Alle berichten van Wandelengel

Levensgenieter en natuurliefhebber die graag reist en wandelt. Naast het wandelen de vrije tijd vult met fotograferen. Natuurfotografie en zwart-wit heeft mijn voorkeur.

Muziek weekend

Nieuwjaarsconcert

Luister hier naar Conquest of paradise 

Soms vallen een aantal leuke of interessante dingen samen en moet je een keus maken. Afgelopen weekend was dit voor ons het geval. Enkele maanden geleden waren we getipt over een Nieuwjaarsconcert van het “Tilburgs Mannenkoor La Renaissance”. De broer van May zingt hierbij en wij gaan vaker naar hun optreden omdat we hier zo van genieten. Dit keer was het een co-productie met de Koninklijk Erkende Harmonie “L’Echo des Montagnes” in de Concertzaal Tilburg. We hebben genoten van de samenwerking tussen het zangkoor en het orkest, dat overweldigend was wat betreft het aantal muzikanten. Het koor is weliswaar op leeftijd en heeft desondanks nog altijd een behoorlijk aantal leden met een geweldig stemvolume.

Frappant is de ontmoeting met een gast in de Concertzaal waarmee in in gesprek raakte, Hij begon spontaan te vertellen over de mooie wandelingen die hij gemaakt had toen hij in abdij Rolduc verbleef. Het wandelboekje 11 Eurodewandelingen had hij daar gekregen en had langs de prachtige Worm gelopen. Toen ik vertelde dat ik de persoon ben die deze routes gemaakt en beschreven heeft raakte hij niet meer uitgepraat over deze schitterende streek.

Op zaterdag was er een optreden van “Harmonie de Bazuin” uit Treebeek die hun 90 jarig jubileum vieren. Hier hebben we echter vanaf gezien omdat er ook nog een vriendin van ons haar 80e verjaardag vierde.

Powered by Wikiloc

Op zondagmorgen was het tijd voor mijn wandelingetje van 20 km in Ransdaal. De vrieskou en het prachtige weer in de mooie omgeving van dit pittoreske dorp kon ik niet weerstaan. De ontmoeting met de Dorpsdichter van Voerendaal, Peter Crombach, was toeval. We konden niet al te lang samen een praatje maken immers ik wilde nog naar het optreden van de brabantse (wat een toeval dat we daar vrijdag nog waren) “Savoy Jazzmen” bij de Jazzclub Zuid-Limburg bij Jazzin’ De Rousch. Zo’n swingende afsluiting van een weekend daar geniet je alleen maar van en geeft een heerlijk gevoel. Een mooi ontspannend weekend waar ik nog lang van na geniet.

pianist Savoy Jazzmen

Kerstviering

kerstverhaal

Van onze vriendin hoorden we over het optreden van panfluit speelster Lot Huijnen. Zij speelde op 2e kerstdag in het Clemens domein. Dit is op zich al een bezoek waard en zeker met Kerstmis dachten wij. Maar we hadden al met weer een andere vriendin afgesproken dat we samen naar Lot gingen luisteren.

bedelaars

Werden we blij verrast dat er haast geen parkeerplek meer te vinden was. Hartelijk welkom geheten door ‘dorpsbewoners van Bethlehem’ kreeg ieder een penning in de handen hetgeen bepaalde in welke groep je terecht kwam om het kerkje te mogen en kunnen betreden. Vooraf werd je door de lokale herbergier van Bethlehem voorzien van een wafel met warme glühwein. De dorpsomroeper maande je om goed te luisteren naar het verhaal. De schaapjes, de dorpsbewoners, de engelen, de omroeper, de stadsgids en alle bezoekers waarden om de grot en het kerkje waar we plots oog in oog stonden met ene Jozef en Maria met hun ezel die op zoek waren naar onderdak.

Zij werden weggestuurd immers het was niet alleen in Oud-Merkelbeek druk bij het Clemenskerkje maar ook in Bethlehem. Muzikanten speelden wel vrolijk kerstliederen maar toch werden deze lieve mensen weggestuurd.

Wij mochten inmiddels naar binnen om te luisteren naar de gezongen liederen door het ‘Vocale Ensemble’ en de muziek van Lot met haar begeleiders. Een bijzondere verrassing om zo te midden van HET verhaal te belanden en te genieten van alle spelers. Door de drukte moest er geïmproviseerd worden en werden het aantal prachtig gezongen liederen ingekort. Toch een genot dat we hierbij aanwezig waren en hebben bij de uitgang de lokale ‘zwervers’ of herders voorzien van een gave als dank.

Kerst (gedachte) in Landgraaf

Nog één keer Kerst vieren in Landgraaf. Het is nog niet helemaal rond maar de verwachting is wel dat dit de laatste Kerstmis op de Kerkraderweg in Landgraaf is. We gaan een periode van bijna 30 jaar afsluiten door de verkoop van onze woning. Met veel plezier hebben we hier, op een paar maanden na, 30 jaar lief en leed gedeeld.

Dit laatste jaar zullen we nooit meer vergeten. Er is veel gebeurd en soms is het erg ingrijpend en geeft het een wending aan je leven. Het is allemaal niet dramatisch maar heeft ons wel nóg meer bewust gemaakt dat we een goed leven hebben. De periode die we nog samen hebben gaan we er nog meer van genieten. Onze kinderen en kleinkinderen helpen ons hierbij. Vanuit Kenia wordt druk via videogesprekken ons het wel en wee getoond. Wij genieten hier intens van en zien zo toch de ontwikkeling van Mia Keziah maar ook van de huiselijke én werkomstandigheden van haar ouders. Druk is overlegd over onze toekomstige woning, een betere makelaar hadden we niet kunnen hebben. In het ‘Sjunste op der Welt…….Kirchroa’ wordt ons nieuwe verblijf. Onze dochter Lieke gaat verder vanuit Kenia met het geven van haar adviezen over de inrichting van deze levensbestendige woning.

Het gezin van onze Joost heeft samen met ons deze feestelijke dagen doorgebracht. Oma had al een plan met activiteitenprogramma opgezet om het Lotte met haar ouders naar hun zin te maken. Zoals het meestal is moet oma de ideeën aanreiken en vult pappa Joost aan of stuurt bij. Een (kinder)musical werd niet echt super enthousiast ontvangen maar een skiles zou geweldig zijn. Een hele ervaring maar wat is het toch moeilijk om het zelf te doen terwijl anderen heel soepel naar beneden komen. Na een valpartij was de lol er af en hoeft het geen tweede keer meer voor Lotte.
Wokken in een super groot restaurant met ook animatie voor de kids is dan wel weer veel leuker.

De volgende dag kon er gekozen worden voor een leuke animatiefilm of schaatsen in het Winterparadijs op het Pancratiusplein in Heerlen. Een sportvrouw zoals Lotte kiest dan natuurlijk toch weer voor schaatsen. Het is ook super gezellig op het plein en we hebben geluk dat de zon schijnt tussen af en toe een donkere dreigende wolk. Een genot is dit echter ook niet maar wel de ijsglijbaan met banden. Hier heeft ze super van genoten en na afloop hoort daar ook een super lekker (soft)ijs bij.

Alle activiteiten hier opsommen gaan we niet doen maar om de ramen bij opa en oma vol te mogen tekenen is toch wel bijzonder mooi. Lotte vind het erg dat we gaan verhuizen want dan kan ze niet meer met de overbuurkinderen spelen. En haar leuke kamertje gaat weg. Nee als het aan haar ligt moeten we in Landgraaf blijven wonen. Zij kwam graag hier logeren en was hier gewend. Dat opa en oma naar Kerkrade gaan vind ze maar niets. Om het wat dragelijker te maken zijn we met hun naar de nieuwe plek gegaan om te zien waar we heen gaan. Het is wel mooi maar toch moeten we het nog maar eens overwegen.

Zo is ook dit jaar de kerst een gezellig feest geweest en hebben we alweer een goed gevoel overgehouden. Een leuke invulling en vooral een warm gevoel om samen te zijn met onze dierbaren, zowel lijfelijk als virtueel. Och ja…… niet vergeten te vermelden dat we jaarlijks een kip slachten. Nee niet om op te eten, ben je mal! We sparen het statiegeld en deponeren dat in een kip. Deze broed er een heel jaar op en Lotte mag deze dan ‘slachten’ hetgeen neerkomt op het tellen van het broedsel. Het resultaat wordt dan verdeeld tussen de twee kleinkinderen van ons. Geloof maar dat er steeds weer een bestemming voor is. Er wordt wat afgedronken in Landgraaf en beide kids hopen dat we in Kerkrade nóg meer drinken maar wel uit statiegeldflessen.

De Grote Peel

vorst in de Peel

Er stond een afspraak gepland in Meijel. Na het afgelopen weekend werd het weer steeds beter en vanmorgen was het echt prima wandelweer. De vorst nog aan de grond en de zon aan de hemel. Wel een koude wind maar die was niet fel en enkel goed voelbaar op het open veld.

Een mooie route had ik gedownload en zag dat die goed over het veengebied en langs verschillende poelen liep. De afstand was ook precies goed en het toeval wilde dat de start amper 1 km van de afspraak was.


honderden eenden

Al vrij snel in het begin zag ik velden vol met eenden, wel honderden. Jammer dat ik nu net mijn telelens niet bij me gestoken had. Ze bleven ook rustig zitten en keuvelden met elkaar. Een genot om te zien en te horen. Tja dan komt er zo’n bruut eenpersoons vliegtuigje laag over vliegen net toen ik de camera weer opgeborgen had. Snel, snel weer tevoorschijn halen en knip, knip. Gelukkig heb ik van het opvliegen nog wel iets vast kunnen leggen.

opvliegende eenden

Het is doodstil op de Peel en ik kom enkel dieren tegen. De pony’s trekken zich niets van mij aan en ik mag ze gerust op de foto zetten, geen privacy toestemming nodig. Zelfs bij het bezoekerscentrum zie ik weinig leven, slechts een enkele auto op de parking. Eigenlijk wilde ik wel een bakkie koffie maar zie op mijn stappenteller/horloge dat ik over de eerste helft wel lang gedaan heb. Te veel stil gestaan bij de pracht en te veel foto’s gemaakt. Ik moet zelfs een tandje bij gaan zetten om op tijd weer bij de auto te zijn.

pony’s

Jammer dan, ik wordt al gebeld en ik haal het nooit om op tijd te zijn. Je verdwaald helemaal in de rust van de natuur. Ik geniet maar merk dat de tijdsdruk toch een claim op het genieten legt. Het is zó mooi en een prachtige dag en eigenlijk had ik nog veel meer tijd willen hebben. 

Powered by Wikiloc

Kerstmarkt Keulen

Wandelvereniging wsvNOAD heeft voor de leden een bus ingezet om de Kerstmarkt in Keulen te bezoeken. Deze, voor leden gratis, aangeboden activiteit sprak ons aan. Indien de bus niet vol is kunnen er tegen een zeer kleine vergoeding ook niet-leden mee. Onze vriendin Wilmy kon zo mee.

Dom Köln

Op zaterdag, de eerste in december, stapten we om 11 uur bij het treinstation in hartje centrum van Keulen uit. Drommen mensen, bussen vol en de ene bus na de andere, met nog véél meer bezoekers  hadden ook het idee om naar deze populaire markt te komen. De hele dag was het schuifelen langs de vele stalletjes. Uiteraard moest vaker de beurs getrokken worden om af te rekenen. Wat een gevarieerdheid aan artikelen wordt hier geboden. Daarbovenop nog meer stalletjes met etenswaar en drankjes.

smullen

Even de drukte ontvlucht in een gezellig restaurant achter een van de marktplaatsen. Daarna weer verder met het schuifelen langs de stalletjes. Prachtige kerstkaarten werden gekocht die onze kleindochters zullen waarderen met uiteraard nog wat andere cadeautjes. Wij waren niet de enigen die een rustmoment opzochten……

rustmomentje

We konden nog wel verder rondneuzen en met de massa meegaan maar we besloten om de “Altstad” in te lopen. Een van de drukste winkelstraten gaf ons het gevoel dat we toch nog moesten schuifelen. Dan maar even een bakje leut en koffie onder een van de verwarmingslampen op het terras want binnen was overal alles bezet. Ik bedacht om buiten deze hoofdwinkelstraten om naar wat gezelligheid te gaan. Het was een misvatting. De eerste beste winkel bleek een uitdaging om naar binnen te gaan. Het ene leuke na het andere ging door onze handen en helaas aan sommige spullen bleken een soort onzichtbaar plaksel te zitten. Voordat we naar buiten gingen moest de creditkaart uitgehaald worden en bleek dit een van de gevaarlijkste winkelketen te zijn voor mijn vrouw. Alle feestelijke dagen waarbij cadeautjes gegeven worden werden aangesproken en er ook al een voorschot op genomen. Gelukkig hadden we onze maandelijkse toelagen al op onze rekening staan.

shoppingcentrum

Voor de terugweg moesten we met de gratis Shuttlebus vervoerd worden naar de Parking van de Messe. Grote bussen, geschikt voor 150 personen, reden af en aan om zo de vele duizenden marktbezoekers weer snel uit de stad te krijgen. Op deze grote parking werd het zoeken naar onze eigen touringcar hetgeen uiteindelijk wel gelukt is. Je begint altijd aan het begin van de parking te zoeken waarom doen we dat toch? Ook nu weer stond de bus aan het eind en was het slimmer geweest om daar onze zoektocht te beginnen.

Verandering

Vooraanzicht

Toch al weer een paar jaartjes gluur ik op websites naar een nieuwe woning. Niet fanatiek maar als ik even wat tijd heb of weg mijmer ga ik wat rondneuzen. Niet omdat ik of we weg willen maar om op de toekomst voorbereid te zijn.

Met veel plezier wonen we hier nu 30 jaar op een erg mooie locatie. Toen we hier kwamen wonen lag de woning aan een grote en drukke doorgangsweg. We hadden vrij uitzicht over akkers en zagen dagelijks fazanten, konijnen en veel vogels vanuit onze woonkamer. Inmiddels is er de Euregioweg aangelegd waardoor onze straat veranderd is in een verkeersluwe en in een rustige woonwijk is komen te liggen. Er zijn inmiddels woningen aan de overkant gebouwd. Gelukkig kijken we nog uit op een groenstrook met bomen. 

kastanjeboom in voortuin

De woning zelf heeft ook veranderingen doorstaan. De voortuin is behoorlijk veranderd en onderhoudsarm gemaakt. We zijn echter liefhebber van bomen en een sierlijke Canadese kastanjeboom met een prachtig gekleurde blad, is inmiddels een pronkstuk geworden. De gevel en de schouw aan de straatkant zijn bekleed met kunstwerken. Leibomen en een hekwerk zorgen voor de afscheiding. De achtertuin is klassiek aangelegd en heeft 3 terrassen om te genieten van de zon en/of de schaduw.

Waarom dan nu op zoek naar een andere woning? Het formaat van de woning met 3 verdiepingen is niet meer nodig. Het belangrijkste is echter de trappen die we dagelijks ettelijke keren moeten nemen. We willen meer op de toekomst voorbereid zijn. Hebben inmiddels een leeftijd dat er allerlei onhebbelijkheden optreden en trappen lopen niet meer vlotjes gaat. We willen zolang het kan van onze oude dag genieten. We denken dat dit het beste kan in een woning met de slaapkamer en badkamer gelijkvloers. Zodat we er samen echt oud in kunnen worden. Een kleine onderhoudsvriendelijke tuin met wat andere ‘eisen’ of wensen waar de nieuwe woning aan moet voldoen is onze droom nu.

https://www.funda.nl/koop/landgraaf/huis-40908867-kerkraderweg-233/

De tijd is nu aangebroken en we zijn er klaar voor. Er staan meer woningen te koop als je goed kijkt. In plaats van even vluchtig rondneuzen zijn we nu echt op zoek. Het blijft spannend of alles naar wens verloopt. Gaat de verkoop zonder problemen en vinden we op tijd iets nieuws zonder tussendoor ergens tijdelijk te moeten verblijven.  Weer een nieuwe fase in ons leven is aangebroken. Toch een beetje bijzonder.

zijgevel met tuinafscheiding

Halloween

De uitgenodiging van organisatie, Stichting Eventure Valley, voor de heb ik 
Creepy Castle Tour graag aangenomen.

Slot Schaesberg

Dit Halloween evenement vond plaats op zaterdag 27 oktober en ik had deze avond niets anders voorgenomen. Dat leuk me wel iets om te fotograferen. Twee jaar geleden was ik door de organisatie ook al gevraag om een fotosessie te maken van het Halloweenfeest. Destijds waren de foto’s een grote mislukking. Inmiddels heb ik meer ervaring om in donkere omgeving te fotograferen, met en zonder flits. Nu wilde ik als compensatie voor de mislukking dit wel doen.

figurant

Een evenement met ca 70 vrijwilligers, figuranten en meer dan 300 deelnemers op een schitterende sprookjesachtig lokatie. Nabij het Kappellerbos met de bijzonder mooie Leenderkapel ligt Slot Schaesberg. De tour ging voornamelijk door dit bosje waar een aantal “boobytraps” of obstakels gesitueerd waren. Niet alleen de figuranten waren flink uitgedost maar de verblijfplaatsen van deze gruwels waren eveneens angstaanjagend. 

verblijfplaats

Een evenement dat voor het eerst in Landgraaf op deze locatie georganiseerd is en een vaste plek op de evenementenkalender moet krijgen volgens wethouder Driessen die de opening verrichtte.

Hartverwarmend bezoek

Al meer dan 12 jaar woont onze dochter Lieke met haar man Eddy in Kenia. Hun dochtertje Mia Keziah zien we wel regelmatig op de Skype maar lijfelijk minder vaak. Deze zomer waren ze nog in Nederland en toen was het de eerste keer dat Mia Keziah en ons andere kleindochter Lotte, van Joost en Wendy, bij en met ons 2 nachtjes in de camper op vakantie waren. Wie had het toen gedacht dat we elkaar zó snel weer zouden zien? Nee dat zat niet in de planning.

Er gebeuren dingen die je niet kúnt plannen. Na die vakantie is er iets veranderd en dat heb je niet in de hand. Lieke overlegde met Eddy en ze namen een kordaat besluit om snel weer te komen. Na wat overleg was het een goed moment om de herfstvakantie hiervoor te kiezen. Mia kreeg een weekje vrij op haar school in Nairobi en mocht mee naar Nederland reizen. 

Het verblijf was maar kort. Mede veroorzaakt door motorpech van het vliegtuig waardoor ze bij de tussenlanding in Parijs de aansluiting misten en gedwongen werden een nachtje in deze hoofdstad te slapen. De lengte doet niets af aan de warmte en de intensiteit al is het jammer dat zo het korte verblijf nóg korter werd. Wat is het heerlijk om elkaar dan te kunnen knuffelen, te spreken en gewoon heerlijk samen te zijn. Er hoeft niets bijzonders ondernomen te worden om te voelen wat het is als je kind er voor je is en interesse toont in het welbevinden. 

vliegtuig
Opa dáár is het vliegtuig

Oma en opa wilden echter wel dat Mia Keziah hier toch een echt vakantiegevoel zou hebben en planden de tijd toch vol met een bezoek aan GaiaZoo en de musical van de Smurfen. We hebben kunnen genieten van het onverwachts mooie weer en de heerlijke lunch op het terras van restaurant de Lier bij het zweefvliegveld in Schinveld. De stijgende en dalende zweefvliegtuigen is toch een mooi gezicht.

Die korte tijd dat de twee dames hier waren werd er uit eten gegaan en veel spelletjes gespeeld. Het zijn momenten die wij koesteren en intens van genieten. Opa en oma zijn van 2 kleindochters die beiden niet naast de deur wonen is niet altijd even plezierig. Als er dan zelfs uit Kenia voor een paar daagjes een bezoekje wordt gebracht is dat fantastisch.

In afwachting

herfst

De herfstvakantie staat voor de deur en dat is niet onopgemerkt.

Dochter Lieke heeft een poosje geleden te kennen gegeven dat ze graag nu nog eens gezellig uit Kenia naar ons toe wil komen. Een kort bezoekje maar omdat het zo fijn is om nu speciaal moeder en mij te verwennen en gezellig te kletsen over van alles. Dochters voelen dat goed aan. En omdat het dan toch herfst is en Mia Keziah nog niet echt leerplichtig kan die meekomen. Oma, en opa, krijgen daar weer extra energie door al zal ze ons wel bezig houden, de druktemaakster.

Opa heeft zijn wandelingen al opgeschort en is er helemaal klaar voor. Het fototoestel ligt weer klaar en wat zullen we genieten. 

herfst

Er is een programma voor de paar dagen gemaakt om haar te vermaken maar we laten het afhangen van de dag en bekijken het ook dag voor dag.

Selfkantbahn

Al voor de zomer is de afspraak gemaakt om naar Gangelt te gaan. De bedrijfsleider van de Selkantbahn heeft ons, Piet Schillings en mij, uitgenodigd om bij hem te komen om de wsvNOAD website die hij gemaakt heeft aan ons ‘over te dragen’. Hij, NOAD-lid, heeft op dit moment geen tijd meer om deze bij te houden. Samen zijn Piet en ik al geruime tijd op de achtergrond actief om ons in te werken en de site te vernieuwen.

De zon schijnt heerlijk en het is al vroeg dat we op zondagochtend in Gangelt moeten zijn. Het is de laatste dag van het seizoen dat we met de trein mee kunnen. Het perron is al helemaal ingericht voor de ontvangst en de hal waar van het wagenpark staat nu vol met allerlei standjes. Wij werden echter in Gilgenrath verwacht en dat was ons ontschoten. Dus spoorslags naar het eindstation waar Harry ons al stond op te wachten. Met de eerste trein vertrokken we naar Gangelt terwijl Harry ons allerlei informatie gaf over deze vrijwilligersorganisatie en hun activiteiten. Een mooi project en een leuke ervaring. Bijzonder is om te zien hoe ‘vroegere machines’ nog prima werken. Niet alleen de locomotieven, rijtuigen maar ook de wissels en zelfs de kaartjesautomaten van destijds zijn hier nog functioneel.

De reden van deze afspraak was echter het omzetten van de website en na ruim 3 uur  entertainment moest er toen nog gewerkt worden. Druk werd er van alles genoteerd, geprobeerd en getest. We hopen dat het allemaal is blijven ‘hangen’ en dat we er nu mee aan de slag kunnen. Vanaf vandaag zal het moeten al blijft Harrie verbonden aan de vereniging en voor ons beschikbaar voor vragen en problemen oplossen. De omzetting van deze website naar een ander hostingsbedrijf wordt nu in gang gezet en we hopen binnenkort op de nieuwe server fris van start te kunnen gaan.