Verhalen (be)-leven

Het bekende spreekwoord: “kleren maken de man” is in de genealogie wereld: “de verhalen maken het boeiend” oftewel de stamboom gaat werkelijk leven door de verhalen.

Onze dochter Lieke gaf voor mijn verjaardag een boek aan mij cadeau met de titel: “Pap vertel eens….” In het boek stond het een en ander standaard echter de essentie bleek dat ik mijn eigen verhaal moest schrijven. Ik ben geen schrijver en zeker niet in staat om een verhaal over mijzelf te schrijven. De boodschap kwam echter aan en ik heb toch verhalen in dit boek vastgelegd. Eigenlijk ben ik hierdoor nog meer gaan beseffen dat gebeurtenissen in de familie erg relevant zijn. Het nageslacht weet maar weinig over de ouders, voorouders en alle andere familieleden. Mijn interesse in de stamboom is hierdoor nóg groter geworden. Niet de getallen of de namen maar wel de verhalen die daarachter schuilen. Wat weet ik van mijn ouders, grootouders en betovergrootouders, ooms, tantes en neven. Wat weet ik over mijn broers en zus en mijn en hun schoonfamilie?

Mijn ouders met mijn broertje Ton en ik

Het verhaal van oma Lempers en haar geboorte in een keet is weliswaar de aanleiding voor mijn onderzoek maar het was toch schrikken toen ik een procesverbaal tegenkwam. Niet de huis- tuin en keuken veroordelingen van stroperijen, of alcoholmisbruik en vechtpartijen al of niet in militaire dienst gepleegd. Dit is niet verwonderlijk als je in het grensgebied woont, zoals mijn voorouders. Zeker niet in Baarle-Nassau of Baarle-Hertog waar stropen en smokkelen gewoon goed was.

Wat te denken van een van mijn voorvaderen Christiaan Joppe. Hij is in Brielle in 1792 geboren en getrouwd met Maria Johanna Verbrugge. Ik vond een procesverbaal over zijn doodsoorzaak in 1830. Hij was veroordeeld en zat in de gevangenis omdat hij een buurman had vermoord bij een ruzie. Ik had mijn oordeel al klaar. Hij heeft zich echter in zijn cel van zijn leven beroofd door de sloten van zijn handen en voeten te verbreken en zich aan een zelfkant van zijn deken heeft opgehangen door een strop aan de ijzeren tralies te maken. De reden van de ruzie was echter een voorval tussen de buurman en zijn dochter……

Het echtpaar Adrianus Duijker en Maria Louisa Deciennia Lempers, zijn per schip, Johan van Oldebarnevelt, aangekomen op 10 febr 1954 in Melbourne, Australië. Zij hadden 14 kinderen, Adrianus was bakker en op 8 maart 1955 er is een document over overname van een bakkerij waarin sprake was om een betrouwbare rechtskundige adviseur in de arm te nemen. Maria Louisa is de jongste zus van mijn oma waarvan haar vader 3 dagen na haar geboorte overleden is in Halfweg bij de suikerfabriek.

Ijzervreter en vuurvreter, je zult beiden maar als getuigen bij het overlijden hebben! Je gaat je bijna afvragen hoe Hendrik Nicolaï aan zijn eind is gekomen.

In het Rechterlijk Archief Berghem staat de volgende schriftelijke toestemming van Gerrit Hoefs, gedateerd 9 september 1757: “… consenterende dat sijnen soon, genaamt Hendrik Gerrits Hoeffs, sig in den ondertrouw kan en mag begeven met sodanig vrouwspersoon als het hem gelieven sal en nae gedaene…”. Niet bekend is met wie Hendrik Gerardus Hoefs uiteindelijk zou trouwen.

Antoine Josephe Senechal, geboren op 19/3/1739 in Foufflin-Ricametz.
Antoine ging met zijn broer Charles naar Leiden, waar hij in 1769 een tweede keer trouwde met Johanna Ozeman.
Antoine trouwde eerst met Brigitte Rouhalt, 7-7-1767 in Foufflin. Uit dit huwelijk werd Marie Florentine Josephe geboren, 2 maart 1769 .Antoine was bigame.
Na de dood van Johanna Ozeman hertrouwde Antoine (een derde keer) in Leiden met Catharina Voss. In 1799 verkocht hij al deze dingen, vroeg om een paspoort en toen …

Verhuizing of verplaatsing van gezinnen van de ene woonplaats naar de andere of zelfs van het ene land naar het andere heb ik veelvuldig aangetroffen. Voorbeelden zijn Pieter Verbrugge uit Brielle en zijn vrouw Anna Bossu uit Vadenay in Frankrijk. Theodorus Lempers uit Rijsbergen, Charles Senechal uit Artois, Frankrijk, Quirinus Joannes Quirijnen (Krijnen) Baarle-Nassau, Otthonis van Breemen, Terheijden. De voorouders van de stam Eijkemans: Rutger Eijkemans Den Dungen, Klaas Janssen Huissen, Jacobus Gielen Velden/Deurne.

Beroepen: Hier kan een hele pagina aan gewijd worden. Immers vaak moest men verhuizen om het gezin te kunnen onderhouden en ergens werk te kunnen krijgen soms met een schamel loontje. Het verhaal van mijn grootmoeder waarvan haar beide ouders tijdens de bietencampagne van Hoogerheide naar Haarlemmerliede trokken is daar een voorbeeld van. Trouwens bij hen wijst niets erop dat ze er ook gewoond hebben. Veel mannen in onze gezamenlijke familie zijn naar Limburg getrokken om in de mijn te komen werken. Daar werd destijds goed verdient. Ik heb veel boeren, peelarbeiders, werkman, arbeider, schoenmaker, mijnwerkers, bakkers en molenaars in de familie aangetroffen. Sommige beroepen hebben een gilde zoals het bakkersgilde (in Rotterdam sinds 1437) en het molenaarsgilde. Mijn opa had thuis in zijn bakkerij een tegeltje met het gilde hangen. Helaas is dit niet in mijn bezit en ik denk dat het verloren is gegaan. Bij de molenaars is veel informatie te vinden over de molenaars en hun molens.

De eerste auto in de familie die ik me kan herinneren had ome André Storimans. Zo’n hele lange en brede waarin we mochten zitten en op de rem trappen als hij voor de deur bij ons huis stond. De auto was breder dan de weghelft en het hele dorp liep uit. Nu blijkt dat hij al in 1928 een auto had met het kenteken N-21765 volgens deze website

Jan Rovers geboren in 1938 is in 1970 gescheiden. Hij is naar Noorwegen uitgeweken en gaan samenwonen met een hele invloedrijke Noorse vrouw: Liv Garhoff , die een jaar of 12 ouder was. Ze was een jaar of 65 toen ze ongeveer in 1985 overleed: zelfmoord in een tehuis waar ze was opgenomen, ivm depressieve gevoelens; ze kon niet tegen het ouder worden. Na dit gebeuren werden haar stukken gedoneerd aan het museum van Noorwegen in Oslo!





In een keet geboren worden zoals mijn oma. Later heb ik ontdekt dat het vaker in de familie voorkomt. Haar nichtje Pieternella Verbrugge en haar dochter Adriana Cornelia van Gompel zijn respectievelijk in 1902 en 1923 eveneens in een keet ter wereld gebracht. Adriana in keet 2 te Biest door de geneesheer directeur Johannes Heijemans.

Zo zijn er natuurlijk tal van interessante verhalen. Slechts enkele zijn hier vermeld en voor mij is het een uitdaging om deze te achterhalen. Iedereen heeft in de familie bijzondere gebeurtenissen of erg leuke of trieste verhalen. Ik blijf geïnteresseerd en u kunt reageren en mij úw verhaal over deze families sturen.

Nog eentje dan……

Huize Moederheil in Breda, daar is mijn oma Helena Antonia van Breemen, gestorven in het kraambed van haar 7e kind.

Meerdere moeders en kinderen in mijn stamboom zijn hier ter wereld gekomen. Wat is/was dat voor kliniek? Het werd in 1915 opgericht te Breda aan de Willemstraat voor de Sint-Magdalena-stichting en de RK Vereeniging tot Bescherming van Meisjes. Het was een initiatief van enkele gegoede Bredase vrouwen. Het werd geleid door de Kleine Zusters van de Heilige Joseph en was gericht op het werkelijke heil der ongehuwde moeders, waarmee vermoedelijk het zielenheil werd bedoeld en dat betekende in de tijdgeest van weleer, zoals dat in de stichtingsacte tot uitdrukking kwam: De ongehuwde moeder heeft gezondigd tegen God en tegen de Maatschappij. Liefst zoolang mogelijk voor de bevalling worden de ongehuwde moeders in het huis opgenomen; zoolang mogelijk, omdat de meisjes vooral voor de bevalling het meest geneigd zijn te luisteren naar vermaningen en goeden raad.

Natuurlijk was er ook een kapel, waar de “gevallen vrouwen” konden bidden voor hun “zonden”. In 1975 werd het instituut omgedoopt tot Valkenhorst. Het werd een opvanghuis voor vrouwen in crisissituaties, feitelijk een Blijf van mijn Lijfhuis. De kapel werd omgebouwd tot mensa en in 1986 werd de kraamkliniek gesloten

Ga verder naar de volgende pagina: Achtergrondverhalen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.