiloc

 

Weekendje Flevopolder

Wij hadden een kaasarrangement/workshop gewonnen en konden dit jaar op een moment in overleg zelf bepalen wanneer we hieraan konden deelnemen. We moesten wel hiervoor naar de Flevopolder. Kwam dat eens goed uit dat onze zoon met nichtje Rieneke aan een Mudrun in Biddinghuizen deelnamen. Wij wilden dit combineren want wie gaat er 3 uur rijden voor een kaasworkshop? Na wat heen en weer gemaild te hebben met de boer was het mogelijk om ‘smiddags een aparte rondleiding te krijgen door het bedrijf en de volgende ochtend het kaasmaakproces bijwonen. Ik had geregeld dat we de camper op zijn erf konden stallen voor de overnachting. Wat liep het anders……. Kortom hij stuurde ons toch naar een camping, want immers konden wij dat toch goed betalen! De workshop kon ook niet doorgaan want we moesten toch echt in de ochtend daarvoor komen en het was eigenlijk echt druk op de boerderij. Hij wilde ons dus niet en het was maar lastig dat wij ondanks het mailen toch niet welkom waren op dit moment.

Wij zijn naar het mooie stadje Elburg getogen waar we genoten hebben en een bezoekje aan het orgelmuseum hebben gebracht. Niet om de orgels, maar om het schitterende gebouw, het vroegere Gemeentehuis. Het was erg mooi weer en de terrasjes waren vol en toch wisten we een prachtig plekje te veroveren en genoten we van de consumptie’s én van de viskar. Daarna naar de camping gelegen direct aan het Veluwemeer dat in deze tijd erg mooi was én rust waar we van genoten.

De volgende dag met prachtig herfstweer waren we al vroeg op het terrein van Walibi, waar de Mudrun ging plaatsvinden. Effe het parcours verkent zodat ik de deelnemers Riene en Joost dit keer vaak en goed in beeld kon brengen. Voor de start kreeg ik nog wat plaagstootjes van Joost dat ik nu het af te leggen parkoers en afstand toch goed moest onthouden en niet zoals de vorige keer bij de verkeerde hindernissen of op het verkeerde moment te gaan staan. Daar baalde ik zó van dat ik eigenlijk had besloten deze evenementen niet meer te bezoeken. Maar een lid van wandelvereniging NOAD (Nooit Ophouden Altijd Doorgaan) laat zich niet klein krijgen en dus was ik aanwezig.

Snel naar de 1e echte hindernis van de af te leggen afstand. Joost had me nog eens op het hart gedrukt dat ik dáár moest gaan staan. Afin, na ruim een half uur na de start belde ik met mijn vrouw of ze toch wel op tijd gestart waren, want ze waren er nog steeds niet. Blijf maar wachten zei ze ze komen zó. Na nog eens een kwartier hield ik het voor gezien en ben ik naar het kruispunt gegaan waar de afstanden elkaar splitsten. Bij die hindernis spotte ik ze na nog eens 20 minuten. Het parcours was toch anders dan Joost mij verteld had en het schema liet zien! Balen!

Daarna heb ik ze toch op verschillende hindernissen kunnen vastleggen al waren dat niet de momenten die ik te voren bedacht had. Het weer was geweldig en de sfeer evenzo. Mijn teleurstelling kon ik daarom dit keer goed verwerken.

Dit zal toch wel de laatste run zijn die ik ga fotograferen en heb besloten alleen als onze kleindochter Lotte weer deelneemt dat ik, wij, dan weer erbij zullen zijn om haar aan te moedigen. We hebben haar nu gemist maar het was ook een andere run en waarschijnlijk was ze liever naar het pretpark gegaan als ze de attracties had gezien.

 

Ice Edition Caveman Run

 

Op de straatbarbecue kwam ik in gesprek met een van de organisatoren van de Caveman Obstacle Run Ice Edition.  Nadat ik wat gesproken had over onze zoon die regelmatig met zijn dochtertje en zijn vrouw veel van deze runs doen vond ik het jammer dat ik met de fotoclub had afgesproken voor een dagje Den Haag.

Het toeval wil dat ik de volgende ochtend een mail kreeg dat dit foto-uitje geen doorgang kon vinden. Ik direct naar de organisator en om een perskaart gevraagd. En zo ben je dan een hele dag bezig met het schieten van allerlei plaatjes onder allerlei omstandigheden, zoals te zien is.

Het gehele parcours had ik verkend en kende ik op mijn duimpje. De insiders weten dat ik daar wel eens problemen mee heb bij dit soort runs. Maar het weer zat mee en de zon scheen en ook wat stapelwolken die voor een goede belichting zorgden. 

Het uitgezette parcours én de obstacles waren bijzonder mooi. Niet te zwaar maar wel uitnodigend voor veel plezier. Bijzonder fraai was dat een groot deel van de run over het terrein van Mondo Verde. Tussen de mooie bloemen, planten, bouwsels en dieren rennen gebeurd niet vaak en zeker bijzonder te noemen. Uiteraard de vele trappen, immers de langste trap van Europa,  op lopen is bijzonder zwaar. Direct ná de start moesten alle deelnemers een klein stuk door de sneeuw ploeteren in de hal van Snowworld.

A; deze mooie attractie’s bij elkaar en zijn voor mij te voet vanuit thuis gemakkelijk te doen. Het parcours wilde ik echter verschillende keren doen om verschillende mensen op verschillende plekken te kunnen vastleggen. Daarom besloot ik een vervoermiddel mee te nemen waardoor ik wel veel bekijks had én veel reactie’s ontving.

Katwijk aan Zee

Een weekje Katwijk aan Zee met onze kleindochter leverde tijdens mijn wandelingen door de duinen en over het strand de bijgevoegde foto’s op. Ook met de fiets trokken we er op uit en dan zie je ook soms opvallende beelden. Ik en wij hebben genoten van onze kleindochter die zo actief was en ook veel alleen en zelfstandig wilde doen zodat ik ook momenten voor me zelf had. Ik heb nog nooit zoveel gelezen op vakantie maar wij zijn ook geen strandtypes. Alhoewel het zandkasteel bouwen ook voor mij veel plezier opleverde en niet allen voor mij. De kinderen op het strand kwamen mij helpen! 

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Ontvoering

Gezocht door de ouders van Lotte. Wij, grootouders, hebben haar ook dit jaar weer één week kunnen ontvoeren. Ze gaat nu al een paar jaartjes iedere zomer met oma en opa mee op vakantie in de camper. Ze verheugt zich op haar ‘eigen’ kamertje, het opklapbed in de alkoof. Ze vraagt zelf altijd of ze weer met ons mee mag en het liefst naar het strand!

Wij hadden Molecaten camping in Katwijk aan zee uitgezocht omdat deze dicht aan het strand ligt, een animatie programma voor kids heeft, een (binnen)zwembadje en veel speeltoestellen. Meer heb je niet nodig. Daarbij ligt er een manege achter de camping en ze is dol op paarden en van ons mocht ze een paardrijles nemen.

Dát was spannend en slapeloze nachten voordat het zover was. Maar ja, dán is het wel leuk tot…..tot er even in draf gegaan werd! Opa liep (rende) er wel naast en hoorde haar zeggen dat ze het wel eng vond en ook een beetje bang was. Maar Felix, haar paard, was lief en hield haar in het zadel. Een beetje eigenwijs is ze wel want bij alle aanwijzingen zei ze: ja, weet ik wel (met klemtoon en stemverheffing). Na de draf heb ik het niet meer gehoord, ha,ha.
 Een dagje op het strand de windvogel oplaten is ook super. Gelukkig hadden we een dag uitgezocht dat er behoorlijk wat wind stond zodat ze (ik kan het ZELF!) de vlieger in de lucht kon houden. Eerst flink alle kanten uit rennen en de vlieger steeds maar neerstorten. Toen opa de vlieger in de lucht kreeg (zonder rennen) wilde ze het zo toch maar ook proberen. En toen was het uiteraard geweldig. Opa’s pet op ‘snelheid’, tong uit de mond en maar touw laten vieren.

Het avondeten kon niet snel genoeg naar binnen gewerkt worden of … ik heb geen honger, of ik heb genoeg….. want de PARADE van het animatieteam trok steeds om 18.30 uur over de camping en Lotte moest daar natuurlijk bij zijn. Vervolgens werd er muziek gemaakt, geknutseld en ja wat nog meer allemaal?

Soms was er ook tijd voor oma om samen wat spelletjes te doen. Gefietst hebben we, dat kan ze al bijzonder goed, ijsjes gegeten, pizza’s (haar lekkerste gerecht mét salami) naar de wekelijkse toeristenmarkt en och zó veel meer. Een week is dan toch te kort maar ook weer lang genoeg want wát was ze ‘s-avonds moe, té moe om te gaan slapen maar na 3 minuten hoorde je haar niet meer en was ze in dromenland.

Maandagwandeling in Vrouwenbos

Met een stralende zon vertrokken wij vanaf de Oude Pastorie in de gemeente Beek. Direct de velden in en een heuvel op. Zelfs ten noorden van Sittard zijn er heuvels die overwonnen moeten worden. Verrassende veldweggetjes en mooie uitzichten bood deze wandeling maar ook waar sommigen in Limburg heel erg trots op zijn: vliegtuigen die stijgen en landen op Maastricht-Aachen airport (in de volksmond vliegveld Beek). Boven Geverik vliegen ze wel heel erg laag en maken een pokkeherrie. Gelukkig heb ik hoortoestellen die ik gewoon uit kan doen.

Het bos van Limburgs Landschap  en de tuin van kasteel Genbroek zijn dan de pareltjes waar we van hebben kunnen genieten. Kortom een wandeling die een aantal verrassende momenten in zich had.

Powered by Wikiloc

Virga Jesse Feesten

Van een wandelvriend hoorde ik voor het eerst van de Virga Jesse Feesten in Hasselt.  Een 6 eeuwen oud feest en ommegang door de stad iedere 7 jaar leek mij uniek om dat eens mee te maken. Nu ben ik niet belijdend christen maar zo iets audentiek wilde ik toch wel eens beleven.

Een vriendin ging met ons mee en we hadden kaartjes voor een zittribune gekocht. Geheel onwetend in Hasselt gearriveerd zaten de mensen al op klapstoeltjes langs de route door de stad. Wij mochten naar de hoofdtribune en vak H pal tegenover, zo bleek al rap, de eregasten en het organiserend comité. 

De ommegang, al zingend en heel devoot schrijnend trok de stoet 1 uur lang langs ons voorbij. Dit is moeilijk te omschrijven wat ik, wij, beleefden. Wij voelden ons 60 jaar terug in de tijd al was dit de 50e ommegang. In onze jeugd moesten we ook in de processie’s meelopen en hardop bidden en sereen kijken. Bekijk de foto’s en voel met mij mee. 

Eigenlijk had ik geen tribune kaartje hoeven te kopen want ik heb het hele uur staan fotograferen. Wel met de neus er bovenop en bij de prominenten, de bisschoppen, dekens en God wie weet nog meer allemaal.

Weekendje weg

Een weekend genieten in de omgeving van Arnhem. Ons kleinkind Lotte hield haar kinderfeestje. Opa en oma waren natuurlijk ook heel erg welkom. Wij koppelden hier een bezoekje aan vast met onze vrienden uit Syrië die we ook al lang niet meer gesproken hadden. De tijd vliegt. De hartelijkheid waarmee we bij hun altijd weer ontvangen worden met uitgebreide lekkernijen is niet te beschrijven. Hun Nederlands wordt steeds beter maar helaas krijgen ze maar geen werk hier. De kinderen ontwikkelen zich erg goed en voelen zich al helemaal thuis in ons land.

Wij hebben een leuke fietstocht verbonden aan het kinderfeestje van de kleine meid. Via de Rijnkade in Arnhem zijn we door de uiterwaarden gereden hetgeen nu wel een mooi wandelgebied is geworden. Een mooie brug en wat kunstwerkjes maken dit gebied wel aantrekkelijk om in te vertoeven. Het feestje was erg gezellig en ze heeft een bijzondere dag gehad met uiteraard veel kadootjes.

Powered by Wikiloc

De dag erna heb ik eerst een mooie wandeling gemaakt door het natuurgebied “Warnsborn” en genoten van de rust. Daarna zijn we naar de Posbank gegaan en daar een leuke fietstocht gemaakt door dit gebied waar de heide nu net in bloei begint te komen.

Een mooi weekend waar we nog veel van kunnen genieten.

Powered by Wikiloc

Concerten

Met de persaccreditatie voor het WMC  mocht ik ook een aantal concerten bijwonen in de Rodahal te Kerkrade. Een 7 tal avonden mocht ik bijwonen waarvan ik moet zeggen dat ze allen SUPER waren. Wat heb ik genoten van al die orkesten en gezamenlijke optredens. Ik ben geen kenner maar wel een liefhebber van muziek.

Een avond met de pakkende avondtitel: Youth Tangoband was verrassend. Jonge orkestleden die instrumentale Tango’s uitvoerden en waarbij de zaal muisstil van werd.

Een andere uitvoering door een Brassband. Eveneens jonge muzikanten die vooral imponeerden met de blaasinstrumenten. Hierbij waren enkele muzikanten waar de wereld vast en zeker nog veel van gaat horen. De gezamenlijke optredens van 2 bands op zo’n hoog muziekniveau is bijzonder om mee te kunnen maken.

Om hier te fotograferen is wel een bijzondere vaardigheid vereist en eigenlijk een kunst apart. Er mocht absoluut geen flitslicht gebruikt worden. Tijdens de optredens (haast) geen opnames maken in verband met het geklik dat storend kan zijn. Je moet als fotograaf aan de zijkanten blijven en niet storend voor anderen optreden. Wel mocht ik vlak voor en naast het podium. Ik heb hier veel ervaring opgedaan onder andere door veel slechte of minder goede belichte foto’s weg te moeten gooien.

Dan was er nog de Classic Meets Rock avond waarbij Rockband The Group gezamenlijk optrad met een harmonieorkest. Om stil van te worden. Na ieder muzikaal nummer barstte de zaal echter los en een oorverdovend hartverwarmend applaus deed de hal haast trillen. Jammer genoeg kun je dit niet op foto vastleggen en filmen mocht weer niet.

De speciale avond Latin America meets Europe was voor mij het hoogtepunt. Deze muziek spreekt mij enorm aan en niet alleen mij. Waren bij de andere avonden nog stoelen, en soms veel, vrij, nu was de zaal uitverkocht. Er waren niet zo veel fotografen aanwezig maar de muziek was geweldig. Ik moest soms wel nog denken aan de speciale gelegenheid waarvoor ik gekomen was. Het fotograferen raakte een beetje op de achtergrond totdat……

Er werd een speciale prijs uitgereikt aan een jong muzikaal talent die de André Rieu Talent Award in ontvangst mocht nemen. Deze Columbiaanse muzikant verblijft in een gastgezin in (Eygelshoven) Kerkrade en is inmiddels al veel belovend  dirigent en hobo muziek leraar in Kerkrade. De prijs werd overhandigd door de meester waaraan de prijs de naam heeft gekregen zelf. Dit was een ‘surprise’ en voor mij uiteraard een unieke gelegenheid temeer ik een fan ben van zijn muziek en shows. Nu waren er plots wel een flink aantal vakfotografen komen opdagen en moest ik me toch wat breed maken om een mooie fotografie plek te veroveren. Daarna had ik het rijk voor mij alleen en waren alle fotografen weer verdwenen.