Tagarchief: uitstapjes

Muziek weekend

Nieuwjaarsconcert

Luister hier naar Conquest of paradise 

Soms vallen een aantal leuke of interessante dingen samen en moet je een keus maken. Afgelopen weekend was dit voor ons het geval. Enkele maanden geleden waren we getipt over een Nieuwjaarsconcert van het “Tilburgs Mannenkoor La Renaissance”. De broer van May zingt hierbij en wij gaan vaker naar hun optreden omdat we hier zo van genieten. Dit keer was het een co-productie met de Koninklijk Erkende Harmonie “L’Echo des Montagnes” in de Concertzaal Tilburg. We hebben genoten van de samenwerking tussen het zangkoor en het orkest, dat overweldigend was wat betreft het aantal muzikanten. Het koor is weliswaar op leeftijd en heeft desondanks nog altijd een behoorlijk aantal leden met een geweldig stemvolume.

Frappant is de ontmoeting met een gast in de Concertzaal waarmee in in gesprek raakte, Hij begon spontaan te vertellen over de mooie wandelingen die hij gemaakt had toen hij in abdij Rolduc verbleef. Het wandelboekje 11 Eurodewandelingen had hij daar gekregen en had langs de prachtige Worm gelopen. Toen ik vertelde dat ik de persoon ben die deze routes gemaakt en beschreven heeft raakte hij niet meer uitgepraat over deze schitterende streek.

Op zaterdag was er een optreden van “Harmonie de Bazuin” uit Treebeek die hun 90 jarig jubileum vieren. Hier hebben we echter vanaf gezien omdat er ook nog een vriendin van ons haar 80e verjaardag vierde.

Powered by Wikiloc

Op zondagmorgen was het tijd voor mijn wandelingetje van 20 km in Ransdaal. De vrieskou en het prachtige weer in de mooie omgeving van dit pittoreske dorp kon ik niet weerstaan. De ontmoeting met de Dorpsdichter van Voerendaal, Peter Crombach, was toeval. We konden niet al te lang samen een praatje maken immers ik wilde nog naar het optreden van de brabantse (wat een toeval dat we daar vrijdag nog waren) “Savoy Jazzmen” bij de Jazzclub Zuid-Limburg bij Jazzin’ De Rousch. Zo’n swingende afsluiting van een weekend daar geniet je alleen maar van en geeft een heerlijk gevoel. Een mooi ontspannend weekend waar ik nog lang van na geniet.

pianist Savoy Jazzmen

De Grote Peel

vorst in de Peel

Er stond een afspraak gepland in Meijel. Na het afgelopen weekend werd het weer steeds beter en vanmorgen was het echt prima wandelweer. De vorst nog aan de grond en de zon aan de hemel. Wel een koude wind maar die was niet fel en enkel goed voelbaar op het open veld.

Een mooie route had ik gedownload en zag dat die goed over het veengebied en langs verschillende poelen liep. De afstand was ook precies goed en het toeval wilde dat de start amper 1 km van de afspraak was.


honderden eenden

Al vrij snel in het begin zag ik velden vol met eenden, wel honderden. Jammer dat ik nu net mijn telelens niet bij me gestoken had. Ze bleven ook rustig zitten en keuvelden met elkaar. Een genot om te zien en te horen. Tja dan komt er zo’n bruut eenpersoons vliegtuigje laag over vliegen net toen ik de camera weer opgeborgen had. Snel, snel weer tevoorschijn halen en knip, knip. Gelukkig heb ik van het opvliegen nog wel iets vast kunnen leggen.

opvliegende eenden

Het is doodstil op de Peel en ik kom enkel dieren tegen. De pony’s trekken zich niets van mij aan en ik mag ze gerust op de foto zetten, geen privacy toestemming nodig. Zelfs bij het bezoekerscentrum zie ik weinig leven, slechts een enkele auto op de parking. Eigenlijk wilde ik wel een bakkie koffie maar zie op mijn stappenteller/horloge dat ik over de eerste helft wel lang gedaan heb. Te veel stil gestaan bij de pracht en te veel foto’s gemaakt. Ik moet zelfs een tandje bij gaan zetten om op tijd weer bij de auto te zijn.

pony’s

Jammer dan, ik wordt al gebeld en ik haal het nooit om op tijd te zijn. Je verdwaald helemaal in de rust van de natuur. Ik geniet maar merk dat de tijdsdruk toch een claim op het genieten legt. Het is zó mooi en een prachtige dag en eigenlijk had ik nog veel meer tijd willen hebben. 

Powered by Wikiloc

Kerstmarkt Keulen

Wandelvereniging wsvNOAD heeft voor de leden een bus ingezet om de Kerstmarkt in Keulen te bezoeken. Deze, voor leden gratis, aangeboden activiteit sprak ons aan. Indien de bus niet vol is kunnen er tegen een zeer kleine vergoeding ook niet-leden mee. Onze vriendin Wilmy kon zo mee.

Dom Köln

Op zaterdag, de eerste in december, stapten we om 11 uur bij het treinstation in hartje centrum van Keulen uit. Drommen mensen, bussen vol en de ene bus na de andere, met nog véél meer bezoekers  hadden ook het idee om naar deze populaire markt te komen. De hele dag was het schuifelen langs de vele stalletjes. Uiteraard moest vaker de beurs getrokken worden om af te rekenen. Wat een gevarieerdheid aan artikelen wordt hier geboden. Daarbovenop nog meer stalletjes met etenswaar en drankjes.

smullen

Even de drukte ontvlucht in een gezellig restaurant achter een van de marktplaatsen. Daarna weer verder met het schuifelen langs de stalletjes. Prachtige kerstkaarten werden gekocht die onze kleindochters zullen waarderen met uiteraard nog wat andere cadeautjes. Wij waren niet de enigen die een rustmoment opzochten……

rustmomentje

We konden nog wel verder rondneuzen en met de massa meegaan maar we besloten om de “Altstad” in te lopen. Een van de drukste winkelstraten gaf ons het gevoel dat we toch nog moesten schuifelen. Dan maar even een bakje leut en koffie onder een van de verwarmingslampen op het terras want binnen was overal alles bezet. Ik bedacht om buiten deze hoofdwinkelstraten om naar wat gezelligheid te gaan. Het was een misvatting. De eerste beste winkel bleek een uitdaging om naar binnen te gaan. Het ene leuke na het andere ging door onze handen en helaas aan sommige spullen bleken een soort onzichtbaar plaksel te zitten. Voordat we naar buiten gingen moest de creditkaart uitgehaald worden en bleek dit een van de gevaarlijkste winkelketen te zijn voor mijn vrouw. Alle feestelijke dagen waarbij cadeautjes gegeven worden werden aangesproken en er ook al een voorschot op genomen. Gelukkig hadden we onze maandelijkse toelagen al op onze rekening staan.

shoppingcentrum

Voor de terugweg moesten we met de gratis Shuttlebus vervoerd worden naar de Parking van de Messe. Grote bussen, geschikt voor 150 personen, reden af en aan om zo de vele duizenden marktbezoekers weer snel uit de stad te krijgen. Op deze grote parking werd het zoeken naar onze eigen touringcar hetgeen uiteindelijk wel gelukt is. Je begint altijd aan het begin van de parking te zoeken waarom doen we dat toch? Ook nu weer stond de bus aan het eind en was het slimmer geweest om daar onze zoektocht te beginnen.

Hartverwarmend bezoek

Al meer dan 12 jaar woont onze dochter Lieke met haar man Eddy in Kenia. Hun dochtertje Mia Keziah zien we wel regelmatig op de Skype maar lijfelijk minder vaak. Deze zomer waren ze nog in Nederland en toen was het de eerste keer dat Mia Keziah en ons andere kleindochter Lotte, van Joost en Wendy, bij en met ons 2 nachtjes in de camper op vakantie waren. Wie had het toen gedacht dat we elkaar zó snel weer zouden zien? Nee dat zat niet in de planning.

Er gebeuren dingen die je niet kúnt plannen. Na die vakantie is er iets veranderd en dat heb je niet in de hand. Lieke overlegde met Eddy en ze namen een kordaat besluit om snel weer te komen. Na wat overleg was het een goed moment om de herfstvakantie hiervoor te kiezen. Mia kreeg een weekje vrij op haar school in Nairobi en mocht mee naar Nederland reizen. 

Het verblijf was maar kort. Mede veroorzaakt door motorpech van het vliegtuig waardoor ze bij de tussenlanding in Parijs de aansluiting misten en gedwongen werden een nachtje in deze hoofdstad te slapen. De lengte doet niets af aan de warmte en de intensiteit al is het jammer dat zo het korte verblijf nóg korter werd. Wat is het heerlijk om elkaar dan te kunnen knuffelen, te spreken en gewoon heerlijk samen te zijn. Er hoeft niets bijzonders ondernomen te worden om te voelen wat het is als je kind er voor je is en interesse toont in het welbevinden. 

vliegtuig
Opa dáár is het vliegtuig

Oma en opa wilden echter wel dat Mia Keziah hier toch een echt vakantiegevoel zou hebben en planden de tijd toch vol met een bezoek aan GaiaZoo en de musical van de Smurfen. We hebben kunnen genieten van het onverwachts mooie weer en de heerlijke lunch op het terras van restaurant de Lier bij het zweefvliegveld in Schinveld. De stijgende en dalende zweefvliegtuigen is toch een mooi gezicht.

Die korte tijd dat de twee dames hier waren werd er uit eten gegaan en veel spelletjes gespeeld. Het zijn momenten die wij koesteren en intens van genieten. Opa en oma zijn van 2 kleindochters die beiden niet naast de deur wonen is niet altijd even plezierig. Als er dan zelfs uit Kenia voor een paar daagjes een bezoekje wordt gebracht is dat fantastisch.

Selfkantbahn

Al voor de zomer is de afspraak gemaakt om naar Gangelt te gaan. De bedrijfsleider van de Selkantbahn heeft ons, Piet Schillings en mij, uitgenodigd om bij hem te komen om de wsvNOAD website die hij gemaakt heeft aan ons ‘over te dragen’. Hij, NOAD-lid, heeft op dit moment geen tijd meer om deze bij te houden. Samen zijn Piet en ik al geruime tijd op de achtergrond actief om ons in te werken en de site te vernieuwen.

De zon schijnt heerlijk en het is al vroeg dat we op zondagochtend in Gangelt moeten zijn. Het is de laatste dag van het seizoen dat we met de trein mee kunnen. Het perron is al helemaal ingericht voor de ontvangst en de hal waar van het wagenpark staat nu vol met allerlei standjes. Wij werden echter in Gilgenrath verwacht en dat was ons ontschoten. Dus spoorslags naar het eindstation waar Harry ons al stond op te wachten. Met de eerste trein vertrokken we naar Gangelt terwijl Harry ons allerlei informatie gaf over deze vrijwilligersorganisatie en hun activiteiten. Een mooi project en een leuke ervaring. Bijzonder is om te zien hoe ‘vroegere machines’ nog prima werken. Niet alleen de locomotieven, rijtuigen maar ook de wissels en zelfs de kaartjesautomaten van destijds zijn hier nog functioneel.

De reden van deze afspraak was echter het omzetten van de website en na ruim 3 uur  entertainment moest er toen nog gewerkt worden. Druk werd er van alles genoteerd, geprobeerd en getest. We hopen dat het allemaal is blijven ‘hangen’ en dat we er nu mee aan de slag kunnen. Vanaf vandaag zal het moeten al blijft Harrie verbonden aan de vereniging en voor ons beschikbaar voor vragen en problemen oplossen. De omzetting van deze website naar een ander hostingsbedrijf wordt nu in gang gezet en we hopen binnenkort op de nieuwe server fris van start te kunnen gaan.

Alzheimer dag

In de regio Parkstad organiseerde deze afdeling in het kader van de Wereld Alzheimer dag een cultureel en gezellig samenzijn. Hiervoor ben ik gevraagd om foto’s te maken die men gebruiken wil voor hun Nieuwsbrief en voor hun PR doelen. Een bijzonder mooie gelegenheid voor mij.

Het toneelstuk “Helderman” werd door Thomas Borggrefe uitgevoerd. Een aangrijpend stuk over de gevoel- en belevingswereld van een musicus met dementie. Na deze uitvoering was er een gedachtewisseling naar aanleiding van het stuk met tussen Thomas Borggrefe en de aanwezigen, mensen met dementie in de thuissituatie met hun partners, mantelzorgers, vrijwilligers van het Alzheimer Café Parkstad Limburg en bezoekers. 

Thomas Borggrefe

Een prima verzorgde bijeenkomst met een gratis diner met consumpties op een mooie en goed bereikbare locatie. Bij afloop ontving iedere bezoeker de vernieuwde afdelingsfolder van deze regio met een foto die ik gemaakt heb. De keus van deze foto werd als volgt omschreven:  
“Herder met de kudde wordt positief gezien t.a.v. mensen met dementie, symboliek met : samen optrekken, bij elkaar blijven,  op weg, bescherming.”

DDW

De laatste jaren zijn we helemaal verknocht aan de DDW oftewel de Dutch Design Week in Eindhoven. Een vaste prik in onze agenda’s en niet zo maar eens een dagje. Nee dat redt je niet. Een fiets of stepje is zeker aan te raden. Je kunt wel met speciale taxi’s of  bussen maar dan loop je nog erg veel en echt alles is niet mogelijk.

Een weloverwogen keus vooraf is aan te bevelen en wij wilden dit jaar sectie C en Strijp doen. We zijn in Strijp gestart en de laatste dag hebben we sectie C gedaan. Wat een creativiteit en mooie werken hebben we gezien. Natuurlijk zijn er ook werkstukken of spullen die niet onze smaak zijn of te technisch voor onze geest.

Graag hadden we nog veel meer willen zien maar het programma liep niet helemaal zoals gepland maar dat mag de pret niet drukken. De data voor komend jaar staan alweer genoteerd.

 

Onverwachts extra genieten

Er zijn van die momenten waar wij vol verlangen naar uitkijken. Het duurt meestal lang voordat het zo ver is maar dan is het ook weer razendsnel voorbij. We moeten het daarmee doen en vol genieten als het moment er is. In het voorjaar waren onze dochter met haar gezinnetje een paar dagen met ons samen en nu zijn ze weer in het land. Onze dochter is eerst uit Kenia naar Nederland komen vliegen en was een paar daagjes bij ons. Dat was heerlijk en lekker ontspannen. We hebben veel gewinkeld want dat is dan tijd om noodzakelijke inkopen te doen die je niet online snel doet. Ondertussen is het dan gezellig bijkletsen met op z’n tijd een bakje  leut erbij.

Tijdens de herfstvakantie kwam haar man met hun dochtertje en waren we samen met hun in een vakantiehuisje in Kijkduin. We mochten een dag alleen met ons kleinkind doorbrengen en hadden een volgeladen programma opgesteld dat letterlijk in het water eindigde. Het weer hielp mee om er een heerlijke stranddag van te maken en door de vele indrukken die ze al had opgedaan luisterden we naar haar ouders om niet te veel te doen maar gewoon een rustig dagje te nemen. Dat was echt super. Het strand, de duinen, de zee, het restaurant, het terrasje en eigenlijk hebben we zo optimaal van haar kunnen genieten.

Dan gebeurt toch waar iedereen wel al rekening mee gehouden heeft. De verkiezingen in hun land Kenia verlopen erg ongunstig. Er was al onrust en een deel van de bevolking boycotte deze stembusgang. Uiteindelijk onrust in het land en wordt afgekondigd dat de verkiezingen nog een 2 de deel krijgen over een paar dagen. Dit maakt het allemaal nog erger en de terugreis op zaterdag moet gewijzigd worden. Het resultaat is dat onze schoonzoon op zaterdag alleen terugreist om het bedrijf verder te leiden en zich beter op de hoogte te kunnen stellen van de consequenties. Onze dochter en kleindochter blijven zeker nog een paar dagen met de hoop dat ze in de loop van de komende week samen veilig aan de terugreis kunnen beginnen. Elk nadeel heeft zijn voordeel wordt wel gezegd maar voor ons toch wel met gemengde gevoelens. Door het gewijzigde reisschema kan Mia nog  wat langer bij ons blijven en proberen we het voor haar zo aangenaam mogelijk te maken. Eigenlijk wil ze wel weer naar haar eigen huis zegt ze maar een bezoek aan de markt en de ‘notenverkoper’ maakt het leed een stuk draagzamer. Ook een hele dag spelletjes, voorlezen en genieten van veel lekkere dingetjes verzachten het wel. Morgen staat een kinderfilm op het programma en we hopen zo dat de terugkeer voor haar spoedig en voortvarend verloopt.

Social week

Powered by Wikiloc

Een weekje door het land en allerlei mensen opzoeken waarmee wij een band hebben maar niet naast de deur wonen. Soms heb je telefonisch contact of ontmoet je elkaar wel ergens maar soms hebben we het contact laten verwateren. Nu deed zich de gelegenheid voor om de banden weer eens aan te halen en uitgebreid voor elkaar de tijd te nemen. Aanleiding was een ontmoeting met oud studiegenoten van May van de Sportacademie in Breda. Een ontmoeting omdat ze dit  45 jaar geleden hun diploma hebben behaald. Een reünie om dit feit te vieren is gepland.

De trip van 926 km hebben we met de camper afgelegd en dat maakt het mogelijk om zonder problemen langer bij iemand te blijven. De camper plaatsten we op de oprit, aan de overkant bij de boer of toch op een mini-camping of toch in een vakantieoord. Het is een reis geworden die zeker efficiënter kon maar we hebben gekeken wat het beste uitkwam bij de mensen die we opzochten. Dan moet je wel eens van west naar oost en vice versa. Niet iedereen waar we heen wilden konden ons ontvangen omdat ze bijvoorbeeld zelf op vakantie waren. Toch hebben we heel erg genoten en warme herinneringen over gehouden aan de contacten. Het was echt leuk en fijn om weer eens bij te kletsen, verhalen te vertellen en aanhoren. Zonder mensen te kort te doen was het bezoek in Hoorn bij mijn tante en oom van welgeteld 96 en 94 jaar (samen 190 jaar!!!) een super moment. Niet alleen wij maar ook zij hebben genoten want dit was een van de bezoekjes waar we ons echt erg op verheugden maar niet wisten hoe het zou zijn. Na vele jaren geen contact meer gehad te hebben nu een super moment. Wat een genot om 2 krasse (wel beiden ‘iets’ minder mobiel) mensen zó positief en dankbaar in het leven te zien staan.

Dit was weliswaar de laatste dag van deze week maar heeft zeker de meeste indruk op ons gemaakt en dan mag je daarmee ook aan het verhaal beginnen, toch? Vanuit Hoorn, waar zij wonen ging de terugreis naar Den Bosch, de stad die we altijd graag even bezoeken en we ook altijd even wat inkopen doen. Dit keer voor mij broeken want 18 kilo lichter merk je wel in de maten. Deze dag was nog meer bijzonder omdat we de oudste familieleden bezocht hebben en de afsluiting bij de jongste telg in de familie plaatsvond. Het achterneef in Beek en Donk bij de trotse ouders die net op tijd in hun nieuwbouwwoning ingetrokken zijn. Wat een verschil in ontmoeting, 3 weken én TWEE DAGEN met de 190 jarigen (weliswaar samen).

De week begon echter vanuit Landgraaf in Roermond bij de vroegere collega Statenlid van May. Wat een hartelijke bijeenkomst was en we (uiteraard) te weinig tijd hadden om alles bij te kletsen. Ze wilde dat we bij haar bleven slapen maar dat hebben we maar niet gedaan omdat het schema anders direct al in de war geschopt zou worden. Van Roermond naar Dordrecht (was gepland naar Naaldwijk maar zij waren niet thuis) waar we deze fraaie stad die al lang op het lijstje stond om te bezichtigen, hebben afgekruist. Inderdaad zeker de moeite waard en we hadden waardevolle tips gekregen over de wandel/fietsroute en goede en mooie restaurants/musea en gebouwen. Op eigen initiatief ook een boottochtje gemaakt want je moet toch zeker in dit watergebied de stad vanaf het water bekijken.

Vervolgens naar Breda waar ik me vermaakt heb met een wandeling en bezichtiging van gebouwen, o.a. Bauvigne  en genoten van de rust in het Mastbos. Na Breda stond Berkel-Enschot op het programma en hier werden we getrakteerd op een HEMELS eten in het oude Trasppistenklooster, de abdij O.L. Vrouw van Koningsoord. Wat een verwennerij en speciaal. By the way: de nieuwe broeken heb ik daarná pas gekocht.

Toen togen we naar Meije-Woerden, naar een oud studiegenote van mij die in een heerlijke omgeving woont in een polderwoning aan het water en uitkijkt op de polder. Hier is het altijd weer lachen, gieren en brullen én vooral veel warmte. We moesten de volgende dag op tijd in Wychen zijn waar onze kleindochter Lotte weer eens samen met haar pappa meededen aan een Obstacle Run. Wij wilden hun graag aanmoedigen én uiteraard foto’s van maken. De dochter van onze lieve vriendin deed ook met haar zoontje (voor de eerste keer) mee. Wat hebben die 2 genoten en zijn ze blij dat ze daar van mij blijvende herinneringen aan over gehouden hebben, iets meer dan 100 foto’s!

Dit verhaal eindigt met een gepland bezoek aan de voormalige suikerfabriek, thans Sugar City te Halfweg in de gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude. Dit hadden we in het programma opgenomen omdat tijdens mijn speurtocht voor de stamboom ik ontdekt had dat mijn grootmoeder en haar tweelingbroer hier in een keet nabij deze fabriek geboren was. Ik had al veel info op internet gevonden maar wilde wel met eigen ogen hier eens zien waar deze gebeurtenis plaats had gevonden. Het was op Nationale Monumentendag dat wij hier waren en konden aansluiten bij een rondleiding in het Gemeentehuis waar we een foodybag kregen met veel info en boekjes over deze gemeente. Helaas was de Sugar City niet opengesteld voor publiek. Hier is wel een filmpje te zien over het bietenvervoer in vroegere jaren:

Ontvoering

Gezocht door de ouders van Lotte. Wij, grootouders, hebben haar ook dit jaar weer één week kunnen ontvoeren. Ze gaat nu al een paar jaartjes iedere zomer met oma en opa mee op vakantie in de camper. Ze verheugt zich op haar ‘eigen’ kamertje, het opklapbed in de alkoof. Ze vraagt zelf altijd of ze weer met ons mee mag en het liefst naar het strand!

Wij hadden Molecaten camping in Katwijk aan zee uitgezocht omdat deze dicht aan het strand ligt, een animatie programma voor kids heeft, een (binnen)zwembadje en veel speeltoestellen. Meer heb je niet nodig. Daarbij ligt er een manege achter de camping en ze is dol op paarden en van ons mocht ze een paardrijles nemen.

Dát was spannend en slapeloze nachten voordat het zover was. Maar ja, dán is het wel leuk tot…..tot er even in draf gegaan werd! Opa liep (rende) er wel naast en hoorde haar zeggen dat ze het wel eng vond en ook een beetje bang was. Maar Felix, haar paard, was lief en hield haar in het zadel. Een beetje eigenwijs is ze wel want bij alle aanwijzingen zei ze: ja, weet ik wel (met klemtoon en stemverheffing). Na de draf heb ik het niet meer gehoord, ha,ha.
 Een dagje op het strand de windvogel oplaten is ook super. Gelukkig hadden we een dag uitgezocht dat er behoorlijk wat wind stond zodat ze (ik kan het ZELF!) de vlieger in de lucht kon houden. Eerst flink alle kanten uit rennen en de vlieger steeds maar neerstorten. Toen opa de vlieger in de lucht kreeg (zonder rennen) wilde ze het zo toch maar ook proberen. En toen was het uiteraard geweldig. Opa’s pet op ‘snelheid’, tong uit de mond en maar touw laten vieren.

Het avondeten kon niet snel genoeg naar binnen gewerkt worden of … ik heb geen honger, of ik heb genoeg….. want de PARADE van het animatieteam trok steeds om 18.30 uur over de camping en Lotte moest daar natuurlijk bij zijn. Vervolgens werd er muziek gemaakt, geknutseld en ja wat nog meer allemaal?

Soms was er ook tijd voor oma om samen wat spelletjes te doen. Gefietst hebben we, dat kan ze al bijzonder goed, ijsjes gegeten, pizza’s (haar lekkerste gerecht mét salami) naar de wekelijkse toeristenmarkt en och zó veel meer. Een week is dan toch te kort maar ook weer lang genoeg want wát was ze ‘s-avonds moe, té moe om te gaan slapen maar na 3 minuten hoorde je haar niet meer en was ze in dromenland.