Categoriearchief: uitstapjes

Kerst (gedachte) in Landgraaf

Nog één keer Kerst vieren in Landgraaf. Het is nog niet helemaal rond maar de verwachting is wel dat dit de laatste Kerstmis op de Kerkraderweg in Landgraaf is. We gaan een periode van bijna 30 jaar afsluiten door de verkoop van onze woning. Met veel plezier hebben we hier, op een paar maanden na, 30 jaar lief en leed gedeeld.

Dit laatste jaar zullen we nooit meer vergeten. Er is veel gebeurd en soms is het erg ingrijpend en geeft het een wending aan je leven. Het is allemaal niet dramatisch maar heeft ons wel nóg meer bewust gemaakt dat we een goed leven hebben. De periode die we nog samen hebben gaan we er nog meer van genieten. Onze kinderen en kleinkinderen helpen ons hierbij. Vanuit Kenia wordt druk via videogesprekken ons het wel en wee getoond. Wij genieten hier intens van en zien zo toch de ontwikkeling van Mia Keziah maar ook van de huiselijke én werkomstandigheden van haar ouders. Druk is overlegd over onze toekomstige woning, een betere makelaar hadden we niet kunnen hebben. In het ‘Sjunste op der Welt…….Kirchroa’ wordt ons nieuwe verblijf. Onze dochter Lieke gaat verder vanuit Kenia met het geven van haar adviezen over de inrichting van deze levensbestendige woning.

Het gezin van onze Joost heeft samen met ons deze feestelijke dagen doorgebracht. Oma had al een plan met activiteitenprogramma opgezet om het Lotte met haar ouders naar hun zin te maken. Zoals het meestal is moet oma de ideeën aanreiken en vult pappa Joost aan of stuurt bij. Een (kinder)musical werd niet echt super enthousiast ontvangen maar een skiles zou geweldig zijn. Een hele ervaring maar wat is het toch moeilijk om het zelf te doen terwijl anderen heel soepel naar beneden komen. Na een valpartij was de lol er af en hoeft het geen tweede keer meer voor Lotte.
Wokken in een super groot restaurant met ook animatie voor de kids is dan wel weer veel leuker.

De volgende dag kon er gekozen worden voor een leuke animatiefilm of schaatsen in het Winterparadijs op het Pancratiusplein in Heerlen. Een sportvrouw zoals Lotte kiest dan natuurlijk toch weer voor schaatsen. Het is ook super gezellig op het plein en we hebben geluk dat de zon schijnt tussen af en toe een donkere dreigende wolk. Een genot is dit echter ook niet maar wel de ijsglijbaan met banden. Hier heeft ze super van genoten en na afloop hoort daar ook een super lekker (soft)ijs bij.

Alle activiteiten hier opsommen gaan we niet doen maar om de ramen bij opa en oma vol te mogen tekenen is toch wel bijzonder mooi. Lotte vind het erg dat we gaan verhuizen want dan kan ze niet meer met de overbuurkinderen spelen. En haar leuke kamertje gaat weg. Nee als het aan haar ligt moeten we in Landgraaf blijven wonen. Zij kwam graag hier logeren en was hier gewend. Dat opa en oma naar Kerkrade gaan vind ze maar niets. Om het wat dragelijker te maken zijn we met hun naar de nieuwe plek gegaan om te zien waar we heen gaan. Het is wel mooi maar toch moeten we het nog maar eens overwegen.

Zo is ook dit jaar de kerst een gezellig feest geweest en hebben we alweer een goed gevoel overgehouden. Een leuke invulling en vooral een warm gevoel om samen te zijn met onze dierbaren, zowel lijfelijk als virtueel. Och ja…… niet vergeten te vermelden dat we jaarlijks een kip slachten. Nee niet om op te eten, ben je mal! We sparen het statiegeld en deponeren dat in een kip. Deze broed er een heel jaar op en Lotte mag deze dan ‘slachten’ hetgeen neerkomt op het tellen van het broedsel. Het resultaat wordt dan verdeeld tussen de twee kleinkinderen van ons. Geloof maar dat er steeds weer een bestemming voor is. Er wordt wat afgedronken in Landgraaf en beide kids hopen dat we in Kerkrade nóg meer drinken maar wel uit statiegeldflessen.

Kerstmarkt Keulen

Wandelvereniging wsvNOAD heeft voor de leden een bus ingezet om de Kerstmarkt in Keulen te bezoeken. Deze, voor leden gratis, aangeboden activiteit sprak ons aan. Indien de bus niet vol is kunnen er tegen een zeer kleine vergoeding ook niet-leden mee. Onze vriendin Wilmy kon zo mee.

Dom Köln

Op zaterdag, de eerste in december, stapten we om 11 uur bij het treinstation in hartje centrum van Keulen uit. Drommen mensen, bussen vol en de ene bus na de andere, met nog véél meer bezoekers  hadden ook het idee om naar deze populaire markt te komen. De hele dag was het schuifelen langs de vele stalletjes. Uiteraard moest vaker de beurs getrokken worden om af te rekenen. Wat een gevarieerdheid aan artikelen wordt hier geboden. Daarbovenop nog meer stalletjes met etenswaar en drankjes.

smullen

Even de drukte ontvlucht in een gezellig restaurant achter een van de marktplaatsen. Daarna weer verder met het schuifelen langs de stalletjes. Prachtige kerstkaarten werden gekocht die onze kleindochters zullen waarderen met uiteraard nog wat andere cadeautjes. Wij waren niet de enigen die een rustmoment opzochten……

rustmomentje

We konden nog wel verder rondneuzen en met de massa meegaan maar we besloten om de “Altstad” in te lopen. Een van de drukste winkelstraten gaf ons het gevoel dat we toch nog moesten schuifelen. Dan maar even een bakje leut en koffie onder een van de verwarmingslampen op het terras want binnen was overal alles bezet. Ik bedacht om buiten deze hoofdwinkelstraten om naar wat gezelligheid te gaan. Het was een misvatting. De eerste beste winkel bleek een uitdaging om naar binnen te gaan. Het ene leuke na het andere ging door onze handen en helaas aan sommige spullen bleken een soort onzichtbaar plaksel te zitten. Voordat we naar buiten gingen moest de creditkaart uitgehaald worden en bleek dit een van de gevaarlijkste winkelketen te zijn voor mijn vrouw. Alle feestelijke dagen waarbij cadeautjes gegeven worden werden aangesproken en er ook al een voorschot op genomen. Gelukkig hadden we onze maandelijkse toelagen al op onze rekening staan.

shoppingcentrum

Voor de terugweg moesten we met de gratis Shuttlebus vervoerd worden naar de Parking van de Messe. Grote bussen, geschikt voor 150 personen, reden af en aan om zo de vele duizenden marktbezoekers weer snel uit de stad te krijgen. Op deze grote parking werd het zoeken naar onze eigen touringcar hetgeen uiteindelijk wel gelukt is. Je begint altijd aan het begin van de parking te zoeken waarom doen we dat toch? Ook nu weer stond de bus aan het eind en was het slimmer geweest om daar onze zoektocht te beginnen.

Verjaardagsfeestjes als begin van vakantie

Wij hadden onze jaarlijkse vakantieweek met kleindochter Lotte gepland toen we bericht kregen dat Lieke met haar gezinnetje uit Kenia in die periode ook naar Nederland kwam. Toen is er overleg geweest en zij kwamen al een week eerder in Nederland aan. Hun hoofdbestemming was nu niet Limburg en ze hadden een huisje in Kijkduin gehuurd. Het komt zelden meer voor dat Lieke haar verjaardag in Nederland kan vieren en voor deze gelegenheid was er een feestje aan het strand.

Wij besloten al snel om onze vakantieweek uit te breiden met een week en eerst naar Kijkduin te gaan en vervolgens, de dag erna, naar Arnhem voor het verjaardagsfeestje van Lotte. Dan hadden we nog 4 restdagen alvorens we met Lotte een week naar Friesland zouden trekken. Ik moest nog enkele etappes van het Pieterpad lopen en dat paste mooi in deze restdagen.

Het strandweer was perfect voor een feestje. De temperatuur was prima en er stond een stevig briesje zodat het niet erg druk was. De strandtent was speciaal voor kinderen erg leuk met veel leuke attracties. Oom Joost had ook nog voor waterpistolen gezorgd zodat de kids de gasten in beweging wisten te houden!  Het feestje begon met een verhalenvertelster/kunstenaar die haar levenswandel in de kunst op een leuke en interessante manier met ons deelde.

Wij hadden een campingplek in ‘s-Gravezande weten te reserveren en hadden zo een leuke fietstocht naar en vanaf Kijkduin door de duinen.

 

Op zondag togen we naar Arnhem waar in een heel andere sfeer een leuk kinderfeestje gehouden werd. Uiteraard ook met veel water bij een tuinzwembadje en met wel een tropische temperatuur. De barbeque zorgde voor de inwendige mens naast een nog wat hogere temperatuur.

Cruise door de fjorden

 

Iedere dag is het weer een feest dat we nog samen zijn. Al is niet ieder feest even geslaagd als je zou wensen. Meer dan 45 jaar zijn we samen en daar wilden we ook samen iets bijzonders mee.

Een cruise door de Noorse fjorden was al langer een wens. Na 3 keer in Noorwegen rond gezworven te hebben met de camper of met een busje wilden wij nu graag over het water. De eerste reis naar Noorwegen was met de kajakvereniging Naviculare en hebben we voor het eerst echt wilde rivieren met heftige stromingen bedwongen. May heeft hier nog een trauma van bijna doodervaring overgehouden. De laatste keer was ook niet onfortuinlijk en is  een zeer gecompliceerde polsbreuk de herinnering. Dit schitterend land met de prachtige natuur kennen we voornamelijk van de maand juli waar we nu 3 van de 4 keer schitterend weer en zelfs een hittegolf hebben meegemaakt.

De enorme hoeveelheid indrukwekkende watervallen, al of niet met regenboog, het lichtschijnsel op de wateren, de schaduw en zon in de bergen en fjorden en de vele mooie bloemen spreken boekdelen en hebben ons verliefd doen worden op dit land. Wat is er nog mooier dan verliefdheid op elkaar en voor de natuur?

Powered by Wikiloc

Deze cruise was maar kort, een week, en zeer goed verzorgd. We wisten van de vorige cruise op de Middellandse zee dat we meer dan goed voor ons is zouden eten. Geweldig vriendelijke en behulpzame crew en mooi schip met idem hut. Nou zijn wij niet zo’n figuren die de hele dag in de zon kunnen liggen of niets doen. Wij zijn meer van die actievelingen. 2 dagen op zee is dan ook te lang en de dagtochten met de bus is ook te massaal en is wel tegengevallen. Op de mooie plekken wordt je ‘even losgelaten’ om vervolgens snel weer dóór te moeten. De reisleidster had me al op de  1e dag in het vizier toen ik te laat terug in de bus stapte omdat ik nog snel wat foto’s wilde maken.

De Geiranger en het oude gedeelte van de stad Bergen  waren absoluut het hoogtepunt. Molde en Eidfjord zijn ook mooi. Het meest hebben we genoten van een weekje met elkaar, zoals het ooit begonnen is, naar en in ons favoriete land te genieten van alles. Het was weer prachtig en we hebben gefilosofeerd over onze toekomst en onze vakantie’s. Nu bereiden we ons voor op voor het eerst een paar daagjes met onze kleinkinderen naar Friesland. Voor het eerst zijn we dan met hun beiden alleen en we verheugen ons hier erg op. We hebben ze al een kaartje vanuit Bergen gestuurd.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Somme

Een bijzonder moment wilden wij niet zo maar voorbij laten gaan. We hebben lang gedubd over de invulling en hebben gekozen voor met ons tweetjes naar de Somme te gaan. Saint-Valery-sur-Somme is een mooi Frans dorpje gelegen aan een prachtige baai. Wij hebben dit leren kennen toen we nog actieve kayak vaarders waren en we hier met de vereniging in een voorjaarskamp terecht kwamen. Sindsdien hebben we deze plaats verschillende keren bezocht. Het was mijn eerste rustdag op onze pelgrimsweg naar Santiago de Compostella in 2008, nu al weer 10 jaar geleden.

Wij vierden ons 45 jarig huwelijk, kerkelijk op 7 juni, en wettelijk op 9 juni. May is op 8 juni jarig en reden genoeg om hier een bijzonder tintje aan te geven. Saint-Valery is leuk en intiem, wel een toeristisch dorp met aardig wat restaurantjes. Het oudere gedeelte iets op een heuvel gelegen heeft schitterende oude en soms gerestaureerde woningen en monumentale bouwwerken. Een monument voor Jeanne d’Arc, een oude stadspoort en muur een prachtig gelegen oude kapel maar vooral een prachtige baai. De baai ligt merendeels droog maar door de eb en vloedwisseling zijn er wandelingen door de baai naar het gehucht aan de overzijde, Le Crotoy.

Bij het plaatsje Le Cretoy is een zeer fraai aangelegd vogelpark met een 3 tal wandelingen, Parc du Marquenterre. Er zijn 12 uitkijkposten waar je zicht heb op allerlei watervogels, zoals eenden, meerkoeten, albatrossen, lepelaars en ooievaars. We waren er in het goede seizoen en hebben veel ooievaars en lepelaars af en aan zien vliegen naar hun nesten om hun jongen te foerageren.

Powered by Wikiloc

De weersvoorspellingen waren minder gunstig. Er waren veel regen- en zware onweerbuiten gemeld bij een temperatuur rond de 20 graden. De temperatuur zat behoorlijk in de richting maar verder hebben we het droog gehouden met in de ochtenden veel bewolking en in de middag kwam steeds de zon en was het heerlijk toeven. De akkers en de velden waren een bloemenpracht waar we van genoten tijdens onze fietstochten- en wandelingen.

Powered by Wikiloc

Een paar zeer geslaagde dagen waar we met veel plezier naar terugkijken. We hebben genoten van en met elkaar.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Tijd tussen de wandelingen

De afgelopen periode was het zó mooi weer en dan kriebelen er allerlei zaken. Er moest zo nodig nog een boompje (ca 15 meter hoog) omgezaagd , een rolluikmotor vervangen, de tuin onderhouden en allerlei dagelijkse beslommeringen verricht worden. We nemen de tijd voor alles en ik doe echt niets wat ik niet leuk vindt. Het is lastig om prioriteiten te stellen in het aanbod van leuke activiteiten.

Het is echt zomer en de temperaturur is hoog voor de tijd van het jaar. Bij dit weer moet ik naar buiten en de wandelschoenen ‘snirken’ van de vele kilometers die ik afleg. De routes van Eurode moeten gecontroleerd en opnieuw op de GPS gezet worden. De routebeschrijvingen moeten hier en daar aangepast worden en ook nog een enkele foto die in de brochure vervangen moet worden. Daarnaast zijn de wandelingen van NOAD die nu voorgelopen moeten worden.

Na het boomspektakel brachten we Joost met zijn gezin naar het vliegveld in Keulen voor een weekje naar Tenerife. Het karwei was toch te veel blijkt en blijk ik goedaardige aanvallen van duizeligheid te hebben. Dit werd veroorzaakt door verplaatsing van kristalletjes in het gehoorvocht. Gelukkig niet lang last van gehad maar wel erg lastig om rechtop te blijven staan.

Omdat we afgesproken hadden dat wij hun weer van het vliegveld zouden ophalen besloten we om een weekendje daaraan vast te koppelen. Zo hebben we genoten van een paar daagjes Keulen. Het weer zat mee en we hebben genoten van fietstochtjes langs de Rijn en van de stad

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

DDW

De laatste jaren zijn we helemaal verknocht aan de DDW oftewel de Dutch Design Week in Eindhoven. Een vaste prik in onze agenda’s en niet zo maar eens een dagje. Nee dat redt je niet. Een fiets of stepje is zeker aan te raden. Je kunt wel met speciale taxi’s of  bussen maar dan loop je nog erg veel en echt alles is niet mogelijk.

Een weloverwogen keus vooraf is aan te bevelen en wij wilden dit jaar sectie C en Strijp doen. We zijn in Strijp gestart en de laatste dag hebben we sectie C gedaan. Wat een creativiteit en mooie werken hebben we gezien. Natuurlijk zijn er ook werkstukken of spullen die niet onze smaak zijn of te technisch voor onze geest.

Graag hadden we nog veel meer willen zien maar het programma liep niet helemaal zoals gepland maar dat mag de pret niet drukken. De data voor komend jaar staan alweer genoteerd.

 

Onverwachts extra genieten

Er zijn van die momenten waar wij vol verlangen naar uitkijken. Het duurt meestal lang voordat het zo ver is maar dan is het ook weer razendsnel voorbij. We moeten het daarmee doen en vol genieten als het moment er is. In het voorjaar waren onze dochter met haar gezinnetje een paar dagen met ons samen en nu zijn ze weer in het land. Onze dochter is eerst uit Kenia naar Nederland komen vliegen en was een paar daagjes bij ons. Dat was heerlijk en lekker ontspannen. We hebben veel gewinkeld want dat is dan tijd om noodzakelijke inkopen te doen die je niet online snel doet. Ondertussen is het dan gezellig bijkletsen met op z’n tijd een bakje  leut erbij.

Tijdens de herfstvakantie kwam haar man met hun dochtertje en waren we samen met hun in een vakantiehuisje in Kijkduin. We mochten een dag alleen met ons kleinkind doorbrengen en hadden een volgeladen programma opgesteld dat letterlijk in het water eindigde. Het weer hielp mee om er een heerlijke stranddag van te maken en door de vele indrukken die ze al had opgedaan luisterden we naar haar ouders om niet te veel te doen maar gewoon een rustig dagje te nemen. Dat was echt super. Het strand, de duinen, de zee, het restaurant, het terrasje en eigenlijk hebben we zo optimaal van haar kunnen genieten.

Dan gebeurt toch waar iedereen wel al rekening mee gehouden heeft. De verkiezingen in hun land Kenia verlopen erg ongunstig. Er was al onrust en een deel van de bevolking boycotte deze stembusgang. Uiteindelijk onrust in het land en wordt afgekondigd dat de verkiezingen nog een 2 de deel krijgen over een paar dagen. Dit maakt het allemaal nog erger en de terugreis op zaterdag moet gewijzigd worden. Het resultaat is dat onze schoonzoon op zaterdag alleen terugreist om het bedrijf verder te leiden en zich beter op de hoogte te kunnen stellen van de consequenties. Onze dochter en kleindochter blijven zeker nog een paar dagen met de hoop dat ze in de loop van de komende week samen veilig aan de terugreis kunnen beginnen. Elk nadeel heeft zijn voordeel wordt wel gezegd maar voor ons toch wel met gemengde gevoelens. Door het gewijzigde reisschema kan Mia nog  wat langer bij ons blijven en proberen we het voor haar zo aangenaam mogelijk te maken. Eigenlijk wil ze wel weer naar haar eigen huis zegt ze maar een bezoek aan de markt en de ‘notenverkoper’ maakt het leed een stuk draagzamer. Ook een hele dag spelletjes, voorlezen en genieten van veel lekkere dingetjes verzachten het wel. Morgen staat een kinderfilm op het programma en we hopen zo dat de terugkeer voor haar spoedig en voortvarend verloopt.

Wandeling omgeving Epen

Toen we vertrokken moesten we de regenjas aantrekken. De lucht was grijs en er vielen enkele super kleine regen druppeltjes. Je weet het dan niet wat er onderweg gebeurd. Wie had kunnen denken dat de zon nog ging schijnen en de temperatuur tegen de 20 graden Celsius zou zijn op de eerste maandag in oktober?

Een route in een bekend gebied maar toch wel verrassend mooi. Een pittige route met veel ups en downs, in het gebied waar we liepen wel te verstaan. Veel wandelaars hadden we niet verwacht en de heren waren dit keer in de meerderheid. Super gezellig dus..  (of ik de volgende keer mee mag is afwachten na deze opmerking)

We hebben met z’n allen genoten van de omgeving, de natuur, de verhalen en wat duurt het lang voordat we elkaar weer treffen.

Powered by Wikiloc

 

Weekendje Flevopolder

Wij hadden een kaasarrangement/workshop gewonnen en konden dit jaar op een moment in overleg zelf bepalen wanneer we hieraan konden deelnemen. We moesten wel hiervoor naar de Flevopolder. Kwam dat eens goed uit dat onze zoon met nichtje Rieneke aan een Mudrun in Biddinghuizen deelnamen. Wij wilden dit combineren want wie gaat er 3 uur rijden voor een kaasworkshop? Na wat heen en weer gemaild te hebben met de boer was het mogelijk om ‘smiddags een aparte rondleiding te krijgen door het bedrijf en de volgende ochtend het kaasmaakproces bijwonen. Ik had geregeld dat we de camper op zijn erf konden stallen voor de overnachting. Wat liep het anders……. Kortom hij stuurde ons toch naar een camping, want immers konden wij dat toch goed betalen! De workshop kon ook niet doorgaan want we moesten toch echt in de ochtend daarvoor komen en het was eigenlijk echt druk op de boerderij. Hij wilde ons dus niet en het was maar lastig dat wij ondanks het mailen toch niet welkom waren op dit moment.

Wij zijn naar het mooie stadje Elburg getogen waar we genoten hebben en een bezoekje aan het orgelmuseum hebben gebracht. Niet om de orgels, maar om het schitterende gebouw, het vroegere Gemeentehuis. Het was erg mooi weer en de terrasjes waren vol en toch wisten we een prachtig plekje te veroveren en genoten we van de consumptie’s én van de viskar. Daarna naar de camping gelegen direct aan het Veluwemeer dat in deze tijd erg mooi was én rust waar we van genoten.

De volgende dag met prachtig herfstweer waren we al vroeg op het terrein van Walibi, waar de Mudrun ging plaatsvinden. Effe het parcours verkent zodat ik de deelnemers Riene en Joost dit keer vaak en goed in beeld kon brengen. Voor de start kreeg ik nog wat plaagstootjes van Joost dat ik nu het af te leggen parkoers en afstand toch goed moest onthouden en niet zoals de vorige keer bij de verkeerde hindernissen of op het verkeerde moment te gaan staan. Daar baalde ik zó van dat ik eigenlijk had besloten deze evenementen niet meer te bezoeken. Maar een lid van wandelvereniging NOAD (Nooit Ophouden Altijd Doorgaan) laat zich niet klein krijgen en dus was ik aanwezig.

Snel naar de 1e echte hindernis van de af te leggen afstand. Joost had me nog eens op het hart gedrukt dat ik dáár moest gaan staan. Afin, na ruim een half uur na de start belde ik met mijn vrouw of ze toch wel op tijd gestart waren, want ze waren er nog steeds niet. Blijf maar wachten zei ze ze komen zó. Na nog eens een kwartier hield ik het voor gezien en ben ik naar het kruispunt gegaan waar de afstanden elkaar splitsten. Bij die hindernis spotte ik ze na nog eens 20 minuten. Het parcours was toch anders dan Joost mij verteld had en het schema liet zien! Balen!

Daarna heb ik ze toch op verschillende hindernissen kunnen vastleggen al waren dat niet de momenten die ik te voren bedacht had. Het weer was geweldig en de sfeer evenzo. Mijn teleurstelling kon ik daarom dit keer goed verwerken.

Dit zal toch wel de laatste run zijn die ik ga fotograferen en heb besloten alleen als onze kleindochter Lotte weer deelneemt dat ik, wij, dan weer erbij zullen zijn om haar aan te moedigen. We hebben haar nu gemist maar het was ook een andere run en waarschijnlijk was ze liever naar het pretpark gegaan als ze de attracties had gezien.