Camper te koop

Bürstner A625 alkoof camper

Goed onderhouden 5-persoonscamper met 4 gordels van 2e eigenaar.
Carrosserie: Fiat Ducato 2.8 145 pk origineel met ABS. Kleur: wit Versnellingen: 5 handgeschakeld Brandstof: diesel.

Reageren via deze website via de mail of tel: 0649766157 of https://link.marktplaats.nl/m1450834238

Afmetingen:

  • Lengte: 6,90 mtr. excl trekhaak en fietsendraagrek
  • Breedte: 2,27 mtr.
  • Hoogte: 3,10 mtr.
  • Max. gewicht: 3500;
  • Massa ledig voertuig 3160 kg
  • Laadvermogen: 340 kg
  • Toelating/bouwjaar: 15-4-2004
  • APK: tot 24-7-2020
  • Kilometrage: 145.000
  • 2 nieuwe banden voorbanden in 2017 en 2 nieuwe achterbanden in 2018
  • accu’s vernieuwd in 2017 (opbouw en motor), extra druppellader wordt bijgeleverd

voorzien van:

  • airco
  • radio/cd-speler
  • plicee verduistering
  • draaibare stoelen
  • grote achteruitrijd camera
  • dak airco
  • handmatige satellietschotel + TV (géén decoder)
  • 2 st zonnepanelen
  • trekhaak (= afneembaar)
  • dubbele bodem / extra opbergruimte
  • Truma combi verwarming
  • Boiler
  • extra ventilatie
  • grote vuil- en schoonwatertank
  • grote koelkast met aparte vriezer
  • 3-pits gasstel
  • dubbele gasflessen
  • 2-persoons vast bed
  • 3-persoons bed in het alkoof gedeelte
  • 25 mtr electr.kabel en 50 mtr extra kabel incl stekkers voor alle landen
  • wielklem
  • alarmbeveiliging klasse 2
  • fietsenrek voor 3 st
  • gebruikt door niet rokers
  • onderhoud bij vakgarage (onderhoudsschema indien gewenst aanwezig)
  • heeft altijd in overdekte winterstalling gestaan bij boerderij
  • deurvergrendeling/instapbeugel
  • Flamma extra breed zonnescherm

Laatste campertrip

Met de tropische temperaturen die wij dit jaar in ons land behaald hebben zijn we niet vaak met de camper op stap geweest. Daar komt nog bij dat we een verhuizing achter de rug hebben.

Toch genieten we steeds weer van de vrijheid die onze camper ons biedt. We reserveren nooit een plek en vinden altijd wel een staanplaats. De bestemming is eveneens steeds een verrassing want we stappen vaak in en zien dan wel waar we terecht komen. Dit jaar hebben we deze al 9 jaar. Waar blijft de tijd.

Dochter Lieke kwam dit keer in het hoogseizoen voor het bijwonen van een bruiloft naar Nederland met haar gezinnetje. Omdat ze hun verblijf meestal met allerlei bezoekjes combineert is het van belang mobiel te zijn. Ze hebben hiervoor de camper als thuishaven gebruikt en zijn in Hoorn neergestreken. Ze hadden pech want het weer was net in deze week minder goed.

Wij zijn met het openbaar vervoer naar Hoorn gereden en hebben de camper weer opgehaald. Vanuit deze stad zijn we doorgereden naar het eiland Rügen in Noord-oost Duitsland. Ik had veel gehoord over de natuurschoon en de bezienswaardigheden. Het was wel een hele trip voor maar een kort verblijf van een paar dagen dus werd het snelweg. Geheel tegen onze gewoonte in. Het weer werd inmiddels steeds beter en er werd zelfs een hittegolf voorspeld!

De natuurcamping in de nabijheid van de stad Stralsund beviel ons prima. Vanuit hier heb ik in de regio Mönchgut mooie wandelingen kunnen maken. Vooral bij Gager is een prachtig wandelgebied waar geen voertuigen (óók geen fietsen of mountainbikes) toegestaan zijn.

Wij wilden graag Rostock bezoeken omdat we gehoord hadden dat deze stad een bezoek waard is. Helaas onden we hier geen camping in de buurt vinden en wilden we niet op een camperplaats gaan staan. Zodoende reden we door naar de 2e stad die ons aanbevolen was: Schwerin. Inderdaad een prachtige stad met genoeg bezienswaardigheden.

De terugreis was echt een domper. We vertrokken al vroeg (voor ons doen) en ik zag op de navigatie al dat er 2uur en 45 minuten vertraging was tot we thuis zouden zijn. Het werd inderdaad een ‘crime’ en zodra we konden zijn we de Nederlandse grens overgestoken en in de buurt van Arnhem hebben we toen overnacht.

Alles onderweg op een rijtje zettend en onze plannen voor de toekomst besprekend kwamen we tot de conclusie dat we onze vakantie’s anders willen gaan doorbrengen dan we de laatste jaren gedaan hebben. Een keerpunt in ons ‘vakantie-leven’. Zodoende is het besluit genomen om de camper te koop aan te bieden. Wel met gemengde gevoelens, dat wel. Een besluit dat we wel snel genomen hebben maar realistisch is gezien onze toekomst(plannen).

menwedstrijden

Driving Event Zuid Limburg of zoals aangekondigd werd: “Het Nederlands Kampioenschap voor enkel en 2 span paarden zal dit jaar plaatsvinden op 2, 3 en 4 augustus op Equine Park te Hulsberg”. Dit leek ons wel wat om dat eens te gaan bezoeken.

Op vrijdag had ik wel een afspraak maar dit konden we goed combineren met dit evenement. Het was even zoeken maar in een groot weiland stonden wat auto’s en we zagen trailers die overduidelijk lieten zien wat er vervoerd werd. Er waren weinig mensen en eigenlijk alleen liefhebbers of berokken van de deelnemers. Hierdoor kwamen we snel in gesprek en kregen we goede itleg over de reglementen en het doel.

Ik was onder de indruk van de prachtige spannen en de ernst waarmee de oefningen werden uitgevoerd. Het is ook een groots kampioenschap en er hing voor de deelnemers veel van af. Omdat het niet druk was kon ik vrij dicht op het terrein bij de paarden en de koppels komen om wat foto’s te schieten. Geweldig om te zien hoe de paarden naar de koetsier luistert en hoe mooi synchroon de oefeningen werden uitgevoerd.

Lotte met ons in Zeeland

Vrouwenpolder

Ieder jaar verheugen wij ons op een weekje vakantie met kleindochter Lotte van 8 jaar. Dit jaar vroeg zij al in het voorjaar waar we heen zouden gaan en een van haar favoriete plekjes is uiteraard een pretpark. Daar zijn we nog niet zo lang geleden al met haar geweest dus we duwden haar een beetje een andere kant op, de zee.

Hier hebben we een leuke camping gezocht met attracties en activiteiten voor haar. Achteraf was ze echt te groot voor deze attractie’s maar genoot ze wel van de activiteiten die geboden werden. Het weer tijdens deze trip was zoals vaak aan zee: winderig en lekker droog met niet te hoge temperaturen. Wel geen strandweer maar dit is voor een wandelaar uitstekend om strandwandelingen te maken. De camping lag naast een natuurgebied, Oranjezon. Een mooi duinengebied dat vroeger aan de Oranjes behoorde voor de vangst, of afschot van konijnen. Een gids en een fotograaf zorgden voor een avondwandeling door dit gebied. Lotte vond het prachtig en vertelde trots dat ze waarschijnlijk natuurwetenschapper wilde worden in plaats van bij de politie te gaan. Later zwakte ze dit wat af door te zeggen: misschien!

natuurwetenschapper

Een heerlijke week met allerlei leuke gezamenlijke activiteiten zoals een fietstocht naar Veere waar stomtoevallig een toeristenmarkt werd georganiseerd. Een super gezellige en mooie markt. Daarnaast een fietstocht naar een ‘subtropisch indoor zwembad” met gratis entree omdat we op een soortgelijke Roompot camping waren. Eten wat Lotte wilde bij fastfoodketens, en pizza bij de italiaan. Over de ijsjes praten we niet want wellicht gaan haar ouders dan steigeren of worden ze ongerust.

Big Magnum

We zien jaarlijks een behoorlijke verandering in zelfstandigheid, gedrag en interesses. Kaarten, kwartetten, spelletjes, verhaaltjes, voorlezen, zelf strips lezen en nog heel veel soortgelijke zaken dit keer. Naar de computer werd niet omgekeken en het leukste is dat ze erg onderhoudend, gezellig kwebbelde, de hele dag! Heerlijk toch en wat een stilte op dit moment nu we al weer een weekje thuis zijn. We denken dan vooral terug aan de leuke momenten en praten niet over haar grote wens om nog een keer paard te rijden (zoals vorig jaar). Dit keer werd het echter een pony en opa moest de pony leiden. Voor Lotte weer het een lijden. Dit hoeft voor haar niet meer en na 50 meter op de rug gezeten hebben wilde ze het liefst er alweer af. Maar ja dat vond opa niet zo’n goed idee.

Verplicht ritje
gedwongen smile

Lotte heeft al een optie genomen op komend jaar en wij mogen alleen de periode nog met haar ouders regelen. Super toch!

Rond en op de Keutenberg

Bij een hittegolf heb ik afgelopen weekend heel wat kilometertjes mogen wandelen. Wandelvereniging wsvNOAD vierde het 50 jarig jubileum met een wandeltocht over verschillende afstanden. Het was een succes met 738 deelnemers ondanks de hitte. Erg veel complimenten hebben we gekregen over de route met de mooie panorama’s en wandelpaden die zelfs ingezetene niet kenden.

Er stond echter nog een wandeling gepland, vastgesteld op iedere eerste maandag van de maand. Ook in de vakantieperiode gaat het groepje gewoon van start. Iedereen probeert zo veel mogelijk met de afspraken hiermee rekening te houden want het is zo gezellig en ontspannen. De route wordt meestal door Alice en Jacques uitgezocht en voorgelopen maar iedereen is uitgenodigd om eens een bijdrage te leveren. Dit keer hebben zij echter wederom een prachtige wandeling uitgezocht.

op weg naar het eindpunt

Vanuit Wylre vertrokken richting Schoonbron en Strucht. De Keutenberg hebben we gemeden maar via slinkse schitterende kleine paden zijn we toch op de top van deze befaamde berg in het Heuvelland terechtgekomen. Eenmaal boven kun je niet anders dan weer dalen naar de hoogte waarop je begonnen bent. Deze grindpaden waren niet eenvoudig maar boden ons vergezichten waarvoor wij eigenlijk gekomen waren.

Powered by Wikiloc

Na een intensieve periode

Enige tijd rust aan het front geweest. Nou ja, enkel op deze blog. Want er is veel gebeurd, héél veel en als je het mij vraagt: Te veel. Waar beginnen we met vertellen en waar eindigen we. Bij het begin dan maar.

veldboeket
veldboeket

De verhuizing is niet zonder slag of stoot gegaan kunnen we wel zeggen. Maar ja dat speelt op dat moment en gelukkig gaat dat toch redelijk snel vervagen. We wonen heerlijk en op dit moment hebben we beiden zo van: dit is onze laatste verhuizing en we nemen het ervan. Lekker dichtbij alle voorzieningen, een centrum met allerlei activiteiten waar we steeds meer gebruik van maken en dan ontdekken hoe fijn het is om effe te voet ergens heen te gaan. Dat te voet en effe is voor mij wel anders want ik kan hier mijn hart ophalen met wandelingen in prachtige natuur en ontdek nieuwe wandelpaden. Neem me de tijd en ga steeds vaker op pad. Krijg regelmatig de vraag of ik nog wel iets anders doe. Eigenlijk niet, zeg ik dan. Het is heerlijk en kan zo lekker ontspannen.

Bürstner
Bürstner

Ontspannen moesten we beiden en zijn er even een paar dagen ‘tussenuit’ geweest met de camper naar Drenthe, Overijssel en Gelderland. Deze periode hadden we vast gezet om wat ‘feestjes’ onder ons tweetjes samen te kunnen vieren. Het was goed en we zijn zeker tot rust gekomen. Beiden met gezondheidsproblemen opgezadeld en moesten dit verwerken en vooral overwinnen.

Nu, bij een hittegolf, hebben we weer plannen gemaakt om heet ritme weer terug te krijgen. De camper heeft een beurt gehad en is klaar om ons te vergezellen. Eerst staat weer een weekje met het oudste kleinkind op het programma. We verheugen ons beiden hier erg op. Nu beseffen we steeds meer dat we de langste periode van ons leven achter ons hebben en merken we dat Lotte niet meer klein is maar een echte jonge meid is geworden. We gaan het beleven aan het strand, de zee en in het pretpark.

Lotte

Vervolgens staat dan gepland dat “Kenia” weer even in het land is. Ze moeten hier zijn voor een huwelijk van een vriendin. Wij zijn daar erg blij mee en verheugen ons op het treffen met hun. Kleindochter Mia Keziah mogen we een dag amuseren en geloof maar dat ze verwend gaat worden. In die periode lenen we aan hun onze camper en gaan die aan het eind van hun verblijf ophalen. Als alles meezit willen we dan zelf nog even echt op vakantie en wat rondtrekken. Dit is nog niet zeker en hangt af van wat verschillende onzekerheden.

Mia Keziah

We gaan het allemaal meemaken en zeker genieten. We verheugen ons om deze afgelopen periode af te sluiten en te genieten van het leven.

Eldorado in Eurode

Hoe mooi of zelfs mythisch kun je wonen?
Nadat we besloten hadden om een levensbestendige woning te gaan zoeken vliegen vele panden over het beeldscherm. Zo veel zelfs dat je haast radeloos wordt. Wij hadden geen speciale plaats of omgeving op het oog. Dan is de keuze groot. Met hulp van onze dochter die vanuit Kenia voor ons het internet afstruinende attendeerde zij op deze woning.
Na bezichtiging vielen we direct op dit pand en dan loopt het zoals het is gegaan. We wonen nu in ‘ons’ Eldorado. De betekenis heb ik opgezocht want ik wil weten waarom dit plekje deze naam heeft. El Dorado, een mythisch goudland, ligt voor ons niet in Zuid-Amerika maar in Eurode.  Een samenwerkingsverband tussen de Nederlandse gemeente Kerkrade (Duits: Kirchrath) en de Duitse stad Herzogenrath (Nederlands‘s-Hertogenrade). De twee gemeenten vormen samen een symbolische “Europastad” Kerkrade. De naam is een samenvoeging van “Europa” en “Rode/Roda” van de ‘s-Hertogenraadse Burg Rode en de vroegere naam “Land van (’s Hertogen) Rode”.

Centro Meta

Een ideale woonplek voor ons. Midden in het centrum, dus op loopafstand van alle voorzieningen. Het gemeentehuis, de prachtige bibliotheek en schouwburg (Parkstad Theater), musea, winkels, supermarkten, horeca, banken voor geldtransactie’s, alle openbaar vervoer, het is er allemaal. Dan had ik als fervent wandelaar nog de wens om dicht bij de natuur te wonen zodat ik snel in een wandelgebied me kan amuseren. Eigenlijk had ik niet verwacht dat deze wens in combinatie met onze andere wensen gerealiseerd zou kunnen worden. Maar wat ligt deze woning ideaal. Zo dicht tegen het schitterende Wormdal en de Cranenweyer maar ook in het 3 bekendal: de Amstelbeek (Amstelbach), Crombacherbeek en de Horbach. Hét wandelgebied bij uitstek. De wandelbrochure 11 Eurode wandelingen, waaraan ik meegewerkt heb, gaat door dit gebied en ken ik op mijn duimpje.

Voor meer cultuur en ontspanning zijn de attracties Abdij Rolduc, kasteel Erenstein, Baalsbruggermolen, Burg Rode, ’t Elisabeth Stift, GaiaZoo,
Nieuw Erenstein, Snowworld, Mondo Verde allemaal op fietsafstand te bereiken. Grensoverschrijdend het Willy Dohmenpark, Burg Willemstein met het openluchttheater en de Elisenbrunnen in de stad Aken met zijn dom en rijke cultuur en winkels gemakkelijk en op korte afstand te bereiken.

We gaan genieten en hopen nog lang hier samen te wonen. We zijn blij dat we deze stap gezet hebben en hopelijk kunnen wij senioren hier écht oud worden en hoeven we niet meer weg.

Ritme oppakken

Na een bewogen periode met een verhuizing, had ik gedacht om vandaag het ritme weer op te pakken. Een zondagochtend met een zonnetje en in de middaguren regen is de voorspelling. Een niet al te lange wandeling was de planning. Georganiseerde tochten waren vandaag enkel in België. Geen zin om zelf een route uit te zetten reed ik naar Bilzen. De startlocatie staat niet vermeld in de wandelgids maar we weten uit ervaring dat dit meestal goed en ruim van te voren buiten het dorp al wordt aangegeven. Inderdaad ‘meestal’. Na wat rondgezworven te hebben een vroege dame die van de bakker terugkeerde aangeschoten om te informeren naar de wandeltocht. Ze kon me niet verder helpen dan maar bij de bakker naar binnen. Alle aanwezigen konden me wel vertellen dat het gisteren druk was in het dorp en dat iemand gezien heeft dat de bewegwijzeringsbordjes gisteren ook verwijderd werden. Tja, dan toch maar even verder zoeken. En jawel ik zie wel routemarkering hangen en volg deze met de auto tot ik niet verder kan. Wandelpaden zijn niet geschikt voor gemotoriseerd verkeer. Ik parkeer mijn Smartje bij de kerk op de parking en moet eigenlijk hoog nodig naar het toilet. Hier is echter echt niets te vinden om mijn behoefte te kunnen doen en of een drankje te nuttigen. Wel wordt ik aangesproken door nog meer zoekende wandelaars naar de startplaats. Een heeft net als ik het infonummer gebeld en kreeg eveneens een antwoordapparaat!
Door de aanhoudende drang besloot ik snel op weg te gaan en de markeringsbordjes te volgen en mijn GPS af en toe te raadplegen. In een weiland met wat bosschages heb ik de drang kunnen lozen en kon ik op mijn gemak de aangeduide route volgen.

Splitsing

Geen enkele wandelaar is te zien maar wel de routemarkering. Ik loop goed en besluit om de 10 km te lopen om langzaam weer het ritme en de conditie op te bouwen. Bovenstaande foto wijst toch niets op onduidelijkheid. Op deze weg zie ik echter geen bordjes meer staan wel tegemoetkomend. Heeft iemand de bordjes soms verdraaid? Aan het eind van deze weg op een kruising van wegen is geen enkel bordje meer te vinden. Wel heb ik een auto zien staan die wegreed toen ik aankwam. Zou die soms? Dan maar zelf een route gezocht en kwam enige tijd later weer bordjes tegen. Dit bleek achteraf de routeaanduiding van de 21 km en kwam weer uit bij de parkeerplaats waar mijn auto stond.

Aldenbiesen

Hier stonden inmiddels meer wandelaars zoekende naar de start. Ook had een wandelaar de 21 km bordjes gevolgd en had ook slechts een kleine 5 km gewandeld. Dat schiet niet op en ik besloot huiswaarts te keren met dank aan de organisatie. Thuis nog eens alles nagekeken en de informatie in de wandelagenda is anders dan op de website van desbetreffende vereniging. Die vermeld enkel een tocht op de zaterdag.

verborgen maar toch gezien
weg….of eigenlijk boomkruis

Powered by Wikiloc

Friemele of kroemele

Het is een goed gebruik in ons “WOW”-groepje (WoensdagOchtendWandel) dat degene die jarig is (geweest) trakteert. Het valt trouwens ook op dat op zo’n moment iedereen aanwezig is. Vandaag was het mijn beurt om de beurs te trekken. In Gulpen werd de Midweek wandeling door de Veldlopers georganiseerd waar wij dan altijd acte de présence geven. Vanuit Bocholtz, de dikke boom, wandelen we dan naar Gulpen waar we onderweg meestal het officiële parkoers oppikken. We schrijven ons in en lopen dan de lus (of een deel van) de 5 km. Ik ontdekte hier dat ik waarschijnlijk door de spanning dat ik mocht trakteren, vergeten was om de GPS aan te zetten. Volgens collega GPSwandelaar hadden we toen 9,4 km afgelegd.

Bij Cartils bij Wittem komen we bij de bakker lunchroom die het als een ‘overval’ ervoer dat we daar om 10 uur neerstreken met zo’n groot gezelschap tussen de plaatselijke bevolking die in de rij stonden voor brood (woensdag is ‘brooddag’: 3 halen 2 betalen). Mijn bestelling was naast de koffie en thee voor ieder een stuk kruimelvla met pudding, mijn lievelingsgerecht. Na een poosje werden we bediend en toen ontstond de discussie over mijn berichtje op Facebook, over het Limburgs dat dit een landelijk erkende streektaal wordt. De lieverds wilden mij wel even helpen en vertelden dat dit in ’t Bocholtzer dialect ‘friemelevla’ is. De anderen, niet Bocholtzenaren, zeiden ‘kroemele’. De serveerster hielp een handje, nou ja handje?… Zij zei dat ze daar toch ‘kroemelvlaam’ tegen zei en dat ze wel wilde uitleggen wat zij onder ‘friemelen’ verstond! De 70-jarige collega wandelaar reageerde verbaasd en vond dat ze dat toch een aantal jaren eerder had moeten voorstellen.😜

Ik heb begrepen dat we hier nu zeker vaker koffie gaan drinken.

Het laatste deel naar huis hebben we toen maar wijselijk het actuele gespreksonderwerp aangesneden, de Provinciale en de Waterschapsverkiezingen. Van een fervent aanhanger van een christelijke partij kregen we allen een pen en 2 flyers met namen, een mannelijke en een vrouwelijke kandidaat met de hoop dat we deze partij onze steun zouden geven. Een aantal rooie rakkers staken echter niet onder stoel of bank dat zij de lijsttrekker niet zo betrouwbaar vinden. Toen barstte de hel los want vlogen de dieren en de rechtse leuzen om de oren. En werd mij aan het eind van de route nog veel wandelplezier gewenst. Dat kun je wel hebben als je 75 bent geworden, riep mijn wandelmaat mij toe waarna iedereen alle kanten op wegsnelde.👀🤔

Powered by Wikiloc

Laatste van de 3

naar de finish

Het laatste weekend voor de carnaval is tevens de laatste van de serie van 3 in ‘ut Belsj’. Het zit er weer op, jammer. Prachtige wandelingen door schitterend gebied. Het gaat niet om de mooiste route of het mooiste gebied maar wel om het genieten. Iedere route heeft hier iets aantrekkelijks. Nu was het vooral de vorst die nog in de dalen hing.

vorst
zonnetje in het dal

Veel wandelaars waren gekomen om te genieten. Het was druk bij de rustposten. Met het wandeltempo dat wij aanhouden is er niet veel van te merken en lopen we alleen in de buurt van de rustpost in de groep.

Dat is hier ook wel nodig want de markering is niet overal goed aangebracht. Vooral is het opletten bij splitsing van routes of afstanden. Onduidelijkheid alom en veel overleg is dan geboden. Voordeel is dat wij veel wandelaars kennen en dan heb je zo even nagevraagd aan de ‘snelle’ jongens, die al aan de terugweg bezig zijn, wat de valkuilen onderweg zijn.

Altenbroek

Angelmay