Tagarchief: Vakantie

Onverwachts extra genieten

Er zijn van die momenten waar wij vol verlangen naar uitkijken. Het duurt meestal lang voordat het zo ver is maar dan is het ook weer razendsnel voorbij. We moeten het daarmee doen en vol genieten als het moment er is. In het voorjaar waren onze dochter met haar gezinnetje een paar dagen met ons samen en nu zijn ze weer in het land. Onze dochter is eerst uit Kenia naar Nederland komen vliegen en was een paar daagjes bij ons. Dat was heerlijk en lekker ontspannen. We hebben veel gewinkeld want dat is dan tijd om noodzakelijke inkopen te doen die je niet online snel doet. Ondertussen is het dan gezellig bijkletsen met op z’n tijd een bakje  leut erbij.

Tijdens de herfstvakantie kwam haar man met hun dochtertje en waren we samen met hun in een vakantiehuisje in Kijkduin. We mochten een dag alleen met ons kleinkind doorbrengen en hadden een volgeladen programma opgesteld dat letterlijk in het water eindigde. Het weer hielp mee om er een heerlijke stranddag van te maken en door de vele indrukken die ze al had opgedaan luisterden we naar haar ouders om niet te veel te doen maar gewoon een rustig dagje te nemen. Dat was echt super. Het strand, de duinen, de zee, het restaurant, het terrasje en eigenlijk hebben we zo optimaal van haar kunnen genieten.

Dan gebeurt toch waar iedereen wel al rekening mee gehouden heeft. De verkiezingen in hun land Kenia verlopen erg ongunstig. Er was al onrust en een deel van de bevolking boycotte deze stembusgang. Uiteindelijk onrust in het land en wordt afgekondigd dat de verkiezingen nog een 2 de deel krijgen over een paar dagen. Dit maakt het allemaal nog erger en de terugreis op zaterdag moet gewijzigd worden. Het resultaat is dat onze schoonzoon op zaterdag alleen terugreist om het bedrijf verder te leiden en zich beter op de hoogte te kunnen stellen van de consequenties. Onze dochter en kleindochter blijven zeker nog een paar dagen met de hoop dat ze in de loop van de komende week samen veilig aan de terugreis kunnen beginnen. Elk nadeel heeft zijn voordeel wordt wel gezegd maar voor ons toch wel met gemengde gevoelens. Door het gewijzigde reisschema kan Mia nog  wat langer bij ons blijven en proberen we het voor haar zo aangenaam mogelijk te maken. Eigenlijk wil ze wel weer naar haar eigen huis zegt ze maar een bezoek aan de markt en de ‘notenverkoper’ maakt het leed een stuk draagzamer. Ook een hele dag spelletjes, voorlezen en genieten van veel lekkere dingetjes verzachten het wel. Morgen staat een kinderfilm op het programma en we hopen zo dat de terugkeer voor haar spoedig en voortvarend verloopt.

Ontvoering

Gezocht door de ouders van Lotte. Wij, grootouders, hebben haar ook dit jaar weer één week kunnen ontvoeren. Ze gaat nu al een paar jaartjes iedere zomer met oma en opa mee op vakantie in de camper. Ze verheugt zich op haar ‘eigen’ kamertje, het opklapbed in de alkoof. Ze vraagt zelf altijd of ze weer met ons mee mag en het liefst naar het strand!

Wij hadden Molecaten camping in Katwijk aan zee uitgezocht omdat deze dicht aan het strand ligt, een animatie programma voor kids heeft, een (binnen)zwembadje en veel speeltoestellen. Meer heb je niet nodig. Daarbij ligt er een manege achter de camping en ze is dol op paarden en van ons mocht ze een paardrijles nemen.

Dát was spannend en slapeloze nachten voordat het zover was. Maar ja, dán is het wel leuk tot…..tot er even in draf gegaan werd! Opa liep (rende) er wel naast en hoorde haar zeggen dat ze het wel eng vond en ook een beetje bang was. Maar Felix, haar paard, was lief en hield haar in het zadel. Een beetje eigenwijs is ze wel want bij alle aanwijzingen zei ze: ja, weet ik wel (met klemtoon en stemverheffing). Na de draf heb ik het niet meer gehoord, ha,ha.
 Een dagje op het strand de windvogel oplaten is ook super. Gelukkig hadden we een dag uitgezocht dat er behoorlijk wat wind stond zodat ze (ik kan het ZELF!) de vlieger in de lucht kon houden. Eerst flink alle kanten uit rennen en de vlieger steeds maar neerstorten. Toen opa de vlieger in de lucht kreeg (zonder rennen) wilde ze het zo toch maar ook proberen. En toen was het uiteraard geweldig. Opa’s pet op ‘snelheid’, tong uit de mond en maar touw laten vieren.

Het avondeten kon niet snel genoeg naar binnen gewerkt worden of … ik heb geen honger, of ik heb genoeg….. want de PARADE van het animatieteam trok steeds om 18.30 uur over de camping en Lotte moest daar natuurlijk bij zijn. Vervolgens werd er muziek gemaakt, geknutseld en ja wat nog meer allemaal?

Soms was er ook tijd voor oma om samen wat spelletjes te doen. Gefietst hebben we, dat kan ze al bijzonder goed, ijsjes gegeten, pizza’s (haar lekkerste gerecht mét salami) naar de wekelijkse toeristenmarkt en och zó veel meer. Een week is dan toch te kort maar ook weer lang genoeg want wát was ze ‘s-avonds moe, té moe om te gaan slapen maar na 3 minuten hoorde je haar niet meer en was ze in dromenland.

Salzburg

We hoorden van nog al wat Oostenrijkers maar ook van vakantiegangers onderweg, en thuis kregen we ook al deze berichten, dat we naar Salzburg moesten gaan omdat dit een mooie stad is. Wij hebben toch nooit echte plannen en bekeken de kaart en besloten nu deze stad te gaan bezichtigen. We vonden een camping dichtbij het centrum en arriveerden op een doorgangscamping. Toen wij aankwamen waren er niet veel vakantiegangers en wij genoten van de stilte, de mooie natuur, het uitzicht en de paragliders die voor ons in het veld daalden. Het is precies zoals wij graag een camping hebben, schoon, vriendelijk beheer en vrijheid is blijheid. Zoek maar een plek en ga daar maar staan waar je wilt. Het terras van het bijbehorend restaurant was wel vol en dit bleef nog wel menig uurtje en maakte het ook weer gezellig.

We bleven de 1e dag op de camping onze E-readers raadplegen midden in de zon en de wederhelft  in de schaduw. De barbecue en het nodige vocht zorgden voor de bijhorende entourage.

Het bleef mooi weer, weliswaar drukkend warm, en we zijn de volgende dag de stad gaan verkennen. Een pracht stad met heel veel bezienswaardigheden. De burcht bovenop de berg gelegen trekt veel bekijks en dus toeristen. Met een gondel werden we naar boven getrokken en dan is het een enorm complex met een eeuwenoude geschiedenis. Zeer de moeite waard om te bezoeken en dan de terrasjes op verschillende niveaus en uitkijkend over de wijde omgeving en over de stad zelf. Je raakt er niet uitgekeken. Ook de stad heeft zo veel moois en is erg aantrekkelijk. Wij geven deze stad de voorkeur boven Wenen. Hier is veel te zien en wel toerisme maar toch rustig en de Altstad is zo goed als vrij van verkeer. Erg fietsvriendelijk en voor ons dus echt een genot.

De volgende ochtend heb ik mijn ochtendwandeling gemaakt vanaf de camping. Ik had al zitten zeuren dat we nog geen mooi wandelgebied hadden gekozen maar hier kon ik mijn hart ophalen. Nou direct vanaf de camping kon ik mijn kuiten smeren want ik moest al behoorlijk klimmen en dat ging maar door tot 753 m hoog. Maar ik moet niet zeuren en heb het zelf opgezocht en deze route de vorige avond op mijn GPS geladen. Het was ook best mooi en stil, behalve de vogels hoorde ik niets. Dat deed me uiteraard weer eens denken aan mijn pelgrimstocht naar Santiago in 2008. (Dat is al weer 9 jaar geleden, bijna niet te geloven, want ik denk er nog elke dag aan, ook door het zilveren Jacobsschelpje om mijn nek, dat ik ter herinnering van mijn dochter gekregen heb). Eenmaal op het hoogste punt heb ik ook de tijd genomen om wat foto’s te maken van het schitterende panorama, kijkend over de stad Salzburg en kijkend naar de sneeuwtoppen van de verder afgelegen bergen. Eerlijk is eerlijk, ik moest ook weer hoognodig wat zuurstof innemen want de klim had me de adem ontnomen.

Nu wees de GPS mij een wandelpad omlaag en kwam bij een boerderij waar eerst de hond me wegjoeg maar zo gemakkelijk gaat dat bij mij niet. Vervolgens liep de weg door bij de boerderij en zag ik de boer een schuur in gaan zonder mij iets te zeggen. Ik riep hem en liep versneld naar hem toe om te vragen waar dat pad gebleven was. Hij gebaarde van verre dat ik achterom zijn woning moest lopen en belande echt letterlijk in de mesthoop! Dat kon toch niet waar zijn. Jawel hoor, gewoon door de mest heen lopen en daar begon het pad en ik aan de afdaling. Nu merkte ik wel dat mijn knie, waar ik voor we op vakantie gingen een injectie in had laten zetten, dit niet prettig vond en ik moest langzaam over dit kiezel, stenen pad de weg naar beneden afleggen. Het kwam uit precies op de camping zoals ik gepland had. Een mooie route en heerlijk om weer te doen.

Tegen de middag gingen we de rest van de stad verder bekijken en de Mozart brug is zeker een juweeltje en leidde uiteraard, naar het Mozarthuis, het geboortehuis, daar waar hij gewoond heeft en naar het Mozartmuseum. Eigenlijk is het wel een beetje een Mozartstad want het heeft ook nog een Mozartplein en -ongetwijfeld- een Mozartstraat en vele winkels, terrasjes, cafés en noem maar op met zijn naam. De steegjes met de winkeltjes lopen toch vol met toeristen maar zijn toch goed te doen. Totdat….. de lucht begint te betrekken en als we goed en wel op de fiets zitten worden we er alweer bijna vanaf geblazen. Een enorme windhoos met regen overvalt ons en de sirenes beginnen te loeien, takken vliegen door de lucht en nog veel meer. We kunnen met moeite de schitterende Mozartbrug over en proberen zo snel als mogelijk terug te fietsen naar de camper want ons luifel is niet goed met spanbanden verstevigd en zijn bang dat het aan flarden zal gaan. Door de wind heeft de politie al sommige straten afgezet maar we proberen toch ondanks alles er doorheen te gaan met maar één doel, redden wat te redden valt. Op de camping blijkt gelukkig geen schade omdat de buren alles verstevigd hebben. De camping is wel onherkenbaar, niet door het weer maar omdat velen op doortocht naar Kroatië hier een tussenstop maken. Ze willen zelfs een caravan pal, 50 cm, voor de camper zetten omdat we morgen waarschijnlijk toch wel zullen vertrekken en zij graag (ons) plekje willen om zo bij bekenden van hun te staan. Je vraagt je toch af!

Het weer is wel weer opgeklaard en wij hebben inmiddels besloten morgen de tocht verder t vervolgen naar…… richting Bodensee.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Van oost naar west Oostenrijk

Na de dagen met cultuur in Wenen nu naar de natuur. Ooit in ons verre verleden zijn we aan de Attersee beland en daar was het mooi. Weliswaar zijn we daar weg geregend en door getrokken naar Italië maar we wagen het nog eens. We vertrekken met al weer eens een stralende zon en hoge temperatuur maar…. Ja maar… we zijn gewaarschuwd en wij verwachten regen daarom hebben we ook deze dag als reisdag gekozen. Niet te warm en mooi om te rijden. Wij naderen Gmunden aan de Traunsee en zoeken hier een camping op. De zware wolken hangen hier boven de bergen en de camper is net op zijn plekje neergepoot als er een hevige regenwolk boven ons héél veel water neerstort. Morgen zal het in de middag opklaren en dan zien we wel wat we verder gaan doen. Voor vanavond is het alle internetcontacten berichten en het eerste deel op de blog plaatsen. We hebben in ieder geval een prachtig uitzicht (tussen de buien door) op het meer.

De volgende ochtend is het wel goed afgekoeld en staat er een windje en is het even schrikken als we op de bergtoppen sneeuw zien liggen. Dát hadden we niet verwacht. Plots voelt het een stuk kouder aan (hi,hi).

We bezichtigen de “Altstadt Gemunden” en doordat er zo nu en dan druppels neerstrijken ondernemen we geen fietstocht en blijven we vandaag verder op de camping. De avondschemering missen we niet en genieten van de kleurenpracht op de rotsen en het meer.

Gemunden kunnen we niet links laten liggen dus we blijven een aantal dagen aan dit mooie meer en maken een fietstochtje naar de stad. Het keramiek valt hier wel mee, geen winkels vol met ‘kunst’ voor de toeristen, gelukkig. De Altstadt is een bezichtiging meer dan waard en bijna, bijna….. hebben we een ‘lederhose’ en bijbehorende klederdracht schoenen gekocht. Wat zouden ze thuis gelachen hebben, maar dat gunnen we hun nog niet. Wel wat leuks voor de kleinkids want die zitten in ons hart ingesloten. We gaan lekker uit eten in een plaatselijk restaurant dat de campingbeheerder ons adviseerde. Het is immers precies 44 jaar geleden dat we dat ook deden na elkaar in de middag de eeuwige trouw gezworen te hebben. (Wisten wij veel.). Een geweldig goed restaurant en geheel naar onze wens hebben we gegeten en beloofden de volgende dag terug te komen want dat was het verjaardagsmenu voor May.

Een fietstocht langs het meer met prachtig weer, de zon schijnt niet te fel en er waait een zacht windje. We gaan naar het begin van de Traunsee naar het dorpje Ebensee. Het is een plaatsje van niks waar veel gesurfd (of hoe heet deze sport?) en wij genieten bij een strandtentje van alles. De route van en naar Ebensee is met de fiets goed te doen en is echt mooi, grotendeels langs het water fietsend en genieten van de natuur. Onderweg komen we een super de chique gelegenheid tegen waar we wat drinken en een versnapering nemen. Wat is het hier erg mooi en wat een schitterende lokatie. Bij het naar huis rijden merk ik een geluid op aan mijn fiets en nu blijkt een spaak geknapt. Morgen zien of we deze kunnen laten herstellen in het dorp.

Verschillende berichtjes en telefoontjes hebben deze verjaardag dag erg gezellig gemaakt. Heerlijk om zo toch te merken dat er velen aan ons denken.

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Wenen

Van een bevriende (mede camperaar) collega had May het adres van een mooie camping in Wenen gekregen. Eventueel zouden wij elkaar hier zelfs treffen. Wij waren er al vroeg in de ochtend maar, helaas, er was geen plaatsje meer vrij. We kregen daar wel het adres van een andere camping waar nog plenty plek was. Even het sanitair en terrein verkend en dit beviel ons. We hebben een mooie plaats, met schaduw, uitgezocht en via de verkregen info, nog dezelfde dag de route naar Wenen verkent. Een 8 km om tot in het centrum van deze stad te komen waar veel fietspaden en fietsroutes zijn. Wij komen via de Prater (4 km lang) Wenen binnen en nemen een plaatsje op een mooi terras in een rustige straat met een tevreden gevoel. Wenen gaat het helemaal worden!

De volgende dag besluiten we om de imposante gebouwen te gaan bezichtigen maar eerst naar het Hundertwasser gebouw en museum. Het museum ligt apart en ook hier weer een gezellig terras met heel vriendelijke bediening. Het fleurig kleurrijk museum laat ons het werk van deze excentrieke kunstenaar zien. Wij zijn er van gecharmeerd (niet van alles) maar er is ook een foto expositie van de heer Wasser die geweldig mooie natuurfoto’s heeft gemaakt. Hier waren we zeker van onder de indruk!

Van het ene terras naar het andere lijkt het wel maar op ons laatste werden we net bij het afrekenen overvallen door een regen cq onweersbui. De moed zakt je dan in de schoenen want de dakraampjes van de camper staan open om niet direct in een bakoven te belanden. Dat zal nu wel een ‘binnen’ overstroming zijn ging er door onze gedachten. Echter gelukkig zo’n kilometer verwijderd van de camping bleek de grond droog te zijn en hoopten we op haast het onmogelijke. Jawel wat een geluk de camping was bespaard gebleven van deze regenbui en wij boften.

Pinksteren in Wenen begint met weer prachtig weer. Schloss Schönbrunn staat op het programma. De route erheen is op de GPS geladen en het beloofd een lekker fietstochtje te worden van een kleine 13 km. Het gaat echter al vrij snel mis omdat we een pad ingeleid worden dat niet meer met de fiets toegankelijk is. Dan wordt het even zoeken want de GPS hanteert heet principe: maak een U-bocht oftewel je wordt steeds terug verwezen naar het punt waar je vd route afgeweken bent. Uiteindelijk komen we er wel maar ja ontspannen de route vervolgen is er niet meer bij. Daarnaast zijn we door een wijk geloodst die niet echt de schoonheidsprijs verdient. Een kopje leut doet dan weer wonderen en staan we al snel voor de poort van het complex. De fietsen mogen er niet in, dat is niet al te best voor de knietjes en pijnlijke voet. Met een wandelstok gaat het wel maar ook dit is niet echt plezant. Het weer begint iets te betrekken en de wind steekt ietsje op. De tuinen en het complex hebben we bekeken en er was weer een moment van herkenning, zelfs na meer dan 40 jaren. Het blijft imposant maar mooi vinden wij het niet.

Retour naar het centrum van de stad waar we de rest van de middag nog wat rond bazuinen maar nu wel met langdurigere regenbuien. Schuil zoeken in een kerk is niet iets voor lange tijd dus dan is het tijd voor een restaurant en genieten we van de maaltijd.  Dit keer is het kerkbezoek wel erg aantrekkelijk want we hoefden minder entreegeld te betalen (door mijn blauwe ogen???) maar kunnen ook tot in de nok van de koepel komen omdat men aan het renoveren is en hier een lift tijdelijk heeft aangelegd en een bouwstellage die men kan beklimmen. Het resultaat was echt uniek.

Het regenen is overgegaan in druilerigheid en we besluiten de camperplaats weer op te zoeken. We hebben buren gekregen die met hun camperbusje precies in het stralingsgebied van internet zijn gaan staan, dus jullie moeten wachten met het lezen van dit alle tot…… zij of wij naar elders gaan. De ontbrekende foto’s worden dus binnenkort alsnog geplaatst. Zijn inmiddels geplaatst en scroll naar eind van deze pagina

 

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Powered by Wikiloc

Passau

Van verschillende vrienden en kennissen hoorde ik dat Passau de moeite is om te bezoeken. Nu we daar toch in de omgeving zijn wilde ik deze stad gaan bezoeken. Het eerste deel viel iets tegen, gewoon een moderne stad, maar de “Altstadt” is wel de moeite waard. Het is tropisch warm en niet aangenaam om te slenteren door de stad. We hadden de fietsen bij ons en hebben het bezoek afgewisseld door deels te voet, deels fietsend te doen.

Uiteraard zie je dan maar een gedeelte en wij hadden ook weinig zin om allerlei musea te bezichtigen. De dom met zijn vele enorm grote schilderijen maar vooral bekend om haar tirelantijntjes, boogjes, krullen en vele, och wat veel, vele vele beelden. Overal is wel een figuur te zien en als je wat achterdochtig bent zou je hier gillend wegrennen of……devoot gaan zitten bidden en natuurlijk vergiffenis vragen.

Het is een pracht kerk waar je menig uurtje kwijt kunt en dan nog maar een deel gezien hebt. Dan heb ik het nog niet over het museum in de kerk. Erg interessant is de graftombe in een aangrenzend bijgebouw waar de bisschop, uiteraard heilig verklaard, opgebaard ligt en aan de wand zijn stamboom in grafstenen is weergegeven. Echt interessant voor mij als genealoog.

Het Franciscaner klooster, op een steenworp afstand gelegen, straalt devotie uit en erg sober maar daardoor weer heel apart. Deze contrasten zijn wel erg groot en goed om ze achtereenvolgens te doen. Zo kom je tot een ander besef dat geloof op vele wijzen uitgeoefend kan worden.

De camping waar wij verblijven, dicht aan de Donau gelegen zoals hieronder in het kaartje te zien is, is een doorgangscamping. Men verblijft hoogstens 2 dagen hier. Mooie ruime terrasplaatsen én de camping heeft een eigen kapel/grot die we uiteraard ook moesten zien. Wat veel meer aandacht trok waren de oude “brownies”. Weet ik veel! Ik was wat clos-up foto’s aan het maken van een stel oude motoren (o, sorry en pardon) het zijn Harley’s! Wordt ik aangesproken door 2 duitse motorrijders die erg opzichtige en blinkende Harley Davidson bezitters zijn, en vragen aan mij: Brownie? Ik begreep ze niet maar na uitleg bleken de oude modellen deze naam te dragen. Je moet het maar weten.

Powered by Wikiloc

Pasen ad Mosel

Onze camper uit de stalling, gepoetst, accu’s vervangen, kleine herstelwerkzaamheden verricht, gasflessen gevuld en dan is het enkel afwachten op het goede weer. De voorspellingen zijn niet al te best en in de omgeving van Strassbourg lijkt de temperatuur het best te worden. We vertrekken op vrijdagmiddag en maken al een omweg in verband met de strenge grenscontroles. We rijden door het Jekerdal naar Kanne en eenmaal in België toch maar weer de autoweg. Het vakantiegevoel heeft geheel bezit van ons genomen en bij het eerste beste autoweg restaurant willen we een lunch gebruiken. Wat een domper want wat een schandalige prijzen voor een eenvoudige hap, zonder bediening, € 23,95 pp. Dat gaan we dus niet doen. Weer terug naar ons eigen rijdende restaurantje en zetten een kopje koffie en thee en besluiten het paasbrood maar al vast aan te snijden.

Op de autosnelweg zien we “Trier” aangegeven staan en eigenlijk willen we wel genieten van de natuur en de mooie omgeving van de Mosel. Dus wordt de camper toch richting de Moezel gestuurd. We genieten van de omgeving en treffen een mooie plek op een goed verzorgde camping mét uitzicht én direct gelegen aan deze rivier.

De campingbeheerder nodigt ons uit in zijn ontmoetingsruimte en we schuiven aan en bestellen 2 prima bereidde forellen met alles erbij voor € 13 en voortreffelijk ingeschonken Bittburgers. Een gezellig praatje met de eigenaar en zijn vrouw doen ons besluiten om de volgende dag een toer te maken, met de fiets, naar de ‘Finnbahn’. Het is even een stijle klim maar dan heb je ook prachtig uitzicht over de streek. De zon laat zich zien en het is een heerlijke dag.

We genieten van de natuur en zien zelfs de sleutelbloemen in bloei en de plaatselijke horeca wordt door ons tot 2 maal toe op hun terras bezocht. Het is een goede zet geweest om uit te wijken naar dit gebied.

Helaas ging het ‘snachts regenen en het was buiten koud. Niet echt iets om het vakantiegevoel de vrije loop te geven. Nee we blijven binnen en bekijken elkaar na weer menig uurtje doorgebracht te hebben achter onze E-books. Nee we zijn te vroeg vertrokken en hadden beter nog even kunnen wachten tot de temperatuur beter is. Zullen we maar weer naar huis gaan? Enfin 3 uurtjes later zetten we de CV weer aan en voelen we ons toch het prettigst in onze woning zonder wielen.

Powered by Wikiloc

Reisverslag Kenya

GreatWaarom komen jullie niet met Kerst? Vroeg onze dochter, toen ik vertelde dat we plannen maakten om naar hun toe te gaan. Zij wonen en werken daar nu bijna 7 jaar, in Naivasha, een stad ongeveer 100 km boven Nairobi. Eddy is general manager van een bedrijf dat stekplantjes produceert. Deze worden (bijna) dagelijks naar Nederland gevlogen, naar het moeder bedrijf. Lieke is zelfstandig ondernemer in de bloemsierkunst. Beide bedrijven wilden we nog eens zien, temeer het stekbedrijf flink uitgebreid is de laatste paar jaar. Daarnaast heeft het kantoor van het bedrijf een face-lift ondergaan, en is er een eigen ziekenhuispost gevestigd, evenals een dorp voor eigen werknemers, dat geheel gesponsord wordt door het bedrijf. Eigen initiatieven worden gestimuleerd en er is volledig schoon drinkwater beschikbaar, electriciteit in de huisjes, een overdekte wasplaats, en toilet voorzieningen. Daarnaast ook een eigen schooltje met beroepsleerkrachten op het terrein van de ‘farm’, allemaal projecten die mogelijk zijn door het bedrijf. We zijn trots om te zien hoe er op deze wijze wordt bijgedragen aan de verbetering van de levensstandaard van de Kenyanen

Voor het eerst met Kerstmis en oud-op-nieuw in Kenya. Eerst moesten we wennen aan het idee om niet thuis te zijn maar allengs werden we enthousiast en wilden we niet op safaritocht of het land verkennen zoals voorgaande bezoeken. Wel was de wens om de hoofdstad beter te leren kennen én een sloppenwijk te bezoeken om met eigen ogen de leefomstandigheden vanhet armste deel van de bevolking te zien. Dit niet als toerist rond te lopen maar indien mogelijk met een lokaal iemand die ons de omstandigheden toont waaronder men leeft. Kibera tours verzorgt door eigen bewoners op verzoek rondleidingen door de sloppenwijk Kibera waar we een AIDSproject en een “bones” bedrijfje bezocht hebben.
Slumb straat

Bij een eerder bezoek aan Kenya hebben we een bedrijf bezocht dat glaswerk maakt van gerecycled glas in de plaats Kitengela. Bij dit bijzonder bedrijf wilden wij nog wat inkopen doen. Speciaal glaswerk is daar te zien waarvoor we wel een flink stuk over een zeer slecht begaanbare landweg moesten en waar we bij het vorige bezoek van de weg geraakt waren in ‘black cotton’. Een glibberige zwarte massa waar je bij nat weer in vast raakt en net meer uitkomt. Zie deze vrachtwagen die men nu bij droog weer probeert te redden.

Black Cotton

Geen vol programma met allerlei bezienswaardigheden maar een heerlijk ontspannen familiebezoek hebben we gezegd. Als je dan eenmaal daar bent wil je toch nog van alles. Het olifantenweeshuis in Nairoby kenden we enkel uit de verhalen en het zou leuk zijn als we dat ook konden zien. Last but not least waren we kort voor ons vertrek bij een sponsoractiviteit van de Rotary waar we over onze reis vertelden. Op vraag wilden we ook naar een project in Naivasha kijken waar eventueel een sponsoractie uit kan voortvloeien.Safe House

De stad Naivasha is uiteraard bezocht en de winkeltjes op de ‘compound’ waar wij verbleven. De buurvrouw op deze compound heeft een eigen vogelopvangtehuis voor gewonde uilen die ze mij liet fotograferen. Het project is uniek in Kenya vooral omdat men uilen vanuit bijgeloof angstvallig benaderen. Nu komen zelfs schoolklasjes haar opvangtehuis bezoeken.IMG_1476

 

 

 

 

 

 

 

 

Familietreffen

De laatste dag van onze zomervakantie besloten we om niet direct weer naar huis te gaan, we hebben immers de tijd! Een schoonbroer en zijn vrouw verbleven op een camping in Mechelen, Zuid-Limburg. Wij hebben hun gebeld of ze het leuk vonden en of er plaats was dan kwamen we een nachtje bij hun staan.roddelkrant

Er was plaats ……… we hebben niet meer afgewacht of ze het leuk vonden en de Garmin navigatie direct opdracht gegeven om naar de boerderijcamping Vinkenhof te Mechelen te koersen.

camping

Een prachtige dag en het was super gezellig.

 

Vakantie naar de kust in Normandië 2013

Picknick

Onze vakantiebestemming was weer eens niet bekend toen we in de camper stapten en de straat uitreden. Wij vinden dat het fijnst, géén zorgen vooraf over plaats, weer, reservering, tijd van aankomst etcetera. Al rijdend wordt er een planning gemaakt en we besloten richting Frankrijk te gaan omdat het weer daar het bestendigst leek en wij eventueel weer snel naar huis zouden kunnen indien dit noodzakelijk zou zijn. De medische problemen van het voorjaar hadden ons dit keer daartoe gedwongen. Zoals te zien voelden we ons al snel op ons gemak zodra we de Franse grens overschreden hadden.

Bedelaar

Vanaf Amiens zijn we de Somme blijven volgen tot de monding in de baai bij Saint-Valery-Sur-Somme en Le Crotoy. Deze plek trekt ons sinds we hier met de wildwaterkayak vereniging ons voorjaarskamp hielden. Het is een liefelijk plaatsje met een prachtige natuur. Bij Le Crotoy is een mooi vogelpark te bezichtigen en de fietstocht van 10 km tussen beide dorpjes is steeds weer fascinerend. Bij eb valt de baai geheel droog en is het een mooi gezicht om de watervogels te bekijken vanuit het toeristentreintje tussen de genoemde dorpjes.

toeristentreintje

Vieuw

vuurwerk

De laatste vakantiedag in het buitenland hebben we nog een domper gekregen. In Bergen/Mons wilden we verblijven op de stadscamping die helaas gesloten was wegens renovatie. We besloten toen om de camper op een parkeerplaats te zetten. Na in de stad met mijn LINKER  hand over het hoofdje van het aapje gewreven te hebben dat in de muur is ingemetseld bij het stadhuis doet de legende de ronde dat het geluk brengt. Toen wij echter bij de camper arriveerden zag ik al op afstand dat het raampje open stond en wij ongenode gasten op zoek naar geld in de camper hadden gehad. Via het geforceerde raam had men toegang verkregen tot de camper en alle kasten aan een inpectie onderworpen. Gelukkig hadden wij de waardevolle zaken bij ons en hadden ze de rest, zoals navigatiesysteem en E-readers met rust gelaten. Na een poos in een Waals politiebureau doorgebracht te hebben zijn we naar een camping in het mooie Limburgse plaatsje Mechelen te rijden om ons daar aan te sluiten bij een schoonbroer met echtgenote op een boerderijcamping. Na alle indrukken verwerkt te hebben en een nachtje en dagje in het Heuvelland is de camper weer uitgeruimd en draait de wasmachine weer op volle toeren.

Zie hieronder indrukken van deze trip.