Alle berichten van Wandelengel

Levensgenieter en natuurliefhebber die graag reist en wandelt. Naast het wandelen de vrije tijd vult met fotograferen. Natuurfotografie en zwart-wit heeft mijn voorkeur.

Popup restaurant Veldkas

Er zijn van die momenten in het leven waarvan je hoopt dat die blijven. Allerlei momenten om te vieren waren aanleiding om ons te laten genieten. Een toevalstreffer, alhoewel….. De reservering bij deze locatie was bevestigd maar achteraf bleek dit een foutje want de reserveringsdag lag vóór de opening. Oeps een foutje. Gelukkig konden wij dan wel terecht op een ander moment en dat was gisteren.

De locatie is tijdelijk en ‘nood-breekt-wet’. De Coronacrisis maakt mensen creatief en dit is zo’n voorbeeld. Bij Sint Geertruid erg afgelegen in het veld is op een bijzondere wijze invulling gegeven aan de regelgeving van het kabinet om afstand te houden en de 1,5 m in acht te nemen. Ook het aantal personen dat bij elkaar mag vraagt om een andere invulling. Dit experiment is zeer geslaagd en een pracht formule zeker voor ons die toch altijd iets anders willen dan anderen.

Wij waanden ons in eerste instantie in Kenya waar dit soort luxe mogelijk is. Midden op een vlakte of anderszins in de natuur waar men een catering organiseert. De natuur is hier in Nederland anders maar ieder plekje is speciaal en zeker hier in het Limburgse Heuvelland. Hoog gelegen bij Sint Geertruid met een wijds uitzicht over Nederlands en Belgisch Limburg met prachtige, dreigende wolken en een heerlijk zonnetje en magnifieke zonsondergang. Wat is er nog mooier voor een natuurliefhebber om hier een aantal uren te mogen verblijven en je te laten verwennen?

Culinair is het eveneens perfect. Voortreffelijk eten en drinken schitterend geserveerd waar onze smaakpapillen weer eens verwend werden. Naast al dat heerlijks en lovende woorden kunnen we maar één klein minpuntje noemen en dat is dat in het hoofdgerecht er wat pees aan het vlees zat, jammer.

bsh

Een onvergetelijke avond die onze gedachten terugbracht naar prachtmomenten in Kenya maar ook aan onze vakantie’s in Noorwegen, Frankrijk en al die schitterende plekjes waar we zo genoten hebben. Soms alleen met ons tweetjes maar vaak ook met onze kroost. En dat bracht ons deze avond ….. sweet memories.

Weekend activiteiten

Het ‘Blijf thuis, tenzij’ advies is weliswaar niet geheel opgeheven maar de teugels van de regering zijn wel wat losser. Omdat we niet op vakantie kunnen en ons familiebezoek naar Kenya geen doorgang kan vinden besloten we wel een aantal kado’s te sturen. Er is namelijk wel een vlucht en een scheepsvracht gepland vanuit het moederbedrijf waar we wel wat spulletjes mee kunnen laten gaan.

Hiervoor moesten we naar Naaldwijk en we spraken af op vrijdag. Het was een mooie zonnige dag en na het hartelijke ontvangst besloten we naar de zee te fietsen. Het werd het strand en de strandtent bij Monster.

Een voorspelde regenbui kwam toch nog onverwachts en het werd even passen en meten in verband met de Coronamaatregelen omdat iedereen toch droog wilde blijven. Een versneld terugkeren naar de auto en toen door naar de volgende plek.

Een B&B van Vrienden op de Fiets bij echte vrienden die ik al meer dan 40 jaar ken. We hadden telefonisch contact gehad en zij konden ons prima ontvangen en konden voldoen aan de richtlijnen in het Corona tijdperk. Een prachtig gelegen dijkhuis pal aan de rivier de Meije en aan de Nieuwkoopse plassen. om vanaf hier op zaterdag een fietstochtje te maken om de plas.

We boften met het weer. Een schitterende zonnige dag en heerlijk om te fietsen. Er is veel te zien en het fijne is dat je zelf kunt bepalen waar je wat langer wilt vertoeven en zeker in deze periode van beperkingen door het Covid19 virus.

De ochtend is uitermate geschikt voor een wandeling. Niet alleen omdat er dan nog weinig mensen onderweg zijn maar de vogels zijn dan het actiefst met hun gefluit. Voor de fotografie is het eveneens erg geschikt omdat de lichtintensiteit dan beter is om mooie foto’s te kunnen maken.

De zondag hebben we gebruikt om door te gaan naar Arnhem om het gezinnetje van onze zoon te zien en te ontmoeten. We verlangden hierheen omdat we nu al een aantal maanden geen lijfelijk contact meer gehad hebben. Joost had een leuke invulling voor deze ontmoeting en we fietsten nu naar de Rijkerwoerdse plassen waar een nieuw natuurgebied in ontwikkeling is: Parc Lingezegen.

Met de picknickspullen die we meegenomen hadden hebben we hier eerst van genoten om vervolgens een rondje te wandelen. Graag willen we hier vaker komen want het is prachtig aangelegd en we zijn benieuwd hoe het er over een tijd uit zal zien.

De afsluiting van dit weekend was in een spiksplinternieuw restaurant in de Schuytgraaf in Arnhem waar onze schoondochter werkt en we samen heerlijk getafeld hebben. Eveneens een aanrader. Een mooie kaart in een goede ambiance.

Route You

Op verzoek van de Gemeente Kerkrade en het Eurode lichaam ben ik uitgenodigd voor deelname aan een webseminar van RouteYou. De ze en eigen andere routes kunnen op een website gepubliceerd worden met veel informatie. Er kan van alles toegevoegd en weggelaten worden om de wandelaar te voorzien naar hetgeen hij zoekende is.

Informatie over de route zelf, beschrijving maar ook over horeca en bezienswaardigheden aan de route gelegen. Voor mij een eenvoudige manier om de routes die ik doe met anderen te delen en te voorzien van informatie. De routes zijn te downloaden maar ook via de RouteYou app te volgen of te printen. Een tal van mogelijkheden waar ik erg blij mee ben.

Door deze code te scannen is het mogelijk om direct alle informatie van mijn routes op te vragen.

Een zeer mooie wandeling als voorbeeld is onderstaande. Klik op de route en zie het resultaat.

Pandemie

Het jaar begon goed met allerlei voornemens en verwachtingen. Beijng in China met zoon Joost naar de Great Wall Marathon waar we beiden ons erg op verheugd hadden. Hadden. Er kwamen al berichten van een grote besmetting met het Corona virus in Wuhang. Geen flauw idee waar deze stad in dit enorme grote rijk ligt en dan nog het idee van het zal net zo vergaan als met SARS. Echter de berichten werden steeds somberder en langzaam begonnen we beiden toch wel angst te krijgen of ons voornemen wel doorgang vond.

Great Wall fotograaf
Great Wall fotograaf

Joost had een sponsoractie op touw gezet, verbonden aan deze reis Make a Wish. May en ik hadden een ‘evenement’ geregeld in het kader van ons beider 70 jarig levenslicht dit jaar én deze grote droomwens naar China. Tot we bericht kregen dat het evenement in China werd afgezegd in verband met het steeds groter wordende epidemie en zelfs tot een pandemie verheven werd.

Inmiddels hadden we ook al een familiebezoek gepland aan Kenya en door een mooie vliegaanbieding maar direct geboekt voor een reis in september. Zoals het er nu uitziet moeten we ook vrezen dat dit zeer waarschijnlijk ook geen doorgang kan gaan vinden.

Zo op het eerste gezicht lijken dit voor ons de grootste teleurstellingen. We zijn echter echt hoopvol dat het virus niemand van ons allen zal treffen. Wij hebben, zoals eerder aangehaald, een leeftijd bereikt dat we onder de kwetsbare categorie vallen mede door onze medische voorgeschiedenis. Hierdoor zijn we beperkt en houden we ons zo goed als mogelijk wel aan de adviezen en maken we ons veel meer zorgen om onze kroost. Gelukkig zijn de kleintjes niet zo vatbaar of hebben ze voldoende weerstand. De situatie in Kenya is niet zo ernstig als hier in Europa maar baart ons wel allen zorgen. Indien het onverhoopt nodig is kunnen we niet samen zijn. De schrijnende berichten over ouderen in tehuizen die geen contacten met hun familieleden mogen en kunnen hebben zou dan ook zeker voor ons van toepassing zijn. We moeten er niet aan denken maar doen het wel.

De richtlijnen zijn: blijf thuis! Er zijn geen vluchten meer en het reizen is onmogelijk. Voor ons is de richtlijn wel om mee te leven. De activiteiten zijn erg beperkt en enkel op het noodzakelijke gericht. Sociale contacten zijn meestal via berichtjes op social media en uiteraard telefoon. We zijn op ons zelf aangewezen en het doet goed om zo nu en dan toch iemand te treffen en te merken dat er vrienden zijn die contact zoeken.

De verwachting is dat het nog lang gaat duren en met beperkingen zullen we in een andere wereld verder met elkaar moeten gaan. Hoe? Dat weet niemand nog. Op dit moment zoeken we vertier in onze hobby’s. May heeft haar edelsmeed werk waar ze voldoende afleiding in heeft en ik vooral in het wandelen. Verder lezen we beiden heel veel en daarnaast werken we beiden veel ‘achterstallig’ werk weg. Ik verdiep me in mijn stamboom en onderzoek veel en daarnaast werk ik de websites die ik onderhoud bij.

Toch hopen we dat we deze zomer en najaar nog wat kunnen genieten van onze fietsen en hebben we wat fietstochten gepland. Plannen blijven we maken en hopen zo onze zorgen wat te vergeten en te genieten van het leven.

Actualiteit

De eerste blog van dit jaar. Het is er gewoon weg niet van gekomen om te schrijven. Niks gebeurd? Te druk? Wie zal het zeggen?

Zoals ik vermeld heb in het laatste verslag van afgelopen jaar waren we met de voorbereidingen begonnen voor de China reis. De “Great Wall Marathon” in Beijing die Joost wilde gaan doen en met de training hiervoor in volle gang is. Hij had mij gevraagd om hem te vergezellen op deze reis en vooral mijn fototoestel niet te vergeten. Ja ik had zelfs mijn verjaardagscadeau al eerder gevraagd, een mooie goede telelens om hem in alle posities goed vast te kunnen leggen. Samen hadden we ons ingeschreven en de boeking gedaan. Gestart met de visumaanvraag en vooral met het verheugen op deze eerste gezamenlijke reis van vader en zoon. Helaas……. dit jaar eventjes niet. Het Coronavirus heeft de organisatie genoodzaakt om deze challenge te cancelen. Het geld moet nog geretourneerd worden en we wachten ‘gewoon’ een jaartje. Positief is dat we dan nog een heel jaar de tijd hebben om van de voorbereidingen te genieten. Voor Joost is het wel zuur want hij moet toch zijn conditie op peil houden.

Het coronavirus. Het nieuws over dit virus en de wereldwijde besmetting van personen beïnvloed alles. Grote evenementen worden afgeblazen, zoals de bovengenoemde marathon, maar ook beheerste het de optochten met Carnaval en het uitgaansleven. Het virus waaide niet over door de hevige storm die aangekondigd werd. Veel geplande optochten moesten geannuleerd worden of verschoven naar een andere datum. Onze Lotte was toch naar ons gekomen om carnaval te vieren. We hebben een alternatief programma moeten maken en zijn een dag met haar naar de film gegaan. Dit vond ze erg leuk en zeker ook de pizza die we daarna zijn gaan eten. Toch nog twéé optochten in ‘onze wereldstad’ Kerkrade gaan kijken maar de wind zorgde dat Lotte snel weer naar binnen wilde en met oma spelletjes is gaan doen. Jammer genoeg was er een dagopname afgesproken in het ziekenhuis waardoor Lotte eerder naar huis teruggebracht moest worden dan we gehoopt en gepland hadden.

Het weer is ook totaal van slag. Geen winterse dagen maar de bomen, planten en bloemen zijn aan de lente begonnen. Zelfs de mezen zijn op zoek naar nestkastjes en beginnen met de voorbereidingen om te nestelen. Gelukkig kunnen we ook hier op onze nieuwe locatie genieten van voldoende vliegende bezoekers. De planten heb ik al uit de garage gehaald en staan al buiten ……. in de regen. Gelukkig kan ik wel nog voldoende wandelen en ben ik begonnen om het zwerfvuil te verzamelen en op te ruimen. Vooral in de natuur en op de wandelpaden. Met de gemeente goede werkafspraken kunnen maken en zij zorgen voor de afvoer. Ook de “Buiten Beter”-app werkt goed. Ik signaleer zo volle afvalbakken en illegale stort rechtstreeks naar betreffende ambtenaar die zorgen voor verwijdering.

Buiten dit alles zijn we cultureel erg actief geweest en voorstellingen in de schouwburg bezocht, jazz uitvoeringen en musea bezocht. De E-raeder heeft overuren gemaakt, het fotoarchief op mijn pc is bijgewerkt en opgeschoond. Niet te vergeten allerlei bezoekjes afgelegd en ontvangen omdat we dit afgelopen jaar verwaarloosd hebben door onze ziektes en verhuizingsperikelen. Maar nu hebben we het weer allemaal op de rit en laat de zomer maar komen. We zijn er klaar voor en hebben de grote vakantie of bezoek in Kenya weer geboekt.

Einde jaars bericht

De laatste dag van de eerste 10 jaar van dit decennium maken we de balans op. Het jaar 2019 is een bewogen jaar voor mij/ons geworden. Nauwelijks bekomen van vervelende confrontatie met ziekte start het nieuwe jaar met verkoop van de woning waar we 30 jaar lief en leed gedeeld hebben. Een nieuwe levensloop bestendige woning centraal gelegen waarin onze verdere toekomst wordt bepaald en we ons nu thuis in voelen. Echter met de gezondheid sukkelend is dit een bewogen jaar. We sluiten deze periode tezamen met het jaar af. Een nieuw jaar met nieuwe kansen dient zich aan.

Hard gewerkt aan mijn gewicht maar vooral aan mijn conditie hetgeen te zien is aan bovenstaand staatje. Het voornemen was om gemiddeld 10 km per dag te bewegen heb ik dit ruimschoots gehaald. Het voornemen voor komend jaar is gewoon stabiel maar vooral gezond te blijven. Genieten van het leven en dat als het even kan in de natuur en hoop dat die gaat verbeteren en zeker niet verslechterd.

Huls in Simpelveld

Door de verkoop van onze geliefde camper moeten we nog een andere manier vinden om op vakantie te gaan. We hebben wel wat ideeën en zullen gaan zien of het gaat bevallen. De traditie om een weekje in het hoogseizoen met kleindochter Lotte willen we zeker handhaven en daar verheugen we ons nu al op. Ook op een week met zoon Joost samen naar Beijing, China. Joost gaat deelnemen aan een marathonloop, gedeeltelijk over de Chinese Muur en heeft mij gevraagd om mee te gaan. Hij moet immers toch gefotografeerd worden bij deze prestatie! Een onderneming, ook voor mij in mijn 70e levensjaar. Spannend.

wandelaars

Aan mijn hobby’s, fotograferen en genealogie, heb ik ook behoorlijk wat tijd gespendeerd. Niet veel bijzondere foto’s gemaakt en ook de fotografie clubavonden heb ik afgelopen jaar op een laag pitje gezet. Toch al wandelend onderweg heb ik genoeg momenten mijn toestel ter hand genomen. Het onderzoek naar mijn stamboom heeft verrassende contacten met familieleden opgeleverd en zodoende ook behoorlijk wat gegevens kunnen aanvullen. Heel erg blij met een DNA kit dat ik cadeau kreeg en waarmee ik hoop aanvullende gegevens te verkrijgen van mijn afkomst. Spannend.

Lotte poseert voor opa met Kerst

Het komend jaar hebben we al een aantal zaken gepland waarop we ons verheugen. De reis naar Beijing, vakantieweek met Lotte maar daarnaast ook nog wat uitstapjes, bezoekjes aan musea, steden en aan nog veel andere bestemmingen. Nog niet genoemd is ook de voorgenomen reis naar Kenia! Steeds weer een bijzondere ervaring om kleinkind Mia Keziah in onze armen te drukken.

Bedevaart naar Banneux

Banneux

Na eerst de Nieuwjaarswandeling voor ons maandagochtendclubje voorgelopen te hebben in het Wormdal was gisteren de tocht naar het Maria bedevaartsoord Banneux.

Maar eerst even over het Wormdal. Het was een schitterende stralende dag die er maar weinig zijn in december. Het dal was prachtig en de Merksteinroute vanaf de startplaats bij café der Eck in Rimburg bood prachtige fotomomenten. Na een aardig klimmetje ontmoette ik al een schooltje in het bos waar de leerlingen onderwijs kregen over en in de natuur. De route ging even langs een verkeersweg om vervolgens over de steenberg van Merkstein te wandelen. Dan zit je al in de prachtige natuur om vervolgens uitzicht te krijgen vanaf een hoogvlakte over de omgeving. De zandgroeve met de vele kleurschakeringen en het zonnepanelenpark dat in het dode gedeelte van deze groeve is aangebracht bieden een wonderlijk contrast.

Aangekomen in het dal van de Worm is het slechts alleen nog maar genieten. Kijk zelf ook maar even.

Hoe anders is de zondag van de bedevaart. Om 6 uur vertrekken we vanuit Bocholtz met een groepje van 15 personen. Stevig doorstappend in de vroege donkere ochtend via Mechelen de Schweiberg op. De eerste stevige klim hebben we gehad en boven op het topje worden we al vriendelijk na 11 km ontvangen in een oude boerderij voor de eerste rust. We zijn blij dat we het tot nu toe droog gehouden hebben, in tegenstelling tot hetgeen voorspeld is. Maar als we buiten komen moeten we toch onze regenkleding al aantrekken en miezert en waait het. Al rap lopen we dan over de Belgische grens het dorp Teuven in. De eerste rozenkrans hebben we al gebeden en we gaan nu over een oude trambaan hetgeen nu een voetpad/fietspad is. De regen wordt erger maar de sfeer blijft goed. Er wordt behoorlijk wat gezellig gekeuveld en maken kennis met de lopers die we niet kennen van eerdere tochten.

De groep blijft goed bij elkaar en al rap blijkt dat het goed klikt met de deelnemers. De 3 vrouwen houden het tempo ook goed bij en na een tweede rozenkrans en wederom een pauze, dit keer in een café, in Aubel merken we dat het weer nu toch echt regenbuien zijn geworden. Boven op de vlaktes waait het goed en daarmee zijn we blij en hopen dat de regen snel overwaait.

Gerda, onze trouwe verzorgster verzorgt ons met snoepjes en een opbeurend praatje dat we ook wel kunnen gebruiken. Niet alleen het weer is nu zoveel anders als afgelopen week de wandeling in het Wormdal maar ook de route. Deze gaat niet door natuur en zelfs heel erg veel langs grote wegen. Jammer want de Voerstreek die we nu achter ons gelaten hebben kennen we toch als een schitterend mooie streek om heerlijk te wandelen.

Dan komen we uiteindelijk toch bij de laatste rustpost uit en we horen al dat er nu een flinke klim van 16% gaat komen. Pfff, we zullen het gaan meemaken. Ik heb al heel lang geen tochten boven de 30 km meer afgelegd en nu zitten we al net boven de 40. Het gaat prima maar ik voel een kleine blaar opkomen hetgeen veroorzaakt wordt door mijn kletsnatte sokken. Gelukkig heb ik de gelegenheid om mijn voeten te drogen en andere droge sokken aan te trekken, de steunzolen te drogen op de verwarming en dan de uitdaging van de laatste zware kilometers aan te gaan. Anneke, onze vriendin die deze tocht ook voor de 1e keer meeloopt, en ik gaan de berg als een van de eerste wandelaars op en zijn toch rap boven. Alhoewel, boven….. er volgt nog een dikke 2 km ‘vals plat’. Maar dan zien we Banneux al liggen. We worden geholpen op een kortere weg naar het eindpunt en worden daar gefeliciteerd met het goede resultaat. Anneke, heeft als enige vrouw de hele tocht, 49,5 km zelfstandig afgelegd en hoe! De andere dames hebben gebruik gemaakt van de verzorgingswagen om de berg op te komen. Na een laatste gebed bij het beeld nemen we van elkaar afscheid en wensen we fijne feestdagen toe in goede gezondheid.

Door het slechte weer heb ik geen foto’s kunnen maken, is mijn telefoon en sporthorloge uitgevallen door het vocht. Er moet genoegen genomen worden met het verhaal en onderstaande GPS-track.

Powered by Wikiloc

Cultureel weekje

Nieuw Ehrenstein

Deze week stond in onze agenda een paar zaken genoteerd waar we graag heen wilden. Soms vallen er activiteiten wel erg dicht op elkaar en is het lastig om een keus te maken. Die hebben we dan maar niet gemaakt en gewoon alles bezocht wat we wilden.

Als eerste was er een optreden van een Afrikaans koor in de schouwburg van Kerkrade. Dat is sowieso erg handig nu we in het centrum wonen. Wat hebben we genoten en geswingd. Helaas werd ik terecht gewezen omdat ik met een professionele camera foto’s maakte, hetgeen niet de bedoeling was. en onder geen beding gepubliceerd mogen worden. Daarom slechts 2 foto’s met mijn mobieltje genomen.

Daags erna moesten we naar de stadsschouwburg in Heerlen om good old Urbanus van Anus te zien. Geheel uit onze tijd wilden we meemaken of hij nog steeds ons in vervoering kon brengen. We vonden het leuk maar constateerden ook dat hij wel op leeftijd is. Hij is 70.

Dan is er plots een pracht dag met veel zon. Dan ben ik niet meer te houden. De wandelschoenen werden aangedaan en fototoestel mee en de bestemming is Heerlen centrum. Hoe ik daar naar toe loop weet ik nog niet maar in ieder geval buiten het verkeer. Kijk maar of het gelukt is. De Cranenweyer (stuwmeer), Caumerbeekdal en Aambos.

Powered by Wikiloc

We zijn Vrienden van Stichting Limburgs Landschap en waren uitgenodigd voor een rondleiding en de opening van de nieuwe aanwinst in de Anstelvallei. Deze oude herenboerderij in vervallen staat is prachtig in oude luister hersteld. Een geweldige aanwinst voor Kerkrade.

Edoch er stond ook nog een tip van onze vrienden over een activiteit net over de grens in de stad Aken: Kunst und Handwerk im Stall. We twijfelden tot de telefoon ging en de vriendin met ons mee wilde naar deze kunstmarkt. Geen spijt dat we toch maar zijn gegaan. In de stallen waar de paarden normaliter staan van CHIO Aachen stonden nu echte kunstenaars met een grote variatie in allerlei kunstaangelegenheden. We zijn niet met lege handen naar huis kunnen gaan en de periode staat weer in onze agenda voor komend jaar genoteerd.

DWD 2019

Jaarlijks kijk ik uit naar deze speciale week. Het evenement is in mijn agenda al een paar jaar geblokt. Een dag is altijd veel te weinig voor hetgeen we willen zien. Toch zijn we maar een dag geweest, maar wel een hele dag.

ciculair paviljoen

Het thema zoals eigenlijk alles tegenwoordig staat geheel in het teken van duurzaamheid. Het recyclen is al enige jaren een hot item en men is erg creatief op dit gebied.

Thuis als voorbereiding al een aantal websites bezocht en een route uitgestippeld. Je neemt je altijd veel meer voor dan hetgeen je aankan. Maar dat is ook het leuke van de tijd vooraf.

Hetgeen we niet gepland hadden was het boerenprotest van deze groep die uitgerekend op vrijdagochtend naar Den Bosch over de snelweg met een slakkengang ging en dan ook nog zo dat niemand er langs kon. Ik heb niets tegen stakers maar als ik op de autoweg zo ga rijden wordt mijn rijbewijs in beslag genomen én krijg ik een flinke boete. Zo heb ik maar een sluiproute genomen en heeft mijn GPS me toch redelijk goed naar de eindbestemming gebracht. Ik was niet met onderstaande fiets of brommer. Deze waren wel te zien op de DDW.

Op ons gemak hebben we genoten van 3 locaties en terwijl we wisselden van de zon. Het was een pracht dag en we hebben zodoende echt genoten. Volgend jaar gaan we dan naar de andere plaatsen en hebben we zo weer een reden om te gaan.

We hebben de beurs goed op de knip weten te houden dit keer. Hebben wel een optie genomen op een (licht)kunstwerk bij Bob Wielaard

Veel prachtige spullen en nog meer unieke ontwerpen. Een grote creativiteit en jong talent waar we altijd erg van genieten. Gelukkig hebben we de 3e etage bij Piet Hein Heek gevonden en de prachtige objecten daar nog gezien.

Zwolle

De stad Zwolle had ik nog nooit bezocht. Een uitgelezen kans kwam toen May een uitnodiging kreeg van vroeger studiegenootje om een bijeenkomst met nog 2 studiemaatjes bij haar thuis in Halsteren kreeg. Enthousiast besloot ik om mee te gaan zodat ik de stad in kon gaan. Er was echter wel een onzekere factor omdat ik een aantal dagen voor deze afspraak nog een behandeling moest ondergaan. Het was de vraag hoeveel last ik daarvan zou ondervinden. We besloten om toch in onze agenda deze datum t blokkeren en te zien op de dag zelf of ik mee zou gaan.

vanuit de Fundatie

Een overnachting hadden we in Halsteren geboekt en een wandeling op mijn uitgezocht en op mijn GPS geladen. Goed voorbereid dus. Het museum de Fundatie stond al een poos op mijn ‘bucketlist’ en het toeval (bestaat niet) wilde dat er een expositie van Nederlandse portretfotograaf Pieter Henket : de Congo Tales en van Jeroen Krabbé: gedroomde paradijzen was. Een andere bezienswaardigheid is de boekhandel Waanders in de Broeren had ik op internet ontdekt.

Leescafé Waanders in de Broeren

De ontvangst bij het studiegenootje was erg hartelijk met speciaal drankje en heerlijke lunch. Gezelligheid ten top en ik had dit eigenlijk moeten weten en bij de voorbereiding moeten betrekken. Ik was echter uitgegaan van een wandeling van Halsteren naar Zwolle en daar bezoek aan de Fundatie en dan tegen het avondeten terug en me aansluiten bij de dames reünisten.

Het liep echter anders . De lunch was zo uitgebreid en gezellig dat ik met de auto moest gaan en had nog maar luttele uurtjes voor het museumbezoek. Een dame bij de ingang verwelkomde mij en informeerde naar welke tentoonstelling ik kwam. Ik antwoordde dat ik voor het gebouw kwam omdat ik van een collega fotograaf had gehoord dat het bijzonder was om te fotograferen. Enigszins verbaasd keek ze mij aan liet me verder mijn gang gaan.

Lopend door het gebouw trok Congo Tales toch mijn aandacht. Wat een prachtige foto’s! Deze expositie is echt bijzonder en ben er van onder de indruk geraakt. Ben een fan van Pieter Henket geworden. Wat weet deze fotograaf met licht te bewerkstelligen.

Nu kon ik kiezen om de stad nog te gaan verkennen of de Jeroen Krabbé expo. De stad kon nog altijd, dus het werd “gedroomde paradijzen”. Ik hou van felle kleuren maar niet zo van schilderijen. Deze vond ik toch erg mooi.

Snel terug naar Halsteren om het avondmaal niet te missen. De dames waren ook naar het museum gegaan. De tuinen van het kasteel het Nijenhuis en waren eveneens erg enthousiast. Ook zij hadden werk van Jeroen Krabbé gezien en vonden het eveneens prachtig.

De gastheer had ondertussen het avondmaal voor ons bereid. Een exclusief heerlijk maal met alles erop en eraan, zoals dat zo netjes heet. Fantastische wijn bij een vrootreffelijke dis. Een gezellige conversatie waarvan het moeilijk is om een eind te bepalen. Wij hadden vlakbij een hotelletje maar de anderen moesten nog een lange huisrit maken. Zodoende werd er besloten om dit jaarlijks een vervolg te geven want dit concept was geslaagd net zo als deze dames 46 jaar geleden hun diploma behaalden.

May en ik zijn de volgende dag vanuit het hotel naar de stad gegaan en kwamen terecht op een druk bezochte grote markt. Een echt levende zoals die nog maar weinig bestaan. Een boekenkraampje naast een kaasman en CD handelaar en worstemaker, bloemenverkoper etc etc. Moeilijk om deze markt te negeren en langzaam gingen we naar de boekenhandel in de Kerk. Volgens sommigen mooier dan de Domanicanenkerk in Maastricht. Deze kerk is lichter en heeft een uitgebreidere restauranthoek, dat in ieder geval. Je brengt er zo een paar uurtjes door en zodoende hebben we Zwolle als stad nog niet gezien. Een volgende keer en we laten dit actiepunt dus maar op de bucketlist staan.