Categoriearchief: Blog

Weekend ‘s-Gravenzande

strandwandeling

Gelukkig mag en kan het weer

Eindelijk kan het weer. De voorzorgsmaatregelen in verband met Corona zijn versoepeld en kunnen we weer genieten met onze kinderen en kleinkinderen. Lieke en Eddy moesten beiden in verband met hun werk een week in Nederland zijn. Dit werd gekoppeld met een weekend met de ouders aan het strand. Joost en Lotte zouden ook een dag aanschuiven maar door ziekte ging dit feestje niet door.

Dolfje Weerwolfje

De eerste dag na de vlucht uit Kenia hebben we rustig aan gedaan en gezellig geluncht in het centrum van Naaldwijk samen met de ouders van Eddy. Daarna het huisje op het vakantiepark ingericht en direct nog een heerlijke strandwandeling gemaakt en uiteraard schelpjes gezocht.

Lieke had voor de laatste dag van de musicalvoorstelling kaartjes geregeld van Dolfje Weerwolfje. Uiteraard moesten we op de heenweg flink oefenen want Mia wist zeker dat we allen mee moesten doen als de wolf deed huilen. Wat een feest en wat een prachtige voorstelling is het geworden.

Strand

Alle dagen zijn we naar het strand gegaan. Wat hebben we geboft met het weer. Heerlijk nazomer weer met heerlijke temperaturen. Behalve de zee natuurlijk, die was voor opa zeker té koud. (Watje!)

Corpus

De laatste dag was geregeld dat we het Corpus museum bij Leiden gingen bezoeken. Dit was niet zo’n succes. Daags tevoren kregen we bericht dat Lotte ziek was geworden en zodoende niet kon komen. Jammer. Daardoor gingen we zonder hun maar nauwelijks binnen in het museum werd Mia door angst bevangen, waarschijnlijk door de muziek en de grote beelden. Ze was niet meer te kalmeren waardoor Lieke en oma met haar terug naar de ingang werden gebracht en in het restaurant keurig werden opgevangen door de medewerkers. Eddy en opa hebben de reis toen maar alleen doorgezet en het lichaam verkent.

museam Corpus

Afscheid

Tussen alles door hebben we veel gepraat en met Mia nog wat spelletjes gedaan waarbij opa steeds aan het kortste eind trok. Wat een super weekend. Niets moest, geen gehaast, lekker samen en veel bijgepraat over allerlei zaken die je niet zo snel bij een beeldgesprek ter sprake brengt.

gezelschapsspellen

Update

De Covid-19 pandemie heeft nu al meer dan een jaar het leven totaal veranderd. De vrijheidsbeperkingen zijn van levensbelang al betwijfelen sommigen dat. Iedere maatregel kan bekritiseerd worden en wordt het ook in een land waar vrijheid van meningsuiting een groot goed is. Gelukkig kunnen en mogen we zeggen wat wij denken al is dat niet altijd zonder gevolgen.

Sociale media is niet meer weg te denken in onze wereld, de nieuwe wereld van het internet. Het heeft ons veel gebracht en we denken en geloven dat er geen wereld meer is zonder dit fenomeen. Het heeft een schat aan informatie gebracht en de wereld is hierdoor toegankelijk(er) geworden. De keerzijde is echter even groot en soms nog verwoestender dan de voordelen. Het maakt levens kapot en bedreigingen, en fakenieuws beheersen het medium. We kunnen niet meer goed en kwaad onderscheiden en iedereen denkt dat zijn waarheid dé waarheid is. Een wereld van iedereen en vooral van de grote schreeuwers met vaak een ongefundeerde mening.

In deze tijd ben ik bij mezelf te rade gegaan en afgevraagd of ik op social media actief moet zijn. Deze blog is hierdoor ook niet actief gebruikt. Ik wil echter meegaan met de tijd en hoop dat de golf van negativisme en verkeerd gebruik van internet zichzelf gaat reguleren of dat er regelgeving komt waardoor het gebruik wordt gereguleerd waartoe het bedoeld is. eerlijke en open informatie voor iedereen toegankelijk.

De beperkingen om de pandemie de baas te worden hebben voor mij geleid tot meer gebruik van speurwerk in de geschiedenis van onze familie. Meer gegevens verzameld en kennis opgedaan van het programma waarmee ik de stamboom bijhoud. Het groepswandelen is gestopt en zeker de georganiseerde tochten. Ik trek er bijna dagelijks in mijn eentje op uit en verken vooral de eigen omgeving om het reizen zoveel mogelijk te beperken. Hierdoor mis ik de sociale contacten en de groepsverbondenheid. Het accent is meer komen te liggen op bewegen en genieten van de natuur. Contacten met de groepsgenoten gebeurd nu door berichtjes naar elkaar via de telefoon.

Fotograferen is op een heel laag pitje gekomen doordat de wereld klein is geworden en er zo goed als geen evenementen georganiseerd worden en geacht wordt afstand van elkaar te bewaren. Fotobesprekingen worden nu on-line gehouden van meestal ‘oud materiaal’. De sociale interactie is niet wat ik hiervan verwacht.

Samenvattend een veranderende wereld die ik kleur probeer te geven door een andere invulling dan ik gewend was en in een veel kleinere wereld dan we gewend waren. Een nieuwe activiteitenbron aangeboord door de omstandigheden waarin ik benaderd ben om mee te werken aan een soort encyclopedische website over de stad/gemeente Kerkrade. Een andere vraag was om deel te nemen aan een webinar om het programma/website van RouteYou beter te leren kennen. Hier ben ik razend enthousiast over geworden en maak dagelijks gebruik van deze prachtige en handige site.

RouteYou

Sint en Kerst in november

Bijna aan het eind van het jaar, en de start van de herfst hebben we nog steeds te maken met het Covid-19, of Corona-virus. Er is nu sprake van een 2de golf. Wie weet hoeveel golven er nog zullen volgen?

Het leven wordt bepaald door allerlei maatregelen en discussies over de juistheid hiervan. Vrijheid van meningsuiting is een recht dat wij verworven hebben en daar valt ook niet aan te tornen. Het is wel lastig, zeker omdat social media hierin een belangrijke rol spelen. Wat wel of niet correct of waar is is heel lastig of niet vast te stellen in de wereld waarin we nu leven.

Overstelpt met oproepen om cadeaus ruim op tijd te bestellen en liefst op internet om contacten te vermijden heb ik een nieuwe outdoor GPS mogen bestellen. Blijkbaar is het inderdaad nog niet druk half november want de volgende dag werd hij al bezorgd. Zodoende was het al snel gezellig om het cadeautje te mogen uitpakken en uiteraard te testen. Immers niet goed, geld retour is de garantie.

Wat wel mag en kan is wandelen. In een groep is niet meer toegestaan hetgeen uiteraard wel erg jammer is want in je eentje wandelen is niet gezellig. Nu ben ik in 2008, alweer 12 jaar geleden, ook in mijn eentje naar Santiago de Compostella gewandeld. Ook toen, net zo als nu, was het voor mij belangrijk om tijdens de pauzes en vooral in de avonden gezelschap te hebben van mijn vrouw.

Samen vult ieder zijn eigen tijd in met de beperkingen die ons worden opgelegd. Minder contacten en ook minder samen ergen heen. De contacten verlopen nu haast allemaal via internet. Gelukkig zijn we beiden vaardig genoeg in en met de digitale wereld. De ZOOM bijeenkomsten van de foto- en genealogieclub voor mij naast de webinars die we beiden volgen vullen wel de tijd maar zijn wel afstandelijk en beperkt.

We maken er het beste van en genieten van onze kinderen en kleinkinderen met Skype of Whatsapp. We proberen gezond te blijven en te overleven.

Popup restaurant Veldkas

Er zijn van die momenten in het leven waarvan je hoopt dat die blijven. Allerlei momenten om te vieren waren aanleiding om ons te laten genieten. Een toevalstreffer, alhoewel….. De reservering bij deze locatie was bevestigd maar achteraf bleek dit een foutje want de reserveringsdag lag vóór de opening. Oeps een foutje. Gelukkig konden wij dan wel terecht op een ander moment en dat was gisteren.

De locatie is tijdelijk en ‘nood-breekt-wet’. De Coronacrisis maakt mensen creatief en dit is zo’n voorbeeld. Bij Sint Geertruid erg afgelegen in het veld is op een bijzondere wijze invulling gegeven aan de regelgeving van het kabinet om afstand te houden en de 1,5 m in acht te nemen. Ook het aantal personen dat bij elkaar mag vraagt om een andere invulling. Dit experiment is zeer geslaagd en een pracht formule zeker voor ons die toch altijd iets anders willen dan anderen.

Wij waanden ons in eerste instantie in Kenya waar dit soort luxe mogelijk is. Midden op een vlakte of anderszins in de natuur waar men een catering organiseert. De natuur is hier in Nederland anders maar ieder plekje is speciaal en zeker hier in het Limburgse Heuvelland. Hoog gelegen bij Sint Geertruid met een wijds uitzicht over Nederlands en Belgisch Limburg met prachtige, dreigende wolken en een heerlijk zonnetje en magnifieke zonsondergang. Wat is er nog mooier voor een natuurliefhebber om hier een aantal uren te mogen verblijven en je te laten verwennen?

Culinair is het eveneens perfect. Voortreffelijk eten en drinken schitterend geserveerd waar onze smaakpapillen weer eens verwend werden. Naast al dat heerlijks en lovende woorden kunnen we maar één klein minpuntje noemen en dat is dat in het hoofdgerecht er wat pees aan het vlees zat, jammer.

bsh

Een onvergetelijke avond die onze gedachten terugbracht naar prachtmomenten in Kenya maar ook aan onze vakantie’s in Noorwegen, Frankrijk en al die schitterende plekjes waar we zo genoten hebben. Soms alleen met ons tweetjes maar vaak ook met onze kroost. En dat bracht ons deze avond ….. sweet memories.

Weekend activiteiten

Het ‘Blijf thuis, tenzij’ advies is weliswaar niet geheel opgeheven maar de teugels van de regering zijn wel wat losser. Omdat we niet op vakantie kunnen en ons familiebezoek naar Kenya geen doorgang kan vinden besloten we wel een aantal kado’s te sturen. Er is namelijk wel een vlucht en een scheepsvracht gepland vanuit het moederbedrijf waar we wel wat spulletjes mee kunnen laten gaan.

Hiervoor moesten we naar Naaldwijk en we spraken af op vrijdag. Het was een mooie zonnige dag en na het hartelijke ontvangst besloten we naar de zee te fietsen. Het werd het strand en de strandtent bij Monster.

Een voorspelde regenbui kwam toch nog onverwachts en het werd even passen en meten in verband met de Coronamaatregelen omdat iedereen toch droog wilde blijven. Een versneld terugkeren naar de auto en toen door naar de volgende plek.

Een B&B van Vrienden op de Fiets bij echte vrienden die ik al meer dan 40 jaar ken. We hadden telefonisch contact gehad en zij konden ons prima ontvangen en konden voldoen aan de richtlijnen in het Corona tijdperk. Een prachtig gelegen dijkhuis pal aan de rivier de Meije en aan de Nieuwkoopse plassen. om vanaf hier op zaterdag een fietstochtje te maken om de plas.

We boften met het weer. Een schitterende zonnige dag en heerlijk om te fietsen. Er is veel te zien en het fijne is dat je zelf kunt bepalen waar je wat langer wilt vertoeven en zeker in deze periode van beperkingen door het Covid19 virus.

De ochtend is uitermate geschikt voor een wandeling. Niet alleen omdat er dan nog weinig mensen onderweg zijn maar de vogels zijn dan het actiefst met hun gefluit. Voor de fotografie is het eveneens erg geschikt omdat de lichtintensiteit dan beter is om mooie foto’s te kunnen maken.

De zondag hebben we gebruikt om door te gaan naar Arnhem om het gezinnetje van onze zoon te zien en te ontmoeten. We verlangden hierheen omdat we nu al een aantal maanden geen lijfelijk contact meer gehad hebben. Joost had een leuke invulling voor deze ontmoeting en we fietsten nu naar de Rijkerwoerdse plassen waar een nieuw natuurgebied in ontwikkeling is: Parc Lingezegen.

Met de picknickspullen die we meegenomen hadden hebben we hier eerst van genoten om vervolgens een rondje te wandelen. Graag willen we hier vaker komen want het is prachtig aangelegd en we zijn benieuwd hoe het er over een tijd uit zal zien.

De afsluiting van dit weekend was in een spiksplinternieuw restaurant in de Schuytgraaf in Arnhem waar onze schoondochter werkt en we samen heerlijk getafeld hebben. Eveneens een aanrader. Een mooie kaart in een goede ambiance.

Route You

Op verzoek van de Gemeente Kerkrade en het Eurode lichaam ben ik uitgenodigd voor deelname aan een webseminar van RouteYou. De ze en eigen andere routes kunnen op een website gepubliceerd worden met veel informatie. Er kan van alles toegevoegd en weggelaten worden om de wandelaar te voorzien naar hetgeen hij zoekende is.

Informatie over de route zelf, beschrijving maar ook over horeca en bezienswaardigheden aan de route gelegen. Voor mij een eenvoudige manier om de routes die ik doe met anderen te delen en te voorzien van informatie. De routes zijn te downloaden maar ook via de RouteYou app te volgen of te printen. Een tal van mogelijkheden waar ik erg blij mee ben.

Door deze code te scannen is het mogelijk om direct alle informatie van mijn routes op te vragen.

Een zeer mooie wandeling als voorbeeld is onderstaande. Klik op de route en zie het resultaat.

Pandemie

Het jaar begon goed met allerlei voornemens en verwachtingen. Beijng in China met zoon Joost naar de Great Wall Marathon waar we beiden ons erg op verheugd hadden. Hadden. Er kwamen al berichten van een grote besmetting met het Corona virus in Wuhang. Geen flauw idee waar deze stad in dit enorme grote rijk ligt en dan nog het idee van het zal net zo vergaan als met SARS. Echter de berichten werden steeds somberder en langzaam begonnen we beiden toch wel angst te krijgen of ons voornemen wel doorgang vond.

Great Wall fotograaf
Great Wall fotograaf

Joost had een sponsoractie op touw gezet, verbonden aan deze reis Make a Wish. May en ik hadden een ‘evenement’ geregeld in het kader van ons beider 70 jarig levenslicht dit jaar én deze grote droomwens naar China. Tot we bericht kregen dat het evenement in China werd afgezegd in verband met het steeds groter wordende epidemie en zelfs tot een pandemie verheven werd.

Inmiddels hadden we ook al een familiebezoek gepland aan Kenya en door een mooie vliegaanbieding maar direct geboekt voor een reis in september. Zoals het er nu uitziet moeten we ook vrezen dat dit zeer waarschijnlijk ook geen doorgang kan gaan vinden.

Zo op het eerste gezicht lijken dit voor ons de grootste teleurstellingen. We zijn echter echt hoopvol dat het virus niemand van ons allen zal treffen. Wij hebben, zoals eerder aangehaald, een leeftijd bereikt dat we onder de kwetsbare categorie vallen mede door onze medische voorgeschiedenis. Hierdoor zijn we beperkt en houden we ons zo goed als mogelijk wel aan de adviezen en maken we ons veel meer zorgen om onze kroost. Gelukkig zijn de kleintjes niet zo vatbaar of hebben ze voldoende weerstand. De situatie in Kenya is niet zo ernstig als hier in Europa maar baart ons wel allen zorgen. Indien het onverhoopt nodig is kunnen we niet samen zijn. De schrijnende berichten over ouderen in tehuizen die geen contacten met hun familieleden mogen en kunnen hebben zou dan ook zeker voor ons van toepassing zijn. We moeten er niet aan denken maar doen het wel.

De richtlijnen zijn: blijf thuis! Er zijn geen vluchten meer en het reizen is onmogelijk. Voor ons is de richtlijn wel om mee te leven. De activiteiten zijn erg beperkt en enkel op het noodzakelijke gericht. Sociale contacten zijn meestal via berichtjes op social media en uiteraard telefoon. We zijn op ons zelf aangewezen en het doet goed om zo nu en dan toch iemand te treffen en te merken dat er vrienden zijn die contact zoeken.

De verwachting is dat het nog lang gaat duren en met beperkingen zullen we in een andere wereld verder met elkaar moeten gaan. Hoe? Dat weet niemand nog. Op dit moment zoeken we vertier in onze hobby’s. May heeft haar edelsmeed werk waar ze voldoende afleiding in heeft en ik vooral in het wandelen. Verder lezen we beiden heel veel en daarnaast werken we beiden veel ‘achterstallig’ werk weg. Ik verdiep me in mijn stamboom en onderzoek veel en daarnaast werk ik de websites die ik onderhoud bij.

Toch hopen we dat we deze zomer en najaar nog wat kunnen genieten van onze fietsen en hebben we wat fietstochten gepland. Plannen blijven we maken en hopen zo onze zorgen wat te vergeten en te genieten van het leven.

Actualiteit

De eerste blog van dit jaar. Het is er gewoon weg niet van gekomen om te schrijven. Niks gebeurd? Te druk? Wie zal het zeggen?

Zoals ik vermeld heb in het laatste verslag van afgelopen jaar waren we met de voorbereidingen begonnen voor de China reis. De “Great Wall Marathon” in Beijing die Joost wilde gaan doen en met de training hiervoor in volle gang is. Hij had mij gevraagd om hem te vergezellen op deze reis en vooral mijn fototoestel niet te vergeten. Ja ik had zelfs mijn verjaardagscadeau al eerder gevraagd, een mooie goede telelens om hem in alle posities goed vast te kunnen leggen. Samen hadden we ons ingeschreven en de boeking gedaan. Gestart met de visumaanvraag en vooral met het verheugen op deze eerste gezamenlijke reis van vader en zoon. Helaas……. dit jaar eventjes niet. Het Coronavirus heeft de organisatie genoodzaakt om deze challenge te cancelen. Het geld moet nog geretourneerd worden en we wachten ‘gewoon’ een jaartje. Positief is dat we dan nog een heel jaar de tijd hebben om van de voorbereidingen te genieten. Voor Joost is het wel zuur want hij moet toch zijn conditie op peil houden.

Het coronavirus. Het nieuws over dit virus en de wereldwijde besmetting van personen beïnvloed alles. Grote evenementen worden afgeblazen, zoals de bovengenoemde marathon, maar ook beheerste het de optochten met Carnaval en het uitgaansleven. Het virus waaide niet over door de hevige storm die aangekondigd werd. Veel geplande optochten moesten geannuleerd worden of verschoven naar een andere datum. Onze Lotte was toch naar ons gekomen om carnaval te vieren. We hebben een alternatief programma moeten maken en zijn een dag met haar naar de film gegaan. Dit vond ze erg leuk en zeker ook de pizza die we daarna zijn gaan eten. Toch nog twéé optochten in ‘onze wereldstad’ Kerkrade gaan kijken maar de wind zorgde dat Lotte snel weer naar binnen wilde en met oma spelletjes is gaan doen. Jammer genoeg was er een dagopname afgesproken in het ziekenhuis waardoor Lotte eerder naar huis teruggebracht moest worden dan we gehoopt en gepland hadden.

Het weer is ook totaal van slag. Geen winterse dagen maar de bomen, planten en bloemen zijn aan de lente begonnen. Zelfs de mezen zijn op zoek naar nestkastjes en beginnen met de voorbereidingen om te nestelen. Gelukkig kunnen we ook hier op onze nieuwe locatie genieten van voldoende vliegende bezoekers. De planten heb ik al uit de garage gehaald en staan al buiten ……. in de regen. Gelukkig kan ik wel nog voldoende wandelen en ben ik begonnen om het zwerfvuil te verzamelen en op te ruimen. Vooral in de natuur en op de wandelpaden. Met de gemeente goede werkafspraken kunnen maken en zij zorgen voor de afvoer. Ook de “Buiten Beter”-app werkt goed. Ik signaleer zo volle afvalbakken en illegale stort rechtstreeks naar betreffende ambtenaar die zorgen voor verwijdering.

Buiten dit alles zijn we cultureel erg actief geweest en voorstellingen in de schouwburg bezocht, jazz uitvoeringen en musea bezocht. De E-raeder heeft overuren gemaakt, het fotoarchief op mijn pc is bijgewerkt en opgeschoond. Niet te vergeten allerlei bezoekjes afgelegd en ontvangen omdat we dit afgelopen jaar verwaarloosd hebben door onze ziektes en verhuizingsperikelen. Maar nu hebben we het weer allemaal op de rit en laat de zomer maar komen. We zijn er klaar voor en hebben de grote vakantie of bezoek in Kenya weer geboekt.

Einde jaars bericht

De laatste dag van de eerste 10 jaar van dit decennium maken we de balans op. Het jaar 2019 is een bewogen jaar voor mij/ons geworden. Nauwelijks bekomen van vervelende confrontatie met ziekte start het nieuwe jaar met verkoop van de woning waar we 30 jaar lief en leed gedeeld hebben. Een nieuwe levensloop bestendige woning centraal gelegen waarin onze verdere toekomst wordt bepaald en we ons nu thuis in voelen. Echter met de gezondheid sukkelend is dit een bewogen jaar. We sluiten deze periode tezamen met het jaar af. Een nieuw jaar met nieuwe kansen dient zich aan.

Hard gewerkt aan mijn gewicht maar vooral aan mijn conditie hetgeen te zien is aan bovenstaand staatje. Het voornemen was om gemiddeld 10 km per dag te bewegen heb ik dit ruimschoots gehaald. Het voornemen voor komend jaar is gewoon stabiel maar vooral gezond te blijven. Genieten van het leven en dat als het even kan in de natuur en hoop dat die gaat verbeteren en zeker niet verslechterd.

Huls in Simpelveld

Door de verkoop van onze geliefde camper moeten we nog een andere manier vinden om op vakantie te gaan. We hebben wel wat ideeën en zullen gaan zien of het gaat bevallen. De traditie om een weekje in het hoogseizoen met kleindochter Lotte willen we zeker handhaven en daar verheugen we ons nu al op. Ook op een week met zoon Joost samen naar Beijing, China. Joost gaat deelnemen aan een marathonloop, gedeeltelijk over de Chinese Muur en heeft mij gevraagd om mee te gaan. Hij moet immers toch gefotografeerd worden bij deze prestatie! Een onderneming, ook voor mij in mijn 70e levensjaar. Spannend.

wandelaars

Aan mijn hobby’s, fotograferen en genealogie, heb ik ook behoorlijk wat tijd gespendeerd. Niet veel bijzondere foto’s gemaakt en ook de fotografie clubavonden heb ik afgelopen jaar op een laag pitje gezet. Toch al wandelend onderweg heb ik genoeg momenten mijn toestel ter hand genomen. Het onderzoek naar mijn stamboom heeft verrassende contacten met familieleden opgeleverd en zodoende ook behoorlijk wat gegevens kunnen aanvullen. Heel erg blij met een DNA kit dat ik cadeau kreeg en waarmee ik hoop aanvullende gegevens te verkrijgen van mijn afkomst. Spannend.

Lotte poseert voor opa met Kerst

Het komend jaar hebben we al een aantal zaken gepland waarop we ons verheugen. De reis naar Beijing, vakantieweek met Lotte maar daarnaast ook nog wat uitstapjes, bezoekjes aan musea, steden en aan nog veel andere bestemmingen. Nog niet genoemd is ook de voorgenomen reis naar Kenia! Steeds weer een bijzondere ervaring om kleinkind Mia Keziah in onze armen te drukken.

Bedevaart naar Banneux

Banneux

Na eerst de Nieuwjaarswandeling voor ons maandagochtendclubje voorgelopen te hebben in het Wormdal was gisteren de tocht naar het Maria bedevaartsoord Banneux.

Maar eerst even over het Wormdal. Het was een schitterende stralende dag die er maar weinig zijn in december. Het dal was prachtig en de Merksteinroute vanaf de startplaats bij café der Eck in Rimburg bood prachtige fotomomenten. Na een aardig klimmetje ontmoette ik al een schooltje in het bos waar de leerlingen onderwijs kregen over en in de natuur. De route ging even langs een verkeersweg om vervolgens over de steenberg van Merkstein te wandelen. Dan zit je al in de prachtige natuur om vervolgens uitzicht te krijgen vanaf een hoogvlakte over de omgeving. De zandgroeve met de vele kleurschakeringen en het zonnepanelenpark dat in het dode gedeelte van deze groeve is aangebracht bieden een wonderlijk contrast.

Aangekomen in het dal van de Worm is het slechts alleen nog maar genieten. Kijk zelf ook maar even.

Hoe anders is de zondag van de bedevaart. Om 6 uur vertrekken we vanuit Bocholtz met een groepje van 15 personen. Stevig doorstappend in de vroege donkere ochtend via Mechelen de Schweiberg op. De eerste stevige klim hebben we gehad en boven op het topje worden we al vriendelijk na 11 km ontvangen in een oude boerderij voor de eerste rust. We zijn blij dat we het tot nu toe droog gehouden hebben, in tegenstelling tot hetgeen voorspeld is. Maar als we buiten komen moeten we toch onze regenkleding al aantrekken en miezert en waait het. Al rap lopen we dan over de Belgische grens het dorp Teuven in. De eerste rozenkrans hebben we al gebeden en we gaan nu over een oude trambaan hetgeen nu een voetpad/fietspad is. De regen wordt erger maar de sfeer blijft goed. Er wordt behoorlijk wat gezellig gekeuveld en maken kennis met de lopers die we niet kennen van eerdere tochten.

De groep blijft goed bij elkaar en al rap blijkt dat het goed klikt met de deelnemers. De 3 vrouwen houden het tempo ook goed bij en na een tweede rozenkrans en wederom een pauze, dit keer in een café, in Aubel merken we dat het weer nu toch echt regenbuien zijn geworden. Boven op de vlaktes waait het goed en daarmee zijn we blij en hopen dat de regen snel overwaait.

Gerda, onze trouwe verzorgster verzorgt ons met snoepjes en een opbeurend praatje dat we ook wel kunnen gebruiken. Niet alleen het weer is nu zoveel anders als afgelopen week de wandeling in het Wormdal maar ook de route. Deze gaat niet door natuur en zelfs heel erg veel langs grote wegen. Jammer want de Voerstreek die we nu achter ons gelaten hebben kennen we toch als een schitterend mooie streek om heerlijk te wandelen.

Dan komen we uiteindelijk toch bij de laatste rustpost uit en we horen al dat er nu een flinke klim van 16% gaat komen. Pfff, we zullen het gaan meemaken. Ik heb al heel lang geen tochten boven de 30 km meer afgelegd en nu zitten we al net boven de 40. Het gaat prima maar ik voel een kleine blaar opkomen hetgeen veroorzaakt wordt door mijn kletsnatte sokken. Gelukkig heb ik de gelegenheid om mijn voeten te drogen en andere droge sokken aan te trekken, de steunzolen te drogen op de verwarming en dan de uitdaging van de laatste zware kilometers aan te gaan. Anneke, onze vriendin die deze tocht ook voor de 1e keer meeloopt, en ik gaan de berg als een van de eerste wandelaars op en zijn toch rap boven. Alhoewel, boven….. er volgt nog een dikke 2 km ‘vals plat’. Maar dan zien we Banneux al liggen. We worden geholpen op een kortere weg naar het eindpunt en worden daar gefeliciteerd met het goede resultaat. Anneke, heeft als enige vrouw de hele tocht, 49,5 km zelfstandig afgelegd en hoe! De andere dames hebben gebruik gemaakt van de verzorgingswagen om de berg op te komen. Na een laatste gebed bij het beeld nemen we van elkaar afscheid en wensen we fijne feestdagen toe in goede gezondheid.

Door het slechte weer heb ik geen foto’s kunnen maken, is mijn telefoon en sporthorloge uitgevallen door het vocht. Er moet genoegen genomen worden met het verhaal en onderstaande GPS-track.

Powered by Wikiloc