Route van Wiel

Zo vlak voor de Kerstdagen is het een goed idee om in ieder geval nog flink wat aan beweging te doen. Het woensdaggroepje van wsvNOAD had het plan opgevat om nu niet in de eigen omgeving van Bocholtz te gaan lopen. Een uitstapje naar de Cranenweijer verzorgde Wiel, de voorloper van vandaag, Een leuke wandeling door een omgeving die onlangs flink van structuur en aanzien gewijzigd is. De aanleg van een nieuwe Buitenring om de Parkstad gemeenten. Uiteraard leverde dit tijdens de wandeling ook voldoende gespreksstof op . Wat de een een overbodig iets vond werd door de ander als aanwinst gezien. Vaker waren de verschillende visies het toch eens over de vele extra aanleg van nieuwe aanplant, wandelwegen en vele bruggen en rotondes in een relatief klein gebied.

Powered by Wikiloc
Over de renovatie van de boerderij Nieuw Ehrenstein door het Limburgs Landschap werd erg gewaardeerd en dit complex zal straks bij de afronding van dit project een verrijking zijn.
De route ging door een mooi gebied en wij waren vast en zeker de eerste wandelaars die de nieuwe houten voetgangers- en fietsersbrug konden oversteken aan de Baamstraat over de Buitenring. Dit wierp de vraag op waar deze naam vandaan komt. In het dialect is er wel een woord “boam” wat voor bips staat. Maar ik had het al eens opgezocht en zie hier de betekenis:
“De naam is ontleend aan de veldnaam ‘in den Baem’ of ‘in den Boem’, welke aanduiding reeds voorkomt in het kadasterboek van 1771. Het is een terrein in de laagte van de Crombacherbeek, waar deze in de Anstel stroomt. Langs de beek liggen nu nog de Baambeemden. Baam is een samentrekking van het woord ‘bodem’, waarmee in het Rijnland een laag gelegen terrein wordt aangeduid.”

Fotowedstrijd De Limburger

Door verschillende personen en ook de fotoclub was ik gevraagd om mee te doen aan de fotowedstrijd van dagblad De Limburger. De opdracht was om in één foto jouw gevoel voor Limburg samen te vatten. Iedere fotograaf mocht 5 foto’s insturen.

De eerste foto die ik zocht en stuurde was bovenstaande van de steenkoolberg in Eygelshoven. De mijnindustrie was toch jarenlang Limburg en speelt ook nu nog een belangrijke factor in deze streek maar in het het hele land.

De bovenstaande foto is tekenend voor de Limburgse cultuur. De processie die nog steeds door de straten trekt en de wandelaars die massaal naar deze streek trekken om te genieten van het landschap maar ook van onze cultuur.

De derde foto: “Limburgs mooiste”. Het fietsevenement waar duizenden fietsers aan mee doen. Van heinde en verre komt men op deze dag naar het Limburgse om te genieten van prachtige parkoersen met verschillende afstanden.

Dan is er, zeg maar in mijn achtertuin, het Pinkpopfestival meestal op 2de Pinksterdag op het terrein in Landgraaf waar tienduizenden mensen op afkomen.  Een drukte, en soms geluid, van jewelste en onderstaand beeld vind ik spreken en typisch voor dit evenement dat in heel Nederland bekend is.

Maar eigenlijk is Limburg bekend om het Heuvellandschap en is dit de toeristische trekpleister.Vooral de wandelaars komen hier graag genieten van deze streek. Ik heb dit getracht uit te drukken in de foto waar een wandelgroepje waarmee ik vaker op stap ga in de ochtendnevel een heuvel gaat beklimmen. Deze foto is geëindigd bij de beste 50 van deze wedstrijd.

Bij de eerste 10 is echter de onderstaande foto waarbij de zwoegende sporter, fietser, de heuvel bijna helemaal overwonnen heeft. Het landschap en vooral de verschillende lagen in de foto gaven de doorslag. De achtergrond, het nevelige grijs met in het midden het heuvellandschap en op de voorgrond de akkers en de sporter. Iedereen vraagt zich af hoe stijl deze heuvel is.

Genomineerd zijn met een foto uit de meer dan 4000 inzendingen is al een compliment. Om dan met 2 foto’s te eindigen bij de beste 50 is helemaal bijzonder. Velen hebben hun stem uitgebracht om mijn foto de publieksprijs te laten worden. Allen die dit geprobeerd of gedaan hebben bedank ik hartelijk. Voor sommigen was het een hele uitdaging en hebben zelfs 4 tot 5 keer geprobeerd maar er zat ergens een foutje in de website, helaas. De publieksprijs is naar een ander gegaan die dezelfde sfeerfoto had maar bij het stemmende publiek meer aansprak. De jury heeft voor aan andere sfeerfoto gekozen waarbij het Limburgs landschap in nevelen gehuld was maar sterk beeldbepalend in zwart wit was uitgevoerd.

De organisatie van de prijsuitreiking was in een klein gezelschap in het gebouw van het dagblad. We zijn verwend met een afdruk van de eigen foto op linnen, een grote mand met allerlei  overheerlijke streekproducten, een setje ansichtkaarten van de 10 beste foto’s en uiteraard Limburgse vlaai en koffie bij de ontvangst en na afloop een drankje en hapje, waarbij de Limburgse kaas ontbrak. Ha, ha. De juryvoorzitter gaf ons eerst een beeld van de vele duizenden inzenders. Daarna kon iedere genomineerde zijn eigen foto toelichten waarom hij deze gemaakt en ingestuurd had. Op een gezellige onderhoudende wijze werden we zo deelgenoot gemaakt van het vele werk en de discussie die zich onder de 5 juryleden soms afspeelde.

 

Stappentellers

Na een koude week met sneeuw waarin ik nauwelijks iets aan beweging gedaan heb.

Er is een gezegde: Dat gaat niet in je koude kleren zitten. Nou dan begint bij mij intern van alles te borrelen en word ik onrustig en voor een enkeling vervelend. Mijn voornemen was om het nieuwe jaar te beginnen met iedere woensdag te gaan wandelen met de “VRIENDEN VAN wsvNOAD”. Nadat ik maandag met de mede websitebeheerder van deze wandelvereniging had samengewerkt wenste hij mij fijne feestdagen omdat we elkaar niet meer voor die tijd zouden zien. Thuis aangekomen voelde ik dat mijn lijf protesteerde en ik moest beweging hebben. Toen de stoute schoenen (nog niet de wandelklofjes) aangetrokken en de afspraak gemaakt dat ik woensdag, vandaag, mee zou gaan.

Deze groep trekt er niet op uit voor minder dan 20 km. Even voorzichtig geïnformeerd of dat nog steeds zo is. Ja hoor maar ze zouden wel rekening met mij houden. Als ik had geweten dat het zó koud zou zijn en zó veel wind zou ik zeker niet met de fiets naar Bocholtz zijn gegaan en dat al om effe na 7 uur ‘smorgens. Bah, wat vroeg. We hebben onze longen uit het lijf getrapt om op tijd op de afgesproken plek, bij de dikke boom!!!, te zijn. Ben je niet op tijd…. jammer dan want er wordt stipt vertrokken.

We liepen naar Vijlen over verharde wegen want overal modder en slipgevaar. Helaas vandaag ook op de verharde weg want het had gevroren en om de clou niet te vergeten na de koffiepauze lag ik al vrij snel op mijn snufferd. Gelukkig geen letsel. Het gebeurde net na veel complimenten dat ik zo goed liep. Niet dus. Het tempo kon ik goed bijhouden en het was weer als vanouds. Veel over voetbal, (dorps)politiek en andere sterke verhalen. Soms zei ook nog iemand iets serieus maar of dat altijd ook zo opgevat word, weet ik niet.

Ik voelde me weer helemaal rustig en voldaan dat het goed gegaan was. De inwendige stappenteller, my mind, én de Garmin wezen uit dat we iets meer dan 20 km gelopen hebben. Oftewel iets meer dan 2100 stappen. Blij en voldaan. De thuisreis op de fiets ging ook gemakkelijk (wind in de rug) en thuis snel in bad liggen ontspannen met een mok warme koffie. En toen ging het mis. Ik kwam bijna niet meer uit bad. Voelde me duizelig en had loodzware benen. Nadat ik beneden nog een kop warme soep gedronken had kwam de man met de zware hamer. Ik ben even een paar uurtjes kwijt en voel nu alleen nog mijn beenspieren. Alle voornemens aan de kant gezet. In mijn luie relaxstoel de beensteun omhoog en de laptop op mijn schoot en hierna zoek ik snel mijn warme bed op. Poeh, poeh. Ouder worden gaat vanzelf maar het accepteren hiervan niet.

Powered by Wikiloc

Waar gaat dat heen

De maand november hebben we goed afgesloten en deze maand, december, goed begonnen. Dat is positief en ik voel me ook prima. Het heeft natuurlijk alles te maken met mijn lichamelijke gesteldheid. Ik had behoorlijk last van mijn kniegewrichten. Alles al voor gedaan behalve…. Ja het is niet gemakkelijk voor een zoete kauw om op het gewicht te letten. Ik schoof het zelf op mijn klachten dat ik daardoor niet meer zo kon lopen/wandelen als ik altijd gedaan had. Uiteindelijk heb ik de knop omgezet en gedacht als het zo niet kan dan moet ik maar eerst eens lichter worden en dan kijken hoe het gaat. Dat voornemen heb ik vanaf 1 juni in daden omgezet en sinds die tijd “gewoon” minder koolhydraten tot me genomen. Dat is vanaf dat moment geen snoepjes en koekjes/vla meer nemen en nog zo wat van die overheerlijke dingen. Dat is nu een half jaar dat ik die dik makers achterwege laat. Het resultaat is nu precies 25 kilo lichter. Evenveel als ik in 2008 in minder dan 3 maanden klaargespeeld heb. Toen was dit het resultaat van 72 dagen wandelen vanuit Landgraaf naar Santiago, een afstand van 2417 km.

Nu heeft het de dubbele tijd gekost maar met veel minder kilometers en zeker niet dagelijkse tochten. Alhoewel ik op dit moment totaal geen klachten meer heb en inderdaad me voel alsof ik die afstand wel weer aan zou kunnen. Maar dat is natuurlijk overmoed. Waar het me om te doen was: afkomen van de klachten is zeker prima gelukt. Stom dat die knop omdraaien zo veel pijn en tijd gekost heeft.

Het wandelen gaat inderdaad prima. Mijn vorige bericht ging al over mijn tochten maar deze afgelopen week heb ik toch weer bijna 65 km gewandeld. De afstanden zijn nog niet wat ik ‘vroeger’ deed maar dat hoeft ook niet. De snelheid heb ik nu wel weer te pakken en dat is prima zo. Ik ben nu een andere wandelaar geworden en waarschijnlijk speelt mijn leeftijd hier een rol in. Het “hoeft allemaal niet meer zo”. Ik geniet even veel maar combineer het fotograferen met het wandelen en dat neemt meer tijd in beslag.

Ik heb nu eerst een voettocht gemaakt naar een overleg over wandelingen bij het EBC over een Eurodewandeling. Daags erna een tocht met onze Syrische vriend door de Groene Long waarbij we de Voerendaalse stadsdichter ontmoeten. Toen een rustdag met daaropvolgend een eigen route door  wat parken van Parkstad gevolgd door een Grenslandroute rondje in de buurt van Aken. De eerste sneeuw dwarrelde naar beneden op zondagochtend toen ik in Meers de Sint Nicolaastocht liep en vandaag afgesloten met het wandelgroepje van de maandag in de omgeving van Klimmen-Valkenburg.

Garmin beloont nu mijn wandeltracks met rechtstreekse plaatsing op Google Earth.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc