Eys Reeën

De traditionele Nieuwjaarswandeling van de maandag wandelgroep wordt steeds goed bezocht. Ook vandaag waren er weer 17 wandelaars present. Komt dit omdat we het nieuwe jaar goed willen beginnen? Of weet iedereen wel dat er altijd voor een ‘opwarmertje’ gezorgd wordt door de organisatoren. 

Iedereen was goed voorbereid en vooraf ingeseind dat het wel eens modderig kon zijn en wellicht handig om een extra beentje mee te nemen zoals een stok. De wind voelde koud aan en ook daar hadden we rekening mee gehouden. Veel mutsen, handschoenen en sjaals sierden de deelnemers.

De wandeling die uitgekozen was voor deze maandag was een rondje om Eys. Behoorlijk wat pittige hoogtemeters maar vooral schitterende natuur. Het was genieten als je daar tenminste tijd voor had tussen het ‘bijkletsen’. Het sociale gebeuren staat ook hoog genoteerd bij deze groep en het is vaak genieten en niet alleen van de omgeving. 

Een bewolkte dag met koude wind en dan sta je plots oog in oog met 3 reeën die verbaasd naar ons kijken. De verbazing was echter wederzijds en sommigen wisten niet goed waar ze moesten kijken. Maar ja die witte konten vallen op en daar mag je wel ongegeneerd naar kijken.

Powered by Wikiloc

Abri Däölkesbergroute

Rare werklui hebben ze in de gemeente Valkenburg.  Tijdens de wandeling vanuit Ransdaal zie je op zondag uiteraard geen arbeiders werken. Toch als je dan een stuk langs de Geul loopt zie je dat er flink gewerkt is. Maar waarom hakken ze die bomen zo spits af?

Het is echt niet 1, 2 of 3. Nee een hele reeks maar wel alleen zo vlak langs het water. Soms hebben ze het mooi opgeruimd maar een enkele keer ligt de boom in het water of zijn ze tijdens het hakken plots gestopt. Wellicht koffiepauze waardoor de boom nog geluk heeft.

Men vertelt dat deze werkers ‘bevers’ zijn. Nou gewoon harde werkers waar we trots op mogen zijn.

Het gebied van Natuurmonumenten waar wij tijdens deze wandeling doorkruist hebben is een uniek stuk in Nederland waar zelfs een Limburger trots op is. Het heeft zo veel mooie unieke facetten waar vele toeristen en zeker wandelaars naar toekomen. Er waren veel Belgen die genoten van dit gebied.

Een mooi begin van het wandelseizoen. De wandelorganisatie had wel iets beter de splitsingsborden en de routemarkeringen kunnen aanbrengen want het was duidelijk dat men gedeelten niet te voet afgelegd had want dan was de markering beslist anders aangebracht. Maar wel mooie rustlocatie en echt goede koffie.

Powered by Wikiloc

Hijgend hert

Het nieuwe (wandel) jaar is gestart en dan kun je niet thuis binnen blijven (zitten).  De winterwandeling in Vijlen is zowel op zaterdag als op zondag. Mijn voorkeur gaat uit naar de zaterdag omdat er dan nog niet zo veel wandelaars door de modder gelopen hebben. 

Traditioneel komen hier altijd veel Belgen wandelen omdat deze club lid is van de Belgische organisatie. Ook nu weer toch veel wandelaars. Het heeft afgelopen nacht nog geregend en dat is te merken. De Geul is ook op sommige plaatsen buiten de oevers getreden. De route is om deze reden wat aangepast. Maar ook de Vijlenaren hebben een eer hoog te houden om hun wandelingen door bospaden en kleine smalle veldweggetjes te leiden. Deze lijken soms echter meer op beekjes dan op begaanbare paden.

Het is een bijzonder mooie wandeling en ik ontmoet bij de start toevallig een groepje NOAD-leden waarmee ik de eerste 7 km optrek. Zij zijn vanuit Bocholtz te voet vertrokken en lopen hier de 10 km lus zodat ze in totaal toch 20 km wandelen. Ik splits me af na de eerste rust waar we erg dunne koffie en ook nog eens lauw krijgen. De verzorging staat echter niet open voor de kritiek van meerdere wandelaars en hij zegt dat hij al 20 jaar hier de koffie zet. Wat mij betreft wordt het tijd voor een wisseling van de wacht.

Ik loop verder met een groepje wandelaars waarmee ik in betere tijden vaker samen liep. Weer eens gezellig bij gekletst en veel sterke verhalen werden uitgewisseld. Onderweg sta je dan even stil bij toch iets waar velen zo maar langs lopen of niet weten wat het eigenlijk is. Op onderstaande foto is niets merkwaardigs aan de hand en is dit grasland niet geverticuleerd, als je dit mocht denken. Hier is een natuurlijk proces aan de hand en we treffen dit steeds vaker aan in ons mooie Heuvelland. De wilde zwijnen hebben hier gewroet.

Bij de 2e rustpost ben ik echter eerder vertrokken en trof een bekende wandelaar waarmee ik nog wat gezelligheid gedeeld heb. Eveneens uit vroegere tijden. Na wat schuine moppen werd het tijd dat ik mijn eigen tempo weer ging lopen en wat foto’s gemaakt heb van de Maretak, vogellijm of Mistletou. Wat een mooie weilanden en stukjes natuur die in beheer zijn van het Limburgs Landschap. Ja alweer deze Stichting die zorgt voor onze provinciale cultuur en landerijen.

Powered by Wikiloc