Concerten

Met de persaccreditatie voor het WMC  mocht ik ook een aantal concerten bijwonen in de Rodahal te Kerkrade. Een 7 tal avonden mocht ik bijwonen waarvan ik moet zeggen dat ze allen SUPER waren. Wat heb ik genoten van al die orkesten en gezamenlijke optredens. Ik ben geen kenner maar wel een liefhebber van muziek.

Een avond met de pakkende avondtitel: Youth Tangoband was verrassend. Jonge orkestleden die instrumentale Tango’s uitvoerden en waarbij de zaal muisstil van werd.

Een andere uitvoering door een Brassband. Eveneens jonge muzikanten die vooral imponeerden met de blaasinstrumenten. Hierbij waren enkele muzikanten waar de wereld vast en zeker nog veel van gaat horen. De gezamenlijke optredens van 2 bands op zo’n hoog muziekniveau is bijzonder om mee te kunnen maken.

Om hier te fotograferen is wel een bijzondere vaardigheid vereist en eigenlijk een kunst apart. Er mocht absoluut geen flitslicht gebruikt worden. Tijdens de optredens (haast) geen opnames maken in verband met het geklik dat storend kan zijn. Je moet als fotograaf aan de zijkanten blijven en niet storend voor anderen optreden. Wel mocht ik vlak voor en naast het podium. Ik heb hier veel ervaring opgedaan onder andere door veel slechte of minder goede belichte foto’s weg te moeten gooien.

Dan was er nog de Classic Meets Rock avond waarbij Rockband The Group gezamenlijk optrad met een harmonieorkest. Om stil van te worden. Na ieder muzikaal nummer barstte de zaal echter los en een oorverdovend hartverwarmend applaus deed de hal haast trillen. Jammer genoeg kun je dit niet op foto vastleggen en filmen mocht weer niet.

De speciale avond Latin America meets Europe was voor mij het hoogtepunt. Deze muziek spreekt mij enorm aan en niet alleen mij. Waren bij de andere avonden nog stoelen, en soms veel, vrij, nu was de zaal uitverkocht. Er waren niet zo veel fotografen aanwezig maar de muziek was geweldig. Ik moest soms wel nog denken aan de speciale gelegenheid waarvoor ik gekomen was. Het fotograferen raakte een beetje op de achtergrond totdat……

Er werd een speciale prijs uitgereikt aan een jong muzikaal talent die de André Rieu Talent Award in ontvangst mocht nemen. Deze Columbiaanse muzikant verblijft in een gastgezin in (Eygelshoven) Kerkrade en is inmiddels al veel belovend  dirigent en hobo muziek leraar in Kerkrade. De prijs werd overhandigd door de meester waaraan de prijs de naam heeft gekregen zelf. Dit was een ‘surprise’ en voor mij uiteraard een unieke gelegenheid temeer ik een fan ben van zijn muziek en shows. Nu waren er plots wel een flink aantal vakfotografen komen opdagen en moest ik me toch wat breed maken om een mooie fotografie plek te veroveren. Daarna had ik het rijk voor mij alleen en waren alle fotografen weer verdwenen.

Mars- en showwedstrijden op het WMC

Het Wereld Muziek Concours in Kerkrade  wordt iedere 4 jaar georganiseerd. Een  muzikaal gebeuren met de beste korpsen en muziekgezelschappen van de wereld. Dit jaar ben ik in de gelegenheid gesteld om van dichtbij foto’s te mogen maken. Om zo bezig te mogen zijn met een van mijn hobby’s is een geschenk. Door mijn inzet onder andere bij de vormgeving, controle en aanpassingen van de 11 Eurodewandelingen mocht ik een persaccreditatie in ontvangst nemen. Van de vele foto’s die ik gemaakt heb zijn er ook behoorlijk wat gebruikt voor de wandelbrochure.

Van de 4 weekenden van dit muziekevenement heb ik 3 op het terrein mogen fotograferen. Uiteraard zijn er regels waaraan de pers zich heeft te houden. Jammer was dat bij de opening de pers in een speciaal vak gedirigeerd was waarbij de foto mogelijkheden erg slecht waren en ik beter op de tribune had kunnen plaats nemen. De marswedstrijden lopen volgens een bepaald stramien en het duurt even voordat ik doorkreeg wat de beste positie was om goede en speciale foto’s te maken. Voor de shows was maar één plek goed om te staan en wel voor de hoofdtribune.

Ik heb genoten en voel het als een bijzondere eer om tussen de professionals, vakfotografen  te mogen staan met mijn, weliswaar 2 camea’s op mijn buik. Met de camera’s is niks mis al is het geen professionele apparatuur. De lenzen zijn eigenlijk het belangrijkste en ik ben uiterst tevreden met die van mij die tegen een betaalbare prijs gekocht zijn. Ze kunnen zeker niet tippen aan de ‘lenskanonnen’ van de profi’s maar als amateur schiet ik toch wel goede platen.

Weisze Weg

Het stond al lang op mijn verlanglijstje maar het kwam er maar niet van. Vandaag heb ik super genoten van een wandeling vlakbij in mijn eigen omgeving. De “Weisze Weg” van Kerkrade naar Aken zonder wegbeschrijving met enkel een folder die ik via de genoemde link heb kunnen downloaden. Zelf de route ingetekend op kaart en ingeladen in mijn GPS. De route is heel erg goed gemarkeerd met …. hoe kan het anders…… allerlei witte markeringen. Op de grond witte voetstappen, hoefafdrukken of witte strepen. Lantaarnpalen met witte markeringen, witte bloemen, palen, bomen en hekwerken ja zelfs witte huizen en uiteraard er zijn zelfs witte paarden of schimmels.

Internet had ik al afgeplozen en kon geen weg- of routebeschrijving vinden en zelfs geen GPS-track. Via de mail kreeg ik te horen dat er ook geen beschrijving bestaat maar gewoon de markering volgen. Afgesproken met wandel collega Piet Hodiamont en ons met de auto laten afzetten bij het station in Kerkrade. We ontdekten al snel dat we dit verkeerd gedaan hebben, we hadden beter in Aken kunnen beginnen want de route is vanaf die kant bewegwijzerd en toch hebben we maar slechts 2 keer een klein beetje anders gelopen dan dat de bedoeling was. De route heb ik omgedraaid en is hier te zien en te downloaden:

Powered by Wikiloc

Er is een makkelijke mogelijkheid om een kortere route te doen. Bij Soers wordt nl. een lus van bijna 4 km gemaakt die natuurlijk niet persé genomen hoeft te worden.

Wat hebben wij genoten en alles zat ook mee. Het weer was fantastisch en het was overal erg rustig. Ik heb mijn best moeten doen om mensen op de foto’s te krijgen. Nu gaan we bekijken of we meer bekendheid kunnen geven aan deze prachtige wandeling.

Persaccreditatie voor WMC

Het heeft enige tijd geduurd maar op de dag voor de start van het Wereld Muziek Concours te Kerkrade kreeg ik in mijn mail de accreditatie voor de Perstribune. Als blijk van waardering door de Gemeente Kerkrade mocht ik aangeven welke activiteiten ik tijdens dit muziekfestival wilde bijwonen om unieke foto’s te maken. Hiermee ben ik bijzonder in mijn sas want het is de eerste keer dat ik als amateur tussen allerlei profs met grote dikke lensen én dure apparatuur met mijn 2 eenvoudige en beperkte lensjes mocht vertoeven. Uiteraard maak ik soms wel aardige foto’s maar dit keer voelde het zeker als een eer om met beperkte mogelijkheden toch aardige foto’s te maken.

De officiële opening in het Parkstad (voetbal)stadion, waar normaliter RodaJC speelt, was de pers in een vak gedirigeerd dat het verst verwijderd was van het hele gebeuren! Het gemopper en teleurgestelde gesprekken moet zeker door de organisatie gehoord zijn. De schijnwerpers straalden in de lenzen en zorgden voor een tegenlicht zodat de foto’s inferieur waren. Daar komt bij dat vanaf deze positie de artiesten precies voor een lege tribune hun act opvoerden. Dit geeft een goed beeld van zo’n manifestatie dat een ‘werelds’ karakter moet uitstralen.

De eerste dag van de mars- en showwedstrijden was succesvoller en mochten we langs de lijn op het veld lopen en fotograferen. Er volgen nog een aantal weekends en ik hoop op goed foto-weer om een paar super opnames te kunnen maken. Het buitenoptreden op de markt van Kerkrade, in het Stadspark en bij de Rodahal staan nog op het programma. Vandaag was ik bij het optreden bij de Rodahal van de  Aotearoa Mai Tawhiti Kapa Haka groep met een ceremoniële dans uit Nieuw Zeeland. Deze groep had eerst een rondleiding gehad met de Beleefbus.  Dit soort optredens ontstaan vaak spontaan en trekken nogal wat publiek. Deze optredens zorgen ook voor de gezellige sfeer en maakt van Kerkrade echt een “Klankstad” een naam die eer doet aan het leven met de vele muziekverenigingen in deze streek.

Zonnebloemuitstapje naar Berg Ambacht

Na onze vakantie mocht ik weer mee op reis. Dit jaar weer voor de 5e keer mee met de gasten uit Brunssum (3 afdelingen van de Zonnebloem uit de regio Carboonland). De reis ging naar het zorghotel in Berg Ambacht in de omgeving van Gouda. Door allerlei bezuinigingen bij de Zonnebloem, landelijk, zal dit hoogstwaarschijnlijk ook de laatste reis zijn. Een 5 daags verblijf in een hotel en dit keer 2 uitstapjes met een bus.

Het hotel was dicht bij het dorp gelegen en naast een oude molen met een pannenkoekenhuis. De voorzieningen voor ouderen waren toch erg minimaal en eenvoudige zaken zoals beugels op het toilet of in de douche ontbraken. Het personeel was ook niet vriendelijk en het heeft 4 dagen geduurd voordat men een goede morgen zei bij het binnenkomen in het restaurant.

Het uitstapje naar het Avifauna was  geweldig. Een mooi en goed verzorgde dag waar de gasten echt genoten hebben zowel van de dieren, de vogelshow maar zeker ook van de koffietafel en de lunch.

Het uitstapje naar Scheveningen was wat kort temeer er even door het centrum van Den Haag gereden werd om “het Torentje” en het gebouw van de 2e kamer te zien. De promenade en de pier konden we even aflopen en sommigen wilden uiteraard een haringkje of een kibbeling proeven.

Helaas had ik wat pech omdat mijn pc vastliep tijdens het overzetten van de foto’s waardoor mijn camera het begaf en gereset moest worden dat ik echter niet tijdens dit verblijf kon doen.

Onderstaande film geeft echter een goede indruk. Hierop is te zien dat de gezellige avond, entertainment, geslaagd was en de vrijwilligers hebben zich de laatste dag van hun beste kant laten zien. Helaas liet ook hier de apparatuur ons in de steek waardoor het ‘live’-optreden van Willem geen doorgang kon vinden en de Beppie Kraft immitatie hebben de bewoners moeten missen.