Hijgend hert

Het nieuwe (wandel) jaar is gestart en dan kun je niet thuis binnen blijven (zitten).  De winterwandeling in Vijlen is zowel op zaterdag als op zondag. Mijn voorkeur gaat uit naar de zaterdag omdat er dan nog niet zo veel wandelaars door de modder gelopen hebben. 

Traditioneel komen hier altijd veel Belgen wandelen omdat deze club lid is van de Belgische organisatie. Ook nu weer toch veel wandelaars. Het heeft afgelopen nacht nog geregend en dat is te merken. De Geul is ook op sommige plaatsen buiten de oevers getreden. De route is om deze reden wat aangepast. Maar ook de Vijlenaren hebben een eer hoog te houden om hun wandelingen door bospaden en kleine smalle veldweggetjes te leiden. Deze lijken soms echter meer op beekjes dan op begaanbare paden.

Het is een bijzonder mooie wandeling en ik ontmoet bij de start toevallig een groepje NOAD-leden waarmee ik de eerste 7 km optrek. Zij zijn vanuit Bocholtz te voet vertrokken en lopen hier de 10 km lus zodat ze in totaal toch 20 km wandelen. Ik splits me af na de eerste rust waar we erg dunne koffie en ook nog eens lauw krijgen. De verzorging staat echter niet open voor de kritiek van meerdere wandelaars en hij zegt dat hij al 20 jaar hier de koffie zet. Wat mij betreft wordt het tijd voor een wisseling van de wacht.

Ik loop verder met een groepje wandelaars waarmee ik in betere tijden vaker samen liep. Weer eens gezellig bij gekletst en veel sterke verhalen werden uitgewisseld. Onderweg sta je dan even stil bij toch iets waar velen zo maar langs lopen of niet weten wat het eigenlijk is. Op onderstaande foto is niets merkwaardigs aan de hand en is dit grasland niet geverticuleerd, als je dit mocht denken. Hier is een natuurlijk proces aan de hand en we treffen dit steeds vaker aan in ons mooie Heuvelland. De wilde zwijnen hebben hier gewroet.

Bij de 2e rustpost ben ik echter eerder vertrokken en trof een bekende wandelaar waarmee ik nog wat gezelligheid gedeeld heb. Eveneens uit vroegere tijden. Na wat schuine moppen werd het tijd dat ik mijn eigen tempo weer ging lopen en wat foto’s gemaakt heb van de Maretak, vogellijm of Mistletou. Wat een mooie weilanden en stukjes natuur die in beheer zijn van het Limburgs Landschap. Ja alweer deze Stichting die zorgt voor onze provinciale cultuur en landerijen.

Powered by Wikiloc