Tagarchief: Kerstmis

Kerstviering

kerstverhaal

Van onze vriendin hoorden we over het optreden van panfluit speelster Lot Huijnen. Zij speelde op 2e kerstdag in het Clemens domein. Dit is op zich al een bezoek waard en zeker met Kerstmis dachten wij. Maar we hadden al met weer een andere vriendin afgesproken dat we samen naar Lot gingen luisteren.

bedelaars

Werden we blij verrast dat er haast geen parkeerplek meer te vinden was. Hartelijk welkom geheten door ‘dorpsbewoners van Bethlehem’ kreeg ieder een penning in de handen hetgeen bepaalde in welke groep je terecht kwam om het kerkje te mogen en kunnen betreden. Vooraf werd je door de lokale herbergier van Bethlehem voorzien van een wafel met warme glühwein. De dorpsomroeper maande je om goed te luisteren naar het verhaal. De schaapjes, de dorpsbewoners, de engelen, de omroeper, de stadsgids en alle bezoekers waarden om de grot en het kerkje waar we plots oog in oog stonden met ene Jozef en Maria met hun ezel die op zoek waren naar onderdak.

Zij werden weggestuurd immers het was niet alleen in Oud-Merkelbeek druk bij het Clemenskerkje maar ook in Bethlehem. Muzikanten speelden wel vrolijk kerstliederen maar toch werden deze lieve mensen weggestuurd.

Wij mochten inmiddels naar binnen om te luisteren naar de gezongen liederen door het ‘Vocale Ensemble’ en de muziek van Lot met haar begeleiders. Een bijzondere verrassing om zo te midden van HET verhaal te belanden en te genieten van alle spelers. Door de drukte moest er geïmproviseerd worden en werden het aantal prachtig gezongen liederen ingekort. Toch een genot dat we hierbij aanwezig waren en hebben bij de uitgang de lokale ‘zwervers’ of herders voorzien van een gave als dank.

Kerst (gedachte) in Landgraaf

Nog één keer Kerst vieren in Landgraaf. Het is nog niet helemaal rond maar de verwachting is wel dat dit de laatste Kerstmis op de Kerkraderweg in Landgraaf is. We gaan een periode van bijna 30 jaar afsluiten door de verkoop van onze woning. Met veel plezier hebben we hier, op een paar maanden na, 30 jaar lief en leed gedeeld.

Dit laatste jaar zullen we nooit meer vergeten. Er is veel gebeurd en soms is het erg ingrijpend en geeft het een wending aan je leven. Het is allemaal niet dramatisch maar heeft ons wel nóg meer bewust gemaakt dat we een goed leven hebben. De periode die we nog samen hebben gaan we er nog meer van genieten. Onze kinderen en kleinkinderen helpen ons hierbij. Vanuit Kenia wordt druk via videogesprekken ons het wel en wee getoond. Wij genieten hier intens van en zien zo toch de ontwikkeling van Mia Keziah maar ook van de huiselijke én werkomstandigheden van haar ouders. Druk is overlegd over onze toekomstige woning, een betere makelaar hadden we niet kunnen hebben. In het ‘Sjunste op der Welt…….Kirchroa’ wordt ons nieuwe verblijf. Onze dochter Lieke gaat verder vanuit Kenia met het geven van haar adviezen over de inrichting van deze levensbestendige woning.

Het gezin van onze Joost heeft samen met ons deze feestelijke dagen doorgebracht. Oma had al een plan met activiteitenprogramma opgezet om het Lotte met haar ouders naar hun zin te maken. Zoals het meestal is moet oma de ideeën aanreiken en vult pappa Joost aan of stuurt bij. Een (kinder)musical werd niet echt super enthousiast ontvangen maar een skiles zou geweldig zijn. Een hele ervaring maar wat is het toch moeilijk om het zelf te doen terwijl anderen heel soepel naar beneden komen. Na een valpartij was de lol er af en hoeft het geen tweede keer meer voor Lotte.
Wokken in een super groot restaurant met ook animatie voor de kids is dan wel weer veel leuker.

De volgende dag kon er gekozen worden voor een leuke animatiefilm of schaatsen in het Winterparadijs op het Pancratiusplein in Heerlen. Een sportvrouw zoals Lotte kiest dan natuurlijk toch weer voor schaatsen. Het is ook super gezellig op het plein en we hebben geluk dat de zon schijnt tussen af en toe een donkere dreigende wolk. Een genot is dit echter ook niet maar wel de ijsglijbaan met banden. Hier heeft ze super van genoten en na afloop hoort daar ook een super lekker (soft)ijs bij.

Alle activiteiten hier opsommen gaan we niet doen maar om de ramen bij opa en oma vol te mogen tekenen is toch wel bijzonder mooi. Lotte vind het erg dat we gaan verhuizen want dan kan ze niet meer met de overbuurkinderen spelen. En haar leuke kamertje gaat weg. Nee als het aan haar ligt moeten we in Landgraaf blijven wonen. Zij kwam graag hier logeren en was hier gewend. Dat opa en oma naar Kerkrade gaan vind ze maar niets. Om het wat dragelijker te maken zijn we met hun naar de nieuwe plek gegaan om te zien waar we heen gaan. Het is wel mooi maar toch moeten we het nog maar eens overwegen.

Zo is ook dit jaar de kerst een gezellig feest geweest en hebben we alweer een goed gevoel overgehouden. Een leuke invulling en vooral een warm gevoel om samen te zijn met onze dierbaren, zowel lijfelijk als virtueel. Och ja…… niet vergeten te vermelden dat we jaarlijks een kip slachten. Nee niet om op te eten, ben je mal! We sparen het statiegeld en deponeren dat in een kip. Deze broed er een heel jaar op en Lotte mag deze dan ‘slachten’ hetgeen neerkomt op het tellen van het broedsel. Het resultaat wordt dan verdeeld tussen de twee kleinkinderen van ons. Geloof maar dat er steeds weer een bestemming voor is. Er wordt wat afgedronken in Landgraaf en beide kids hopen dat we in Kerkrade nóg meer drinken maar wel uit statiegeldflessen.