Verzoeken of Opdrachten

Na een betrekkelijke gedwongen rustige periode door knieproblematiek, is er een hectische week afgesloten. Er was een verzoek om wat foto’s aan te leveren van bepaalde toeristische natuurgebieden in de gemeente Kerkrade. Er waren een paar mooie zonnige dagen voorspeld en om de knie nog niet veel te belasten is er nog mijn ijzeren ros, mét hulp.

Van het gebied de Cranenweijer heb ik uiteraard al veel foto’s toch zijn er steeds weer momenten dat ik denk: Tja dít is toch bijzonder mooi. Het Anselerbeekdal daarvan moest ik toch nog wat betere foto’s maken dan ik ooit gemaakt had en jawel, dit is toch een bijzonder mooi gebied.

Vanuit het dal naar de visvijvers, het Hambos met het de Kapel en de Tempel en toen was ik wel toe aan een bakje koffie. Precies op dat moment ontdekte ik dat mijn achterband wel erg leeg was en ik de weg naar huis toch te voet moest afleggen. Thuis bij de reparatie bleek enkel de ventiel eruit en had ik beter naar een fietsenzaak kunnen gaan.

De volgende dag het vervolg naar het mooie stukje Peschbeemden waar het bijzonder fraai wandelen is en genieten van de aanwezige flora. De houten loopbrug geeft een aparte sfeer en brengt je werkelijk tot wel erg dichtbij de moerassige begroeiing waaraan het gebied de naam ontleend heeft. Vanaf hier naar Eygelshoven of eigenlijk het gebied Carisborg bij de voormalige bruinkoolgroeve. Hier is ook een natuurleerpad aangelegd en is een behoorlijk glooiend terrein met mooie bloeiende plantensoorten.

het laatste onderdeel is dan het bosbouquet van Rolduc met de steile hellingen en de mooie vijvers.

Thuis komend staat nog een vraag op de mail en wel als ik toch naar het het mini-symposium van de Alzheimerstichting afdeling Parkstad kom of ik dan ook mijn camera mee wil nemen en hier ook foto’s wil nemen. Deze bijeenkomst is ter gelegenheid van het 25 jarig bestaan van deze afdeling en ik wist dat ik daar zeker een aantal vroegere collega’s zou treffen. Nu blijkt een van de oprichters ook nog in de bloemetjes gezet te worden en zij van mij een directe collega is waarmee ik veel samengewerkt heb. Dus dat was zeker een bijzonder verzoek.

 

Last but not least was er nog de belofte die ik al veel eerder had gedaan om bij de Vrijwilligersmarkt in Maastricht samen met een collega amateurfotograaf foto’s te maken voor stichting Radar. Het kon dus niet op en dan sluit je een actieve week af en ligt er nog wat werk om de foto’s uit te zoeken en gereed te maken voor publicatie. Zo is de hobby weer eens mooi ingevuld en heb ik genoten en heel erg veel geluk gehad met het prachtige weer.

 

Trots op 2 keien

Wij leefden er al een poos naar toe. Een weekend waar het gezin van onze zoon Joost naar ons toe zouden komen en kleindochter Lotte, 6 jaar, en vader Joost, 39 jaar voor een obstacle run in Heerlen hebben ingeschreven. Voor Joost is het geen probleem want hij doet aan wel zwaardere en langere runs mee. Lotte heeft ook al vaker mee gedaan maar dan altijd samen met vader en moeder. Nu moest ze voor de eerste keer alleen.

Ongelukkigerwijs moest hun kat die ze enige tijd geleden uit het assiel gehaald hadden, geopereerd worden omdat, in tegenstelling tot hetgeen was beweerd bij de aankoop, deze niet gesteriliseerd was. Moeder Wendy moest zodoende thuis blijven om poeslief te verzorgen.

Wat was ze zenuwachtig, onze Lotte. Ze had er wel zin in en bij de verkenning van de hindernissen kon het niet snel genoeg gaan en liet de start, te lang, op zich wachten. Rustig koos ze haar positie en wilde zich niet laten opjagen door de anderen. Dit was maar goed ook want er was al een valpartijtje na het startsignaal. Daarna verliep zich al vrij snel een grote groep deelnemertjes. Zó goed was het allemaal georganiseerd. Lotte was de eerste die door mij op het goede parkoers werd gedirigeerd. Daarna moest ze wel door een vervelende hindernis en onder een voor de kinderen té zwaar net kruipen hetgeen niemand zonder hulp van toeschouwers kon volbrengen. Het rondje ging goed en ze wist regelmatig het goede pad te kiezen bij hindernissen. anderen bleven in de modderbak steken (duidelijk niet geschikt voor kinderen). De waterglijbaan was voor haar de mooiste hindernis die ze zó snel nam dat opa te laat was voor de foto. Geheel trots, samen met oma, haar vader en opa poseerde ze toen voor de fotograaf.

Toen mocht paps gaan rennen. En net als bij de kids was het parkoers erbarmelijk slecht uitgezet waardoor vele deelnemers zich verliepen, teruggefloten werden of jammer dan. Ook de waterbassins met de glijbanen waren van dusdanige kwaliteit dat beide basins uit de race genomen moesten worden omdat ze lek bleken. Aan het weer heeft het niet gelegen want het was schitterend en lekker zonnig.

Een leuk weekendje met weer een hele ervaring en het zal niet vreemd zijn dat Lotte, toen ze goed en wel in de auto zat, in slaap viel op weg naar huis. De titel van deze ‘obstacle run’: Heerlen stormt is zeker niet waar gemaakt door de organisatie. Of ze het vooraf al wisten want ze hadden hun oude voorraad T-shirts en veiligheidsvesten aan met de titel: “Venlo” stormt, hetgeen uiteraard voor veel verwarring zorgde, zeker voor de TV opnames.

Ik was gevraagd om wat foto’s van deze run te maken. Bekijk ze maar lees zeker het verhaal dan wordt duidelijk hetgeen ik beschrijf: Zie hier mijn foto’s bij een artikel dat duidelijk beschrijft hetgeen ik bedoel: de Afgrond

 

Broedende kievitten en andere ongemakken

Onze kinderen hadden zich samen met hun beide gezinnetjes ingeschreven voor een mudrun (modder rennen). Dit keer was het een heel bijzonder iets want het was een ‘hindernisbaan voor gezinnen met jonge kinderen’. Onze zoon Joost is helemaal gefascineerd van dit soort activiteiten en heeft zijn dochtertje Lotte van 6 jaar ook warm gemaakt en dan doet moeder Wendy ook mee. Het zal niet lang meer duren en dan zal hij zelf vanuit zijn bedrijfje Atemisport dit soort evenementen gaan opzetten, als je het mij vraagt.

Nu was zijn zus Lieke met haar gezinnetje, Eddy en dochtertje Mia Keziah (3,5 jaar), vanuit Kenia hier en zou het leuk zijn dat zij met z’n allen aan deze run in Amersfoort zouden deelnemen. Al geruime tijd werd er door hun naar toe geleefd en afspraken gemaakt en uiteraard getraind! Dát konden opa en oma natuurlijk niet missen en zij hadden zichzelf uitgenodigd en aangeboden hier foto’s van te komen maken. De organisatie moet toch wel erg geschrokken zijn dat er een gezin uit Kenia mee komt doen en ook nog een echtpaar uit Landgraaf speciaal naar Amersfoort komen voor dit evenement.

Oma en opa uit Landgraaf waren zaterdag al vertrokken en in Ommeren, bij Tiel, op een SVR boeren camping gaan staan en wilden de Betuwe in bloei zien. Oma moest zich al met medicatie op de been houden, maar wilde dit samenzijn van kids en kleinkids, niet missen. Paaszondag was echter een kille koude regenachtige dag en wij hebben wel even op de fiets gezeten maar 2 maal moeten schuilen en toen toch maar terug naar de camper gegaan. De meeste bloesem was al weg, dat was jammer. We ontvingen allerlei berichtjes van de kinderen en het was echt spannend.

Powered by Wikiloc

De volgende ochtend zagen we gelukkig al vroeg dat de organisatie het evenement had afgelast in verband met het broeden van kievitten op het terrein! Nou ja, zeg……kievitten. Wij hebben wel eens de aanleg van een heel industrieterrein uitgesteld vanwege een hamstertje, de Korenwolf. Dit is toch iets heel anders maar had voor ons toch dezelfde impact. Wat een teleurstelling. Opa en oma konden weer naar huis en de (klein)kids hebben een heel andere invulling moeten geven aan hun eenmalige ontmoeting.

Powered by Wikiloc

Mijn oude opa in Europa

Het gezinnetje van onze dochter Lieke is in Nederland en wij hebben samen een kleine week genoten en bijgepraat. Wat is het toch heerlijk om dan elkaar weer eens in de ogen te kunnen kijken, bij te kletsen over allerlei ontwikkelingen en gewone zaken die je interesseren. We hadden besloten om de eerste dag van de lange vliegreis bij ons thuis bij te komen. Daarna zijn we voor een paar dagen naar een huisje in de Belgische stad Namen gegaan zodat we iets samen konden doen en toch het gevoel van een ‘vakantie’ hadden. De eerste dag stond echter wél op het programma om naar de grote zaterdagmarkt in Eygelshoven te gaan. De ouders van May woonden in dit dorp en de kleinkinderen kregen altijd centjes om op de markt nootjes te gaan kopen. Deze traditie wilde Lieke aan Mia Keziah meegeven, maar helaas de markt is er wel nog maar de kraam met nootjes is niet meer. Markten kent Mia wel vanuit Kenia maar sommige kooplieden prijzen hun waar toch wel erg luidkeels aan, hetgeen natuurlijk wel weer typisch Europees is. Het toeval wilde dat we langs het vernieuwde Gemeentehuis in Landgraaf, het Burgershoes, kwamen. Hier stond omwille van de opening een kermis en waren er wat kinderattracties, zoals een springkussen hetgeen een bezoekje rechtvaardigde.

Uiteraard verheugden we ons erg op ons kleinkind Mia Keziah. Deze wijsneus en rappe prater hield ons alle dagen de hele dag in de ban. Wat hebben we van haar genoten. Veel spelletjes gedaan, veel activiteiten, veel gezongen en de kraker van deze vakantie is wel het lied van Leen Jongewaard met de sprekende titel: M’n opa
Het gezichtje van haar en de bewegingen kan ik helaas niet tonen maar geloof het of niet dat spreekt boekdelen!

Die oude opa is echter ook een pestkop en kleindochter Lotte van 6 jaar weet daar over mee te praten. Lotte heeft geleerd, en past het naar eigen believen toe, om te zeggen: STOP,  HOU OP, niet pesten!! Maar deze schavuit zegt het ietsje liever maar met dezelfde impact: “Plagen mag, pesten niet, opa”.  En geloof maar dat we dat ook herhaaldelijk gehoord hebben deze dagen. Maar dat ze dol op ons is blijkt wel uit de vele knuffelpartijtjes die ze met ons beiden hield. Platknuffelen, noemt ze het. Het iedere ochtend tafereel van bij ons in bed kruipen en dan tegen oma zeggen: schuif eens een beetje en opa snurkt! (ha,ha). De uitgebreide badpartijen met oma waar ze samen alle Lego-poppetjes allerlei ‘gevechten’ en waterspellen uitvoeren. De vele kwartetspelletjes en gewoon het lekker bij elkaar zijn en met elkaar hele verhaaltjes vertellen is gewoon fantastisch.

Namen viel wat tegen maar Dinant ligt niet zo ver weg en daar hebben we ons kostelijk geamuseerd. De eerste dag een fietstocht op het spoorlijntje was werkelijk een groot succes. De Koningin Fabiola speeltuin bij het enorme fortcomplex en de indrukwekkende ondergrondse grotten met daarna de boottocht over de Maas hebben toch  indruk gemaakt. De vele saxofoons in deze stad van de uitvinder van dit instrument geven een bijzonder tintje aan deze stad.

Alles gaat veel te snel voorbij en nu is het weer afgelopen, alhoewel…..

Route controleren

Het wandelseizoen staat voor de deur of eigenlijk is het al begonnen. De beschrijvingen van de routes moeten kloppen en de informatie dient actueel te zijn. De 11 Eurode routes die ik in beheer heb worden minimaal jaarlijks nagelopen. Een van mijn wandelmaten wilde graag op deze prachtige zonnige dag met mij mee. De keuze was gevallen op de Broichbachtal route genaamd naar het minder bekende maar zeker prachtige dal waarin de gekanaliseerde Broichbach stroomt.

Dit natuurgebied is bekend om zijn flora en fauna en is immens rijk aan waterplanten en -dieren. Wij hadden goed en wel de auto geparkeerd en hoorden een immens gesnater waar we snel naar toe liepen om te kijken wat er aan de hand was. Het geluid werd steeds luider en 2 koppels eenden vlogen achter elkaar boven en half in het water. Alle andere vogels snaterden mee maar wij konden niet ontdekken wat nu de rede was van dit onstuimige onthaal. Onze auto was trouwens iets beter onderhouden dan de auto’s die we even later op onze route tegenkwamen. In dit vochtige moerasgebied vergt het een wat betere stalling dan hier.

 

Het voorjaar is begonnen en zeker op zo’n zomerse zonnige dag zal dit wellicht de rede zijn geweest om elkaar het hof te maken. Wie weet het? Je zou haast vergeten dat we de routebeschrijving moesten controleren. De route volgend langs het ene en het andere meer zien we allerlei verwijzingen naar (water)molens die hier talrijk waren in vroegere tijden. Helaas zijn ze verdwenen maar hier en daar ligt nog een molensteen of staat een informatiebordje met gegevens. Ook een aantal kruisbeelden, kapelletje of andere gedenktekens zoals een enorme grote fiets of modern kunstwerk dat herinnert aan een noodweer of blikseminslag in een oude markante boom.

Bomen met een geschiedenis of gewoon prachtig van vorm staan er genoeg aan deze route. Werkelijk een lust voor het oog. Zij vertellen ons een heel verhaal en de zichtbare steenkolenbergen die inmiddels ook een rijke geschiedenis verhalen markeren dit landschap. Onderweg belanden we nog in het dierenpark en daarna bereiken we slot Ottenfeld, hetgeen moerassig veld betekent. Daarna zijn sommige B-wegen afgezet maar toegankelijk voor voetgangers in verband met de paddentrek in deze tijd van het jaar. Aan het eind van de route staat een imposante plataan, geplant in 1750 en de oudste in Europa is met een stamomtrek van 6 meter en 33 meter hoog.

Powered by Wikiloc

Stokkem-Dilsen natuurwandeling

De zon staat al aan de hemel in de vroege ochtend als ik vertrek naar het Limburgsch Landschap (de evenknie van de Nederlandse stichting). Bij Stokkem – Dilsen in het natuurgebied de Wissen ga ik vandaag een wandeling voorlopen. Ik ken het gebied niet en heb de route uitgestippeld na wat rondneusen op Wikiloc. Ik zet mijn auto bij het eetcafé a.d Rijksweg en loop een nabijgelegen pad in. Ben dus nauwelijks op weg of daar schiet een hert en een ree zo maar voor mij uit de bosschage en laten me nog net hun achterwerk met staart zien. Jammer want mijn camera had ik nog niet in de aanslag. Dat beloofd dus wel een mooie wandeling te worden.

Even later sta ik al aan een prachtige vijver met veel watervogels en een zitbank maar ik kan nu nog de verleiding weerstaan. Met grote stappen nader ik al een heuse berg van stenen en grind. De vrachtwagens rijden af en aan om hun lading te droppen. Hier is werkelijk een groots project aan het ontstaan. Men is het hele gebied aan het herordenen. Nu al een prachtig gezicht en benieuwd hoe het er uit gaat zien.Ik loop langs het meer en ontmoet verschillende wandelaars. Het is nu prachtig en de vogels laten luid van zich horen. Verder is het stil en ideaal om tot rust te komen. Een uitkijktoren staat midden in het gebied en bovenop is goed te zien hoe weids het gebied is. Hier is het nu prachtig en hoe zal het zijn als het helemaal klaar is? De koningspaarden lopen vrij rond, de ganzen en zwanen zijn in overvloed aanwezig en de eenden en vogels kwetteren naar harte lust.Ik geniet van het vele werk van de bever(s), vele bomen zijn aangeknaagd of zijn geveld,  de wilgen staan in bloei en de machtige grote schaduwen vormen een beeld apart. De wandeling bevalt mij en we zullen die binnenkort met ons wandelgroepje gaan lopen. Ik ben benieuwd want dan is de natuur weer 14 dagen verder en of de zon dan ook zo rijkelijk schijnt? 

Powered by Wikiloc

Doenrade maandag wandeling

Vanaf kasteel Doenrade is een rondwandeling uitgezet van een kleine 15 km. Het aantal wandelaars vandaag is 14. Ondanks de voorspelde regen zijn er maar weinigen die zich hebben afgemeld en dan niet eens vanwege het weer.

Het is een gevarieerde groep met een hoge sociale betrokkenheid en wordt er uiteraard veel met elkaar over allerlei onderwerpen gesproken. Tijdens het wandelen begon het af en toe wel te regenen maar gelukkig geen flinke buien.

Angelo waar is je camera? Tja eigenlijk weet ik het ook niet waarom ik die dit keer niet heb meegenomen. Het vochtige weer zal zeker meegespeeld hebben, toch weet ik niet echt de reden. Het zal wel gewoon vergeten zijn. Jammer daarom blijft het nu bij een verhaal. Het idee om wat oude foto’s uit de omgeving te plaatsen kan ik wel doen maar vind ik toch geen echt goed idee.

Powered by Wikiloc

Optocht van Groot Landgraaf

Landgraaf telt 3 dorpskernen maar heeft één grote carnavalsoptocht. Dit jaar was sprake van samenwerking of fusie met de gemeente Heerlen en dat werd goed op de hak genomen tijdens dit festival.

Kleindochter Lotte kon er geen genoeg van krijgen en wilde weer naar de optocht. De weer voorspellingen waren niet al te best maar het zag hier goed uit en het zonnetje kwam zo nu en dan zelfs achter de wolken vandaan. De wind was wel wat guur en we zochten al vroeg een goed beschut plaatsje langs de kant in het midden van de route.

Er werd al vanaf het begin van de tocht flink gestrooid met snoep en allerlei (niet-bruikbare) spullen. Voor Lotte was dat niet van belang en alles moest geraapt worden en in de tassen gedaan worden. Haar ouders zullen er blij mee zijn.

Veel wagens en behoorlijke groepen. De Stichting Wensambulance liep mee en hadden we in Kerkrade ook al gezien. Een prachtige en grote groep met mooie kleding en hoeden. Ze trokken behoorlijk wat aandacht voor het goede doel. Ook andere groepen die we in Heerlen en/of in Kerkrade in de optocht gezien hadden liepen nu ook mee. 3 Dagen behoorlijk wat afstanden afleggen voor de ‘fun’. Dat is carnaval in Limburg. De foto’s spreken boekdelen en alles wat ik toevoeg is overbodig. Lotte komt volgend jaar weer, dat is zeker!

 

Tsog i Kirchroa

De 2de dag van carnaval is traditiegetrouw de optocht, d’r tsog va Kirchroa, van Kerkrade. Deze staat bekend om de prachtige bontverklede groepen én voor de “Einzelgängers”. Dit zijn de personen die met hun leuzen kritiek geven op een ludieke wijze aan actuele lokale of politieke onderwerpen.

Hele buurt- en sportverenigingen lopen in groepsverband uitgeost mee en de (aller kleinsten) kinderen krijgen het met de paplepel ingegoten.

Een bonte stoet met erg veel sfeer, onder andere door de muziekverenigingen, maar ook door de wagens, (winkel)karretjes, fietsen en kinderwagens die met flinke versterkers uitgerust zijn. 

Lotte vindt het geweldig want wij gingen met 3 zakken vol met snuisterijen (lees rommel) en snoep naar huis.

Angelmay

Facebook
Facebook
RSS
Follow by Email
Google+
http://www.angelmay.nl/blog/?page_id=277