Alle berichten van Wandelengel

Levensgenieter en natuurliefhebber die graag reist en wandelt. Naast het wandelen de vrije tijd vult met fotograferen. Natuurfotografie en zwart-wit heeft mijn voorkeur.

Verblijf in Kenia. Herfstvakantie 2022

Snel na onze Scandinaviëreis gingen we op bezoek bij het gezinnetje van onze dochter Lieke in Kenia. Van het noorden naar het zuiden precies zoals we ook in Kenia zouden reizen. We hadden een vlucht van Schiphol naar Nairobi, 8 uur, en kwamen midden in de nacht aan waar onze schoonzoon Eddy ons ophaalde. De eerste nacht en dagen brachten we in Nairobi door en mochten aan het einde van de week de afsluiting van de Boekenweek op de “Nederlandse School” van Mia, onze kleindochter, meemaken. Dit was dan tevens het begin van haar Herfstvakantie.

Daarna ging de reis door de Great Rliftvallei, altijd een spannende en enerverende autorit, naar Naivasha. Een smalle weg met prachtig uitzicht over de vallei maar erg druk omdat alle vrachtverkeer hierover van Nairobi naar Naivasha (en verder) en omgekeerd moet. Puffende oude mobielen die erg traag omhoog klimmen en Matatu’s of luxe wagens daar tussendoor manoeuvrerend en soms een groot risico nemen.

Naivasha ligt aan een kratermeer waar veel dieren hun verblijf hebben. Spectaculair om vanuit het terras bij ons verblijf of zelfs vanuit de (slaap)kamer onder andere giraffen voorbij te zien lopen. De nijlpaarden worden door het buurtbedrijf wan Eddy. een rozenkwekerij, met hun afval bijgevoerd Spectaculair te zien hoe de beesten al staan te wachten!

Wij kregen een speciale verrassing die niet helemaal volgens boekje verliep maar toch een geweldige ervaring is geworden. Een ‘gamedrive by evening’ in Oserion goni natuurpark met een diner. Door de regenbui werd het geplande “bush diner” verplaatst naar het exclusieve restaurant, waar uiteraard niets mis mee is maar niet zo romantisch als wanneer het buiten in de natuur geweest zou zijn. De gamedrive was toch bijzonder en we hebben zó genoten en ook nog veel wild gezien.

Vanuit Naivasha hebben we ook nog een Geocache tochtje gemaakt naar het Crater Lake en later heerlijk tussen de zebra’s gegeten bij Sanctuary farm en de volgende dag bij Naivasha Bakehouse met aangrenzende pottenbakkerij. Het is gewoon teveel om op te noemen waarvan we allemaal genoten hebben naast het verblijf bij onze dochter. Mia heeft ons voldoende bezig gehouden en laten genieten van al haar speeltjes, boeken en ook haar wijsheden die ze met ons deelde.

Samen zijn we naar het zuiden van Kenia gevlogen naar Schella op het eiland Lamu waar we verbleven in het Banana House. Een vissersdorpje met zeer smalle straatjes die merendeels nog gewoon zandpaden zijn. Zo smal dat er geen autoverkeer mogelijk is en de ezels als lastdieren gebruikt worden. Een speciale ervaring om in dit grotendeels islamitisch dorp te genieten van de zee, zonsondergang vanaf een DOW, het strand, de restaurantjes en winkeltjes.

De stad Lamu konden we op een nationale feestdag een wedstrijd ezeltjesrijden en een DOW (lokale zeilboten)-wedstrijd meemaken. Deze volksgebeuren zijn heel erg bijzonder. De ezeltjes rennen gewoon door de stad zonder speciale start- en eindplaats en zonder afzetting door dranghekken. De Dow-wedstrijd hebben we vanaf een motorboot kunnen bijwonen. De wedstrijd gaat natuurlijk gepaard door veel bootjes die meevaren. De zeilboten worden door de bemanning bestuurd en in evenwicht gehouden door met wel zes man aan een kant op een plank te gaan staan zodat de boot veel wind kan vangen zonder om te slaan terwijl ze de zeilen nat worden gegooid. (voor de soepelheid van het zeil?)

Als afsluiting van deze bijzondere vakantie reisden we weer verder naar Champaigne Ridge en bezochten van daaruit Lake Magadi, een sodameer met veel flamingo’s in een super warme streek. De 40 graden dwongen ons om zoveel mogelijk in de auto met airconditioning te blijven zitten. De fotografen konden dit echter niet opbrengen en Eddy en ik hebben dit schitterend natuurfenomeen vastgelegd. De roze verkleuring van het meer door het zout/de soda, de trein en de (soda)fabriek van Tata maken het landschap echt onwerkelijk. De werknemers leven in deze hitte in een apart dorp. Je krijgt haast medelijden met de bewakers en de ‘Rangers’ als je het die bij deze temperaturen in de bloedhete zon in uniform tegenkomt maar ons toch heel ons vriendelijk de toegang verlenen.

Mia moest weer naar school en onze vakantie liep ten einde. Na nog wat bezoekjes aan de stad Nairobi sloten we af met nog 2 projecten te bezoeken én een ritje van opa met Mia in een Tuktuk. De projecten zijn de Anselm glasfabriek die van gerecycled glas nieuwe producten maakt. en Osiansole die gebruikte slippers omtoveren tot luxe assesoires.

Scandinavië 2022

Stula in Glasbruck

We overlegden al een jaar met onze vriendin Wilmy om samen met haar naar Zweden te gaan waar haar broer met zijn partner een huis hebben. Wilmy was er al samen met haar zus geweest en wilde erg graag nog eens terug. We gingen niet over 1 nacht ijs en spraken vaker over deze reis. Uiteindelijk besloten we 14 dagen te gaan met het vliegtuig. Na overleg kwam de periode eind september in zicht en werden de plannen omgezet in concrete afspraken.

May en Fien op weg vanaf het hotel naar de stad Oslo

Vanaf Brussel naar Oslo waar we midden in het stadscentrum een appartement voor 5 personen boekten. Sjaak, de broer van Wilmy, en Fien kenden Oslo ook nog niet waardoor we het besluit namen om samen 3 dagen de stad te verkennen. Een geweldig besluit want er is zoveel te zien. Oslo is een magnifieke stad om te bezoeken.

Vlak voor ons vertrek stond in de Volkskrant een groot artikel over de moderne architectuur in deze stad. Hierdoor geïnspireerd stond dit stadsdeel op mijn verlanglijstje als amateurfotograaf. Sjaak voegde hieraan toe het Operagebouw. Beiden achteraf een gouden greep.

May had haar zinnen gezet op een vest van een Zweeds kledingmerk dat in Nederland alleen on line te krijgen is. Maar ja past het dan en staat het ook? Nu we toch in deze stad waren hadden we dit toegevoegd aan de verlanglijst, en niet zonder succes. Het werd een stadswandeling waarbij we genoten van de vele bezienswaardigheden onderweg. De route hieronder is te downloaden en natuurlijk na te lopen, ha, ha, bijna 10 km.

Oslo bezoeken zonder het beroemde Vigelandpark of Frognerpark is ondenkbaar. Deze gedenkwaardige kunstenaar en zijn prachtige kunstwerken zijn vrij toegankelijk in het park te bezoeken. Ademloos en zó bijzonder!

Na deze indrukwekkende en drukke dagen verder met de auto naar ons verder verblijf in Glasnabruck in Zweden. Vanuit het drukke stadsleven naar het immens stille en rustige gehuchtje aan een van de ontzettend vele meertjes. We kregen de beschikking over de stuga waar menigeen als gewone woning al verrukt mee zou zijn. Prachtig ingericht zo authentiek en met alle nodige voorzieningen uitgerust. De rust valt direct op, zeker na het drukke Oslo, in dit natuurgebied Glaskogen. Een plaats zonder een enkele openbare voorziening, behalve een glasmuseum in de voormalige glasfabriek die tot voor de oorlog in productie was.

Tien dagen genieten van de natuur, omgeving, rust en van elkaar is natuurlijk niet goed in beeld te brengen door foto’s. Zo ook niet de gastvrijheid waarvan we enorm genoten hebben en de vele verhalen die aan elkaar verteld werden. Zo’n hartelijke lieve mensen die zo open staan voor de medemens met een heel eigen kijk op de wereld en de natuur. Iedere avond werd er gekaart, gekaart, gekaart met muziek(verzoeknummers) op de achtergrond en veel gezelligheid.

Een ritje op de quad zat er wel in, een kanotochtje over het meer hebben we niet gedaan en zwemmen was alleen weggelegd voor de allerdappersten onder ons (Wilmy en Fien). Het was prachtig weer zeker voor de tijd van het jaar de temperatuur van het water voor ons oudjes niet echt aantrekkelijk. Een ritje naar de dichtbijgelegen stad Arvika met een bezoek aan het openlucht museum aldaar was een activiteit die we ondernomen hebben naast de vele wandelingen. Uiteraard hoort er ook bij om uit eten te gaan en zo hebben we erg genoten van het Zweedse verblijf. Na deze heerlijke ontspannen periode was het weer tijd om terug te keren.

afscheid op vliegveld van Oslo

Geen bericht is goed bericht

Rondvaart door Amsterdam

Geen bericht isgeen teken dat er niets gebeurd is. Er is heel erg veel gebeurd en heb ik prioriteit gegeven aan andere leuke dingen. Niemand hoeft bang te zijn dat ik me verveeld heb. Ik zal een aantal gebeurtenissen en activiteiten in willekeurige volgorde benoemen.

Behoorlijk wat kilo’s aangekomen

Een totale heupoperatie met een revalidatieproces waardoor ik fysiek behoorlijk beperkt ben geweest. En de enige echte Wandelengel was vleugellam. Het wandelen, mijn grote passie, ging niet meer en het aftakelen gaat vele malen sneller dan de conditie weer opbouwen en zeker als je de 70 gepasseerd bent.

Nu het wandelen op een laag pitje gezet is heb ik mijn andere liefhebberij/interesse opgepakt en ben serieus op onderzoek uitgegaan. De stamboom van onze familie is goed ververst en er zijn heel wat familieleden ontdekt door de DNA gegevens van de test te publiceren op verschillende genealogische websites. Hierdoor ben ik niet erg veel nieuwe verhalen op het spoor gekomen maar zijn er wel familierelaties ontstaan met mailcontacten. En ja óók familieleden die op zoek zijn naar hun echte vader. De stamboom heb ik nu in verschillende vormen gepubliceerd en is hier te raadplegen én een aantal verhalen zijn al te lezen bij Familiegbeurtenis

Genieten is het voor ons grootouders als het nageslacht met hun gezinnetjes bij ons zijn. Met carnaval komt Lotte altijd gezellig naar ons en Mia is met haar moeder Lieke een keer extra opa komen bezoeken. Wij hebben zodoende genoeg kunnen genieten waarvan een dagje Amsterdam echt een hoogtepunt was.

Fotograferen en weinig kunnen bewegen is geen goede combinatie. Jammer genoeg heb ik hieraan ook weinig kunnen doen. Fietstoertochtjes maken en in Herzogenrath op het terras zitten met een grote coupe ijs hebben echter veel goed gemaakt.

Snel, snel…..met de fiets naar het Tempsplein in Heerlen om de prachtige bloesem vast te leggen.

Nu met de voorbereidingen bezig om een ‘KennisMaker’ verhaal over wandelen met of zonder app en GPS door Eurode. Het verhaal wordt op vrijdag 1 juli door de HUB bibliotheek van Kerkrade georganiseerd in hun prachtig gebouw.

Weekend ‘s-Gravenzande

strandwandeling

Gelukkig mag en kan het weer

Eindelijk kan het weer. De voorzorgsmaatregelen in verband met Corona zijn versoepeld en kunnen we weer genieten met onze kinderen en kleinkinderen. Lieke en Eddy moesten beiden in verband met hun werk een week in Nederland zijn. Dit werd gekoppeld met een weekend met de ouders aan het strand. Joost en Lotte zouden ook een dag aanschuiven maar door ziekte ging dit feestje niet door.

Dolfje Weerwolfje

De eerste dag na de vlucht uit Kenia hebben we rustig aan gedaan en gezellig geluncht in het centrum van Naaldwijk samen met de ouders van Eddy. Daarna het huisje op het vakantiepark ingericht en direct nog een heerlijke strandwandeling gemaakt en uiteraard schelpjes gezocht.

Lieke had voor de laatste dag van de musicalvoorstelling kaartjes geregeld van Dolfje Weerwolfje. Uiteraard moesten we op de heenweg flink oefenen want Mia wist zeker dat we allen mee moesten doen als de wolf deed huilen. Wat een feest en wat een prachtige voorstelling is het geworden.

Strand

Alle dagen zijn we naar het strand gegaan. Wat hebben we geboft met het weer. Heerlijk nazomer weer met heerlijke temperaturen. Behalve de zee natuurlijk, die was voor opa zeker té koud. (Watje!)

Corpus

De laatste dag was geregeld dat we het Corpus museum bij Leiden gingen bezoeken. Dit was niet zo’n succes. Daags tevoren kregen we bericht dat Lotte ziek was geworden en zodoende niet kon komen. Jammer. Daardoor gingen we zonder hun maar nauwelijks binnen in het museum werd Mia door angst bevangen, waarschijnlijk door de muziek en de grote beelden. Ze was niet meer te kalmeren waardoor Lieke en oma met haar terug naar de ingang werden gebracht en in het restaurant keurig werden opgevangen door de medewerkers. Eddy en opa hebben de reis toen maar alleen doorgezet en het lichaam verkent.

museam Corpus

Afscheid

Tussen alles door hebben we veel gepraat en met Mia nog wat spelletjes gedaan waarbij opa steeds aan het kortste eind trok. Wat een super weekend. Niets moest, geen gehaast, lekker samen en veel bijgepraat over allerlei zaken die je niet zo snel bij een beeldgesprek ter sprake brengt.

gezelschapsspellen

Update

De Covid-19 pandemie heeft nu al meer dan een jaar het leven totaal veranderd. De vrijheidsbeperkingen zijn van levensbelang al betwijfelen sommigen dat. Iedere maatregel kan bekritiseerd worden en wordt het ook in een land waar vrijheid van meningsuiting een groot goed is. Gelukkig kunnen en mogen we zeggen wat wij denken al is dat niet altijd zonder gevolgen.

Sociale media is niet meer weg te denken in onze wereld, de nieuwe wereld van het internet. Het heeft ons veel gebracht en we denken en geloven dat er geen wereld meer is zonder dit fenomeen. Het heeft een schat aan informatie gebracht en de wereld is hierdoor toegankelijk(er) geworden. De keerzijde is echter even groot en soms nog verwoestender dan de voordelen. Het maakt levens kapot en bedreigingen, en fakenieuws beheersen het medium. We kunnen niet meer goed en kwaad onderscheiden en iedereen denkt dat zijn waarheid dé waarheid is. Een wereld van iedereen en vooral van de grote schreeuwers met vaak een ongefundeerde mening.

In deze tijd ben ik bij mezelf te rade gegaan en afgevraagd of ik op social media actief moet zijn. Deze blog is hierdoor ook niet actief gebruikt. Ik wil echter meegaan met de tijd en hoop dat de golf van negativisme en verkeerd gebruik van internet zichzelf gaat reguleren of dat er regelgeving komt waardoor het gebruik wordt gereguleerd waartoe het bedoeld is. eerlijke en open informatie voor iedereen toegankelijk.

De beperkingen om de pandemie de baas te worden hebben voor mij geleid tot meer gebruik van speurwerk in de geschiedenis van onze familie. Meer gegevens verzameld en kennis opgedaan van het programma waarmee ik de stamboom bijhoud. Het groepswandelen is gestopt en zeker de georganiseerde tochten. Ik trek er bijna dagelijks in mijn eentje op uit en verken vooral de eigen omgeving om het reizen zoveel mogelijk te beperken. Hierdoor mis ik de sociale contacten en de groepsverbondenheid. Het accent is meer komen te liggen op bewegen en genieten van de natuur. Contacten met de groepsgenoten gebeurd nu door berichtjes naar elkaar via de telefoon.

Fotograferen is op een heel laag pitje gekomen doordat de wereld klein is geworden en er zo goed als geen evenementen georganiseerd worden en geacht wordt afstand van elkaar te bewaren. Fotobesprekingen worden nu on-line gehouden van meestal ‘oud materiaal’. De sociale interactie is niet wat ik hiervan verwacht.

Samenvattend een veranderende wereld die ik kleur probeer te geven door een andere invulling dan ik gewend was en in een veel kleinere wereld dan we gewend waren. Een nieuwe activiteitenbron aangeboord door de omstandigheden waarin ik benaderd ben om mee te werken aan een soort encyclopedische website over de stad/gemeente Kerkrade. Een andere vraag was om deel te nemen aan een webinar om het programma/website van RouteYou beter te leren kennen. Hier ben ik razend enthousiast over geworden en maak dagelijks gebruik van deze prachtige en handige site.

RouteYou

Sint en Kerst in november

Bijna aan het eind van het jaar, en de start van de herfst hebben we nog steeds te maken met het Covid-19, of Corona-virus. Er is nu sprake van een 2de golf. Wie weet hoeveel golven er nog zullen volgen?

Het leven wordt bepaald door allerlei maatregelen en discussies over de juistheid hiervan. Vrijheid van meningsuiting is een recht dat wij verworven hebben en daar valt ook niet aan te tornen. Het is wel lastig, zeker omdat social media hierin een belangrijke rol spelen. Wat wel of niet correct of waar is is heel lastig of niet vast te stellen in de wereld waarin we nu leven.

Overstelpt met oproepen om cadeaus ruim op tijd te bestellen en liefst op internet om contacten te vermijden heb ik een nieuwe outdoor GPS mogen bestellen. Blijkbaar is het inderdaad nog niet druk half november want de volgende dag werd hij al bezorgd. Zodoende was het al snel gezellig om het cadeautje te mogen uitpakken en uiteraard te testen. Immers niet goed, geld retour is de garantie.

Wat wel mag en kan is wandelen. In een groep is niet meer toegestaan hetgeen uiteraard wel erg jammer is want in je eentje wandelen is niet gezellig. Nu ben ik in 2008, alweer 12 jaar geleden, ook in mijn eentje naar Santiago de Compostella gewandeld. Ook toen, net zo als nu, was het voor mij belangrijk om tijdens de pauzes en vooral in de avonden gezelschap te hebben van mijn vrouw.

Samen vult ieder zijn eigen tijd in met de beperkingen die ons worden opgelegd. Minder contacten en ook minder samen ergen heen. De contacten verlopen nu haast allemaal via internet. Gelukkig zijn we beiden vaardig genoeg in en met de digitale wereld. De ZOOM bijeenkomsten van de foto- en genealogieclub voor mij naast de webinars die we beiden volgen vullen wel de tijd maar zijn wel afstandelijk en beperkt.

We maken er het beste van en genieten van onze kinderen en kleinkinderen met Skype of Whatsapp. We proberen gezond te blijven en te overleven.

Popup restaurant Veldkas

Er zijn van die momenten in het leven waarvan je hoopt dat die blijven. Allerlei momenten om te vieren waren aanleiding om ons te laten genieten. Een toevalstreffer, alhoewel….. De reservering bij deze locatie was bevestigd maar achteraf bleek dit een foutje want de reserveringsdag lag vóór de opening. Oeps een foutje. Gelukkig konden wij dan wel terecht op een ander moment en dat was gisteren.

De locatie is tijdelijk en ‘nood-breekt-wet’. De Coronacrisis maakt mensen creatief en dit is zo’n voorbeeld. Bij Sint Geertruid erg afgelegen in het veld is op een bijzondere wijze invulling gegeven aan de regelgeving van het kabinet om afstand te houden en de 1,5 m in acht te nemen. Ook het aantal personen dat bij elkaar mag vraagt om een andere invulling. Dit experiment is zeer geslaagd en een pracht formule zeker voor ons die toch altijd iets anders willen dan anderen.

Wij waanden ons in eerste instantie in Kenya waar dit soort luxe mogelijk is. Midden op een vlakte of anderszins in de natuur waar men een catering organiseert. De natuur is hier in Nederland anders maar ieder plekje is speciaal en zeker hier in het Limburgse Heuvelland. Hoog gelegen bij Sint Geertruid met een wijds uitzicht over Nederlands en Belgisch Limburg met prachtige, dreigende wolken en een heerlijk zonnetje en magnifieke zonsondergang. Wat is er nog mooier voor een natuurliefhebber om hier een aantal uren te mogen verblijven en je te laten verwennen?

Culinair is het eveneens perfect. Voortreffelijk eten en drinken schitterend geserveerd waar onze smaakpapillen weer eens verwend werden. Naast al dat heerlijks en lovende woorden kunnen we maar één klein minpuntje noemen en dat is dat in het hoofdgerecht er wat pees aan het vlees zat, jammer.

bsh

Een onvergetelijke avond die onze gedachten terugbracht naar prachtmomenten in Kenya maar ook aan onze vakantie’s in Noorwegen, Frankrijk en al die schitterende plekjes waar we zo genoten hebben. Soms alleen met ons tweetjes maar vaak ook met onze kroost. En dat bracht ons deze avond ….. sweet memories.

Weekend activiteiten

Het ‘Blijf thuis, tenzij’ advies is weliswaar niet geheel opgeheven maar de teugels van de regering zijn wel wat losser. Omdat we niet op vakantie kunnen en ons familiebezoek naar Kenya geen doorgang kan vinden besloten we wel een aantal kado’s te sturen. Er is namelijk wel een vlucht en een scheepsvracht gepland vanuit het moederbedrijf waar we wel wat spulletjes mee kunnen laten gaan.

Hiervoor moesten we naar Naaldwijk en we spraken af op vrijdag. Het was een mooie zonnige dag en na het hartelijke ontvangst besloten we naar de zee te fietsen. Het werd het strand en de strandtent bij Monster.

Een voorspelde regenbui kwam toch nog onverwachts en het werd even passen en meten in verband met de Coronamaatregelen omdat iedereen toch droog wilde blijven. Een versneld terugkeren naar de auto en toen door naar de volgende plek.

Een B&B van Vrienden op de Fiets bij echte vrienden die ik al meer dan 40 jaar ken. We hadden telefonisch contact gehad en zij konden ons prima ontvangen en konden voldoen aan de richtlijnen in het Corona tijdperk. Een prachtig gelegen dijkhuis pal aan de rivier de Meije en aan de Nieuwkoopse plassen. om vanaf hier op zaterdag een fietstochtje te maken om de plas.

We boften met het weer. Een schitterende zonnige dag en heerlijk om te fietsen. Er is veel te zien en het fijne is dat je zelf kunt bepalen waar je wat langer wilt vertoeven en zeker in deze periode van beperkingen door het Covid19 virus.

De ochtend is uitermate geschikt voor een wandeling. Niet alleen omdat er dan nog weinig mensen onderweg zijn maar de vogels zijn dan het actiefst met hun gefluit. Voor de fotografie is het eveneens erg geschikt omdat de lichtintensiteit dan beter is om mooie foto’s te kunnen maken.

De zondag hebben we gebruikt om door te gaan naar Arnhem om het gezinnetje van onze zoon te zien en te ontmoeten. We verlangden hierheen omdat we nu al een aantal maanden geen lijfelijk contact meer gehad hebben. Joost had een leuke invulling voor deze ontmoeting en we fietsten nu naar de Rijkerwoerdse plassen waar een nieuw natuurgebied in ontwikkeling is: Parc Lingezegen.

Met de picknickspullen die we meegenomen hadden hebben we hier eerst van genoten om vervolgens een rondje te wandelen. Graag willen we hier vaker komen want het is prachtig aangelegd en we zijn benieuwd hoe het er over een tijd uit zal zien.

De afsluiting van dit weekend was in een spiksplinternieuw restaurant in de Schuytgraaf in Arnhem waar onze schoondochter werkt en we samen heerlijk getafeld hebben. Eveneens een aanrader. Een mooie kaart in een goede ambiance.

Route You

Op verzoek van de Gemeente Kerkrade en het Eurode lichaam ben ik uitgenodigd voor deelname aan een webseminar van RouteYou. De ze en eigen andere routes kunnen op een website gepubliceerd worden met veel informatie. Er kan van alles toegevoegd en weggelaten worden om de wandelaar te voorzien naar hetgeen hij zoekende is.

Informatie over de route zelf, beschrijving maar ook over horeca en bezienswaardigheden aan de route gelegen. Voor mij een eenvoudige manier om de routes die ik doe met anderen te delen en te voorzien van informatie. De routes zijn te downloaden maar ook via de RouteYou app te volgen of te printen. Een tal van mogelijkheden waar ik erg blij mee ben.

Door deze code te scannen is het mogelijk om direct alle informatie van mijn routes op te vragen.

Een zeer mooie wandeling als voorbeeld is onderstaande. Klik op de route en zie het resultaat.

Pandemie

Het jaar begon goed met allerlei voornemens en verwachtingen. Beijng in China met zoon Joost naar de Great Wall Marathon waar we beiden ons erg op verheugd hadden. Hadden. Er kwamen al berichten van een grote besmetting met het Corona virus in Wuhang. Geen flauw idee waar deze stad in dit enorme grote rijk ligt en dan nog het idee van het zal net zo vergaan als met SARS. Echter de berichten werden steeds somberder en langzaam begonnen we beiden toch wel angst te krijgen of ons voornemen wel doorgang vond.

Great Wall fotograaf
Great Wall fotograaf

Joost had een sponsoractie op touw gezet, verbonden aan deze reis Make a Wish. May en ik hadden een ‘evenement’ geregeld in het kader van ons beider 70 jarig levenslicht dit jaar én deze grote droomwens naar China. Tot we bericht kregen dat het evenement in China werd afgezegd in verband met het steeds groter wordende epidemie en zelfs tot een pandemie verheven werd.

Inmiddels hadden we ook al een familiebezoek gepland aan Kenya en door een mooie vliegaanbieding maar direct geboekt voor een reis in september. Zoals het er nu uitziet moeten we ook vrezen dat dit zeer waarschijnlijk ook geen doorgang kan gaan vinden.

Zo op het eerste gezicht lijken dit voor ons de grootste teleurstellingen. We zijn echter echt hoopvol dat het virus niemand van ons allen zal treffen. Wij hebben, zoals eerder aangehaald, een leeftijd bereikt dat we onder de kwetsbare categorie vallen mede door onze medische voorgeschiedenis. Hierdoor zijn we beperkt en houden we ons zo goed als mogelijk wel aan de adviezen en maken we ons veel meer zorgen om onze kroost. Gelukkig zijn de kleintjes niet zo vatbaar of hebben ze voldoende weerstand. De situatie in Kenya is niet zo ernstig als hier in Europa maar baart ons wel allen zorgen. Indien het onverhoopt nodig is kunnen we niet samen zijn. De schrijnende berichten over ouderen in tehuizen die geen contacten met hun familieleden mogen en kunnen hebben zou dan ook zeker voor ons van toepassing zijn. We moeten er niet aan denken maar doen het wel.

De richtlijnen zijn: blijf thuis! Er zijn geen vluchten meer en het reizen is onmogelijk. Voor ons is de richtlijn wel om mee te leven. De activiteiten zijn erg beperkt en enkel op het noodzakelijke gericht. Sociale contacten zijn meestal via berichtjes op social media en uiteraard telefoon. We zijn op ons zelf aangewezen en het doet goed om zo nu en dan toch iemand te treffen en te merken dat er vrienden zijn die contact zoeken.

De verwachting is dat het nog lang gaat duren en met beperkingen zullen we in een andere wereld verder met elkaar moeten gaan. Hoe? Dat weet niemand nog. Op dit moment zoeken we vertier in onze hobby’s. May heeft haar edelsmeed werk waar ze voldoende afleiding in heeft en ik vooral in het wandelen. Verder lezen we beiden heel veel en daarnaast werken we beiden veel ‘achterstallig’ werk weg. Ik verdiep me in mijn stamboom en onderzoek veel en daarnaast werk ik de websites die ik onderhoud bij.

Toch hopen we dat we deze zomer en najaar nog wat kunnen genieten van onze fietsen en hebben we wat fietstochten gepland. Plannen blijven we maken en hopen zo onze zorgen wat te vergeten en te genieten van het leven.