Categoriearchief: Vakantie

Laatste campertrip

Met de tropische temperaturen die wij dit jaar in ons land behaald hebben zijn we niet vaak met de camper op stap geweest. Daar komt nog bij dat we een verhuizing achter de rug hebben.

Toch genieten we steeds weer van de vrijheid die onze camper ons biedt. We reserveren nooit een plek en vinden altijd wel een staanplaats. De bestemming is eveneens steeds een verrassing want we stappen vaak in en zien dan wel waar we terecht komen. Dit jaar hebben we deze al 9 jaar. Waar blijft de tijd.

Dochter Lieke kwam dit keer in het hoogseizoen voor het bijwonen van een bruiloft naar Nederland met haar gezinnetje. Omdat ze hun verblijf meestal met allerlei bezoekjes combineert is het van belang mobiel te zijn. Ze hebben hiervoor de camper als thuishaven gebruikt en zijn in Hoorn neergestreken. Ze hadden pech want het weer was net in deze week minder goed.

Wij zijn met het openbaar vervoer naar Hoorn gereden en hebben de camper weer opgehaald. Vanuit deze stad zijn we doorgereden naar het eiland Rügen in Noord-oost Duitsland. Ik had veel gehoord over de natuurschoon en de bezienswaardigheden. Het was wel een hele trip voor maar een kort verblijf van een paar dagen dus werd het snelweg. Geheel tegen onze gewoonte in. Het weer werd inmiddels steeds beter en er werd zelfs een hittegolf voorspeld!

De natuurcamping in de nabijheid van de stad Stralsund beviel ons prima. Vanuit hier heb ik in de regio Mönchgut mooie wandelingen kunnen maken. Vooral bij Gager is een prachtig wandelgebied waar geen voertuigen (óók geen fietsen of mountainbikes) toegestaan zijn.

Wij wilden graag Rostock bezoeken omdat we gehoord hadden dat deze stad een bezoek waard is. Helaas onden we hier geen camping in de buurt vinden en wilden we niet op een camperplaats gaan staan. Zodoende reden we door naar de 2e stad die ons aanbevolen was: Schwerin. Inderdaad een prachtige stad met genoeg bezienswaardigheden.

De terugreis was echt een domper. We vertrokken al vroeg (voor ons doen) en ik zag op de navigatie al dat er 2uur en 45 minuten vertraging was tot we thuis zouden zijn. Het werd inderdaad een ‘crime’ en zodra we konden zijn we de Nederlandse grens overgestoken en in de buurt van Arnhem hebben we toen overnacht.

Alles onderweg op een rijtje zettend en onze plannen voor de toekomst besprekend kwamen we tot de conclusie dat we onze vakantie’s anders willen gaan doorbrengen dan we de laatste jaren gedaan hebben. Een keerpunt in ons ‘vakantie-leven’. Zodoende is het besluit genomen om de camper te koop aan te bieden. Wel met gemengde gevoelens, dat wel. Een besluit dat we wel snel genomen hebben maar realistisch is gezien onze toekomst(plannen).

Lotte met ons in Zeeland

Vrouwenpolder

Ieder jaar verheugen wij ons op een weekje vakantie met kleindochter Lotte van 8 jaar. Dit jaar vroeg zij al in het voorjaar waar we heen zouden gaan en een van haar favoriete plekjes is uiteraard een pretpark. Daar zijn we nog niet zo lang geleden al met haar geweest dus we duwden haar een beetje een andere kant op, de zee.

Hier hebben we een leuke camping gezocht met attracties en activiteiten voor haar. Achteraf was ze echt te groot voor deze attractie’s maar genoot ze wel van de activiteiten die geboden werden. Het weer tijdens deze trip was zoals vaak aan zee: winderig en lekker droog met niet te hoge temperaturen. Wel geen strandweer maar dit is voor een wandelaar uitstekend om strandwandelingen te maken. De camping lag naast een natuurgebied, Oranjezon. Een mooi duinengebied dat vroeger aan de Oranjes behoorde voor de vangst, of afschot van konijnen. Een gids en een fotograaf zorgden voor een avondwandeling door dit gebied. Lotte vond het prachtig en vertelde trots dat ze waarschijnlijk natuurwetenschapper wilde worden in plaats van bij de politie te gaan. Later zwakte ze dit wat af door te zeggen: misschien!

natuurwetenschapper

Een heerlijke week met allerlei leuke gezamenlijke activiteiten zoals een fietstocht naar Veere waar stomtoevallig een toeristenmarkt werd georganiseerd. Een super gezellige en mooie markt. Daarnaast een fietstocht naar een ‘subtropisch indoor zwembad” met gratis entree omdat we op een soortgelijke Roompot camping waren. Eten wat Lotte wilde bij fastfoodketens, en pizza bij de italiaan. Over de ijsjes praten we niet want wellicht gaan haar ouders dan steigeren of worden ze ongerust.

Big Magnum

We zien jaarlijks een behoorlijke verandering in zelfstandigheid, gedrag en interesses. Kaarten, kwartetten, spelletjes, verhaaltjes, voorlezen, zelf strips lezen en nog heel veel soortgelijke zaken dit keer. Naar de computer werd niet omgekeken en het leukste is dat ze erg onderhoudend, gezellig kwebbelde, de hele dag! Heerlijk toch en wat een stilte op dit moment nu we al weer een weekje thuis zijn. We denken dan vooral terug aan de leuke momenten en praten niet over haar grote wens om nog een keer paard te rijden (zoals vorig jaar). Dit keer werd het echter een pony en opa moest de pony leiden. Voor Lotte weer het een lijden. Dit hoeft voor haar niet meer en na 50 meter op de rug gezeten hebben wilde ze het liefst er alweer af. Maar ja dat vond opa niet zo’n goed idee.

Verplicht ritje
gedwongen smile

Lotte heeft al een optie genomen op komend jaar en wij mogen alleen de periode nog met haar ouders regelen. Super toch!

Ontvoering van ons kleinkind Lotte

Ruim 2 jaar geleden waren we met onze Lotte op een camping aan een meer waar gezeild werd. Je moet weten dat we met goedvinden van haar ouders ieder jaar 1 week haar mogen ontvoeren. Zij gaat dan met ons mee in de camper waar ze haar eigen ‘slaapkamertje op zolder’ heeft.

De zeilbootjes vond ze erg leuk en wilde ook graag zeilen. Oma beloofde haar toen dat zij dat mocht, als ze kon zwemmen. Haar ouders kregen de opdracht om dit te faciliteren. Vorig jaar had ze weliswaar één diplomaatje maar dat vonden haar ouders en wij nog niet voldoende om te gaan zeilen. Weliswaar pas 7 jaar was het  voor haar een grote uitdaging om nog meer diploma’s te halen. Dit jaar was het dan zo ver en konden we een zeilkamp regelen.

Wij hadden internet afgestruind voor een zeilschool gelegen aan een camping aan het Bergumermeer in Friesland. Hier een week in overleg met haar ouders gereserveerd. De camping heeft allerlei faciliteiten voor kinderen en een heel animatieprogramma. Dat hebben de oudjes geweten….Iedere dag wilde Lotte daarheen en werd ze met een treintje opgehaald!

De eerste 2 dagen hebben we van alles met haar ondernomen op de camping.  Ik geloof dat ik de waterglijbaan in het zwembadje wel 500 keer ben afgegaan. En Lotte moest uiteraard mij steeds voorblijven. Wat een waterrat! Op zondag fietsten we naar het dorpje Bergum om daar wereldkampioenschappen kaasrollen en nog meer aparte spellen, te gaan bekijken. Tegen een flinke wind in moeten fietsen en dan blijkt het dorp uitgestorven te zijn. Alle winkels en horecagelegenheden gesloten! O, nee, toch niet. De plaatselijke frietkot was geopend en laat me die nu softijs verkopen. De activiteiten waarvoor wij kwamen waren aan het andere eind vh dorp en dat was nog een behoorlijk stuk fietsen werd gezegd. Dat hebben we maar achterwege gelaten.

De eerste zeilles was best erg spannend. Er waren een 12 tal kinderen en er werd gevraagd of er iemand naar de avond wilde schuiven want daar waren maar 2 leerlingen. Dat konden we haar niet aandoen en bovendien ‘savonds is ze dan toch te moe van de inspanningen overdag.  Eerst wat theorie, voor haar, een van de jongste deelnemers, was dit eigenlijk veel te moeilijk maar toch stond ik verbaasd wat zij allemaal had opgepikt. Geheel ongeïnteresseerd achteraan in de groep en geeuwend naar iets geheel anders kijkend bleek ze later toch bijna alles meegekregen te hebben. Voor grootouders is een zeilcursus erg spannend. Oma op de pier en ik met de camera aan de kant of zelfs in een gehuurde kano, samen met Mia, om alles nauwgezet te volgen.

Omdat zoals in de eerdere blog al aangegeven, tante Lieke, ome Eddy en het nichtje Mia, in Nederland waren was afgesproken dat zij Mia voor 2 nachtjes bij ons op de camping achterlieten. Dit was voor het eerst dat beide kleinkinderen tezamen bij de grootouders langer dan 1 dag bleven. Best spannend voor iedereen hoe dit zou gaan. Ook omdat het voor Mia voor het eerst in de camper slapen was. Beide nichtjes hadden zich erg verheugd op het samenzijn en wij als grootouders zeker zoveel. Wat is dat leuk om 2 daagjes met hun te kunnen optrekken. Dit zal ook niet zo vaak voorkomen en was voor ons een unieke ervaring. Ze hebben ons beiden ‘zoet’ gehouden met allerlei spelletjes, activiteiten en vooral verhalen of mededelingen. Beiden kunnen hun mondje goed roeren en niet stil zitten. Goed dat wij nog actief zijn voor onze leeftijd. Wij zijn wel met hun samen gaan slapen want het vergt toch wel wat.

De zeillessen vond Lotte aan het eind van de cursus helemaal geweldig. Vooral toen ze een diploma kreeg en het hele meer over gezeild had. Weliswaar verteld ze zelf dat ze ook nog een beetje geslapen had in de boot! Zo ontspannen?!!? of toch te moe of teveel indrukken. In ieder geval heeft ze gezeild en de eerste beginselen zijn bijgebracht. Iets om nooit te vergeten. Opa en oma zijn heel erg trots en later haar ouders natuurlijk ook. De laatste zeildag was er een behoorlijk windje en veel zon. In de middag veranderde dit en kwam er eindelijk na 7 weken een flinke hoosbui. Dit was het einde van een prachtige week.

Verjaardagsfeestjes als begin van vakantie

Wij hadden onze jaarlijkse vakantieweek met kleindochter Lotte gepland toen we bericht kregen dat Lieke met haar gezinnetje uit Kenia in die periode ook naar Nederland kwam. Toen is er overleg geweest en zij kwamen al een week eerder in Nederland aan. Hun hoofdbestemming was nu niet Limburg en ze hadden een huisje in Kijkduin gehuurd. Het komt zelden meer voor dat Lieke haar verjaardag in Nederland kan vieren en voor deze gelegenheid was er een feestje aan het strand.

Wij besloten al snel om onze vakantieweek uit te breiden met een week en eerst naar Kijkduin te gaan en vervolgens, de dag erna, naar Arnhem voor het verjaardagsfeestje van Lotte. Dan hadden we nog 4 restdagen alvorens we met Lotte een week naar Friesland zouden trekken. Ik moest nog enkele etappes van het Pieterpad lopen en dat paste mooi in deze restdagen.

Het strandweer was perfect voor een feestje. De temperatuur was prima en er stond een stevig briesje zodat het niet erg druk was. De strandtent was speciaal voor kinderen erg leuk met veel leuke attracties. Oom Joost had ook nog voor waterpistolen gezorgd zodat de kids de gasten in beweging wisten te houden!  Het feestje begon met een verhalenvertelster/kunstenaar die haar levenswandel in de kunst op een leuke en interessante manier met ons deelde.

Wij hadden een campingplek in ‘s-Gravezande weten te reserveren en hadden zo een leuke fietstocht naar en vanaf Kijkduin door de duinen.

 

Op zondag togen we naar Arnhem waar in een heel andere sfeer een leuk kinderfeestje gehouden werd. Uiteraard ook met veel water bij een tuinzwembadje en met wel een tropische temperatuur. De barbeque zorgde voor de inwendige mens naast een nog wat hogere temperatuur.

Cruise door de fjorden

 

Iedere dag is het weer een feest dat we nog samen zijn. Al is niet ieder feest even geslaagd als je zou wensen. Meer dan 45 jaar zijn we samen en daar wilden we ook samen iets bijzonders mee.

Een cruise door de Noorse fjorden was al langer een wens. Na 3 keer in Noorwegen rond gezworven te hebben met de camper of met een busje wilden wij nu graag over het water. De eerste reis naar Noorwegen was met de kajakvereniging Naviculare en hebben we voor het eerst echt wilde rivieren met heftige stromingen bedwongen. May heeft hier nog een trauma van bijna doodervaring overgehouden. De laatste keer was ook niet onfortuinlijk en is  een zeer gecompliceerde polsbreuk de herinnering. Dit schitterend land met de prachtige natuur kennen we voornamelijk van de maand juli waar we nu 3 van de 4 keer schitterend weer en zelfs een hittegolf hebben meegemaakt.

De enorme hoeveelheid indrukwekkende watervallen, al of niet met regenboog, het lichtschijnsel op de wateren, de schaduw en zon in de bergen en fjorden en de vele mooie bloemen spreken boekdelen en hebben ons verliefd doen worden op dit land. Wat is er nog mooier dan verliefdheid op elkaar en voor de natuur?

Powered by Wikiloc

Deze cruise was maar kort, een week, en zeer goed verzorgd. We wisten van de vorige cruise op de Middellandse zee dat we meer dan goed voor ons is zouden eten. Geweldig vriendelijke en behulpzame crew en mooi schip met idem hut. Nou zijn wij niet zo’n figuren die de hele dag in de zon kunnen liggen of niets doen. Wij zijn meer van die actievelingen. 2 dagen op zee is dan ook te lang en de dagtochten met de bus is ook te massaal en is wel tegengevallen. Op de mooie plekken wordt je ‘even losgelaten’ om vervolgens snel weer dóór te moeten. De reisleidster had me al op de  1e dag in het vizier toen ik te laat terug in de bus stapte omdat ik nog snel wat foto’s wilde maken.

De Geiranger en het oude gedeelte van de stad Bergen  waren absoluut het hoogtepunt. Molde en Eidfjord zijn ook mooi. Het meest hebben we genoten van een weekje met elkaar, zoals het ooit begonnen is, naar en in ons favoriete land te genieten van alles. Het was weer prachtig en we hebben gefilosofeerd over onze toekomst en onze vakantie’s. Nu bereiden we ons voor op voor het eerst een paar daagjes met onze kleinkinderen naar Friesland. Voor het eerst zijn we dan met hun beiden alleen en we verheugen ons hier erg op. We hebben ze al een kaartje vanuit Bergen gestuurd.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Verjaardagscadeau

Wat is het mooi om jarig te zijn in een prachtig land maar vooral met het gezin van je dochter die al meer dan 10 jaar in dit bijzonder land wonen. Het is lang geleden dat we samen deze speciale dag hebben mogen vieren. Nou een feest was het zeker.Er was een geheim maar helaas was ook dit in het water gevallen. Een game-drive met een speciale overnachting in een lodge met z’n allen in een safaripark. Het park was echter door de overstromingen niet meer te bereiken en moest er een alternatief gezocht worden.

Eerst op een speciale plek aan de rand van het meer werd er uitgebreid geluncht. Daarna werd ik naar een bijzondere plek, een vroeger kasteeltje gebouwd in Zwitserse stijl door, gelegen op de top van een berg en uitkijkend over een enorme vlakte en het kratermeer. Hier kregen we weliswaar ook een aangepast programma in verband met het weer en werden we naar het hoger gelegen gedeelte gereden waar we enkele roofvogels, vosjes, jonge Gnoe’s, zeepaarden, buffels en ja nog veel meer dieren gespot hebben. Het was bijzonder. De dag sloten we af met heerlijke hapjes en een bijzonder glaasje wijn. De volgende dag zijn we terug naar Nairobi gereden voor de terugreis. Mia Keziah heeft ons uitgezwaaid.

Het verblijf in Naivasha

Het verblijf was niet zo lang maar zo als onze dochter Lieke het mooi zegt: Dit keer geen kwantiteit maar kwaliteit. Inderdaad erg mooie dagen samen gehad en zo fijn om bij elkaar te zijn en over allerlei zaken een gesprek te hebben. Tenminste als het mocht van onze kleindochter Mia. Zij eiste haar eigen tijd op en vertelde honderd uit. Wat een bijdehandje. Ze heeft ons door de kwekerij, farm, geloodst en wist te vertellen waar onder andere de sepia stond maar ook te vertellen dat ze een eigen viskwekerij hebben (in het afvalwater) die voor de eigen werknemers zijn. Ook erg interessant is het ‘wetland’ de biologisch zuiverende vijvers voor het afvalwater van de kwekerij en het dorp. Mia, 4 jaar, heeft mij hier een hele uitleg over gegeven.Zoals gezegd was het tijdens ons verblijf het regenseizoen. Er was toch een programma gemaakt o ons toch wat sfeer te laten proeven van Kenia. Door het seizoen viel dit echt in het water. De ochtenden waren meestal wel droog en de dagen begonnen met  bewolking dat later overging in zon. Maar rond 2 uur viel er eerst een bui waarna de hel losbarstte. Net in de middag als je meestal ergens heen wilde gaan. Het ondernemen zit hun echter in het bloed en ze hadden steeds weer een alternatief.

Uiteraard wil je ook eens naar de stad of naar de winkels. Dat functioneert in Kenia heel anders. Er zijn veel markten waar van alles te koop is en een drukte van jewelste heerst. Maar door de jaren heen verrijzen er steeds meer hypermoderne winkelcentra. In deze gigantisch grote centra kom je niet binnen voordat je eerst uitgebreid gescand bent door detectiepoortjes en je auto van onderen en binnen bekeken is. Hier komen veel blanken maar ook steeds meer eigen bevolking. De levensstandaard wordt steeds beter.De ochtenden vulde ik op mijn eigen wijze in. Er gaat geen dag voorbij zonder wandelen. De prachtige grote tuin zit vol met vogels maar achter het hek zijn de wanden van de krater waar veel wild loopt. Hier heb ik super genoten van mijn dagelijkse activiteit. En tegenwoordig is daar uiteraard mijn camera bij. Dubbel genieten dus. Wat een rust en wat een prachtige natuur. May heb ik ook een dag weten over te halen om met mij mee te gaan en dit was een extra momentje voor ons tweetjes.

Geniet maar even mee van de fotomomenten. Op dit gebied, genaamd de vlakte, zitten giraffen, dik dik’s, waterbucks, zebra’s, buffels en enorm veel watervogels, zwanen, reigers, eenden en erg veel kieviten,  en andere bijzondere vogels die ik niet met naam ken.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Nairobi

De hoofdstad is bijzonder en het verbaast me iedere keer dat een miljoenen stad zo functioneert. Er zijn geen trottoirs en het verkeer zoekt zich een weg door de stad waar zo weinig aan de verkeersregels wordt gehouden. Veel voetgangers die tussen de rijdende auto’s springend de overkant van de weg proberen te bereiken. De meeste wegen zijn een gatenkaas en dan liggen er nog overal verkeersdrempels zo hoog en veel dat een Europeaan al snel de wegbeheerder een proces zal aanspannen omdat zijn auto schade heeft opgelopen. Gelukkig zijn de meeste wegen nog onverhard en in het regenseizoen, dat zojuist hier begonnen is, staan de wegen dan ook blank. Hele wegverzakkingen en ondergelopen delen van wijken zijn het gevolg.

In deze stad hebben we een fabriek bezocht die kralen vervaardigd. Een project waar mensen aan werk geholpen zijn en gelukkig de automatisering nog niet heeft toegeslagen. Nederland is een van de hoofdafnemers van hun producten. Uiteraard hebben we ook het Karen Blixten museum bezocht om zo met eigen ogen haar verblijf en haar grond te zien. Een replica van de koffiedrogerij die nu op deze vroegere plantage staat en waardoor zoveel Kenianen aan een inkomen kwamen wordt met veel trots getoond.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Familie bezoek Kenia

Op internet zoekend naar een voorjaarsvakantie komt plots een mailbericht binnen van onze schoonzoon en van onze dochter dat er een speciale aanbieding voor een vlucht naar Nairobi is. Wij hebben dergelijke aanbieding nog nooit, in de meer dan 10 jaar dat zij in Kenia wonen, aangetroffen. Het zoeken wordt direct gestaakt en de bestemming is bepaald. Nog even overlegd over de periode en over de duur van deze vakantie en alles wordt snel geregeld.

De nieuwe woningen waar ze sinds begin dit jaar verblijven wilden wij erg graag zien. Via de chat hebben we wel een indruk opgedaan maar je moet dit uiteraard echt zien. De woning in de hoofdstad staat in de chique wijk genaamd Karen van de legendarische persoon Karen Blixten die we kennen van de film of het boek: Out of Africa. Beiden hadden we als voorbereiding de film en het boek nog eens tot ons genomen. Deze oud koloniale Engelse stijl woning ligt mooi en heeft een mooie tuin.

Het andere verblijf ligt in de stad Naivasha, ongeveer 100 km ten noordoosten van de hoofdstad. Hier is ook het bedrijf gevestigd waarvan Eddy de manager is. Het bedrijf in plantenstekjes en ook in tuinkruiden ligt direct aan het kratermeer en heeft een fantastische ligging. Vanuit de prachtige tuin die direct aan het meer grenst hebben we kunnen genieten van de dieren die dagelijks een kijkje komen nemen en hun voer opzoeken.

Het belangrijkste doel van dit bezoek was uiteraard het samenzijn met dit gezinnetje. Wij hebben samen eens heerlijk kunnen bijpraten en van elkaar genieten. De jongste spruit, Mia hebben we nu extra vaak en lekker lang kunnen knuffelen en vooral spelen, voorlezen en plagen. Iedere grootouder zegt uiteraard dat ze een lief kleinkind hebben maar dat is niet altijd waar. Wij hebben het wel getroffen met deze wijsneus en echt van haar en met haar genoten. Op hun stuk grond hebben we samen zaadjes verspreid om hier mooie bomen en struiken te laten wassen. Het is geweldig mooi gelegen en heeft prachtig uitzicht op de berg Longonot en Lake Naivasha.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Ontvoering

Gezocht door de ouders van Lotte. Wij, grootouders, hebben haar ook dit jaar weer één week kunnen ontvoeren. Ze gaat nu al een paar jaartjes iedere zomer met oma en opa mee op vakantie in de camper. Ze verheugt zich op haar ‘eigen’ kamertje, het opklapbed in de alkoof. Ze vraagt zelf altijd of ze weer met ons mee mag en het liefst naar het strand!

Wij hadden Molecaten camping in Katwijk aan zee uitgezocht omdat deze dicht aan het strand ligt, een animatie programma voor kids heeft, een (binnen)zwembadje en veel speeltoestellen. Meer heb je niet nodig. Daarbij ligt er een manege achter de camping en ze is dol op paarden en van ons mocht ze een paardrijles nemen.

Dát was spannend en slapeloze nachten voordat het zover was. Maar ja, dán is het wel leuk tot…..tot er even in draf gegaan werd! Opa liep (rende) er wel naast en hoorde haar zeggen dat ze het wel eng vond en ook een beetje bang was. Maar Felix, haar paard, was lief en hield haar in het zadel. Een beetje eigenwijs is ze wel want bij alle aanwijzingen zei ze: ja, weet ik wel (met klemtoon en stemverheffing). Na de draf heb ik het niet meer gehoord, ha,ha.
 Een dagje op het strand de windvogel oplaten is ook super. Gelukkig hadden we een dag uitgezocht dat er behoorlijk wat wind stond zodat ze (ik kan het ZELF!) de vlieger in de lucht kon houden. Eerst flink alle kanten uit rennen en de vlieger steeds maar neerstorten. Toen opa de vlieger in de lucht kreeg (zonder rennen) wilde ze het zo toch maar ook proberen. En toen was het uiteraard geweldig. Opa’s pet op ‘snelheid’, tong uit de mond en maar touw laten vieren.

Het avondeten kon niet snel genoeg naar binnen gewerkt worden of … ik heb geen honger, of ik heb genoeg….. want de PARADE van het animatieteam trok steeds om 18.30 uur over de camping en Lotte moest daar natuurlijk bij zijn. Vervolgens werd er muziek gemaakt, geknutseld en ja wat nog meer allemaal?

Soms was er ook tijd voor oma om samen wat spelletjes te doen. Gefietst hebben we, dat kan ze al bijzonder goed, ijsjes gegeten, pizza’s (haar lekkerste gerecht mét salami) naar de wekelijkse toeristenmarkt en och zó veel meer. Een week is dan toch te kort maar ook weer lang genoeg want wát was ze ‘s-avonds moe, té moe om te gaan slapen maar na 3 minuten hoorde je haar niet meer en was ze in dromenland.