Trots op 2 keien

Wij leefden er al een poos naar toe. Een weekend waar het gezin van onze zoon Joost naar ons toe zouden komen en kleindochter Lotte, 6 jaar, en vader Joost, 39 jaar voor een obstacle run in Heerlen hebben ingeschreven. Voor Joost is het geen probleem want hij doet aan wel zwaardere en langere runs mee. Lotte heeft ook al vaker mee gedaan maar dan altijd samen met vader en moeder. Nu moest ze voor de eerste keer alleen.

Ongelukkigerwijs moest hun kat die ze enige tijd geleden uit het assiel gehaald hadden, geopereerd worden omdat, in tegenstelling tot hetgeen was beweerd bij de aankoop, deze niet gesteriliseerd was. Moeder Wendy moest zodoende thuis blijven om poeslief te verzorgen.

Wat was ze zenuwachtig, onze Lotte. Ze had er wel zin in en bij de verkenning van de hindernissen kon het niet snel genoeg gaan en liet de start, te lang, op zich wachten. Rustig koos ze haar positie en wilde zich niet laten opjagen door de anderen. Dit was maar goed ook want er was al een valpartijtje na het startsignaal. Daarna verliep zich al vrij snel een grote groep deelnemertjes. Zó goed was het allemaal georganiseerd. Lotte was de eerste die door mij op het goede parkoers werd gedirigeerd. Daarna moest ze wel door een vervelende hindernis en onder een voor de kinderen té zwaar net kruipen hetgeen niemand zonder hulp van toeschouwers kon volbrengen. Het rondje ging goed en ze wist regelmatig het goede pad te kiezen bij hindernissen. anderen bleven in de modderbak steken (duidelijk niet geschikt voor kinderen). De waterglijbaan was voor haar de mooiste hindernis die ze zó snel nam dat opa te laat was voor de foto. Geheel trots, samen met oma, haar vader en opa poseerde ze toen voor de fotograaf.

Toen mocht paps gaan rennen. En net als bij de kids was het parkoers erbarmelijk slecht uitgezet waardoor vele deelnemers zich verliepen, teruggefloten werden of jammer dan. Ook de waterbassins met de glijbanen waren van dusdanige kwaliteit dat beide basins uit de race genomen moesten worden omdat ze lek bleken. Aan het weer heeft het niet gelegen want het was schitterend en lekker zonnig.

Een leuk weekendje met weer een hele ervaring en het zal niet vreemd zijn dat Lotte, toen ze goed en wel in de auto zat, in slaap viel op weg naar huis. De titel van deze ‘obstacle run’: Heerlen stormt is zeker niet waar gemaakt door de organisatie. Of ze het vooraf al wisten want ze hadden hun oude voorraad T-shirts en veiligheidsvesten aan met de titel: “Venlo” stormt, hetgeen uiteraard voor veel verwarring zorgde, zeker voor de TV opnames.

Ik was gevraagd om wat foto’s van deze run te maken. Bekijk ze maar lees zeker het verhaal dan wordt duidelijk hetgeen ik beschrijf: Zie hier mijn foto’s bij een artikel dat duidelijk beschrijft hetgeen ik bedoel: de Afgrond