Stappentellers

Na een koude week met sneeuw waarin ik nauwelijks iets aan beweging gedaan heb.

Er is een gezegde: Dat gaat niet in je koude kleren zitten. Nou dan begint bij mij intern van alles te borrelen en word ik onrustig en voor een enkeling vervelend. Mijn voornemen was om het nieuwe jaar te beginnen met iedere woensdag te gaan wandelen met de “VRIENDEN VAN wsvNOAD”. Nadat ik maandag met de mede websitebeheerder van deze wandelvereniging had samengewerkt wenste hij mij fijne feestdagen omdat we elkaar niet meer voor die tijd zouden zien. Thuis aangekomen voelde ik dat mijn lijf protesteerde en ik moest beweging hebben. Toen de stoute schoenen (nog niet de wandelklofjes) aangetrokken en de afspraak gemaakt dat ik woensdag, vandaag, mee zou gaan.

Deze groep trekt er niet op uit voor minder dan 20 km. Even voorzichtig geïnformeerd of dat nog steeds zo is. Ja hoor maar ze zouden wel rekening met mij houden. Als ik had geweten dat het zó koud zou zijn en zó veel wind zou ik zeker niet met de fiets naar Bocholtz zijn gegaan en dat al om effe na 7 uur ‘smorgens. Bah, wat vroeg. We hebben onze longen uit het lijf getrapt om op tijd op de afgesproken plek, bij de dikke boom!!!, te zijn. Ben je niet op tijd…. jammer dan want er wordt stipt vertrokken.

We liepen naar Vijlen over verharde wegen want overal modder en slipgevaar. Helaas vandaag ook op de verharde weg want het had gevroren en om de clou niet te vergeten na de koffiepauze lag ik al vrij snel op mijn snufferd. Gelukkig geen letsel. Het gebeurde net na veel complimenten dat ik zo goed liep. Niet dus. Het tempo kon ik goed bijhouden en het was weer als vanouds. Veel over voetbal, (dorps)politiek en andere sterke verhalen. Soms zei ook nog iemand iets serieus maar of dat altijd ook zo opgevat word, weet ik niet.

Ik voelde me weer helemaal rustig en voldaan dat het goed gegaan was. De inwendige stappenteller, my mind, én de Garmin wezen uit dat we iets meer dan 20 km gelopen hebben. Oftewel iets meer dan 2100 stappen. Blij en voldaan. De thuisreis op de fiets ging ook gemakkelijk (wind in de rug) en thuis snel in bad liggen ontspannen met een mok warme koffie. En toen ging het mis. Ik kwam bijna niet meer uit bad. Voelde me duizelig en had loodzware benen. Nadat ik beneden nog een kop warme soep gedronken had kwam de man met de zware hamer. Ik ben even een paar uurtjes kwijt en voel nu alleen nog mijn beenspieren. Alle voornemens aan de kant gezet. In mijn luie relaxstoel de beensteun omhoog en de laptop op mijn schoot en hierna zoek ik snel mijn warme bed op. Poeh, poeh. Ouder worden gaat vanzelf maar het accepteren hiervan niet.

Powered by Wikiloc

Waar gaat dat heen

De maand november hebben we goed afgesloten en deze maand, december, goed begonnen. Dat is positief en ik voel me ook prima. Het heeft natuurlijk alles te maken met mijn lichamelijke gesteldheid. Ik had behoorlijk last van mijn kniegewrichten. Alles al voor gedaan behalve…. Ja het is niet gemakkelijk voor een zoete kauw om op het gewicht te letten. Ik schoof het zelf op mijn klachten dat ik daardoor niet meer zo kon lopen/wandelen als ik altijd gedaan had. Uiteindelijk heb ik de knop omgezet en gedacht als het zo niet kan dan moet ik maar eerst eens lichter worden en dan kijken hoe het gaat. Dat voornemen heb ik vanaf 1 juni in daden omgezet en sinds die tijd “gewoon” minder koolhydraten tot me genomen. Dat is vanaf dat moment geen snoepjes en koekjes/vla meer nemen en nog zo wat van die overheerlijke dingen. Dat is nu een half jaar dat ik die dik makers achterwege laat. Het resultaat is nu precies 25 kilo lichter. Evenveel als ik in 2008 in minder dan 3 maanden klaargespeeld heb. Toen was dit het resultaat van 72 dagen wandelen vanuit Landgraaf naar Santiago, een afstand van 2417 km.

Nu heeft het de dubbele tijd gekost maar met veel minder kilometers en zeker niet dagelijkse tochten. Alhoewel ik op dit moment totaal geen klachten meer heb en inderdaad me voel alsof ik die afstand wel weer aan zou kunnen. Maar dat is natuurlijk overmoed. Waar het me om te doen was: afkomen van de klachten is zeker prima gelukt. Stom dat die knop omdraaien zo veel pijn en tijd gekost heeft.

Het wandelen gaat inderdaad prima. Mijn vorige bericht ging al over mijn tochten maar deze afgelopen week heb ik toch weer bijna 65 km gewandeld. De afstanden zijn nog niet wat ik ‘vroeger’ deed maar dat hoeft ook niet. De snelheid heb ik nu wel weer te pakken en dat is prima zo. Ik ben nu een andere wandelaar geworden en waarschijnlijk speelt mijn leeftijd hier een rol in. Het “hoeft allemaal niet meer zo”. Ik geniet even veel maar combineer het fotograferen met het wandelen en dat neemt meer tijd in beslag.

Ik heb nu eerst een voettocht gemaakt naar een overleg over wandelingen bij het EBC over een Eurodewandeling. Daags erna een tocht met onze Syrische vriend door de Groene Long waarbij we de Voerendaalse stadsdichter ontmoeten. Toen een rustdag met daaropvolgend een eigen route door  wat parken van Parkstad gevolgd door een Grenslandroute rondje in de buurt van Aken. De eerste sneeuw dwarrelde naar beneden op zondagochtend toen ik in Meers de Sint Nicolaastocht liep en vandaag afgesloten met het wandelgroepje van de maandag in de omgeving van Klimmen-Valkenburg.

Garmin beloont nu mijn wandeltracks met rechtstreekse plaatsing op Google Earth.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Wandelweek

Het is herfst, eind november. Goed wandelweer want de temperatuur is zelfs wat aan de hoge kant. Het wandelvirus speelt behoorlijk op en ik moet naar buiten. Dan maar een wandelroute van de Eurodewandelingen gaan controleren want die moet wat aangepast worden door de aanleg van de Buitenring. Dat ging prima en heb er weer zin in om vaker te gaan lopen. De pijn in de knie is weg.

Powered by Wikiloc

Op woensdag is de laatste midweek tocht in Gulpen. Zoals bekend is het daar veel door weilanden en bospaden baggeren. Met wandelvriend Piet van Gerry hebben we toch goed 10 km gelopen. Een gezellige wandeling en ook weer eens over paden gelopen waar ik al heel erg lang niet meer geweest was.

Powered by Wikiloc

May heeft een afspraak inVenlo-Blerick en het is handig om mee te gaan om zo 2 afspraken te combineren en dat scheelt reizen. Ik heb een wandeling opgezocht op internet en ga naar het kloosterdorp  Steyl lopen. Hier heb ik wat herinneringen uit mijn opleidingstijd want bij de Missiezusters in Steyl ben ik op retraite geweest. Deze zusters hebben ook het ziekenhuis in Kerkrade gerund waar ik mijn opleiding tot verpleegkundige heb gedaan. Het toeval trof dat ik een van de zusters zag die net een rondleiding verzorgde. Dat was even kort gedag zeggen maar lang genoeg om een vervolg afspraak te maken. De wandeling ging langs de Maasoever over het terrein van het Limburgsch Landschap, dus prachtig. Maar mijn knie speelde wel weer op. Ik ben niet meer terug naar Blerick gelopen en May heeft me opgehaald nadat we in het lokale restaurant een salade hebben gegeten.

Powered by Wikiloc

Op zondag had ik met een vriend, Syrische vluchteling, afgesproken omdat hij graag met mij wilde wandelen en de omgeving waar hij nu woont beter wil leren kennen. Het was ‘smorgens vroeg wel koud maar de voorspellingen waren dat het een mooie zonnige dag zou worden. We hebben voor een combinatie van het Paardenlandschap, het Wormdal en het Broichbachtal gekozen. Een route van zo’n 15 km. Onderweg lopen we langs een plek waar ik al eerder foto’s gemaakt heb van 2 oude auto’s die daar staan weg te roesten. Voor mijn camera een schitterend gezicht. Een mooie wandeling waar we samen van genoten hebben. Hij heeft de smaak te pakken gekregen en wil vaker met mij deze omgeving gaan verkennen.

Powered by Wikiloc

Dan zijn we een week verder en is het zó’n prachtig weer dat de zon mij naar buiten lokt. Ik heb de boel gelaten en mijn planning omgegooid. Dit kan als je niet echt iets hoeft en je kunt genieten van je eigen tijd en indeling. Ik ben gevraagd om een route op GPS op te nemen omdat door wegwerkzaamheden er verschillende afwijkingen zijn ontstaan in een bestaande route die op de website van de VVV staat. Het gebied ken ik op mijn duimpje maar constateer dat ik ook een gewoontedier ben. Deze route loopt tegengesteld dan dat ik meestal doe en dat is toch verrassend. Dan kom je soms ook rare elementen tegen en ook nu weer een oude auto die mijn aandacht trekt. Gelukkig heb ik ook nu weer de camera bij me.

Powered by Wikiloc

Afsluitend heel wat afgelegd en ja, zelfs vandaag staat weer een route gepland en weer omdat May een afspraak heeft en dit op de route ligt waar we aan het eind van de dag een afspraak hebben. Zo vang je twee vliegen in een klap.

Boze moeders route

De 1e maandagochtend van de maand staat op mijn agenda vast geblokt een wandeling met een wandelgroepje. Er wordt steeds gezorgd dat er in het Limburgse land, niet verder dan maximaal een half uur rijden vanuit Heerlen. Per toerbeurt neemt iemand de taak op zich om een route uit te stippelen in het Limburgse. Wij hanteren het uitgangspunt: Waarom ver weg als het bij je voor de deur prachtig toeven is.

Mooie en een goede wandeling uitzetten is niet echt een probleem in dit mooie landschap. Het is overal schitterend als je het maar wilt zien. De afstand is maximaal 15 km en het tempo is: je moet gezellig onderweg kunnen keuvelen of ….. onzin verkopen. Zodoende heb ik toch tijd om wat foto’s te schieten en soms zit er een super plaat bij. Ik combineer zo meerdere hobby’s van mij. Het wandelen heeft prioriteit en dan wil ik ook nog wat kunnen fotograferen en last but not least is het sociale gebeuren. Er is altijd aandacht voor elkaar en de groep heeft een hoog sociale aandacht voor elkaar.

Vanuit Schimmert werd vandaag vertrokken en vanuit de auto (parkeerplaats) stapten we meteen over een veldpad de vrije natuur in. Voorts hebben we enkel nog veldwegen, paden door velden of grasland en soms een klein beetje bos.

Voor de maand november was het een bijzonder mooie zonnige en zelfs warme dag. Het was een dag met een gouden randje en die neemt ons niemand meer af. Hartelijk dank aan de organisatoren en aan de verantwoordelijken voor deze mooie wandeling. Aan het eind wordt nog even gesocialised bij een kopje koffie in een horecagelegenheid dat op maandag open is. Dat is meestal het grootste probleem want dat zijn maar weinig etablissementen.

Powered by Wikiloc

 

Wandeling naar oud mijnterrein

Het is begin november en een mooie dag. Tijd om de wandelschoenen aan te trekken. Op internet snel een wandeling in de buurt opgezocht en vertrekken.

Deze route gaat over bekend terrein en slingert wat heen en weer. De bosschages Eikhagenbos en Hulsbos brengen me naar Eygelshoven. De loofbomen en het sterk hellend terrein is erg karakteristiek. De drang naar een toilet en zin op koffie doen me besluiten om deze route te verlaten. In dit dorp dat in een dal ligt zijn in de dorpskern 5 a 6 horecagelegenheden die allemaal in de ochtend gesloten zijn. Mijn ervaring in de gezondheidszorg helpt mij want iedereen is altijd welkom om tussen de bewoners en het personeel een kopje koffie te drinken. In de Laethof zijn net allerlei dagactiviteiten bezig en kan ik toch een beetje apart mijn drankje en een soepje nuttigen. Belangrijk voor mij is het toiletbezoek want de aandrang is toegenomen.

In het oude pittoreske kerkje op de heuvel vindt een uitvaart plaats waardoor ik hier helaas geen foto’s binnen kan maken. Mijn route besluit ik nu maar voor gezien te houden en probeer op het oude mijnterrein van de Laura te komen. De toegang was altijd afgesloten maar een poos geleden was men hier aan het werk en kon ik dit terrein verkennen. Via een sluipweg weet ik hoe ik hier weer binnen kan komen. Het is heel apart om een terrein zo verlaten te zien.

Tijdens mijn jeugd was er altijd erg veel bedrijvigheid met werkers, machines, treinen en vrachtauto’s. Dit terrein grensde aan de achtertuin van mijn schoonouders. Nu is er rust, stilte en heeft de natuur beslag gelegd op de restanten van de weinig overeind (?) gebleven bouwwerkjes.

De tijd vliegt en ik realiseer me dat ik met het thuisfront contact moet opnemen om te laten weten waar ik ben. Ik wordt voor een dilemma geplaatst als er wordt gevraagd of ik opgehaald moet worden en weet dat de verleiding groot is om in de auto te stappen. Moedig besluit ik dat ik mijn wandeling toch wil volbrengen en dat ik nu snel naar huis zal gaan lopen. Ware het niet dat op het laatste moment ik langs een hol loop dat in het restant van de steenkoolberg is gegraven. Hier maak ik nog snel enkele foto’s van en dan wordt mijn snelheid verhoogd om redelijk op tijd de deur thuis binnen te stappen.

Powered by Wikiloc

DDW

De laatste jaren zijn we helemaal verknocht aan de DDW oftewel de Dutch Design Week in Eindhoven. Een vaste prik in onze agenda’s en niet zo maar eens een dagje. Nee dat redt je niet. Een fiets of stepje is zeker aan te raden. Je kunt wel met speciale taxi’s of  bussen maar dan loop je nog erg veel en echt alles is niet mogelijk.

Een weloverwogen keus vooraf is aan te bevelen en wij wilden dit jaar sectie C en Strijp doen. We zijn in Strijp gestart en de laatste dag hebben we sectie C gedaan. Wat een creativiteit en mooie werken hebben we gezien. Natuurlijk zijn er ook werkstukken of spullen die niet onze smaak zijn of te technisch voor onze geest.

Graag hadden we nog veel meer willen zien maar het programma liep niet helemaal zoals gepland maar dat mag de pret niet drukken. De data voor komend jaar staan alweer genoteerd.

 

Onverwachts extra genieten

Er zijn van die momenten waar wij vol verlangen naar uitkijken. Het duurt meestal lang voordat het zo ver is maar dan is het ook weer razendsnel voorbij. We moeten het daarmee doen en vol genieten als het moment er is. In het voorjaar waren onze dochter met haar gezinnetje een paar dagen met ons samen en nu zijn ze weer in het land. Onze dochter is eerst uit Kenia naar Nederland komen vliegen en was een paar daagjes bij ons. Dat was heerlijk en lekker ontspannen. We hebben veel gewinkeld want dat is dan tijd om noodzakelijke inkopen te doen die je niet online snel doet. Ondertussen is het dan gezellig bijkletsen met op z’n tijd een bakje  leut erbij.

Tijdens de herfstvakantie kwam haar man met hun dochtertje en waren we samen met hun in een vakantiehuisje in Kijkduin. We mochten een dag alleen met ons kleinkind doorbrengen en hadden een volgeladen programma opgesteld dat letterlijk in het water eindigde. Het weer hielp mee om er een heerlijke stranddag van te maken en door de vele indrukken die ze al had opgedaan luisterden we naar haar ouders om niet te veel te doen maar gewoon een rustig dagje te nemen. Dat was echt super. Het strand, de duinen, de zee, het restaurant, het terrasje en eigenlijk hebben we zo optimaal van haar kunnen genieten.

Dan gebeurt toch waar iedereen wel al rekening mee gehouden heeft. De verkiezingen in hun land Kenia verlopen erg ongunstig. Er was al onrust en een deel van de bevolking boycotte deze stembusgang. Uiteindelijk onrust in het land en wordt afgekondigd dat de verkiezingen nog een 2 de deel krijgen over een paar dagen. Dit maakt het allemaal nog erger en de terugreis op zaterdag moet gewijzigd worden. Het resultaat is dat onze schoonzoon op zaterdag alleen terugreist om het bedrijf verder te leiden en zich beter op de hoogte te kunnen stellen van de consequenties. Onze dochter en kleindochter blijven zeker nog een paar dagen met de hoop dat ze in de loop van de komende week samen veilig aan de terugreis kunnen beginnen. Elk nadeel heeft zijn voordeel wordt wel gezegd maar voor ons toch wel met gemengde gevoelens. Door het gewijzigde reisschema kan Mia nog  wat langer bij ons blijven en proberen we het voor haar zo aangenaam mogelijk te maken. Eigenlijk wil ze wel weer naar haar eigen huis zegt ze maar een bezoek aan de markt en de ‘notenverkoper’ maakt het leed een stuk draagzamer. Ook een hele dag spelletjes, voorlezen en genieten van veel lekkere dingetjes verzachten het wel. Morgen staat een kinderfilm op het programma en we hopen zo dat de terugkeer voor haar spoedig en voortvarend verloopt.

Midweek wandelen en fietsen

De herfstvakantie is een zomerse geworden met temperaturen boven de 25 graden. Dan kun je niet binnen blijven zitten maar de natuur dwingt me dan om actief buiten te zijn.

Powered by Wikiloc

We fietsen door het Wormdal en naar de Mingersberg. Alle 2 leuke en mooie tochtjes waarvan we genieten en uiteraard onderweg een bakje leut.

Powered by Wikiloc

Ik wandel met Piet in Gulpen in het Gerendal. We zijn mooi op tijd vertrokken toen de mist nog in de dalen hing. De zon kwam op en dit zorgde voor kleurrijke en sfeervolle foto’s.

Powered by Wikiloc
En tenslotte nog een tochtje naar Valkenburg aan de Geul.

Powered by Wikiloc

Zomerse temperaturen in de herfst

Half oktober met zomerse temperaturen. Dan moet ik naar buiten en genieten van de natuur. Wandelen doe ik het liefst maar fietsen is ook heerlijk. Uiteraard hoort daar voor de rust een terras bij.

Powered by Wikiloc

Waar ga ik dan heen? In de eigen omgeving is genoeg te genieten en het liefst zoek ik nieuwe paden, wegen en plekken op die ik nog niet ken. Dit hoeft niet altijd want ieder seizoen en zelfs iedere dag is anders. Als je fotografeert, zoals ik doe, weet je dat de lichtinval, het zonlicht of de wolken steeds weer voor voldoende afwisseling zorgen en dat een geheel andere kijk geeft op de omgeving.

Zaterdag ben ik begonnen met een fietstochtje waarbij ik de kunst opzocht en daarna door bosjes en over heuvels naar het hartje van Heerlen. De zondag werd een schitterende tocht over de hoogvlakte van Schimmert. De fruitboomgaarden die hier massaal zijn zorgden nog voor een fruitig hapje (de restanten aan de bomen) en verder had men voor een sterk wisselend terrein gekozen. De heuvels op en af lopend  stelden mijn knieën wel erg op de proef. Hier heb ik weer nieuwe wandelpaden ontdekt, dacht dat ik heel Limburg wel op mijn duimpje kende. Je bent nooit te oud en wandel nog niet genoeg om steeds weer te leren. Heb trouwens maandag geleerd op een lezing over dementie dat wandelen het gezondste is wat er mogelijk is om dementie te voorkomen of in ieder geval zo lang mogelijk uit te stellen. In groepsverband wandelen is het beste blijkbaar al weerhoud het me niet om tochten in mijn eentje te doen.

Powered by Wikiloc

De Brunssummerheide is ook een geliefde plek om te vertoeven en maandag trof ik daar veel wandelaars, gezinnen, fietsers en fotografen aan die er aan het vertoeven waren. Op mijn lijstje staat nog het Wormdal, een van de mooie Eurodewandelingen, en een midweekwandeling in Gulpen.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Wandeling omgeving Epen

Toen we vertrokken moesten we de regenjas aantrekken. De lucht was grijs en er vielen enkele super kleine regen druppeltjes. Je weet het dan niet wat er onderweg gebeurd. Wie had kunnen denken dat de zon nog ging schijnen en de temperatuur tegen de 20 graden Celsius zou zijn op de eerste maandag in oktober?

Een route in een bekend gebied maar toch wel verrassend mooi. Een pittige route met veel ups en downs, in het gebied waar we liepen wel te verstaan. Veel wandelaars hadden we niet verwacht en de heren waren dit keer in de meerderheid. Super gezellig dus..  (of ik de volgende keer mee mag is afwachten na deze opmerking)

We hebben met z’n allen genoten van de omgeving, de natuur, de verhalen en wat duurt het lang voordat we elkaar weer treffen.

Powered by Wikiloc

 

Angelmay