Berichten zoeken

Lotte met ons in Zeeland

Vrouwenpolder

Ieder jaar verheugen wij ons op een weekje vakantie met kleindochter Lotte van 8 jaar. Dit jaar vroeg zij al in het voorjaar waar we heen zouden gaan en een van haar favoriete plekjes is uiteraard een pretpark. Daar zijn we nog niet zo lang geleden al met haar geweest dus we duwden haar een beetje een andere kant op, de zee.

Hier hebben we een leuke camping gezocht met attracties en activiteiten voor haar. Achteraf was ze echt te groot voor deze attractie’s maar genoot ze wel van de activiteiten die geboden werden. Het weer tijdens deze trip was zoals vaak aan zee: winderig en lekker droog met niet te hoge temperaturen. Wel geen strandweer maar dit is voor een wandelaar uitstekend om strandwandelingen te maken. De camping lag naast een natuurgebied, Oranjezon. Een mooi duinengebied dat vroeger aan de Oranjes behoorde voor de vangst, of afschot van konijnen. Een gids en een fotograaf zorgden voor een avondwandeling door dit gebied. Lotte vond het prachtig en vertelde trots dat ze waarschijnlijk natuurwetenschapper wilde worden in plaats van bij de politie te gaan. Later zwakte ze dit wat af door te zeggen: misschien!

natuurwetenschapper

Een heerlijke week met allerlei leuke gezamenlijke activiteiten zoals een fietstocht naar Veere waar stomtoevallig een toeristenmarkt werd georganiseerd. Een super gezellige en mooie markt. Daarnaast een fietstocht naar een ‘subtropisch indoor zwembad” met gratis entree omdat we op een soortgelijke Roompot camping waren. Eten wat Lotte wilde bij fastfoodketens, en pizza bij de italiaan. Over de ijsjes praten we niet want wellicht gaan haar ouders dan steigeren of worden ze ongerust.

Big Magnum

We zien jaarlijks een behoorlijke verandering in zelfstandigheid, gedrag en interesses. Kaarten, kwartetten, spelletjes, verhaaltjes, voorlezen, zelf strips lezen en nog heel veel soortgelijke zaken dit keer. Naar de computer werd niet omgekeken en het leukste is dat ze erg onderhoudend, gezellig kwebbelde, de hele dag! Heerlijk toch en wat een stilte op dit moment nu we al weer een weekje thuis zijn. We denken dan vooral terug aan de leuke momenten en praten niet over haar grote wens om nog een keer paard te rijden (zoals vorig jaar). Dit keer werd het echter een pony en opa moest de pony leiden. Voor Lotte weer het een lijden. Dit hoeft voor haar niet meer en na 50 meter op de rug gezeten hebben wilde ze het liefst er alweer af. Maar ja dat vond opa niet zo’n goed idee.

Verplicht ritje
gedwongen smile

Lotte heeft al een optie genomen op komend jaar en wij mogen alleen de periode nog met haar ouders regelen. Super toch!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.