Categoriearchief: Fotografie

Einde jaars bericht

De laatste dag van de eerste 10 jaar van dit decennium maken we de balans op. Het jaar 2019 is een bewogen jaar voor mij/ons geworden. Nauwelijks bekomen van vervelende confrontatie met ziekte start het nieuwe jaar met verkoop van de woning waar we 30 jaar lief en leed gedeeld hebben. Een nieuwe levensloop bestendige woning centraal gelegen waarin onze verdere toekomst wordt bepaald en we ons nu thuis in voelen. Echter met de gezondheid sukkelend is dit een bewogen jaar. We sluiten deze periode tezamen met het jaar af. Een nieuw jaar met nieuwe kansen dient zich aan.

Hard gewerkt aan mijn gewicht maar vooral aan mijn conditie hetgeen te zien is aan bovenstaand staatje. Het voornemen was om gemiddeld 10 km per dag te bewegen heb ik dit ruimschoots gehaald. Het voornemen voor komend jaar is gewoon stabiel maar vooral gezond te blijven. Genieten van het leven en dat als het even kan in de natuur en hoop dat die gaat verbeteren en zeker niet verslechterd.

Huls in Simpelveld

Door de verkoop van onze geliefde camper moeten we nog een andere manier vinden om op vakantie te gaan. We hebben wel wat ideeën en zullen gaan zien of het gaat bevallen. De traditie om een weekje in het hoogseizoen met kleindochter Lotte willen we zeker handhaven en daar verheugen we ons nu al op. Ook op een week met zoon Joost samen naar Beijing, China. Joost gaat deelnemen aan een marathonloop, gedeeltelijk over de Chinese Muur en heeft mij gevraagd om mee te gaan. Hij moet immers toch gefotografeerd worden bij deze prestatie! Een onderneming, ook voor mij in mijn 70e levensjaar. Spannend.

wandelaars

Aan mijn hobby’s, fotograferen en genealogie, heb ik ook behoorlijk wat tijd gespendeerd. Niet veel bijzondere foto’s gemaakt en ook de fotografie clubavonden heb ik afgelopen jaar op een laag pitje gezet. Toch al wandelend onderweg heb ik genoeg momenten mijn toestel ter hand genomen. Het onderzoek naar mijn stamboom heeft verrassende contacten met familieleden opgeleverd en zodoende ook behoorlijk wat gegevens kunnen aanvullen. Heel erg blij met een DNA kit dat ik cadeau kreeg en waarmee ik hoop aanvullende gegevens te verkrijgen van mijn afkomst. Spannend.

Lotte poseert voor opa met Kerst

Het komend jaar hebben we al een aantal zaken gepland waarop we ons verheugen. De reis naar Beijing, vakantieweek met Lotte maar daarnaast ook nog wat uitstapjes, bezoekjes aan musea, steden en aan nog veel andere bestemmingen. Nog niet genoemd is ook de voorgenomen reis naar Kenia! Steeds weer een bijzondere ervaring om kleinkind Mia Keziah in onze armen te drukken.

DWD 2019

Jaarlijks kijk ik uit naar deze speciale week. Het evenement is in mijn agenda al een paar jaar geblokt. Een dag is altijd veel te weinig voor hetgeen we willen zien. Toch zijn we maar een dag geweest, maar wel een hele dag.

ciculair paviljoen

Het thema zoals eigenlijk alles tegenwoordig staat geheel in het teken van duurzaamheid. Het recyclen is al enige jaren een hot item en men is erg creatief op dit gebied.

Thuis als voorbereiding al een aantal websites bezocht en een route uitgestippeld. Je neemt je altijd veel meer voor dan hetgeen je aankan. Maar dat is ook het leuke van de tijd vooraf.

Hetgeen we niet gepland hadden was het boerenprotest van deze groep die uitgerekend op vrijdagochtend naar Den Bosch over de snelweg met een slakkengang ging en dan ook nog zo dat niemand er langs kon. Ik heb niets tegen stakers maar als ik op de autoweg zo ga rijden wordt mijn rijbewijs in beslag genomen én krijg ik een flinke boete. Zo heb ik maar een sluiproute genomen en heeft mijn GPS me toch redelijk goed naar de eindbestemming gebracht. Ik was niet met onderstaande fiets of brommer. Deze waren wel te zien op de DDW.

Op ons gemak hebben we genoten van 3 locaties en terwijl we wisselden van de zon. Het was een pracht dag en we hebben zodoende echt genoten. Volgend jaar gaan we dan naar de andere plaatsen en hebben we zo weer een reden om te gaan.

We hebben de beurs goed op de knip weten te houden dit keer. Hebben wel een optie genomen op een (licht)kunstwerk bij Bob Wielaard

Veel prachtige spullen en nog meer unieke ontwerpen. Een grote creativiteit en jong talent waar we altijd erg van genieten. Gelukkig hebben we de 3e etage bij Piet Hein Heek gevonden en de prachtige objecten daar nog gezien.

Laatste campertrip

Met de tropische temperaturen die wij dit jaar in ons land behaald hebben zijn we niet vaak met de camper op stap geweest. Daar komt nog bij dat we een verhuizing achter de rug hebben.

Toch genieten we steeds weer van de vrijheid die onze camper ons biedt. We reserveren nooit een plek en vinden altijd wel een staanplaats. De bestemming is eveneens steeds een verrassing want we stappen vaak in en zien dan wel waar we terecht komen. Dit jaar hebben we deze al 9 jaar. Waar blijft de tijd.

Dochter Lieke kwam dit keer in het hoogseizoen voor het bijwonen van een bruiloft naar Nederland met haar gezinnetje. Omdat ze hun verblijf meestal met allerlei bezoekjes combineert is het van belang mobiel te zijn. Ze hebben hiervoor de camper als thuishaven gebruikt en zijn in Hoorn neergestreken. Ze hadden pech want het weer was net in deze week minder goed.

Wij zijn met het openbaar vervoer naar Hoorn gereden en hebben de camper weer opgehaald. Vanuit deze stad zijn we doorgereden naar het eiland Rügen in Noord-oost Duitsland. Ik had veel gehoord over de natuurschoon en de bezienswaardigheden. Het was wel een hele trip voor maar een kort verblijf van een paar dagen dus werd het snelweg. Geheel tegen onze gewoonte in. Het weer werd inmiddels steeds beter en er werd zelfs een hittegolf voorspeld!

De natuurcamping in de nabijheid van de stad Stralsund beviel ons prima. Vanuit hier heb ik in de regio Mönchgut mooie wandelingen kunnen maken. Vooral bij Gager is een prachtig wandelgebied waar geen voertuigen (óók geen fietsen of mountainbikes) toegestaan zijn.

Wij wilden graag Rostock bezoeken omdat we gehoord hadden dat deze stad een bezoek waard is. Helaas onden we hier geen camping in de buurt vinden en wilden we niet op een camperplaats gaan staan. Zodoende reden we door naar de 2e stad die ons aanbevolen was: Schwerin. Inderdaad een prachtige stad met genoeg bezienswaardigheden.

De terugreis was echt een domper. We vertrokken al vroeg (voor ons doen) en ik zag op de navigatie al dat er 2uur en 45 minuten vertraging was tot we thuis zouden zijn. Het werd inderdaad een ‘crime’ en zodra we konden zijn we de Nederlandse grens overgestoken en in de buurt van Arnhem hebben we toen overnacht.

Alles onderweg op een rijtje zettend en onze plannen voor de toekomst besprekend kwamen we tot de conclusie dat we onze vakantie’s anders willen gaan doorbrengen dan we de laatste jaren gedaan hebben. Een keerpunt in ons ‘vakantie-leven’. Zodoende is het besluit genomen om de camper te koop aan te bieden. Wel met gemengde gevoelens, dat wel. Een besluit dat we wel snel genomen hebben maar realistisch is gezien onze toekomst(plannen).

Rond en op de Keutenberg

Bij een hittegolf heb ik afgelopen weekend heel wat kilometertjes mogen wandelen. Wandelvereniging wsvNOAD vierde het 50 jarig jubileum met een wandeltocht over verschillende afstanden. Het was een succes met 738 deelnemers ondanks de hitte. Erg veel complimenten hebben we gekregen over de route met de mooie panorama’s en wandelpaden die zelfs ingezetene niet kenden.

Er stond echter nog een wandeling gepland, vastgesteld op iedere eerste maandag van de maand. Ook in de vakantieperiode gaat het groepje gewoon van start. Iedereen probeert zo veel mogelijk met de afspraken hiermee rekening te houden want het is zo gezellig en ontspannen. De route wordt meestal door Alice en Jacques uitgezocht en voorgelopen maar iedereen is uitgenodigd om eens een bijdrage te leveren. Dit keer hebben zij echter wederom een prachtige wandeling uitgezocht.

op weg naar het eindpunt

Vanuit Wylre vertrokken richting Schoonbron en Strucht. De Keutenberg hebben we gemeden maar via slinkse schitterende kleine paden zijn we toch op de top van deze befaamde berg in het Heuvelland terechtgekomen. Eenmaal boven kun je niet anders dan weer dalen naar de hoogte waarop je begonnen bent. Deze grindpaden waren niet eenvoudig maar boden ons vergezichten waarvoor wij eigenlijk gekomen waren.

Powered by Wikiloc

Laatste van de 3

naar de finish

Het laatste weekend voor de carnaval is tevens de laatste van de serie van 3 in ‘ut Belsj’. Het zit er weer op, jammer. Prachtige wandelingen door schitterend gebied. Het gaat niet om de mooiste route of het mooiste gebied maar wel om het genieten. Iedere route heeft hier iets aantrekkelijks. Nu was het vooral de vorst die nog in de dalen hing.

vorst
zonnetje in het dal

Veel wandelaars waren gekomen om te genieten. Het was druk bij de rustposten. Met het wandeltempo dat wij aanhouden is er niet veel van te merken en lopen we alleen in de buurt van de rustpost in de groep.

Dat is hier ook wel nodig want de markering is niet overal goed aangebracht. Vooral is het opletten bij splitsing van routes of afstanden. Onduidelijkheid alom en veel overleg is dan geboden. Voordeel is dat wij veel wandelaars kennen en dan heb je zo even nagevraagd aan de ‘snelle’ jongens, die al aan de terugweg bezig zijn, wat de valkuilen onderweg zijn.

Altenbroek

Cruise door de fjorden

 

Iedere dag is het weer een feest dat we nog samen zijn. Al is niet ieder feest even geslaagd als je zou wensen. Meer dan 45 jaar zijn we samen en daar wilden we ook samen iets bijzonders mee.

Een cruise door de Noorse fjorden was al langer een wens. Na 3 keer in Noorwegen rond gezworven te hebben met de camper of met een busje wilden wij nu graag over het water. De eerste reis naar Noorwegen was met de kajakvereniging Naviculare en hebben we voor het eerst echt wilde rivieren met heftige stromingen bedwongen. May heeft hier nog een trauma van bijna doodervaring overgehouden. De laatste keer was ook niet onfortuinlijk en is  een zeer gecompliceerde polsbreuk de herinnering. Dit schitterend land met de prachtige natuur kennen we voornamelijk van de maand juli waar we nu 3 van de 4 keer schitterend weer en zelfs een hittegolf hebben meegemaakt.

De enorme hoeveelheid indrukwekkende watervallen, al of niet met regenboog, het lichtschijnsel op de wateren, de schaduw en zon in de bergen en fjorden en de vele mooie bloemen spreken boekdelen en hebben ons verliefd doen worden op dit land. Wat is er nog mooier dan verliefdheid op elkaar en voor de natuur?

Powered by Wikiloc

Deze cruise was maar kort, een week, en zeer goed verzorgd. We wisten van de vorige cruise op de Middellandse zee dat we meer dan goed voor ons is zouden eten. Geweldig vriendelijke en behulpzame crew en mooi schip met idem hut. Nou zijn wij niet zo’n figuren die de hele dag in de zon kunnen liggen of niets doen. Wij zijn meer van die actievelingen. 2 dagen op zee is dan ook te lang en de dagtochten met de bus is ook te massaal en is wel tegengevallen. Op de mooie plekken wordt je ‘even losgelaten’ om vervolgens snel weer dóór te moeten. De reisleidster had me al op de  1e dag in het vizier toen ik te laat terug in de bus stapte omdat ik nog snel wat foto’s wilde maken.

De Geiranger en het oude gedeelte van de stad Bergen  waren absoluut het hoogtepunt. Molde en Eidfjord zijn ook mooi. Het meest hebben we genoten van een weekje met elkaar, zoals het ooit begonnen is, naar en in ons favoriete land te genieten van alles. Het was weer prachtig en we hebben gefilosofeerd over onze toekomst en onze vakantie’s. Nu bereiden we ons voor op voor het eerst een paar daagjes met onze kleinkinderen naar Friesland. Voor het eerst zijn we dan met hun beiden alleen en we verheugen ons hier erg op. We hebben ze al een kaartje vanuit Bergen gestuurd.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Verjaardagscadeau

Wat is het mooi om jarig te zijn in een prachtig land maar vooral met het gezin van je dochter die al meer dan 10 jaar in dit bijzonder land wonen. Het is lang geleden dat we samen deze speciale dag hebben mogen vieren. Nou een feest was het zeker.Er was een geheim maar helaas was ook dit in het water gevallen. Een game-drive met een speciale overnachting in een lodge met z’n allen in een safaripark. Het park was echter door de overstromingen niet meer te bereiken en moest er een alternatief gezocht worden.

Eerst op een speciale plek aan de rand van het meer werd er uitgebreid geluncht. Daarna werd ik naar een bijzondere plek, een vroeger kasteeltje gebouwd in Zwitserse stijl door, gelegen op de top van een berg en uitkijkend over een enorme vlakte en het kratermeer. Hier kregen we weliswaar ook een aangepast programma in verband met het weer en werden we naar het hoger gelegen gedeelte gereden waar we enkele roofvogels, vosjes, jonge Gnoe’s, zeepaarden, buffels en ja nog veel meer dieren gespot hebben. Het was bijzonder. De dag sloten we af met heerlijke hapjes en een bijzonder glaasje wijn. De volgende dag zijn we terug naar Nairobi gereden voor de terugreis. Mia Keziah heeft ons uitgezwaaid.

Het verblijf in Naivasha

Het verblijf was niet zo lang maar zo als onze dochter Lieke het mooi zegt: Dit keer geen kwantiteit maar kwaliteit. Inderdaad erg mooie dagen samen gehad en zo fijn om bij elkaar te zijn en over allerlei zaken een gesprek te hebben. Tenminste als het mocht van onze kleindochter Mia. Zij eiste haar eigen tijd op en vertelde honderd uit. Wat een bijdehandje. Ze heeft ons door de kwekerij, farm, geloodst en wist te vertellen waar onder andere de sepia stond maar ook te vertellen dat ze een eigen viskwekerij hebben (in het afvalwater) die voor de eigen werknemers zijn. Ook erg interessant is het ‘wetland’ de biologisch zuiverende vijvers voor het afvalwater van de kwekerij en het dorp. Mia, 4 jaar, heeft mij hier een hele uitleg over gegeven.Zoals gezegd was het tijdens ons verblijf het regenseizoen. Er was toch een programma gemaakt o ons toch wat sfeer te laten proeven van Kenia. Door het seizoen viel dit echt in het water. De ochtenden waren meestal wel droog en de dagen begonnen met  bewolking dat later overging in zon. Maar rond 2 uur viel er eerst een bui waarna de hel losbarstte. Net in de middag als je meestal ergens heen wilde gaan. Het ondernemen zit hun echter in het bloed en ze hadden steeds weer een alternatief.

Uiteraard wil je ook eens naar de stad of naar de winkels. Dat functioneert in Kenia heel anders. Er zijn veel markten waar van alles te koop is en een drukte van jewelste heerst. Maar door de jaren heen verrijzen er steeds meer hypermoderne winkelcentra. In deze gigantisch grote centra kom je niet binnen voordat je eerst uitgebreid gescand bent door detectiepoortjes en je auto van onderen en binnen bekeken is. Hier komen veel blanken maar ook steeds meer eigen bevolking. De levensstandaard wordt steeds beter.De ochtenden vulde ik op mijn eigen wijze in. Er gaat geen dag voorbij zonder wandelen. De prachtige grote tuin zit vol met vogels maar achter het hek zijn de wanden van de krater waar veel wild loopt. Hier heb ik super genoten van mijn dagelijkse activiteit. En tegenwoordig is daar uiteraard mijn camera bij. Dubbel genieten dus. Wat een rust en wat een prachtige natuur. May heb ik ook een dag weten over te halen om met mij mee te gaan en dit was een extra momentje voor ons tweetjes.

Geniet maar even mee van de fotomomenten. Op dit gebied, genaamd de vlakte, zitten giraffen, dik dik’s, waterbucks, zebra’s, buffels en enorm veel watervogels, zwanen, reigers, eenden en erg veel kieviten,  en andere bijzondere vogels die ik niet met naam ken.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Familie bezoek Kenia

Op internet zoekend naar een voorjaarsvakantie komt plots een mailbericht binnen van onze schoonzoon en van onze dochter dat er een speciale aanbieding voor een vlucht naar Nairobi is. Wij hebben dergelijke aanbieding nog nooit, in de meer dan 10 jaar dat zij in Kenia wonen, aangetroffen. Het zoeken wordt direct gestaakt en de bestemming is bepaald. Nog even overlegd over de periode en over de duur van deze vakantie en alles wordt snel geregeld.

De nieuwe woningen waar ze sinds begin dit jaar verblijven wilden wij erg graag zien. Via de chat hebben we wel een indruk opgedaan maar je moet dit uiteraard echt zien. De woning in de hoofdstad staat in de chique wijk genaamd Karen van de legendarische persoon Karen Blixten die we kennen van de film of het boek: Out of Africa. Beiden hadden we als voorbereiding de film en het boek nog eens tot ons genomen. Deze oud koloniale Engelse stijl woning ligt mooi en heeft een mooie tuin.

Het andere verblijf ligt in de stad Naivasha, ongeveer 100 km ten noordoosten van de hoofdstad. Hier is ook het bedrijf gevestigd waarvan Eddy de manager is. Het bedrijf in plantenstekjes en ook in tuinkruiden ligt direct aan het kratermeer en heeft een fantastische ligging. Vanuit de prachtige tuin die direct aan het meer grenst hebben we kunnen genieten van de dieren die dagelijks een kijkje komen nemen en hun voer opzoeken.

Het belangrijkste doel van dit bezoek was uiteraard het samenzijn met dit gezinnetje. Wij hebben samen eens heerlijk kunnen bijpraten en van elkaar genieten. De jongste spruit, Mia hebben we nu extra vaak en lekker lang kunnen knuffelen en vooral spelen, voorlezen en plagen. Iedere grootouder zegt uiteraard dat ze een lief kleinkind hebben maar dat is niet altijd waar. Wij hebben het wel getroffen met deze wijsneus en echt van haar en met haar genoten. Op hun stuk grond hebben we samen zaadjes verspreid om hier mooie bomen en struiken te laten wassen. Het is geweldig mooi gelegen en heeft prachtig uitzicht op de berg Longonot en Lake Naivasha.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Fotowedstrijd De Limburger

Door verschillende personen en ook de fotoclub was ik gevraagd om mee te doen aan de fotowedstrijd van dagblad De Limburger. De opdracht was om in één foto jouw gevoel voor Limburg samen te vatten. Iedere fotograaf mocht 5 foto’s insturen.

De eerste foto die ik zocht en stuurde was bovenstaande van de steenkoolberg in Eygelshoven. De mijnindustrie was toch jarenlang Limburg en speelt ook nu nog een belangrijke factor in deze streek maar in het het hele land.

De bovenstaande foto is tekenend voor de Limburgse cultuur. De processie die nog steeds door de straten trekt en de wandelaars die massaal naar deze streek trekken om te genieten van het landschap maar ook van onze cultuur.

De derde foto: “Limburgs mooiste”. Het fietsevenement waar duizenden fietsers aan mee doen. Van heinde en verre komt men op deze dag naar het Limburgse om te genieten van prachtige parkoersen met verschillende afstanden.

Dan is er, zeg maar in mijn achtertuin, het Pinkpopfestival meestal op 2de Pinksterdag op het terrein in Landgraaf waar tienduizenden mensen op afkomen.  Een drukte, en soms geluid, van jewelste en onderstaand beeld vind ik spreken en typisch voor dit evenement dat in heel Nederland bekend is.

Maar eigenlijk is Limburg bekend om het Heuvellandschap en is dit de toeristische trekpleister.Vooral de wandelaars komen hier graag genieten van deze streek. Ik heb dit getracht uit te drukken in de foto waar een wandelgroepje waarmee ik vaker op stap ga in de ochtendnevel een heuvel gaat beklimmen. Deze foto is geëindigd bij de beste 50 van deze wedstrijd.

Bij de eerste 10 is echter de onderstaande foto waarbij de zwoegende sporter, fietser, de heuvel bijna helemaal overwonnen heeft. Het landschap en vooral de verschillende lagen in de foto gaven de doorslag. De achtergrond, het nevelige grijs met in het midden het heuvellandschap en op de voorgrond de akkers en de sporter. Iedereen vraagt zich af hoe stijl deze heuvel is.

Genomineerd zijn met een foto uit de meer dan 4000 inzendingen is al een compliment. Om dan met 2 foto’s te eindigen bij de beste 50 is helemaal bijzonder. Velen hebben hun stem uitgebracht om mijn foto de publieksprijs te laten worden. Allen die dit geprobeerd of gedaan hebben bedank ik hartelijk. Voor sommigen was het een hele uitdaging en hebben zelfs 4 tot 5 keer geprobeerd maar er zat ergens een foutje in de website, helaas. De publieksprijs is naar een ander gegaan die dezelfde sfeerfoto had maar bij het stemmende publiek meer aansprak. De jury heeft voor aan andere sfeerfoto gekozen waarbij het Limburgs landschap in nevelen gehuld was maar sterk beeldbepalend in zwart wit was uitgevoerd.

De organisatie van de prijsuitreiking was in een klein gezelschap in het gebouw van het dagblad. We zijn verwend met een afdruk van de eigen foto op linnen, een grote mand met allerlei  overheerlijke streekproducten, een setje ansichtkaarten van de 10 beste foto’s en uiteraard Limburgse vlaai en koffie bij de ontvangst en na afloop een drankje en hapje, waarbij de Limburgse kaas ontbrak. Ha, ha. De juryvoorzitter gaf ons eerst een beeld van de vele duizenden inzenders. Daarna kon iedere genomineerde zijn eigen foto toelichten waarom hij deze gemaakt en ingestuurd had. Op een gezellige onderhoudende wijze werden we zo deelgenoot gemaakt van het vele werk en de discussie die zich onder de 5 juryleden soms afspeelde.

©Wandelengel