Categoriearchief: GPS

Als mijn GPS*tracks

Laatste campertrip

Met de tropische temperaturen die wij dit jaar in ons land behaald hebben zijn we niet vaak met de camper op stap geweest. Daar komt nog bij dat we een verhuizing achter de rug hebben.

Toch genieten we steeds weer van de vrijheid die onze camper ons biedt. We reserveren nooit een plek en vinden altijd wel een staanplaats. De bestemming is eveneens steeds een verrassing want we stappen vaak in en zien dan wel waar we terecht komen. Dit jaar hebben we deze al 9 jaar. Waar blijft de tijd.

Dochter Lieke kwam dit keer in het hoogseizoen voor het bijwonen van een bruiloft naar Nederland met haar gezinnetje. Omdat ze hun verblijf meestal met allerlei bezoekjes combineert is het van belang mobiel te zijn. Ze hebben hiervoor de camper als thuishaven gebruikt en zijn in Hoorn neergestreken. Ze hadden pech want het weer was net in deze week minder goed.

Wij zijn met het openbaar vervoer naar Hoorn gereden en hebben de camper weer opgehaald. Vanuit deze stad zijn we doorgereden naar het eiland Rügen in Noord-oost Duitsland. Ik had veel gehoord over de natuurschoon en de bezienswaardigheden. Het was wel een hele trip voor maar een kort verblijf van een paar dagen dus werd het snelweg. Geheel tegen onze gewoonte in. Het weer werd inmiddels steeds beter en er werd zelfs een hittegolf voorspeld!

De natuurcamping in de nabijheid van de stad Stralsund beviel ons prima. Vanuit hier heb ik in de regio Mönchgut mooie wandelingen kunnen maken. Vooral bij Gager is een prachtig wandelgebied waar geen voertuigen (óók geen fietsen of mountainbikes) toegestaan zijn.

Wij wilden graag Rostock bezoeken omdat we gehoord hadden dat deze stad een bezoek waard is. Helaas onden we hier geen camping in de buurt vinden en wilden we niet op een camperplaats gaan staan. Zodoende reden we door naar de 2e stad die ons aanbevolen was: Schwerin. Inderdaad een prachtige stad met genoeg bezienswaardigheden.

De terugreis was echt een domper. We vertrokken al vroeg (voor ons doen) en ik zag op de navigatie al dat er 2uur en 45 minuten vertraging was tot we thuis zouden zijn. Het werd inderdaad een ‘crime’ en zodra we konden zijn we de Nederlandse grens overgestoken en in de buurt van Arnhem hebben we toen overnacht.

Alles onderweg op een rijtje zettend en onze plannen voor de toekomst besprekend kwamen we tot de conclusie dat we onze vakantie’s anders willen gaan doorbrengen dan we de laatste jaren gedaan hebben. Een keerpunt in ons ‘vakantie-leven’. Zodoende is het besluit genomen om de camper te koop aan te bieden. Wel met gemengde gevoelens, dat wel. Een besluit dat we wel snel genomen hebben maar realistisch is gezien onze toekomst(plannen).

Rond en op de Keutenberg

Bij een hittegolf heb ik afgelopen weekend heel wat kilometertjes mogen wandelen. Wandelvereniging wsvNOAD vierde het 50 jarig jubileum met een wandeltocht over verschillende afstanden. Het was een succes met 738 deelnemers ondanks de hitte. Erg veel complimenten hebben we gekregen over de route met de mooie panorama’s en wandelpaden die zelfs ingezetene niet kenden.

Er stond echter nog een wandeling gepland, vastgesteld op iedere eerste maandag van de maand. Ook in de vakantieperiode gaat het groepje gewoon van start. Iedereen probeert zo veel mogelijk met de afspraken hiermee rekening te houden want het is zo gezellig en ontspannen. De route wordt meestal door Alice en Jacques uitgezocht en voorgelopen maar iedereen is uitgenodigd om eens een bijdrage te leveren. Dit keer hebben zij echter wederom een prachtige wandeling uitgezocht.

op weg naar het eindpunt

Vanuit Wylre vertrokken richting Schoonbron en Strucht. De Keutenberg hebben we gemeden maar via slinkse schitterende kleine paden zijn we toch op de top van deze befaamde berg in het Heuvelland terechtgekomen. Eenmaal boven kun je niet anders dan weer dalen naar de hoogte waarop je begonnen bent. Deze grindpaden waren niet eenvoudig maar boden ons vergezichten waarvoor wij eigenlijk gekomen waren.

Powered by Wikiloc

Ritme oppakken

Na een bewogen periode met een verhuizing, had ik gedacht om vandaag het ritme weer op te pakken. Een zondagochtend met een zonnetje en in de middaguren regen is de voorspelling. Een niet al te lange wandeling was de planning. Georganiseerde tochten waren vandaag enkel in België. Geen zin om zelf een route uit te zetten reed ik naar Bilzen. De startlocatie staat niet vermeld in de wandelgids maar we weten uit ervaring dat dit meestal goed en ruim van te voren buiten het dorp al wordt aangegeven. Inderdaad ‘meestal’. Na wat rondgezworven te hebben een vroege dame die van de bakker terugkeerde aangeschoten om te informeren naar de wandeltocht. Ze kon me niet verder helpen dan maar bij de bakker naar binnen. Alle aanwezigen konden me wel vertellen dat het gisteren druk was in het dorp en dat iemand gezien heeft dat de bewegwijzeringsbordjes gisteren ook verwijderd werden. Tja, dan toch maar even verder zoeken. En jawel ik zie wel routemarkering hangen en volg deze met de auto tot ik niet verder kan. Wandelpaden zijn niet geschikt voor gemotoriseerd verkeer. Ik parkeer mijn Smartje bij de kerk op de parking en moet eigenlijk hoog nodig naar het toilet. Hier is echter echt niets te vinden om mijn behoefte te kunnen doen en of een drankje te nuttigen. Wel wordt ik aangesproken door nog meer zoekende wandelaars naar de startplaats. Een heeft net als ik het infonummer gebeld en kreeg eveneens een antwoordapparaat!
Door de aanhoudende drang besloot ik snel op weg te gaan en de markeringsbordjes te volgen en mijn GPS af en toe te raadplegen. In een weiland met wat bosschages heb ik de drang kunnen lozen en kon ik op mijn gemak de aangeduide route volgen.

Splitsing

Geen enkele wandelaar is te zien maar wel de routemarkering. Ik loop goed en besluit om de 10 km te lopen om langzaam weer het ritme en de conditie op te bouwen. Bovenstaande foto wijst toch niets op onduidelijkheid. Op deze weg zie ik echter geen bordjes meer staan wel tegemoetkomend. Heeft iemand de bordjes soms verdraaid? Aan het eind van deze weg op een kruising van wegen is geen enkel bordje meer te vinden. Wel heb ik een auto zien staan die wegreed toen ik aankwam. Zou die soms? Dan maar zelf een route gezocht en kwam enige tijd later weer bordjes tegen. Dit bleek achteraf de routeaanduiding van de 21 km en kwam weer uit bij de parkeerplaats waar mijn auto stond.

Aldenbiesen

Hier stonden inmiddels meer wandelaars zoekende naar de start. Ook had een wandelaar de 21 km bordjes gevolgd en had ook slechts een kleine 5 km gewandeld. Dat schiet niet op en ik besloot huiswaarts te keren met dank aan de organisatie. Thuis nog eens alles nagekeken en de informatie in de wandelagenda is anders dan op de website van desbetreffende vereniging. Die vermeld enkel een tocht op de zaterdag.

verborgen maar toch gezien
weg….of eigenlijk boomkruis

Powered by Wikiloc

Friemele of kroemele

Het is een goed gebruik in ons “WOW”-groepje (WoensdagOchtendWandel) dat degene die jarig is (geweest) trakteert. Het valt trouwens ook op dat op zo’n moment iedereen aanwezig is. Vandaag was het mijn beurt om de beurs te trekken. In Gulpen werd de Midweek wandeling door de Veldlopers georganiseerd waar wij dan altijd acte de présence geven. Vanuit Bocholtz, de dikke boom, wandelen we dan naar Gulpen waar we onderweg meestal het officiële parkoers oppikken. We schrijven ons in en lopen dan de lus (of een deel van) de 5 km. Ik ontdekte hier dat ik waarschijnlijk door de spanning dat ik mocht trakteren, vergeten was om de GPS aan te zetten. Volgens collega GPSwandelaar hadden we toen 9,4 km afgelegd.

Bij Cartils bij Wittem komen we bij de bakker lunchroom die het als een ‘overval’ ervoer dat we daar om 10 uur neerstreken met zo’n groot gezelschap tussen de plaatselijke bevolking die in de rij stonden voor brood (woensdag is ‘brooddag’: 3 halen 2 betalen). Mijn bestelling was naast de koffie en thee voor ieder een stuk kruimelvla met pudding, mijn lievelingsgerecht. Na een poosje werden we bediend en toen ontstond de discussie over mijn berichtje op Facebook, over het Limburgs dat dit een landelijk erkende streektaal wordt. De lieverds wilden mij wel even helpen en vertelden dat dit in ’t Bocholtzer dialect ‘friemelevla’ is. De anderen, niet Bocholtzenaren, zeiden ‘kroemele’. De serveerster hielp een handje, nou ja handje?… Zij zei dat ze daar toch ‘kroemelvlaam’ tegen zei en dat ze wel wilde uitleggen wat zij onder ‘friemelen’ verstond! De 70-jarige collega wandelaar reageerde verbaasd en vond dat ze dat toch een aantal jaren eerder had moeten voorstellen.😜

Ik heb begrepen dat we hier nu zeker vaker koffie gaan drinken.

Het laatste deel naar huis hebben we toen maar wijselijk het actuele gespreksonderwerp aangesneden, de Provinciale en de Waterschapsverkiezingen. Van een fervent aanhanger van een christelijke partij kregen we allen een pen en 2 flyers met namen, een mannelijke en een vrouwelijke kandidaat met de hoop dat we deze partij onze steun zouden geven. Een aantal rooie rakkers staken echter niet onder stoel of bank dat zij de lijsttrekker niet zo betrouwbaar vinden. Toen barstte de hel los want vlogen de dieren en de rechtse leuzen om de oren. En werd mij aan het eind van de route nog veel wandelplezier gewenst. Dat kun je wel hebben als je 75 bent geworden, riep mijn wandelmaat mij toe waarna iedereen alle kanten op wegsnelde.👀🤔

Powered by Wikiloc

Laatste van de 3

naar de finish

Het laatste weekend voor de carnaval is tevens de laatste van de serie van 3 in ‘ut Belsj’. Het zit er weer op, jammer. Prachtige wandelingen door schitterend gebied. Het gaat niet om de mooiste route of het mooiste gebied maar wel om het genieten. Iedere route heeft hier iets aantrekkelijks. Nu was het vooral de vorst die nog in de dalen hing.

vorst
zonnetje in het dal

Veel wandelaars waren gekomen om te genieten. Het was druk bij de rustposten. Met het wandeltempo dat wij aanhouden is er niet veel van te merken en lopen we alleen in de buurt van de rustpost in de groep.

Dat is hier ook wel nodig want de markering is niet overal goed aangebracht. Vooral is het opletten bij splitsing van routes of afstanden. Onduidelijkheid alom en veel overleg is dan geboden. Voordeel is dat wij veel wandelaars kennen en dan heb je zo even nagevraagd aan de ‘snelle’ jongens, die al aan de terugweg bezig zijn, wat de valkuilen onderweg zijn.

Altenbroek

2 van de 3

  • 16 februari

Deze zaterdag stond Batice op de wandelagenda. Een prachtige dag met hoge temperaturen voor deze tijd van het jaar was voorspeld. We waren voorbereid maar durfden alleen nog niet in de korte broek te verschijnen aan de start. Gabriël leert snel en wist van vorige keer waar Han de auto altijd parkeert. Aan de achterkant van het startgebouw, bij de Brandweer. Inderdaad net niet naast de inschrijftafel, maar het scheelt niet veel.

Bij de inschrijving bleek dat de mobiele telefoon van Angelo niet goed was opgeladen. Geen nood want de powerbank kon het oplossen, dacht hij. De telefoon vroeg om de pincode en na 3 keer de foute code om de PUK-code. Tja die had hij niet bij zich dus dan maar zonder deze handy. Poeh wat schijnt de zon fel en wat staat deze laag! De zonnebril gelukkig meegenomen en pats, valt er een glas uit. Het zit allemaal niet mee zegt Angelo. We worden oud……hoort hij iemand zeggen: “Vroeger dacht ik dat alleen kinderen ouder werden…..” Nou ja, die heb ik onthouden.Dan maar snel een foto gemaakt om te laten zien wat voor dag het is en dat je echt niet zonder zonnebril kunt.

Powered by Wikiloc

Wij zijn erg voorzichtig en lopen langs de weg in Ganzepad, achter elkaar en links zodat we het tegemoetkomend verkeer goed zien aankomen. Ondanks dat, of gelukkig maar want een moeder met kind komt ons in haar auto tegemoet en….. het scheelde echt maar ‘ee jummie’ of 3 van ons waren geschept. Ze werd verblind en deed de zonneklep vd bijrijdersstoel omlaag maar week daarbij uit naar rechts. Zó rakelijks langs ons dat het onvoorstelbaar is dat onze beschermengel zelfs hiervan schrok. Tjee wat een geluk hebben we gehad.

De route was schitterend al moesten we direct na de start al een stijle klim bedwingen. Boven even staan puffen en naar adem snakken maar daarna is het super genieten van het Hervé landschap. Kuifje moet wel genoten hebben toen hij hier verbleef. Wat een uitgestrekt landschap met zo af en toe een woning of een gehuchtje. Geweldig mooi. We moesten vaak en veel door weilanden trappelen. Niet erg zul je denken maar….. drassig! Ondanks het mooie weer bleef de schoen soms wat hangen en dat was nog niet het ergste. We hebben op deze tocht echt wel wat meegemaakt. Koeiepoortjes of ‘stegels’ zijn we wel gewend maar hier zijn ze zo gemaakt dat personen met een maatje meer het niet redden…..

 

Nadat we allen wat kleding uit hadden gedaan kon deze hobbel toch genomen worden. De vocht hing in de dalen en zorgden voor de sfeer. Deze tocht blijft lang in onze herinnering door al onze ervaringen maar vooral door de schoonheid.

1 van de 3

  • 9 februari

Er zijn van die wandelingen die een geoefende wandelaar absoluut niet wil missen. Toen we nog jong en fief waren stonden we daar vroeg voor op. Vanuit Bocholtz reden we met meerdere personenauto’s gezamenlijk de grens over naar ‘ut Belsj’. Afgelopen zaterdag was zo’n wandeling in Clermont. Destijds stonden we voor 7 uur aan de start te trappelen om “los” te gaan en direct met een flink strak tempo de 42 of zelfs soms de 50 of 60 km af te leggen. Nu zijn we wat bedaarder of berustender en hoeven we niet persé om 8 uur te vertrekken om 21 km te lopen.

Zaterdag hadden we één auto vol geladen en hebben we op ons gemak gelopen. De verhalen onder het wandelen zijn nog hetzelfde en soms zelf nóg heftiger en zijn zelfs af en toe zo aangedikt dat niemand ze meer gelooft. Maar wel leuk om aan te horen en om er nóg een schepje bovenop te doen.

De afspraak was dat we allen in korte broek zouden gaan, zoals vroeger. In de nacht had het wel gevroren en er waren warempel verschillenden die zich aan de afspraak gehouden hebben. Helaas waren zij geen lid van wsvNOAD.

De eerste pauze was in Thimistre en de militaire tank stond ons buiten al op te wachten. Niemand van ons had behoefte om na 5 km al te pauzeren en we leefden in de veronderstelling dat we een lus zouden maken en daar nog eens aan zouden komen. Helaas we hebben de oorlogsattributen binnen niet kunnnen zien want ze hadden deze rustpost voor de 21 km verlegd. (Die verdomde Belsen)

We hielden het droog maar moesten wel een flinke wind torsen. Ach ik vertel niet verder want je moet het meemaken en wie gelooft ons nu nog? Wellicht over een paar jaar zeggen we dat dit een héél zware tocht was met flinke storm en regen/hagel en sneeuwbuien……

De verhalen groeien, de kilometers en het tempo worden minder en wij steeds ouder. Komende zaterdag gaan we weer maar dan naar Battice.

Powered by Wikiloc

Mooiste wandeling

In het wandelprogrammaboekje stond de Gulpdaltocht in Slenaken vermeld. Ik wilde hier graag heen en na wat overleg ging NOAD clublid Wiel mee. De voorspellingen voor het weer waren gunstig en het zou een mooie warme zonnige dag worden. De auto konden we vlakbij het startlokaal stallen en al vroeg in de ochtend vertrokken we met ons tweetjes in een frisse ochtend.

panorama
Panorama

De eerste klim zat al aan het begin van de route. Toen we boven aankwamen aan de top van deze heuvel konden we de vesten al uitdoen want de transpiratie kwam al door alle gaten naar buiten. Direct al een mooi vergezicht als je tenminste de moeite nam om even achterom te kijken. Over allerlei bospaden en graspaden ging de route verder richting het buurland België. We stelden al vroeg vast dat we een goede keus hadden gemaakt om naar Slenaken te gaan. 
De  Voerstreek  is een prachtig gebied en heeft een typisch karakter. Steeds doemen er mooie vergezichten op en de gehuchten en dorpen hebben een ietwat rommelig karakter. Geen rijtjeshuizen of hoogbouw en geen woning die op elkaar lijkt. Een rooilijn wordt niet gehanteerd en door het heuvelachtig gebied krijgt het dorp nog een speciale dimensie. Veel open water, niets ondergronds of gekanaliseerd maar ongerept stromend midden door het dorp.

vakwerkhuis
vakwerk
ingestort
ingestort dak naast zonnepanelen

Deze route had één centrale rust- of drankpost waar wij 3 keer kwamen, dus steeds een lus liepen. Zo verkenden we de omgeving van Sint-Martens-Voeren goed. Deze Voerstreek staat bekend om de taalstrijd tussen Vlamingen en Walen en kent 3 dorpen: Sint-Martens-Voeren, Sint-Pietsers-Voeren en ‘s-Gravenvoeren oftewel Voeren. Wij wandelaars kennen deze streek wel maar zo’n prachtige route als we nu liepen hebben we daar nog niet gedaan. Gelukkig heb ik de track op GPS opgenomen en we zijn vastbesloten om deze wandeling met de overige clubgenoten van wsvNOAD zeker nog eens te gaan doen.

klokjes
klokjes
de Voer
de Voer
wijnvelden
Wijnvelden
veldweg
veldweg

Powered by Wikiloc

Allerlei

Na een moeilijke week heb ik vandaag wat ontspanning gezocht. Eigenlijk stond een Pelgrimstocht op het programma maar die heb ik afgezegd omdat ik dan een hele dag onderweg zou zijn. Met dit mooie weer ben ik toch lastig thuis te houden en mijn hoofd kon wat frisheid gebruiken. Na een miserabele korte nachtrust besloot ik een route te downloaden en zelf in mijn uppie te gaan lopen zodat ik het een en ander een plaats kon geven.

hutje op de hei
hutje op de hei

Van mijn wandelmaat “Wandeljoep” heb ik als “Wandelengel” een route gedownload op mijn GPS van 22km. Ik zag dat er een lus ingebouwd zat en kon zodoende indien nodig een kortere afstand nemen. Vanuit Urmond vertrokken en heerlijk vrij snel in de natuur. Een mooi voor mij haast onbekend gebied en dat is altijd verrassend. Ik moest mijn ‘koppie’ erbij houden om de track goed te volgen en belande in Geulle bij de lokale bakker op het terras. Heb hier de lokale krant gelezen bij mijn koffie’s. Hier moest ik besluiten of ik de lus wel of niet zou nemen en gezien de tijd die ik nodig had voor de krant heb ik de kortste afstand verder afgelegd. Ik heb genoten van nieuwe (bos)paden en verrassend heuvelachtig terrein. Zo zie je weer eens wat anders en hoorde ik flink geknor maar zag dat het een tientonner was die rustig lag te genieten.

Powered by Wikiloc
creatieve poort
creatieve poort

Aan het eind van deze wandeling ben ik op het binnenterras van restaurant “Cocon” gaan zitten wachten op May. Met een lekker speciaal witbiertje merkte ik dat mijn gedachten nu op een ander thema uit waren gekomen en wel de websites die ik onderhoud. Deze eigen website is nu goed beveiligd en te bereiken via https, met dank aan ASHA webhosting. De site van Stichting Jonathan voldoet nu ook aan de nieuwe Europese regelgeving.

Toen May me kwam halen hebben we eerst samen genoten van een heerlijke lunch en het voelde alsof we toch nog een beetje vakantie hebben.

muren voor kerk
muren voor de kerk

Heuvelland wandeling

Aan het einde van onze vakantie is de Heuvellandse 4 daagse van start gegaan. De eerste 2 dagen heb ik verstek moeten laten  gaan. De zaterdag en zondag kon ik wel maar inschrijven is dan niet mogelijk. Voor mij maakt dat niet uit want ik hoef toch geen diploma, sticker of stempel. De organisatie mist zo echter inkomsten want ik maak wel gebruik van hun organisatie.

Ik besloot de 21km tocht te gaan lopen en parkeerde de auto precies waar de wandelaars kwamen richting Geulhem. Ik hoefde dus niet naar het inschrijfbureau en liep met de wandelaars mee. Na enige tijd flink doorgestapt te hebben ontdekte ik dat er een splitsing was maar dat ik op de verkeerde afstand zat. Dit was het parkoers voor de 28 en 42 km. Er zat niets anders op dan maar 7 km meer lopen. Het was een schitterende tocht. Veel door weilanden die normaal gesproken geen wandelpad hebben. Zo kom je nog eens ergens waar anders geen toegang toe is.  Het weer is zoals de hele zomer al prachtig met veel zon en hoge temperatuur. Extra drinken en zorgen dat je niet teveel zon op je hoofd krijg. Transpireren doe je toch en daar kun je enkel alleen maar tegen vechten door veel te drinken. Ik heb genoten.

Powered by Wikiloc

Zondag moest ik wel de 28 km afstand nemen want de 21 ging nu dezelfde route als ik gisteren met de 28 had afgelegd. Nu wel goed uitgekeken en naar de start gegaan. Vanaf het begin er maar een flink tempo op gezet want er was voorspeld dat het nog warmer zou worden dan zaterdag. Een grote hoed uit Kenia als hoofddeksel waar ik wat reacties op mocht ontvangen. Ook deze route had onvoorspelbare paden door bos en weilanden. Ik merkte nu wel aan het eind dat ik niet meer gewend ben om meer dan 25 km afstanden te lopen. Die laatste kilometers vraten aan mij. Dan maar wat meer rust en een kop koffie extra hetgeen wonderen deed.

De binnenkomst bij de finish was groots met erg veel keiharde muziek. Zo hard dat ik zelfs mijn hoortoestellen uit heb moeten doen omdat het pijn aan mijn oren deed. Waar dit nu voor nodig is? Ik trakteerde me op een lekker softijs want vond dat ik dit wel verdiend had.

Powered by Wikiloc