Categoriearchief: Wandelen

Al mijn wandelaciviteiten inclusief GPS tracks en foto’s

Popup restaurant Veldkas

Er zijn van die momenten in het leven waarvan je hoopt dat die blijven. Allerlei momenten om te vieren waren aanleiding om ons te laten genieten. Een toevalstreffer, alhoewel….. De reservering bij deze locatie was bevestigd maar achteraf bleek dit een foutje want de reserveringsdag lag vóór de opening. Oeps een foutje. Gelukkig konden wij dan wel terecht op een ander moment en dat was gisteren.

De locatie is tijdelijk en ‘nood-breekt-wet’. De Coronacrisis maakt mensen creatief en dit is zo’n voorbeeld. Bij Sint Geertruid erg afgelegen in het veld is op een bijzondere wijze invulling gegeven aan de regelgeving van het kabinet om afstand te houden en de 1,5 m in acht te nemen. Ook het aantal personen dat bij elkaar mag vraagt om een andere invulling. Dit experiment is zeer geslaagd en een pracht formule zeker voor ons die toch altijd iets anders willen dan anderen.

Wij waanden ons in eerste instantie in Kenya waar dit soort luxe mogelijk is. Midden op een vlakte of anderszins in de natuur waar men een catering organiseert. De natuur is hier in Nederland anders maar ieder plekje is speciaal en zeker hier in het Limburgse Heuvelland. Hoog gelegen bij Sint Geertruid met een wijds uitzicht over Nederlands en Belgisch Limburg met prachtige, dreigende wolken en een heerlijk zonnetje en magnifieke zonsondergang. Wat is er nog mooier voor een natuurliefhebber om hier een aantal uren te mogen verblijven en je te laten verwennen?

Culinair is het eveneens perfect. Voortreffelijk eten en drinken schitterend geserveerd waar onze smaakpapillen weer eens verwend werden. Naast al dat heerlijks en lovende woorden kunnen we maar één klein minpuntje noemen en dat is dat in het hoofdgerecht er wat pees aan het vlees zat, jammer.

bsh

Een onvergetelijke avond die onze gedachten terugbracht naar prachtmomenten in Kenya maar ook aan onze vakantie’s in Noorwegen, Frankrijk en al die schitterende plekjes waar we zo genoten hebben. Soms alleen met ons tweetjes maar vaak ook met onze kroost. En dat bracht ons deze avond ….. sweet memories.

Route You

Op verzoek van de Gemeente Kerkrade en het Eurode lichaam ben ik uitgenodigd voor deelname aan een webseminar van RouteYou. De ze en eigen andere routes kunnen op een website gepubliceerd worden met veel informatie. Er kan van alles toegevoegd en weggelaten worden om de wandelaar te voorzien naar hetgeen hij zoekende is.

Informatie over de route zelf, beschrijving maar ook over horeca en bezienswaardigheden aan de route gelegen. Voor mij een eenvoudige manier om de routes die ik doe met anderen te delen en te voorzien van informatie. De routes zijn te downloaden maar ook via de RouteYou app te volgen of te printen. Een tal van mogelijkheden waar ik erg blij mee ben.

Door deze code te scannen is het mogelijk om direct alle informatie van mijn routes op te vragen.

Een zeer mooie wandeling als voorbeeld is onderstaande. Klik op de route en zie het resultaat.

Actualiteit

De eerste blog van dit jaar. Het is er gewoon weg niet van gekomen om te schrijven. Niks gebeurd? Te druk? Wie zal het zeggen?

Zoals ik vermeld heb in het laatste verslag van afgelopen jaar waren we met de voorbereidingen begonnen voor de China reis. De “Great Wall Marathon” in Beijing die Joost wilde gaan doen en met de training hiervoor in volle gang is. Hij had mij gevraagd om hem te vergezellen op deze reis en vooral mijn fototoestel niet te vergeten. Ja ik had zelfs mijn verjaardagscadeau al eerder gevraagd, een mooie goede telelens om hem in alle posities goed vast te kunnen leggen. Samen hadden we ons ingeschreven en de boeking gedaan. Gestart met de visumaanvraag en vooral met het verheugen op deze eerste gezamenlijke reis van vader en zoon. Helaas……. dit jaar eventjes niet. Het Coronavirus heeft de organisatie genoodzaakt om deze challenge te cancelen. Het geld moet nog geretourneerd worden en we wachten ‘gewoon’ een jaartje. Positief is dat we dan nog een heel jaar de tijd hebben om van de voorbereidingen te genieten. Voor Joost is het wel zuur want hij moet toch zijn conditie op peil houden.

Het coronavirus. Het nieuws over dit virus en de wereldwijde besmetting van personen beïnvloed alles. Grote evenementen worden afgeblazen, zoals de bovengenoemde marathon, maar ook beheerste het de optochten met Carnaval en het uitgaansleven. Het virus waaide niet over door de hevige storm die aangekondigd werd. Veel geplande optochten moesten geannuleerd worden of verschoven naar een andere datum. Onze Lotte was toch naar ons gekomen om carnaval te vieren. We hebben een alternatief programma moeten maken en zijn een dag met haar naar de film gegaan. Dit vond ze erg leuk en zeker ook de pizza die we daarna zijn gaan eten. Toch nog twéé optochten in ‘onze wereldstad’ Kerkrade gaan kijken maar de wind zorgde dat Lotte snel weer naar binnen wilde en met oma spelletjes is gaan doen. Jammer genoeg was er een dagopname afgesproken in het ziekenhuis waardoor Lotte eerder naar huis teruggebracht moest worden dan we gehoopt en gepland hadden.

Het weer is ook totaal van slag. Geen winterse dagen maar de bomen, planten en bloemen zijn aan de lente begonnen. Zelfs de mezen zijn op zoek naar nestkastjes en beginnen met de voorbereidingen om te nestelen. Gelukkig kunnen we ook hier op onze nieuwe locatie genieten van voldoende vliegende bezoekers. De planten heb ik al uit de garage gehaald en staan al buiten ……. in de regen. Gelukkig kan ik wel nog voldoende wandelen en ben ik begonnen om het zwerfvuil te verzamelen en op te ruimen. Vooral in de natuur en op de wandelpaden. Met de gemeente goede werkafspraken kunnen maken en zij zorgen voor de afvoer. Ook de “Buiten Beter”-app werkt goed. Ik signaleer zo volle afvalbakken en illegale stort rechtstreeks naar betreffende ambtenaar die zorgen voor verwijdering.

Buiten dit alles zijn we cultureel erg actief geweest en voorstellingen in de schouwburg bezocht, jazz uitvoeringen en musea bezocht. De E-raeder heeft overuren gemaakt, het fotoarchief op mijn pc is bijgewerkt en opgeschoond. Niet te vergeten allerlei bezoekjes afgelegd en ontvangen omdat we dit afgelopen jaar verwaarloosd hebben door onze ziektes en verhuizingsperikelen. Maar nu hebben we het weer allemaal op de rit en laat de zomer maar komen. We zijn er klaar voor en hebben de grote vakantie of bezoek in Kenya weer geboekt.

Einde jaars bericht

De laatste dag van de eerste 10 jaar van dit decennium maken we de balans op. Het jaar 2019 is een bewogen jaar voor mij/ons geworden. Nauwelijks bekomen van vervelende confrontatie met ziekte start het nieuwe jaar met verkoop van de woning waar we 30 jaar lief en leed gedeeld hebben. Een nieuwe levensloop bestendige woning centraal gelegen waarin onze verdere toekomst wordt bepaald en we ons nu thuis in voelen. Echter met de gezondheid sukkelend is dit een bewogen jaar. We sluiten deze periode tezamen met het jaar af. Een nieuw jaar met nieuwe kansen dient zich aan.

Hard gewerkt aan mijn gewicht maar vooral aan mijn conditie hetgeen te zien is aan bovenstaand staatje. Het voornemen was om gemiddeld 10 km per dag te bewegen heb ik dit ruimschoots gehaald. Het voornemen voor komend jaar is gewoon stabiel maar vooral gezond te blijven. Genieten van het leven en dat als het even kan in de natuur en hoop dat die gaat verbeteren en zeker niet verslechterd.

Huls in Simpelveld

Door de verkoop van onze geliefde camper moeten we nog een andere manier vinden om op vakantie te gaan. We hebben wel wat ideeën en zullen gaan zien of het gaat bevallen. De traditie om een weekje in het hoogseizoen met kleindochter Lotte willen we zeker handhaven en daar verheugen we ons nu al op. Ook op een week met zoon Joost samen naar Beijing, China. Joost gaat deelnemen aan een marathonloop, gedeeltelijk over de Chinese Muur en heeft mij gevraagd om mee te gaan. Hij moet immers toch gefotografeerd worden bij deze prestatie! Een onderneming, ook voor mij in mijn 70e levensjaar. Spannend.

wandelaars

Aan mijn hobby’s, fotograferen en genealogie, heb ik ook behoorlijk wat tijd gespendeerd. Niet veel bijzondere foto’s gemaakt en ook de fotografie clubavonden heb ik afgelopen jaar op een laag pitje gezet. Toch al wandelend onderweg heb ik genoeg momenten mijn toestel ter hand genomen. Het onderzoek naar mijn stamboom heeft verrassende contacten met familieleden opgeleverd en zodoende ook behoorlijk wat gegevens kunnen aanvullen. Heel erg blij met een DNA kit dat ik cadeau kreeg en waarmee ik hoop aanvullende gegevens te verkrijgen van mijn afkomst. Spannend.

Lotte poseert voor opa met Kerst

Het komend jaar hebben we al een aantal zaken gepland waarop we ons verheugen. De reis naar Beijing, vakantieweek met Lotte maar daarnaast ook nog wat uitstapjes, bezoekjes aan musea, steden en aan nog veel andere bestemmingen. Nog niet genoemd is ook de voorgenomen reis naar Kenia! Steeds weer een bijzondere ervaring om kleinkind Mia Keziah in onze armen te drukken.

Cultureel weekje

Nieuw Ehrenstein

Deze week stond in onze agenda een paar zaken genoteerd waar we graag heen wilden. Soms vallen er activiteiten wel erg dicht op elkaar en is het lastig om een keus te maken. Die hebben we dan maar niet gemaakt en gewoon alles bezocht wat we wilden.

Als eerste was er een optreden van een Afrikaans koor in de schouwburg van Kerkrade. Dat is sowieso erg handig nu we in het centrum wonen. Wat hebben we genoten en geswingd. Helaas werd ik terecht gewezen omdat ik met een professionele camera foto’s maakte, hetgeen niet de bedoeling was. en onder geen beding gepubliceerd mogen worden. Daarom slechts 2 foto’s met mijn mobieltje genomen.

Daags erna moesten we naar de stadsschouwburg in Heerlen om good old Urbanus van Anus te zien. Geheel uit onze tijd wilden we meemaken of hij nog steeds ons in vervoering kon brengen. We vonden het leuk maar constateerden ook dat hij wel op leeftijd is. Hij is 70.

Dan is er plots een pracht dag met veel zon. Dan ben ik niet meer te houden. De wandelschoenen werden aangedaan en fototoestel mee en de bestemming is Heerlen centrum. Hoe ik daar naar toe loop weet ik nog niet maar in ieder geval buiten het verkeer. Kijk maar of het gelukt is. De Cranenweyer (stuwmeer), Caumerbeekdal en Aambos.

Powered by Wikiloc

We zijn Vrienden van Stichting Limburgs Landschap en waren uitgenodigd voor een rondleiding en de opening van de nieuwe aanwinst in de Anstelvallei. Deze oude herenboerderij in vervallen staat is prachtig in oude luister hersteld. Een geweldige aanwinst voor Kerkrade.

Edoch er stond ook nog een tip van onze vrienden over een activiteit net over de grens in de stad Aken: Kunst und Handwerk im Stall. We twijfelden tot de telefoon ging en de vriendin met ons mee wilde naar deze kunstmarkt. Geen spijt dat we toch maar zijn gegaan. In de stallen waar de paarden normaliter staan van CHIO Aachen stonden nu echte kunstenaars met een grote variatie in allerlei kunstaangelegenheden. We zijn niet met lege handen naar huis kunnen gaan en de periode staat weer in onze agenda voor komend jaar genoteerd.

DWD 2019

Jaarlijks kijk ik uit naar deze speciale week. Het evenement is in mijn agenda al een paar jaar geblokt. Een dag is altijd veel te weinig voor hetgeen we willen zien. Toch zijn we maar een dag geweest, maar wel een hele dag.

ciculair paviljoen

Het thema zoals eigenlijk alles tegenwoordig staat geheel in het teken van duurzaamheid. Het recyclen is al enige jaren een hot item en men is erg creatief op dit gebied.

Thuis als voorbereiding al een aantal websites bezocht en een route uitgestippeld. Je neemt je altijd veel meer voor dan hetgeen je aankan. Maar dat is ook het leuke van de tijd vooraf.

Hetgeen we niet gepland hadden was het boerenprotest van deze groep die uitgerekend op vrijdagochtend naar Den Bosch over de snelweg met een slakkengang ging en dan ook nog zo dat niemand er langs kon. Ik heb niets tegen stakers maar als ik op de autoweg zo ga rijden wordt mijn rijbewijs in beslag genomen én krijg ik een flinke boete. Zo heb ik maar een sluiproute genomen en heeft mijn GPS me toch redelijk goed naar de eindbestemming gebracht. Ik was niet met onderstaande fiets of brommer. Deze waren wel te zien op de DDW.

Op ons gemak hebben we genoten van 3 locaties en terwijl we wisselden van de zon. Het was een pracht dag en we hebben zodoende echt genoten. Volgend jaar gaan we dan naar de andere plaatsen en hebben we zo weer een reden om te gaan.

We hebben de beurs goed op de knip weten te houden dit keer. Hebben wel een optie genomen op een (licht)kunstwerk bij Bob Wielaard

Veel prachtige spullen en nog meer unieke ontwerpen. Een grote creativiteit en jong talent waar we altijd erg van genieten. Gelukkig hebben we de 3e etage bij Piet Hein Heek gevonden en de prachtige objecten daar nog gezien.

Zwolle

De stad Zwolle had ik nog nooit bezocht. Een uitgelezen kans kwam toen May een uitnodiging kreeg van vroeger studiegenootje om een bijeenkomst met nog 2 studiemaatjes bij haar thuis in Halsteren kreeg. Enthousiast besloot ik om mee te gaan zodat ik de stad in kon gaan. Er was echter wel een onzekere factor omdat ik een aantal dagen voor deze afspraak nog een behandeling moest ondergaan. Het was de vraag hoeveel last ik daarvan zou ondervinden. We besloten om toch in onze agenda deze datum t blokkeren en te zien op de dag zelf of ik mee zou gaan.

vanuit de Fundatie

Een overnachting hadden we in Halsteren geboekt en een wandeling op mijn uitgezocht en op mijn GPS geladen. Goed voorbereid dus. Het museum de Fundatie stond al een poos op mijn ‘bucketlist’ en het toeval (bestaat niet) wilde dat er een expositie van Nederlandse portretfotograaf Pieter Henket : de Congo Tales en van Jeroen Krabbé: gedroomde paradijzen was. Een andere bezienswaardigheid is de boekhandel Waanders in de Broeren had ik op internet ontdekt.

Leescafé Waanders in de Broeren

De ontvangst bij het studiegenootje was erg hartelijk met speciaal drankje en heerlijke lunch. Gezelligheid ten top en ik had dit eigenlijk moeten weten en bij de voorbereiding moeten betrekken. Ik was echter uitgegaan van een wandeling van Halsteren naar Zwolle en daar bezoek aan de Fundatie en dan tegen het avondeten terug en me aansluiten bij de dames reünisten.

Het liep echter anders . De lunch was zo uitgebreid en gezellig dat ik met de auto moest gaan en had nog maar luttele uurtjes voor het museumbezoek. Een dame bij de ingang verwelkomde mij en informeerde naar welke tentoonstelling ik kwam. Ik antwoordde dat ik voor het gebouw kwam omdat ik van een collega fotograaf had gehoord dat het bijzonder was om te fotograferen. Enigszins verbaasd keek ze mij aan liet me verder mijn gang gaan.

Lopend door het gebouw trok Congo Tales toch mijn aandacht. Wat een prachtige foto’s! Deze expositie is echt bijzonder en ben er van onder de indruk geraakt. Ben een fan van Pieter Henket geworden. Wat weet deze fotograaf met licht te bewerkstelligen.

Nu kon ik kiezen om de stad nog te gaan verkennen of de Jeroen Krabbé expo. De stad kon nog altijd, dus het werd “gedroomde paradijzen”. Ik hou van felle kleuren maar niet zo van schilderijen. Deze vond ik toch erg mooi.

Snel terug naar Halsteren om het avondmaal niet te missen. De dames waren ook naar het museum gegaan. De tuinen van het kasteel het Nijenhuis en waren eveneens erg enthousiast. Ook zij hadden werk van Jeroen Krabbé gezien en vonden het eveneens prachtig.

De gastheer had ondertussen het avondmaal voor ons bereid. Een exclusief heerlijk maal met alles erop en eraan, zoals dat zo netjes heet. Fantastische wijn bij een vrootreffelijke dis. Een gezellige conversatie waarvan het moeilijk is om een eind te bepalen. Wij hadden vlakbij een hotelletje maar de anderen moesten nog een lange huisrit maken. Zodoende werd er besloten om dit jaarlijks een vervolg te geven want dit concept was geslaagd net zo als deze dames 46 jaar geleden hun diploma behaalden.

May en ik zijn de volgende dag vanuit het hotel naar de stad gegaan en kwamen terecht op een druk bezochte grote markt. Een echt levende zoals die nog maar weinig bestaan. Een boekenkraampje naast een kaasman en CD handelaar en worstemaker, bloemenverkoper etc etc. Moeilijk om deze markt te negeren en langzaam gingen we naar de boekenhandel in de Kerk. Volgens sommigen mooier dan de Domanicanenkerk in Maastricht. Deze kerk is lichter en heeft een uitgebreidere restauranthoek, dat in ieder geval. Je brengt er zo een paar uurtjes door en zodoende hebben we Zwolle als stad nog niet gezien. Een volgende keer en we laten dit actiepunt dus maar op de bucketlist staan.

Laatste campertrip

Met de tropische temperaturen die wij dit jaar in ons land behaald hebben zijn we niet vaak met de camper op stap geweest. Daar komt nog bij dat we een verhuizing achter de rug hebben.

Toch genieten we steeds weer van de vrijheid die onze camper ons biedt. We reserveren nooit een plek en vinden altijd wel een staanplaats. De bestemming is eveneens steeds een verrassing want we stappen vaak in en zien dan wel waar we terecht komen. Dit jaar hebben we deze al 9 jaar. Waar blijft de tijd.

Dochter Lieke kwam dit keer in het hoogseizoen voor het bijwonen van een bruiloft naar Nederland met haar gezinnetje. Omdat ze hun verblijf meestal met allerlei bezoekjes combineert is het van belang mobiel te zijn. Ze hebben hiervoor de camper als thuishaven gebruikt en zijn in Hoorn neergestreken. Ze hadden pech want het weer was net in deze week minder goed.

Wij zijn met het openbaar vervoer naar Hoorn gereden en hebben de camper weer opgehaald. Vanuit deze stad zijn we doorgereden naar het eiland Rügen in Noord-oost Duitsland. Ik had veel gehoord over de natuurschoon en de bezienswaardigheden. Het was wel een hele trip voor maar een kort verblijf van een paar dagen dus werd het snelweg. Geheel tegen onze gewoonte in. Het weer werd inmiddels steeds beter en er werd zelfs een hittegolf voorspeld!

De natuurcamping in de nabijheid van de stad Stralsund beviel ons prima. Vanuit hier heb ik in de regio Mönchgut mooie wandelingen kunnen maken. Vooral bij Gager is een prachtig wandelgebied waar geen voertuigen (óók geen fietsen of mountainbikes) toegestaan zijn.

Wij wilden graag Rostock bezoeken omdat we gehoord hadden dat deze stad een bezoek waard is. Helaas onden we hier geen camping in de buurt vinden en wilden we niet op een camperplaats gaan staan. Zodoende reden we door naar de 2e stad die ons aanbevolen was: Schwerin. Inderdaad een prachtige stad met genoeg bezienswaardigheden.

De terugreis was echt een domper. We vertrokken al vroeg (voor ons doen) en ik zag op de navigatie al dat er 2uur en 45 minuten vertraging was tot we thuis zouden zijn. Het werd inderdaad een ‘crime’ en zodra we konden zijn we de Nederlandse grens overgestoken en in de buurt van Arnhem hebben we toen overnacht.

Alles onderweg op een rijtje zettend en onze plannen voor de toekomst besprekend kwamen we tot de conclusie dat we onze vakantie’s anders willen gaan doorbrengen dan we de laatste jaren gedaan hebben. Een keerpunt in ons ‘vakantie-leven’. Zodoende is het besluit genomen om de camper te koop aan te bieden. Wel met gemengde gevoelens, dat wel. Een besluit dat we wel snel genomen hebben maar realistisch is gezien onze toekomst(plannen).

menwedstrijden

Driving Event Zuid Limburg of zoals aangekondigd werd: “Het Nederlands Kampioenschap voor enkel en 2 span paarden zal dit jaar plaatsvinden op 2, 3 en 4 augustus op Equine Park te Hulsberg”. Dit leek ons wel wat om dat eens te gaan bezoeken.

Op vrijdag had ik wel een afspraak maar dit konden we goed combineren met dit evenement. Het was even zoeken maar in een groot weiland stonden wat auto’s en we zagen trailers die overduidelijk lieten zien wat er vervoerd werd. Er waren weinig mensen en eigenlijk alleen liefhebbers of berokken van de deelnemers. Hierdoor kwamen we snel in gesprek en kregen we goede itleg over de reglementen en het doel.

Ik was onder de indruk van de prachtige spannen en de ernst waarmee de oefningen werden uitgevoerd. Het is ook een groots kampioenschap en er hing voor de deelnemers veel van af. Omdat het niet druk was kon ik vrij dicht op het terrein bij de paarden en de koppels komen om wat foto’s te schieten. Geweldig om te zien hoe de paarden naar de koetsier luistert en hoe mooi synchroon de oefeningen werden uitgevoerd.

Lotte met ons in Zeeland

Vrouwenpolder

Ieder jaar verheugen wij ons op een weekje vakantie met kleindochter Lotte van 8 jaar. Dit jaar vroeg zij al in het voorjaar waar we heen zouden gaan en een van haar favoriete plekjes is uiteraard een pretpark. Daar zijn we nog niet zo lang geleden al met haar geweest dus we duwden haar een beetje een andere kant op, de zee.

Hier hebben we een leuke camping gezocht met attracties en activiteiten voor haar. Achteraf was ze echt te groot voor deze attractie’s maar genoot ze wel van de activiteiten die geboden werden. Het weer tijdens deze trip was zoals vaak aan zee: winderig en lekker droog met niet te hoge temperaturen. Wel geen strandweer maar dit is voor een wandelaar uitstekend om strandwandelingen te maken. De camping lag naast een natuurgebied, Oranjezon. Een mooi duinengebied dat vroeger aan de Oranjes behoorde voor de vangst, of afschot van konijnen. Een gids en een fotograaf zorgden voor een avondwandeling door dit gebied. Lotte vond het prachtig en vertelde trots dat ze waarschijnlijk natuurwetenschapper wilde worden in plaats van bij de politie te gaan. Later zwakte ze dit wat af door te zeggen: misschien!

natuurwetenschapper

Een heerlijke week met allerlei leuke gezamenlijke activiteiten zoals een fietstocht naar Veere waar stomtoevallig een toeristenmarkt werd georganiseerd. Een super gezellige en mooie markt. Daarnaast een fietstocht naar een ‘subtropisch indoor zwembad” met gratis entree omdat we op een soortgelijke Roompot camping waren. Eten wat Lotte wilde bij fastfoodketens, en pizza bij de italiaan. Over de ijsjes praten we niet want wellicht gaan haar ouders dan steigeren of worden ze ongerust.

Big Magnum

We zien jaarlijks een behoorlijke verandering in zelfstandigheid, gedrag en interesses. Kaarten, kwartetten, spelletjes, verhaaltjes, voorlezen, zelf strips lezen en nog heel veel soortgelijke zaken dit keer. Naar de computer werd niet omgekeken en het leukste is dat ze erg onderhoudend, gezellig kwebbelde, de hele dag! Heerlijk toch en wat een stilte op dit moment nu we al weer een weekje thuis zijn. We denken dan vooral terug aan de leuke momenten en praten niet over haar grote wens om nog een keer paard te rijden (zoals vorig jaar). Dit keer werd het echter een pony en opa moest de pony leiden. Voor Lotte weer het een lijden. Dit hoeft voor haar niet meer en na 50 meter op de rug gezeten hebben wilde ze het liefst er alweer af. Maar ja dat vond opa niet zo’n goed idee.

Verplicht ritje
gedwongen smile

Lotte heeft al een optie genomen op komend jaar en wij mogen alleen de periode nog met haar ouders regelen. Super toch!