Categoriearchief: Fotografie

Verjaardagscadeau

Wat is het mooi om jarig te zijn in een prachtig land maar vooral met het gezin van je dochter die al meer dan 10 jaar in dit bijzonder land wonen. Het is lang geleden dat we samen deze speciale dag hebben mogen vieren. Nou een feest was het zeker.Er was een geheim maar helaas was ook dit in het water gevallen. Een game-drive met een speciale overnachting in een lodge met z’n allen in een safaripark. Het park was echter door de overstromingen niet meer te bereiken en moest er een alternatief gezocht worden.

Eerst op een speciale plek aan de rand van het meer werd er uitgebreid geluncht. Daarna werd ik naar een bijzondere plek, een vroeger kasteeltje gebouwd in Zwitserse stijl door, gelegen op de top van een berg en uitkijkend over een enorme vlakte en het kratermeer. Hier kregen we weliswaar ook een aangepast programma in verband met het weer en werden we naar het hoger gelegen gedeelte gereden waar we enkele roofvogels, vosjes, jonge Gnoe’s, zeepaarden, buffels en ja nog veel meer dieren gespot hebben. Het was bijzonder. De dag sloten we af met heerlijke hapjes en een bijzonder glaasje wijn. De volgende dag zijn we terug naar Nairobi gereden voor de terugreis. Mia Keziah heeft ons uitgezwaaid.

Het verblijf in Naivasha

Het verblijf was niet zo lang maar zo als onze dochter Lieke het mooi zegt: Dit keer geen kwantiteit maar kwaliteit. Inderdaad erg mooie dagen samen gehad en zo fijn om bij elkaar te zijn en over allerlei zaken een gesprek te hebben. Tenminste als het mocht van onze kleindochter Mia. Zij eiste haar eigen tijd op en vertelde honderd uit. Wat een bijdehandje. Ze heeft ons door de kwekerij, farm, geloodst en wist te vertellen waar onder andere de sepia stond maar ook te vertellen dat ze een eigen viskwekerij hebben (in het afvalwater) die voor de eigen werknemers zijn. Ook erg interessant is het ‘wetland’ de biologisch zuiverende vijvers voor het afvalwater van de kwekerij en het dorp. Mia, 4 jaar, heeft mij hier een hele uitleg over gegeven.Zoals gezegd was het tijdens ons verblijf het regenseizoen. Er was toch een programma gemaakt o ons toch wat sfeer te laten proeven van Kenia. Door het seizoen viel dit echt in het water. De ochtenden waren meestal wel droog en de dagen begonnen met  bewolking dat later overging in zon. Maar rond 2 uur viel er eerst een bui waarna de hel losbarstte. Net in de middag als je meestal ergens heen wilde gaan. Het ondernemen zit hun echter in het bloed en ze hadden steeds weer een alternatief.

Uiteraard wil je ook eens naar de stad of naar de winkels. Dat functioneert in Kenia heel anders. Er zijn veel markten waar van alles te koop is en een drukte van jewelste heerst. Maar door de jaren heen verrijzen er steeds meer hypermoderne winkelcentra. In deze gigantisch grote centra kom je niet binnen voordat je eerst uitgebreid gescand bent door detectiepoortjes en je auto van onderen en binnen bekeken is. Hier komen veel blanken maar ook steeds meer eigen bevolking. De levensstandaard wordt steeds beter.De ochtenden vulde ik op mijn eigen wijze in. Er gaat geen dag voorbij zonder wandelen. De prachtige grote tuin zit vol met vogels maar achter het hek zijn de wanden van de krater waar veel wild loopt. Hier heb ik super genoten van mijn dagelijkse activiteit. En tegenwoordig is daar uiteraard mijn camera bij. Dubbel genieten dus. Wat een rust en wat een prachtige natuur. May heb ik ook een dag weten over te halen om met mij mee te gaan en dit was een extra momentje voor ons tweetjes.

Geniet maar even mee van de fotomomenten. Op dit gebied, genaamd de vlakte, zitten giraffen, dik dik’s, waterbucks, zebra’s, buffels en enorm veel watervogels, zwanen, reigers, eenden en erg veel kieviten,  en andere bijzondere vogels die ik niet met naam ken.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Familie bezoek Kenia

Op internet zoekend naar een voorjaarsvakantie komt plots een mailbericht binnen van onze schoonzoon en van onze dochter dat er een speciale aanbieding voor een vlucht naar Nairobi is. Wij hebben dergelijke aanbieding nog nooit, in de meer dan 10 jaar dat zij in Kenia wonen, aangetroffen. Het zoeken wordt direct gestaakt en de bestemming is bepaald. Nog even overlegd over de periode en over de duur van deze vakantie en alles wordt snel geregeld.

De nieuwe woningen waar ze sinds begin dit jaar verblijven wilden wij erg graag zien. Via de chat hebben we wel een indruk opgedaan maar je moet dit uiteraard echt zien. De woning in de hoofdstad staat in de chique wijk genaamd Karen van de legendarische persoon Karen Blixten die we kennen van de film of het boek: Out of Africa. Beiden hadden we als voorbereiding de film en het boek nog eens tot ons genomen. Deze oud koloniale Engelse stijl woning ligt mooi en heeft een mooie tuin.

Het andere verblijf ligt in de stad Nevasha, ongeveer 100 km ten noordoosten van de hoofdstad. Hier is ook het bedrijf gevestigd waarvan Eddy de manager is. Het bedrijf in plantenstekjes en ook in tuinkruiden ligt direct aan het kratermeer en heeft een fantastische ligging. Vanuit de prachtige tuin die direct aan het meer grenst hebben we kunnen genieten van de dieren die dagelijks een kijkje komen nemen en hun voer opzoeken.

Het belangrijkste doel van dit bezoek was uiteraard het samenzijn met dit gezinnetje. Wij hebben samen eens heerlijk kunnen bijpraten en van elkaar genieten. De jongste spruit, Mia hebben we nu extra vaak en lekker lang kunnen knuffelen en vooral spelen, voorlezen en plagen. Iedere grootouder zegt uiteraard dat ze een lief kleinkind hebben maar dat is niet altijd waar. Wij hebben het wel getroffen met deze wijsneus en echt van haar en met haar genoten. Op hun stuk grond hebben we samen zaadjes verspreid om hier mooie bomen en struiken te laten wassen. Het is geweldig mooi gelegen en heeft prachtig uitzicht op de berg Longonotte en Lake Naivasha.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Fotowedstrijd De Limburger

Door verschillende personen en ook de fotoclub was ik gevraagd om mee te doen aan de fotowedstrijd van dagblad De Limburger. De opdracht was om in één foto jouw gevoel voor Limburg samen te vatten. Iedere fotograaf mocht 5 foto’s insturen.

De eerste foto die ik zocht en stuurde was bovenstaande van de steenkoolberg in Eygelshoven. De mijnindustrie was toch jarenlang Limburg en speelt ook nu nog een belangrijke factor in deze streek maar in het het hele land.

De bovenstaande foto is tekenend voor de Limburgse cultuur. De processie die nog steeds door de straten trekt en de wandelaars die massaal naar deze streek trekken om te genieten van het landschap maar ook van onze cultuur.

De derde foto: “Limburgs mooiste”. Het fietsevenement waar duizenden fietsers aan mee doen. Van heinde en verre komt men op deze dag naar het Limburgse om te genieten van prachtige parkoersen met verschillende afstanden.

Dan is er, zeg maar in mijn achtertuin, het Pinkpopfestival meestal op 2de Pinksterdag op het terrein in Landgraaf waar tienduizenden mensen op afkomen.  Een drukte, en soms geluid, van jewelste en onderstaand beeld vind ik spreken en typisch voor dit evenement dat in heel Nederland bekend is.

Maar eigenlijk is Limburg bekend om het Heuvellandschap en is dit de toeristische trekpleister.Vooral de wandelaars komen hier graag genieten van deze streek. Ik heb dit getracht uit te drukken in de foto waar een wandelgroepje waarmee ik vaker op stap ga in de ochtendnevel een heuvel gaat beklimmen. Deze foto is geëindigd bij de beste 50 van deze wedstrijd.

Bij de eerste 10 is echter de onderstaande foto waarbij de zwoegende sporter, fietser, de heuvel bijna helemaal overwonnen heeft. Het landschap en vooral de verschillende lagen in de foto gaven de doorslag. De achtergrond, het nevelige grijs met in het midden het heuvellandschap en op de voorgrond de akkers en de sporter. Iedereen vraagt zich af hoe stijl deze heuvel is.

Genomineerd zijn met een foto uit de meer dan 4000 inzendingen is al een compliment. Om dan met 2 foto’s te eindigen bij de beste 50 is helemaal bijzonder. Velen hebben hun stem uitgebracht om mijn foto de publieksprijs te laten worden. Allen die dit geprobeerd of gedaan hebben bedank ik hartelijk. Voor sommigen was het een hele uitdaging en hebben zelfs 4 tot 5 keer geprobeerd maar er zat ergens een foutje in de website, helaas. De publieksprijs is naar een ander gegaan die dezelfde sfeerfoto had maar bij het stemmende publiek meer aansprak. De jury heeft voor aan andere sfeerfoto gekozen waarbij het Limburgs landschap in nevelen gehuld was maar sterk beeldbepalend in zwart wit was uitgevoerd.

De organisatie van de prijsuitreiking was in een klein gezelschap in het gebouw van het dagblad. We zijn verwend met een afdruk van de eigen foto op linnen, een grote mand met allerlei  overheerlijke streekproducten, een setje ansichtkaarten van de 10 beste foto’s en uiteraard Limburgse vlaai en koffie bij de ontvangst en na afloop een drankje en hapje, waarbij de Limburgse kaas ontbrak. Ha, ha. De juryvoorzitter gaf ons eerst een beeld van de vele duizenden inzenders. Daarna kon iedere genomineerde zijn eigen foto toelichten waarom hij deze gemaakt en ingestuurd had. Op een gezellige onderhoudende wijze werden we zo deelgenoot gemaakt van het vele werk en de discussie die zich onder de 5 juryleden soms afspeelde.

©Wandelengel

Waar gaat dat heen

De maand november hebben we goed afgesloten en deze maand, december, goed begonnen. Dat is positief en ik voel me ook prima. Het heeft natuurlijk alles te maken met mijn lichamelijke gesteldheid. Ik had behoorlijk last van mijn kniegewrichten. Alles al voor gedaan behalve…. Ja het is niet gemakkelijk voor een zoete kauw om op het gewicht te letten. Ik schoof het zelf op mijn klachten dat ik daardoor niet meer zo kon lopen/wandelen als ik altijd gedaan had. Uiteindelijk heb ik de knop omgezet en gedacht als het zo niet kan dan moet ik maar eerst eens lichter worden en dan kijken hoe het gaat. Dat voornemen heb ik vanaf 1 juni in daden omgezet en sinds die tijd “gewoon” minder koolhydraten tot me genomen. Dat is vanaf dat moment geen snoepjes en koekjes/vla meer nemen en nog zo wat van die overheerlijke dingen. Dat is nu een half jaar dat ik die dik makers achterwege laat. Het resultaat is nu precies 25 kilo lichter. Evenveel als ik in 2008 in minder dan 3 maanden klaargespeeld heb. Toen was dit het resultaat van 72 dagen wandelen vanuit Landgraaf naar Santiago, een afstand van 2417 km.

Nu heeft het de dubbele tijd gekost maar met veel minder kilometers en zeker niet dagelijkse tochten. Alhoewel ik op dit moment totaal geen klachten meer heb en inderdaad me voel alsof ik die afstand wel weer aan zou kunnen. Maar dat is natuurlijk overmoed. Waar het me om te doen was: afkomen van de klachten is zeker prima gelukt. Stom dat die knop omdraaien zo veel pijn en tijd gekost heeft.

Het wandelen gaat inderdaad prima. Mijn vorige bericht ging al over mijn tochten maar deze afgelopen week heb ik toch weer bijna 65 km gewandeld. De afstanden zijn nog niet wat ik ‘vroeger’ deed maar dat hoeft ook niet. De snelheid heb ik nu wel weer te pakken en dat is prima zo. Ik ben nu een andere wandelaar geworden en waarschijnlijk speelt mijn leeftijd hier een rol in. Het “hoeft allemaal niet meer zo”. Ik geniet even veel maar combineer het fotograferen met het wandelen en dat neemt meer tijd in beslag.

Ik heb nu eerst een voettocht gemaakt naar een overleg over wandelingen bij het EBC over een Eurodewandeling. Daags erna een tocht met onze Syrische vriend door de Groene Long waarbij we de Voerendaalse stadsdichter ontmoeten. Toen een rustdag met daaropvolgend een eigen route door  wat parken van Parkstad gevolgd door een Grenslandroute rondje in de buurt van Aken. De eerste sneeuw dwarrelde naar beneden op zondagochtend toen ik in Meers de Sint Nicolaastocht liep en vandaag afgesloten met het wandelgroepje van de maandag in de omgeving van Klimmen-Valkenburg.

Garmin beloont nu mijn wandeltracks met rechtstreekse plaatsing op Google Earth.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Wandelweek

Het is herfst, eind november. Goed wandelweer want de temperatuur is zelfs wat aan de hoge kant. Het wandelvirus speelt behoorlijk op en ik moet naar buiten. Dan maar een wandelroute van de Eurodewandelingen gaan controleren want die moet wat aangepast worden door de aanleg van de Buitenring. Dat ging prima en heb er weer zin in om vaker te gaan lopen. De pijn in de knie is weg.

Powered by Wikiloc

Op woensdag is de laatste midweek tocht in Gulpen. Zoals bekend is het daar veel door weilanden en bospaden baggeren. Met wandelvriend Piet van Gerry hebben we toch goed 10 km gelopen. Een gezellige wandeling en ook weer eens over paden gelopen waar ik al heel erg lang niet meer geweest was.

Powered by Wikiloc

May heeft een afspraak inVenlo-Blerick en het is handig om mee te gaan om zo 2 afspraken te combineren en dat scheelt reizen. Ik heb een wandeling opgezocht op internet en ga naar het kloosterdorp  Steyl lopen. Hier heb ik wat herinneringen uit mijn opleidingstijd want bij de Missiezusters in Steyl ben ik op retraite geweest. Deze zusters hebben ook het ziekenhuis in Kerkrade gerund waar ik mijn opleiding tot verpleegkundige heb gedaan. Het toeval trof dat ik een van de zusters zag die net een rondleiding verzorgde. Dat was even kort gedag zeggen maar lang genoeg om een vervolg afspraak te maken. De wandeling ging langs de Maasoever over het terrein van het Limburgsch Landschap, dus prachtig. Maar mijn knie speelde wel weer op. Ik ben niet meer terug naar Blerick gelopen en May heeft me opgehaald nadat we in het lokale restaurant een salade hebben gegeten.

Powered by Wikiloc

Op zondag had ik met een vriend, Syrische vluchteling, afgesproken omdat hij graag met mij wilde wandelen en de omgeving waar hij nu woont beter wil leren kennen. Het was ‘smorgens vroeg wel koud maar de voorspellingen waren dat het een mooie zonnige dag zou worden. We hebben voor een combinatie van het Paardenlandschap, het Wormdal en het Broichbachtal gekozen. Een route van zo’n 15 km. Onderweg lopen we langs een plek waar ik al eerder foto’s gemaakt heb van 2 oude auto’s die daar staan weg te roesten. Voor mijn camera een schitterend gezicht. Een mooie wandeling waar we samen van genoten hebben. Hij heeft de smaak te pakken gekregen en wil vaker met mij deze omgeving gaan verkennen.

Powered by Wikiloc

Dan zijn we een week verder en is het zó’n prachtig weer dat de zon mij naar buiten lokt. Ik heb de boel gelaten en mijn planning omgegooid. Dit kan als je niet echt iets hoeft en je kunt genieten van je eigen tijd en indeling. Ik ben gevraagd om een route op GPS op te nemen omdat door wegwerkzaamheden er verschillende afwijkingen zijn ontstaan in een bestaande route die op de website van de VVV staat. Het gebied ken ik op mijn duimpje maar constateer dat ik ook een gewoontedier ben. Deze route loopt tegengesteld dan dat ik meestal doe en dat is toch verrassend. Dan kom je soms ook rare elementen tegen en ook nu weer een oude auto die mijn aandacht trekt. Gelukkig heb ik ook nu weer de camera bij me.

Powered by Wikiloc

Afsluitend heel wat afgelegd en ja, zelfs vandaag staat weer een route gepland en weer omdat May een afspraak heeft en dit op de route ligt waar we aan het eind van de dag een afspraak hebben. Zo vang je twee vliegen in een klap.

Boze moeders route

De 1e maandagochtend van de maand staat op mijn agenda vast geblokt een wandeling met een wandelgroepje. Er wordt steeds gezorgd dat er in het Limburgse land, niet verder dan maximaal een half uur rijden vanuit Heerlen. Per toerbeurt neemt iemand de taak op zich om een route uit te stippelen in het Limburgse. Wij hanteren het uitgangspunt: Waarom ver weg als het bij je voor de deur prachtig toeven is.

Mooie en een goede wandeling uitzetten is niet echt een probleem in dit mooie landschap. Het is overal schitterend als je het maar wilt zien. De afstand is maximaal 15 km en het tempo is: je moet gezellig onderweg kunnen keuvelen of ….. onzin verkopen. Zodoende heb ik toch tijd om wat foto’s te schieten en soms zit er een super plaat bij. Ik combineer zo meerdere hobby’s van mij. Het wandelen heeft prioriteit en dan wil ik ook nog wat kunnen fotograferen en last but not least is het sociale gebeuren. Er is altijd aandacht voor elkaar en de groep heeft een hoog sociale aandacht voor elkaar.

Vanuit Schimmert werd vandaag vertrokken en vanuit de auto (parkeerplaats) stapten we meteen over een veldpad de vrije natuur in. Voorts hebben we enkel nog veldwegen, paden door velden of grasland en soms een klein beetje bos.

Voor de maand november was het een bijzonder mooie zonnige en zelfs warme dag. Het was een dag met een gouden randje en die neemt ons niemand meer af. Hartelijk dank aan de organisatoren en aan de verantwoordelijken voor deze mooie wandeling. Aan het eind wordt nog even gesocialised bij een kopje koffie in een horecagelegenheid dat op maandag open is. Dat is meestal het grootste probleem want dat zijn maar weinig etablissementen.

Powered by Wikiloc

 

Wandeling naar oud mijnterrein

Het is begin november en een mooie dag. Tijd om de wandelschoenen aan te trekken. Op internet snel een wandeling in de buurt opgezocht en vertrekken.

Deze route gaat over bekend terrein en slingert wat heen en weer. De bosschages Eikhagenbos en Hulsbos brengen me naar Eygelshoven. De loofbomen en het sterk hellend terrein is erg karakteristiek. De drang naar een toilet en zin op koffie doen me besluiten om deze route te verlaten. In dit dorp dat in een dal ligt zijn in de dorpskern 5 a 6 horecagelegenheden die allemaal in de ochtend gesloten zijn. Mijn ervaring in de gezondheidszorg helpt mij want iedereen is altijd welkom om tussen de bewoners en het personeel een kopje koffie te drinken. In de Laethof zijn net allerlei dagactiviteiten bezig en kan ik toch een beetje apart mijn drankje en een soepje nuttigen. Belangrijk voor mij is het toiletbezoek want de aandrang is toegenomen.

In het oude pittoreske kerkje op de heuvel vindt een uitvaart plaats waardoor ik hier helaas geen foto’s binnen kan maken. Mijn route besluit ik nu maar voor gezien te houden en probeer op het oude mijnterrein van de Laura te komen. De toegang was altijd afgesloten maar een poos geleden was men hier aan het werk en kon ik dit terrein verkennen. Via een sluipweg weet ik hoe ik hier weer binnen kan komen. Het is heel apart om een terrein zo verlaten te zien.

Tijdens mijn jeugd was er altijd erg veel bedrijvigheid met werkers, machines, treinen en vrachtauto’s. Dit terrein grensde aan de achtertuin van mijn schoonouders. Nu is er rust, stilte en heeft de natuur beslag gelegd op de restanten van de weinig overeind (?) gebleven bouwwerkjes.

De tijd vliegt en ik realiseer me dat ik met het thuisfront contact moet opnemen om te laten weten waar ik ben. Ik wordt voor een dilemma geplaatst als er wordt gevraagd of ik opgehaald moet worden en weet dat de verleiding groot is om in de auto te stappen. Moedig besluit ik dat ik mijn wandeling toch wil volbrengen en dat ik nu snel naar huis zal gaan lopen. Ware het niet dat op het laatste moment ik langs een hol loop dat in het restant van de steenkoolberg is gegraven. Hier maak ik nog snel enkele foto’s van en dan wordt mijn snelheid verhoogd om redelijk op tijd de deur thuis binnen te stappen.

Powered by Wikiloc

Onverwachts extra genieten

Er zijn van die momenten waar wij vol verlangen naar uitkijken. Het duurt meestal lang voordat het zo ver is maar dan is het ook weer razendsnel voorbij. We moeten het daarmee doen en vol genieten als het moment er is. In het voorjaar waren onze dochter met haar gezinnetje een paar dagen met ons samen en nu zijn ze weer in het land. Onze dochter is eerst uit Kenia naar Nederland komen vliegen en was een paar daagjes bij ons. Dat was heerlijk en lekker ontspannen. We hebben veel gewinkeld want dat is dan tijd om noodzakelijke inkopen te doen die je niet online snel doet. Ondertussen is het dan gezellig bijkletsen met op z’n tijd een bakje  leut erbij.

Tijdens de herfstvakantie kwam haar man met hun dochtertje en waren we samen met hun in een vakantiehuisje in Kijkduin. We mochten een dag alleen met ons kleinkind doorbrengen en hadden een volgeladen programma opgesteld dat letterlijk in het water eindigde. Het weer hielp mee om er een heerlijke stranddag van te maken en door de vele indrukken die ze al had opgedaan luisterden we naar haar ouders om niet te veel te doen maar gewoon een rustig dagje te nemen. Dat was echt super. Het strand, de duinen, de zee, het restaurant, het terrasje en eigenlijk hebben we zo optimaal van haar kunnen genieten.

Dan gebeurt toch waar iedereen wel al rekening mee gehouden heeft. De verkiezingen in hun land Kenia verlopen erg ongunstig. Er was al onrust en een deel van de bevolking boycotte deze stembusgang. Uiteindelijk onrust in het land en wordt afgekondigd dat de verkiezingen nog een 2 de deel krijgen over een paar dagen. Dit maakt het allemaal nog erger en de terugreis op zaterdag moet gewijzigd worden. Het resultaat is dat onze schoonzoon op zaterdag alleen terugreist om het bedrijf verder te leiden en zich beter op de hoogte te kunnen stellen van de consequenties. Onze dochter en kleindochter blijven zeker nog een paar dagen met de hoop dat ze in de loop van de komende week samen veilig aan de terugreis kunnen beginnen. Elk nadeel heeft zijn voordeel wordt wel gezegd maar voor ons toch wel met gemengde gevoelens. Door het gewijzigde reisschema kan Mia nog  wat langer bij ons blijven en proberen we het voor haar zo aangenaam mogelijk te maken. Eigenlijk wil ze wel weer naar haar eigen huis zegt ze maar een bezoek aan de markt en de ‘notenverkoper’ maakt het leed een stuk draagzamer. Ook een hele dag spelletjes, voorlezen en genieten van veel lekkere dingetjes verzachten het wel. Morgen staat een kinderfilm op het programma en we hopen zo dat de terugkeer voor haar spoedig en voortvarend verloopt.

Midweek wandelen en fietsen

De herfstvakantie is een zomerse geworden met temperaturen boven de 25 graden. Dan kun je niet binnen blijven zitten maar de natuur dwingt me dan om actief buiten te zijn.

Powered by Wikiloc

We fietsen door het Wormdal en naar de Mingersberg. Alle 2 leuke en mooie tochtjes waarvan we genieten en uiteraard onderweg een bakje leut.

Powered by Wikiloc

Ik wandel met Piet in Gulpen in het Gerendal. We zijn mooi op tijd vertrokken toen de mist nog in de dalen hing. De zon kwam op en dit zorgde voor kleurrijke en sfeervolle foto’s.

Powered by Wikiloc
En tenslotte nog een tochtje naar Valkenburg aan de Geul.

Powered by Wikiloc