Categoriearchief: uitstapjes

DDW

De laatste jaren zijn we helemaal verknocht aan de DDW oftewel de Dutch Design Week in Eindhoven. Een vaste prik in onze agenda’s en niet zo maar eens een dagje. Nee dat redt je niet. Een fiets of stepje is zeker aan te raden. Je kunt wel met speciale taxi’s of  bussen maar dan loop je nog erg veel en echt alles is niet mogelijk.

Een weloverwogen keus vooraf is aan te bevelen en wij wilden dit jaar sectie C en Strijp doen. We zijn in Strijp gestart en de laatste dag hebben we sectie C gedaan. Wat een creativiteit en mooie werken hebben we gezien. Natuurlijk zijn er ook werkstukken of spullen die niet onze smaak zijn of te technisch voor onze geest.

Graag hadden we nog veel meer willen zien maar het programma liep niet helemaal zoals gepland maar dat mag de pret niet drukken. De data voor komend jaar staan alweer genoteerd.

 

Onverwachts extra genieten

Er zijn van die momenten waar wij vol verlangen naar uitkijken. Het duurt meestal lang voordat het zo ver is maar dan is het ook weer razendsnel voorbij. We moeten het daarmee doen en vol genieten als het moment er is. In het voorjaar waren onze dochter met haar gezinnetje een paar dagen met ons samen en nu zijn ze weer in het land. Onze dochter is eerst uit Kenia naar Nederland komen vliegen en was een paar daagjes bij ons. Dat was heerlijk en lekker ontspannen. We hebben veel gewinkeld want dat is dan tijd om noodzakelijke inkopen te doen die je niet online snel doet. Ondertussen is het dan gezellig bijkletsen met op z’n tijd een bakje  leut erbij.

Tijdens de herfstvakantie kwam haar man met hun dochtertje en waren we samen met hun in een vakantiehuisje in Kijkduin. We mochten een dag alleen met ons kleinkind doorbrengen en hadden een volgeladen programma opgesteld dat letterlijk in het water eindigde. Het weer hielp mee om er een heerlijke stranddag van te maken en door de vele indrukken die ze al had opgedaan luisterden we naar haar ouders om niet te veel te doen maar gewoon een rustig dagje te nemen. Dat was echt super. Het strand, de duinen, de zee, het restaurant, het terrasje en eigenlijk hebben we zo optimaal van haar kunnen genieten.

Dan gebeurt toch waar iedereen wel al rekening mee gehouden heeft. De verkiezingen in hun land Kenia verlopen erg ongunstig. Er was al onrust en een deel van de bevolking boycotte deze stembusgang. Uiteindelijk onrust in het land en wordt afgekondigd dat de verkiezingen nog een 2 de deel krijgen over een paar dagen. Dit maakt het allemaal nog erger en de terugreis op zaterdag moet gewijzigd worden. Het resultaat is dat onze schoonzoon op zaterdag alleen terugreist om het bedrijf verder te leiden en zich beter op de hoogte te kunnen stellen van de consequenties. Onze dochter en kleindochter blijven zeker nog een paar dagen met de hoop dat ze in de loop van de komende week samen veilig aan de terugreis kunnen beginnen. Elk nadeel heeft zijn voordeel wordt wel gezegd maar voor ons toch wel met gemengde gevoelens. Door het gewijzigde reisschema kan Mia nog  wat langer bij ons blijven en proberen we het voor haar zo aangenaam mogelijk te maken. Eigenlijk wil ze wel weer naar haar eigen huis zegt ze maar een bezoek aan de markt en de ‘notenverkoper’ maakt het leed een stuk draagzamer. Ook een hele dag spelletjes, voorlezen en genieten van veel lekkere dingetjes verzachten het wel. Morgen staat een kinderfilm op het programma en we hopen zo dat de terugkeer voor haar spoedig en voortvarend verloopt.

Wandeling omgeving Epen

Toen we vertrokken moesten we de regenjas aantrekken. De lucht was grijs en er vielen enkele super kleine regen druppeltjes. Je weet het dan niet wat er onderweg gebeurd. Wie had kunnen denken dat de zon nog ging schijnen en de temperatuur tegen de 20 graden Celsius zou zijn op de eerste maandag in oktober?

Een route in een bekend gebied maar toch wel verrassend mooi. Een pittige route met veel ups en downs, in het gebied waar we liepen wel te verstaan. Veel wandelaars hadden we niet verwacht en de heren waren dit keer in de meerderheid. Super gezellig dus..  (of ik de volgende keer mee mag is afwachten na deze opmerking)

We hebben met z’n allen genoten van de omgeving, de natuur, de verhalen en wat duurt het lang voordat we elkaar weer treffen.

Powered by Wikiloc

 

Weekendje Flevopolder

Wij hadden een kaasarrangement/workshop gewonnen en konden dit jaar op een moment in overleg zelf bepalen wanneer we hieraan konden deelnemen. We moesten wel hiervoor naar de Flevopolder. Kwam dat eens goed uit dat onze zoon met nichtje Rieneke aan een Mudrun in Biddinghuizen deelnamen. Wij wilden dit combineren want wie gaat er 3 uur rijden voor een kaasworkshop? Na wat heen en weer gemaild te hebben met de boer was het mogelijk om ‘smiddags een aparte rondleiding te krijgen door het bedrijf en de volgende ochtend het kaasmaakproces bijwonen. Ik had geregeld dat we de camper op zijn erf konden stallen voor de overnachting. Wat liep het anders……. Kortom hij stuurde ons toch naar een camping, want immers konden wij dat toch goed betalen! De workshop kon ook niet doorgaan want we moesten toch echt in de ochtend daarvoor komen en het was eigenlijk echt druk op de boerderij. Hij wilde ons dus niet en het was maar lastig dat wij ondanks het mailen toch niet welkom waren op dit moment.

Wij zijn naar het mooie stadje Elburg getogen waar we genoten hebben en een bezoekje aan het orgelmuseum hebben gebracht. Niet om de orgels, maar om het schitterende gebouw, het vroegere Gemeentehuis. Het was erg mooi weer en de terrasjes waren vol en toch wisten we een prachtig plekje te veroveren en genoten we van de consumptie’s én van de viskar. Daarna naar de camping gelegen direct aan het Veluwemeer dat in deze tijd erg mooi was én rust waar we van genoten.

De volgende dag met prachtig herfstweer waren we al vroeg op het terrein van Walibi, waar de Mudrun ging plaatsvinden. Effe het parcours verkent zodat ik de deelnemers Riene en Joost dit keer vaak en goed in beeld kon brengen. Voor de start kreeg ik nog wat plaagstootjes van Joost dat ik nu het af te leggen parkoers en afstand toch goed moest onthouden en niet zoals de vorige keer bij de verkeerde hindernissen of op het verkeerde moment te gaan staan. Daar baalde ik zó van dat ik eigenlijk had besloten deze evenementen niet meer te bezoeken. Maar een lid van wandelvereniging NOAD (Nooit Ophouden Altijd Doorgaan) laat zich niet klein krijgen en dus was ik aanwezig.

Snel naar de 1e echte hindernis van de af te leggen afstand. Joost had me nog eens op het hart gedrukt dat ik dáár moest gaan staan. Afin, na ruim een half uur na de start belde ik met mijn vrouw of ze toch wel op tijd gestart waren, want ze waren er nog steeds niet. Blijf maar wachten zei ze ze komen zó. Na nog eens een kwartier hield ik het voor gezien en ben ik naar het kruispunt gegaan waar de afstanden elkaar splitsten. Bij die hindernis spotte ik ze na nog eens 20 minuten. Het parcours was toch anders dan Joost mij verteld had en het schema liet zien! Balen!

Daarna heb ik ze toch op verschillende hindernissen kunnen vastleggen al waren dat niet de momenten die ik te voren bedacht had. Het weer was geweldig en de sfeer evenzo. Mijn teleurstelling kon ik daarom dit keer goed verwerken.

Dit zal toch wel de laatste run zijn die ik ga fotograferen en heb besloten alleen als onze kleindochter Lotte weer deelneemt dat ik, wij, dan weer erbij zullen zijn om haar aan te moedigen. We hebben haar nu gemist maar het was ook een andere run en waarschijnlijk was ze liever naar het pretpark gegaan als ze de attracties had gezien.

 

Social week

Powered by Wikiloc

Een weekje door het land en allerlei mensen opzoeken waarmee wij een band hebben maar niet naast de deur wonen. Soms heb je telefonisch contact of ontmoet je elkaar wel ergens maar soms hebben we het contact laten verwateren. Nu deed zich de gelegenheid voor om de banden weer eens aan te halen en uitgebreid voor elkaar de tijd te nemen. Aanleiding was een ontmoeting met oud studiegenoten van May van de Sportacademie in Breda. Een ontmoeting omdat ze dit  45 jaar geleden hun diploma hebben behaald. Een reünie om dit feit te vieren is gepland.

De trip van 926 km hebben we met de camper afgelegd en dat maakt het mogelijk om zonder problemen langer bij iemand te blijven. De camper plaatsten we op de oprit, aan de overkant bij de boer of toch op een mini-camping of toch in een vakantieoord. Het is een reis geworden die zeker efficiënter kon maar we hebben gekeken wat het beste uitkwam bij de mensen die we opzochten. Dan moet je wel eens van west naar oost en vice versa. Niet iedereen waar we heen wilden konden ons ontvangen omdat ze bijvoorbeeld zelf op vakantie waren. Toch hebben we heel erg genoten en warme herinneringen over gehouden aan de contacten. Het was echt leuk en fijn om weer eens bij te kletsen, verhalen te vertellen en aanhoren. Zonder mensen te kort te doen was het bezoek in Hoorn bij mijn tante en oom van welgeteld 96 en 94 jaar (samen 190 jaar!!!) een super moment. Niet alleen wij maar ook zij hebben genoten want dit was een van de bezoekjes waar we ons echt erg op verheugden maar niet wisten hoe het zou zijn. Na vele jaren geen contact meer gehad te hebben nu een super moment. Wat een genot om 2 krasse (wel beiden ‘iets’ minder mobiel) mensen zó positief en dankbaar in het leven te zien staan.

Dit was weliswaar de laatste dag van deze week maar heeft zeker de meeste indruk op ons gemaakt en dan mag je daarmee ook aan het verhaal beginnen, toch? Vanuit Hoorn, waar zij wonen ging de terugreis naar Den Bosch, de stad die we altijd graag even bezoeken en we ook altijd even wat inkopen doen. Dit keer voor mij broeken want 18 kilo lichter merk je wel in de maten. Deze dag was nog meer bijzonder omdat we de oudste familieleden bezocht hebben en de afsluiting bij de jongste telg in de familie plaatsvond. Het achterneef in Beek en Donk bij de trotse ouders die net op tijd in hun nieuwbouwwoning ingetrokken zijn. Wat een verschil in ontmoeting, 3 weken én TWEE DAGEN met de 190 jarigen (weliswaar samen).

De week begon echter vanuit Landgraaf in Roermond bij de vroegere collega Statenlid van May. Wat een hartelijke bijeenkomst was en we (uiteraard) te weinig tijd hadden om alles bij te kletsen. Ze wilde dat we bij haar bleven slapen maar dat hebben we maar niet gedaan omdat het schema anders direct al in de war geschopt zou worden. Van Roermond naar Dordrecht (was gepland naar Naaldwijk maar zij waren niet thuis) waar we deze fraaie stad die al lang op het lijstje stond om te bezichtigen, hebben afgekruist. Inderdaad zeker de moeite waard en we hadden waardevolle tips gekregen over de wandel/fietsroute en goede en mooie restaurants/musea en gebouwen. Op eigen initiatief ook een boottochtje gemaakt want je moet toch zeker in dit watergebied de stad vanaf het water bekijken.

Vervolgens naar Breda waar ik me vermaakt heb met een wandeling en bezichtiging van gebouwen, o.a. Bauvigne  en genoten van de rust in het Mastbos. Na Breda stond Berkel-Enschot op het programma en hier werden we getrakteerd op een HEMELS eten in het oude Trasppistenklooster, de abdij O.L. Vrouw van Koningsoord. Wat een verwennerij en speciaal. By the way: de nieuwe broeken heb ik daarná pas gekocht.

Toen togen we naar Meije-Woerden, naar een oud studiegenote van mij die in een heerlijke omgeving woont in een polderwoning aan het water en uitkijkt op de polder. Hier is het altijd weer lachen, gieren en brullen én vooral veel warmte. We moesten de volgende dag op tijd in Wychen zijn waar onze kleindochter Lotte weer eens samen met haar pappa meededen aan een Obstacle Run. Wij wilden hun graag aanmoedigen én uiteraard foto’s van maken. De dochter van onze lieve vriendin deed ook met haar zoontje (voor de eerste keer) mee. Wat hebben die 2 genoten en zijn ze blij dat ze daar van mij blijvende herinneringen aan over gehouden hebben, iets meer dan 100 foto’s!

Dit verhaal eindigt met een gepland bezoek aan de voormalige suikerfabriek, thans Sugar City te Halfweg in de gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude. Dit hadden we in het programma opgenomen omdat tijdens mijn speurtocht voor de stamboom ik ontdekt had dat mijn grootmoeder en haar tweelingbroer hier in een keet nabij deze fabriek geboren was. Ik had al veel info op internet gevonden maar wilde wel met eigen ogen hier eens zien waar deze gebeurtenis plaats had gevonden. Het was op Nationale Monumentendag dat wij hier waren en konden aansluiten bij een rondleiding in het Gemeentehuis waar we een foodybag kregen met veel info en boekjes over deze gemeente. Helaas was de Sugar City niet opengesteld voor publiek. Hier is wel een filmpje te zien over het bietenvervoer in vroegere jaren:

Virga Jesse Feesten

Van een wandelvriend hoorde ik voor het eerst van de Virga Jesse Feesten in Hasselt.  Een 6 eeuwen oud feest en ommegang door de stad iedere 7 jaar leek mij uniek om dat eens mee te maken. Nu ben ik niet belijdend christen maar zo iets audentiek wilde ik toch wel eens beleven.

Een vriendin ging met ons mee en we hadden kaartjes voor een zittribune gekocht. Geheel onwetend in Hasselt gearriveerd zaten de mensen al op klapstoeltjes langs de route door de stad. Wij mochten naar de hoofdtribune en vak H pal tegenover, zo bleek al rap, de eregasten en het organiserend comité. 

De ommegang, al zingend en heel devoot schrijnend trok de stoet 1 uur lang langs ons voorbij. Dit is moeilijk te omschrijven wat ik, wij, beleefden. Wij voelden ons 60 jaar terug in de tijd al was dit de 50e ommegang. In onze jeugd moesten we ook in de processie’s meelopen en hardop bidden en sereen kijken. Bekijk de foto’s en voel met mij mee. 

Eigenlijk had ik geen tribune kaartje hoeven te kopen want ik heb het hele uur staan fotograferen. Wel met de neus er bovenop en bij de prominenten, de bisschoppen, dekens en God wie weet nog meer allemaal.

Weekendje weg

Een weekend genieten in de omgeving van Arnhem. Ons kleinkind Lotte hield haar kinderfeestje. Opa en oma waren natuurlijk ook heel erg welkom. Wij koppelden hier een bezoekje aan vast met onze vrienden uit Syrië die we ook al lang niet meer gesproken hadden. De tijd vliegt. De hartelijkheid waarmee we bij hun altijd weer ontvangen worden met uitgebreide lekkernijen is niet te beschrijven. Hun Nederlands wordt steeds beter maar helaas krijgen ze maar geen werk hier. De kinderen ontwikkelen zich erg goed en voelen zich al helemaal thuis in ons land.

Wij hebben een leuke fietstocht verbonden aan het kinderfeestje van de kleine meid. Via de Rijnkade in Arnhem zijn we door de uiterwaarden gereden hetgeen nu wel een mooi wandelgebied is geworden. Een mooie brug en wat kunstwerkjes maken dit gebied wel aantrekkelijk om in te vertoeven. Het feestje was erg gezellig en ze heeft een bijzondere dag gehad met uiteraard veel kadootjes.

Powered by Wikiloc

De dag erna heb ik eerst een mooie wandeling gemaakt door het natuurgebied “Warnsborn” en genoten van de rust. Daarna zijn we naar de Posbank gegaan en daar een leuke fietstocht gemaakt door dit gebied waar de heide nu net in bloei begint te komen.

Een mooi weekend waar we nog veel van kunnen genieten.

Powered by Wikiloc

Zonnebloemuitstapje naar Berg Ambacht

Na onze vakantie mocht ik weer mee op reis. Dit jaar weer voor de 5e keer mee met de gasten uit Brunssum (3 afdelingen van de Zonnebloem uit de regio Carboonland). De reis ging naar het zorghotel in Berg Ambacht in de omgeving van Gouda. Door allerlei bezuinigingen bij de Zonnebloem, landelijk, zal dit hoogstwaarschijnlijk ook de laatste reis zijn. Een 5 daags verblijf in een hotel en dit keer 2 uitstapjes met een bus.

Het hotel was dicht bij het dorp gelegen en naast een oude molen met een pannenkoekenhuis. De voorzieningen voor ouderen waren toch erg minimaal en eenvoudige zaken zoals beugels op het toilet of in de douche ontbraken. Het personeel was ook niet vriendelijk en het heeft 4 dagen geduurd voordat men een goede morgen zei bij het binnenkomen in het restaurant.

Het uitstapje naar het Avifauna was  geweldig. Een mooi en goed verzorgde dag waar de gasten echt genoten hebben zowel van de dieren, de vogelshow maar zeker ook van de koffietafel en de lunch.

Het uitstapje naar Scheveningen was wat kort temeer er even door het centrum van Den Haag gereden werd om “het Torentje” en het gebouw van de 2e kamer te zien. De promenade en de pier konden we even aflopen en sommigen wilden uiteraard een haringkje of een kibbeling proeven.

Helaas had ik wat pech omdat mijn pc vastliep tijdens het overzetten van de foto’s waardoor mijn camera het begaf en gereset moest worden dat ik echter niet tijdens dit verblijf kon doen.

Onderstaande film geeft echter een goede indruk. Hierop is te zien dat de gezellige avond, entertainment, geslaagd was en de vrijwilligers hebben zich de laatste dag van hun beste kant laten zien. Helaas liet ook hier de apparatuur ons in de steek waardoor het ‘live’-optreden van Willem geen doorgang kon vinden en de Beppie Kraft immitatie hebben de bewoners moeten missen.

Salzburg

We hoorden van nog al wat Oostenrijkers maar ook van vakantiegangers onderweg, en thuis kregen we ook al deze berichten, dat we naar Salzburg moesten gaan omdat dit een mooie stad is. Wij hebben toch nooit echte plannen en bekeken de kaart en besloten nu deze stad te gaan bezichtigen. We vonden een camping dichtbij het centrum en arriveerden op een doorgangscamping. Toen wij aankwamen waren er niet veel vakantiegangers en wij genoten van de stilte, de mooie natuur, het uitzicht en de paragliders die voor ons in het veld daalden. Het is precies zoals wij graag een camping hebben, schoon, vriendelijk beheer en vrijheid is blijheid. Zoek maar een plek en ga daar maar staan waar je wilt. Het terras van het bijbehorend restaurant was wel vol en dit bleef nog wel menig uurtje en maakte het ook weer gezellig.

We bleven de 1e dag op de camping onze E-readers raadplegen midden in de zon en de wederhelft  in de schaduw. De barbecue en het nodige vocht zorgden voor de bijhorende entourage.

Het bleef mooi weer, weliswaar drukkend warm, en we zijn de volgende dag de stad gaan verkennen. Een pracht stad met heel veel bezienswaardigheden. De burcht bovenop de berg gelegen trekt veel bekijks en dus toeristen. Met een gondel werden we naar boven getrokken en dan is het een enorm complex met een eeuwenoude geschiedenis. Zeer de moeite waard om te bezoeken en dan de terrasjes op verschillende niveaus en uitkijkend over de wijde omgeving en over de stad zelf. Je raakt er niet uitgekeken. Ook de stad heeft zo veel moois en is erg aantrekkelijk. Wij geven deze stad de voorkeur boven Wenen. Hier is veel te zien en wel toerisme maar toch rustig en de Altstad is zo goed als vrij van verkeer. Erg fietsvriendelijk en voor ons dus echt een genot.

De volgende ochtend heb ik mijn ochtendwandeling gemaakt vanaf de camping. Ik had al zitten zeuren dat we nog geen mooi wandelgebied hadden gekozen maar hier kon ik mijn hart ophalen. Nou direct vanaf de camping kon ik mijn kuiten smeren want ik moest al behoorlijk klimmen en dat ging maar door tot 753 m hoog. Maar ik moet niet zeuren en heb het zelf opgezocht en deze route de vorige avond op mijn GPS geladen. Het was ook best mooi en stil, behalve de vogels hoorde ik niets. Dat deed me uiteraard weer eens denken aan mijn pelgrimstocht naar Santiago in 2008. (Dat is al weer 9 jaar geleden, bijna niet te geloven, want ik denk er nog elke dag aan, ook door het zilveren Jacobsschelpje om mijn nek, dat ik ter herinnering van mijn dochter gekregen heb). Eenmaal op het hoogste punt heb ik ook de tijd genomen om wat foto’s te maken van het schitterende panorama, kijkend over de stad Salzburg en kijkend naar de sneeuwtoppen van de verder afgelegen bergen. Eerlijk is eerlijk, ik moest ook weer hoognodig wat zuurstof innemen want de klim had me de adem ontnomen.

Nu wees de GPS mij een wandelpad omlaag en kwam bij een boerderij waar eerst de hond me wegjoeg maar zo gemakkelijk gaat dat bij mij niet. Vervolgens liep de weg door bij de boerderij en zag ik de boer een schuur in gaan zonder mij iets te zeggen. Ik riep hem en liep versneld naar hem toe om te vragen waar dat pad gebleven was. Hij gebaarde van verre dat ik achterom zijn woning moest lopen en belande echt letterlijk in de mesthoop! Dat kon toch niet waar zijn. Jawel hoor, gewoon door de mest heen lopen en daar begon het pad en ik aan de afdaling. Nu merkte ik wel dat mijn knie, waar ik voor we op vakantie gingen een injectie in had laten zetten, dit niet prettig vond en ik moest langzaam over dit kiezel, stenen pad de weg naar beneden afleggen. Het kwam uit precies op de camping zoals ik gepland had. Een mooie route en heerlijk om weer te doen.

Tegen de middag gingen we de rest van de stad verder bekijken en de Mozart brug is zeker een juweeltje en leidde uiteraard, naar het Mozarthuis, het geboortehuis, daar waar hij gewoond heeft en naar het Mozartmuseum. Eigenlijk is het wel een beetje een Mozartstad want het heeft ook nog een Mozartplein en -ongetwijfeld- een Mozartstraat en vele winkels, terrasjes, cafés en noem maar op met zijn naam. De steegjes met de winkeltjes lopen toch vol met toeristen maar zijn toch goed te doen. Totdat….. de lucht begint te betrekken en als we goed en wel op de fiets zitten worden we er alweer bijna vanaf geblazen. Een enorme windhoos met regen overvalt ons en de sirenes beginnen te loeien, takken vliegen door de lucht en nog veel meer. We kunnen met moeite de schitterende Mozartbrug over en proberen zo snel als mogelijk terug te fietsen naar de camper want ons luifel is niet goed met spanbanden verstevigd en zijn bang dat het aan flarden zal gaan. Door de wind heeft de politie al sommige straten afgezet maar we proberen toch ondanks alles er doorheen te gaan met maar één doel, redden wat te redden valt. Op de camping blijkt gelukkig geen schade omdat de buren alles verstevigd hebben. De camping is wel onherkenbaar, niet door het weer maar omdat velen op doortocht naar Kroatië hier een tussenstop maken. Ze willen zelfs een caravan pal, 50 cm, voor de camper zetten omdat we morgen waarschijnlijk toch wel zullen vertrekken en zij graag (ons) plekje willen om zo bij bekenden van hun te staan. Je vraagt je toch af!

Het weer is wel weer opgeklaard en wij hebben inmiddels besloten morgen de tocht verder t vervolgen naar…… richting Bodensee.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Van oost naar west Oostenrijk

Na de dagen met cultuur in Wenen nu naar de natuur. Ooit in ons verre verleden zijn we aan de Attersee beland en daar was het mooi. Weliswaar zijn we daar weg geregend en door getrokken naar Italië maar we wagen het nog eens. We vertrekken met al weer eens een stralende zon en hoge temperatuur maar…. Ja maar… we zijn gewaarschuwd en wij verwachten regen daarom hebben we ook deze dag als reisdag gekozen. Niet te warm en mooi om te rijden. Wij naderen Gmunden aan de Traunsee en zoeken hier een camping op. De zware wolken hangen hier boven de bergen en de camper is net op zijn plekje neergepoot als er een hevige regenwolk boven ons héél veel water neerstort. Morgen zal het in de middag opklaren en dan zien we wel wat we verder gaan doen. Voor vanavond is het alle internetcontacten berichten en het eerste deel op de blog plaatsen. We hebben in ieder geval een prachtig uitzicht (tussen de buien door) op het meer.

De volgende ochtend is het wel goed afgekoeld en staat er een windje en is het even schrikken als we op de bergtoppen sneeuw zien liggen. Dát hadden we niet verwacht. Plots voelt het een stuk kouder aan (hi,hi).

We bezichtigen de “Altstadt Gemunden” en doordat er zo nu en dan druppels neerstrijken ondernemen we geen fietstocht en blijven we vandaag verder op de camping. De avondschemering missen we niet en genieten van de kleurenpracht op de rotsen en het meer.

Gemunden kunnen we niet links laten liggen dus we blijven een aantal dagen aan dit mooie meer en maken een fietstochtje naar de stad. Het keramiek valt hier wel mee, geen winkels vol met ‘kunst’ voor de toeristen, gelukkig. De Altstadt is een bezichtiging meer dan waard en bijna, bijna….. hebben we een ‘lederhose’ en bijbehorende klederdracht schoenen gekocht. Wat zouden ze thuis gelachen hebben, maar dat gunnen we hun nog niet. Wel wat leuks voor de kleinkids want die zitten in ons hart ingesloten. We gaan lekker uit eten in een plaatselijk restaurant dat de campingbeheerder ons adviseerde. Het is immers precies 44 jaar geleden dat we dat ook deden na elkaar in de middag de eeuwige trouw gezworen te hebben. (Wisten wij veel.). Een geweldig goed restaurant en geheel naar onze wens hebben we gegeten en beloofden de volgende dag terug te komen want dat was het verjaardagsmenu voor May.

Een fietstocht langs het meer met prachtig weer, de zon schijnt niet te fel en er waait een zacht windje. We gaan naar het begin van de Traunsee naar het dorpje Ebensee. Het is een plaatsje van niks waar veel gesurfd (of hoe heet deze sport?) en wij genieten bij een strandtentje van alles. De route van en naar Ebensee is met de fiets goed te doen en is echt mooi, grotendeels langs het water fietsend en genieten van de natuur. Onderweg komen we een super de chique gelegenheid tegen waar we wat drinken en een versnapering nemen. Wat is het hier erg mooi en wat een schitterende lokatie. Bij het naar huis rijden merk ik een geluid op aan mijn fiets en nu blijkt een spaak geknapt. Morgen zien of we deze kunnen laten herstellen in het dorp.

Verschillende berichtjes en telefoontjes hebben deze verjaardag dag erg gezellig gemaakt. Heerlijk om zo toch te merken dat er velen aan ons denken.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc